V SA/Wa 1190/19

WyrokWSA w Warszawie2020-01-22

Skład orzekający: Michał Sowiński, Beata Blankiewicz-Wóltańska, Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo uznał, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nakazując zwrot jej całości, mimo że część środków mogła zostać wykorzystana prawidłowo, a naruszenia dotyczyły głównie procedur i nie były zgłaszane?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ zaniechał pogłębionej analizy dokumentów i nie odniósł się wyczerpująco do wyjaśnień strony, co doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Stwierdzono, że organ zbyt radykalnie zinterpretował przepis art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p., nie uwzględniając, że zwrotowi podlega jedynie ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a naruszenie procedur nie zawsze oznacza wykorzystanie środków niezgodnie z celem zadania.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie otrzymało dotację na realizację zadania publicznego z zakresu turystyki. Po złożeniu sprawozdania organ uznał, że zadanie zostało zrealizowane niezgodnie z umową (filmy o tematyce sportowej zamiast turystycznej, nieprzedstawienie miast turystycznych, realizacja w zamkniętych pomieszczeniach, brak zgłoszenia zmian merytorycznych). W konsekwencji organ nakazał zwrot całej kwoty dotacji. Stowarzyszenie wniosło skargę, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędne zastosowanie przepisów dotyczących zwrotu dotacji.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Sportu i Turystyki i zasądził od Ministra Rozwoju na rzecz Stowarzyszenia zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia ... na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia ... marca 2019 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Rozwoju na rzecz Stowarzyszenia ... kwotę 6917 zł (sześć tysięcy dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi Stowarzyszenia Rozwoju "[...]" z siedzibą w R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] marca 2019 roku nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną nr [...] z dnia [...] września 2018 roku nakazującej zwrot kwoty 91 845 zł (słownie: dziewięćdziesiąt jeden tysięcy osiemset czterdzieści pięć złotych) jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w związku z realizacją umowy nr [...] wraz z odsetkami. Przedmiotowa decyzja zapadała w następującym stanie faktycznym. W wyniku przeprowadzonego przez Ministra Sportu i Turystyki (zwanego dalej: ,,Organem") otwartego konkursu ofert dla jednostek spoza sektora finansów publicznych na realizację zadań publicznych z zakresu turystyki w 2017 r. Stowarzyszenie Rozwoju "[...]", (zwane dalej: "Stowarzyszeniem" lub: Stroną"), otrzymało dotację celową w wysokości 91 845 zł na realizację zadania publicznego pn. ,,[...] ". Środki budżetowe zostały przekazane Stowarzyszeniu na podstawie umowy nr [...] (dalej zwaną: "umową"), zawartej pomiędzy Organem a Stowarzyszeniem. Termin realizacji zadania określony został na okres od 19 czerwca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. Integralną część umowy stanowiła zaktualizowana oferta realizacji zadania publicznego stanowiąca załącznik nr 3 do umowy. Strona w terminie złożyła rozliczenie wykonanego zadania, natomiast z powodu dostrzeżonych nieprawidłowości w zakresie merytorycznym i finansowym w złożonej dokumentacji, została wezwana do poprawienia sprawozdania i przesłania brakujących dokumentów. Analiza przedstawionego przez Stronę sprawozdania, a także dodatkowych wyjaśnień doprowadziła w efekcie do uznania, że Stowarzyszenie nie zrealizowało zadania pn. "[...] ". W związku z powyższym, w dniu [...] lutego 2018 r. pismem znak: [...] , Stowarzyszenie zostało poinformowane, że złożone sprawozdanie nie zostało przyjęte w części rzeczowej i finansowej oraz że całościowa kwota do zwrotu wynosi 91.845 zł. Stronie jednocześnie wyznaczono 14-dniowy termin na dokonanie zwrotu ww. kwoty. Ponadto w dniu [...] marca 2018 r. pismem znak: [...] , Strona została poinformowana, że w związku z naliczeniem kwoty do zwrotu z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem dotacja ta podlega zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w: wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia powyższej okoliczności. W związku z brakiem dokonania zwrotu dotacji, w dniu [...] kwietnia 2018 r., pismem znak: [...] , Strona została zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji, a także o możliwości czynnego udziału w tym postępowaniu oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Po przeanalizowaniu całości materiału zgromadzonego w sprawie. Organ uznał, że w niniejszej sprawie ma miejsce sytuacja pobrania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż tematyka zrealizowanych w ramach dofinansowanego zadania filmów dotyczy przede wszystkim sportu, a nie turystyki, jak to było przewidziane w umowie, ponadto miasta turystyczne nie zostały przedstawione w filmach zgodnie z opisem oferty, a większość filmów została nakręcona w zamkniętych pomieszczeniach. Wszystkie zmiany merytoryczne względem podpisanej umowy dotacyjnej (np. długość i liczba odcinków), które zostały wprowadzone, nie były zgłaszane Organowi, co stanowiło istotne naruszenie jej warunków. Umowa jednoznacznie wskazywała, że zmiana oferty, stanowiącej jej załącznik, wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. W związku z powyższym w dniu [...] września 2018 r. Minister Sportu i Turystyki wydał decyzję nr [...] , zgodnie z którą zobowiązał Stowarzyszenie Rozwoju "[...]" z siedzibą w R. do zwrotu kwoty 91 845 zł, jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w związku z realizacją umowy nr [...] . W dniu 26 września 2018 r. do Organu z zachowaniem ustawowego terminu wpłynął wniosek Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Sportu i Turystyki nr [...] z dnia [...] września 2018 r. Zaskarżoną do Sądu decyzją Minister Sportu i Turystki utrzymał decyzje własną z [...] września 2018 r. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu przedstawionych wyjaśnień oraz całości materiału dowodowego, doszedł do przekonania, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji było prawidłowe, uznając zarazem zarzuty zawarte w przedmiotowym wniosku za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego niedostatecznego przedstawiania motywów decyzji pierwszoinstancyjnej podniósł, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2018 r. wyjaśniono, w czym wykonane przez Stronę zadanie odbiega od tego, które zostało określone w umowie dotacyjnej. Organ wskazał, że tematyka zrealizowanych filmów, wbrew zapisom umowy nr [...] , dotyczyła przede wszystkim sportu, a nie turystyki. W filmach tych miasta turystyczne nie zostały przedstawione zgodnie z opisem oferty, a większość filmów została nakręcona w zamkniętych pomieszczeniach. Zdaniem Organu wszystkie zmiany merytoryczne (np. długość i liczba odcinków), które zostały wprowadzone względem podpisanej umowy, nie były zgłaszane, co stanowiło istotne naruszenie jej warunków. W treści decyzji wymieniono również 9 innych okoliczności, które doprowadziły organ do podjęcia decyzji o zwrocie całości kwoty (zwiększenie ilości odcinków, zmiana struktury odcinków, brak animowanej czołówki, brak przeprowadzenia kampanii reklamowej w zakresie dokładnie przewidzianym w ofercie, a także rezygnacja z przeprowadzenia konkursu o miano "[...] "). Organ odwoławczy uznał, że stopień naruszeń w wykonywanym przez Stronę zadaniu publicznym, tak w jego warstwie merytorycznej, jak i finansowej, a przede wszystkim gruntowna zmiana sposobu wykonania zadania (nie tylko w zakresie pominięcia zadania w części promocji turystycznej) doprowadziła de facto i de iure do wykonania zupełnie innego zadania niż to, na które przyznana została dotacja. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżące Stowarzyszenie wniosło o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w części zobowiązującej Stowarzyszenie do zwrotu wraz z odsetkami kwoty przekraczającej 19.553,50 złotych. 2. zasądzenie na rzecz Stowarzyszenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciło: 1. Naruszenie przepisów postępowania, a to jest: a) art. 7,77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, z późn. zm.); dalej: "k.p.a." poprzez błędne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy prowadzącego do uznania, że tematyka filmów przygotowanych przez Skarżącego nie odpowiadała wytycznym co do ich treści zawartym w umowie o wsparcie realizacji zadania publicznego nr [...] (dalej jako "Umowa"), pomimo faktu, iż przedmiotowa umowa określała ich założenia jedynie ogólnie, przyznając Skarżącemu prawo do dookreślenia i modyfikowania ich treści w trakcie realizacji zadania publicznego, b) art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w zaskarżonej decyzji w mocy podczas gdy po ponownym rozpatrzeniu sprawy Organ powinien był ją uchylić w części zobowiązującej Skarżącego do zwrotu dotacji z odsetkami ponad kwotę 19.553,50 złotych. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to jest: a) art. 152 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077); dalej: "u.f.p." poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie skutkujące zobowiązaniem Skarżącego do zwrotu całości otrzymanego dofinansowania, podczas gdy zostało ono wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem tylko w części, b) art. 168 ust. 5 u.f.p. poprzez jego błędne zastosowanie prowadzące do przyjęcia, iż wykorzystanie przez Skarżącego kwoty dofinansowania miało na celu osiągnięcie określonego celu, podczas gdy w rzeczywistości nie istnieją żadne przepisy, które określałyby ten cel, a tym samym Skarżący nie może być rozliczany z jego osiągnięcia, c) art. 169 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 168 ust. 4 u.f.p. poprzez jego błędną wykładnię prowadzące do uznania, iż przesłanką do żądania zwrotu udzielonego Skarżącemu dofinansowania może być nie osiągnięcie celu publicznego, podczas gdy przepis powyższy określa, iż zwrotowi podlegają jedynie środki wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, tj. takie, którymi zapłacono za wykonanie konkretnego zadania i ocenie Organu może podlegać jedynie to, czy dany wydatek został dokonany na to zadanie, pomijając kwestię osiągnięcia celu publicznego, d) art. 169 ust. 4 u.f.p., poprzez jego niezastosowanie, prowadzące do zobowiązania skarżącego do zwrotu całości dofinansowania, podczas gdy z całej kwoty dofinansowania otrzymanej przez Skarżącego jedynie część wynosząca 19.553,50 złotych została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i powinna zostać zwrócona. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać przyjdzie, że ustalony stan faktyczny w istocie nie budzi wątpliwości. Poza sporem pozostaje, że Stowarzyszenie Rozwoju "[...]" z siedzibą w R. w ramach organizowanego przez Ministra Sportu i Turystki otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych z zakresu turystki w ramach priorytetu "Opracowanie i przeprowadzenie kampanii społecznych dotyczących bezpiecznego wypoczynku" złożyło ofertę pt. "[...] " obejmującą okres od 19 czerwca do 31 grudnia 2017 r., przedstawiając kalkulację przewidywanych kosztów realizacji tego zadania publicznego. Nie jest również sporne i to, że oferta strony skarżącej została wybrana, w związku z czym Stowarzyszenie zawarło ze Skarbem Państwa - Ministrem Sportu i Turystki umowę w dniu [...] czerwca 2017 r. o wsparcie realizacji ww. zadania publicznego realizowanego w okresie od dnia 19 czerwca do 31 grudnia 2017 r., zaś załącznikiem do tej umowy była zaktualizowana oferta realizacji zadania publicznego. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do różnicy stanowisk dotyczącej zasadności wykorzystania dotacji. W ocenie organu, środki z dotacji posłużyły do realizacji filmów o tematyce sportowej, miasta turystyczne nie zostały przedstawione zgodnie z opisem oferty, a większość filmów została nakręcona w zamkniętych pomieszczeniach. Ponadto, wszystkie zmiany merytoryczne (np. długość i liczba odcinków), które zostały wprowadzone względem podpisanej umowy, nie były zgłaszane, co stanowiło istotne naruszenie jej warunków. Dotacja nie była wykorzystana więc na cel, na który została przyznana. Z kolei strona skarżąca twierdzi, że sama umowa nie wspomina o aspekcie turystycznym całego przedsięwzięcia. Podnieść należy, że zgodnie z art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e u.f.p. dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym. Stosownie do art. 151 ust. 1 u.f.p. dysponent części budżetowej może zlecić organizacji pozarządowej realizację swoich zadań na podstawie zawartej z tą organizacją umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych zadań. Zgodnie zaś z ust. 2 pkt 3 ww. przepisu umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku. W myśl art. 169 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu państwa: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Natomiast ust. 4 tego przepisu stanowi, że zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Należy również zauważyć, że w przedmiotowej kwestii istotne znaczenia ma ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, z późn. zm.); dalej: "u.d.p.p.". Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 19 u.d.p.p. sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie turystyki i krajoznawstwa. W art. 5 ust. 1 u.d.p.p. wskazano, że organy administracji publicznej prowadzą działalność w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, we współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, prowadzącymi, odpowiednio do terytorialnego zakresu działania organów administracji publicznej, działalność pożytku publicznego w zakresie odpowiadającym zadaniom tych organów. Stosownie do ust. 2 pkt 1 współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności w formach zlecania organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 realizacji zadań publicznych na zasadach określonych w ustawie. W ust. 3 wyjaśniono, że współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się na zasadach: pomocniczości, suwerenności stron, partnerstwa, efektywności, uczciwej konkurencji i jawności. Zgodnie z ust. 4 zlecenie realizacji zadań publicznych, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jako zadań zleconych w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 151 ust. 1 oraz art. 221 u.f.p., może mieć formy: powierzenia wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na finansowanie ich realizacji, lub wspierania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na dofinansowanie ich realizacji. Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.d.p.p. organy administracji publicznej: wspierają w sferze, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, prowadzące działalność statutową w danej dziedzinie; powierzają w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, prowadzącym działalność statutową w danej dziedzinie. Jednocześnie z ust. 2 tego przepisu wynika, iż wspieranie oraz powierzanie, o których mowa w ust. 1, odbywają się po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, chyba że przepisy odrębne przewidują inny tryb zlecania. Zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 4 u.d.p.p. ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o terminach i warunkach realizacji zadania. W art. 14 ust. 1 pkt 2 wskazano, że oferta złożona w trybie, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lub w art. 19a ust. 1, zawiera w szczególności termin i miejsce realizacji zadania publicznego. Stosownie do art. 15 ust. 4 u.d.p.p. po ogłoszeniu wyników otwartego konkursu ofert organ administracji publicznej, bez zbędnej zwłoki, zawiera umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego z wyłonionymi organizacjami pozarządowymi lub podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3. Natomiast art. 16 ust. 1 u.d.p.p. przewiduje, iż przyjęte do realizacji zlecenie odbywa się na zasadach określonych w umowie o wsparcie realizacji zadania publicznego, sporządzonej z uwzględnieniem regulacji zawartych w u.f.p. oraz u.d.p.p. Na gruncie powyższych regulacji zaznaczyć należy, że dla dokonania oceny czy dany wydatek został zrealizowany zgodnie z celem zadania publicznego koniecznym jest odniesienie się do treści zawartej umowy. Dopiero bowiem na tej podstawie możliwe jest dokonanie oceny czy w ramach udzielonej dotacji wydatek spełnia przesłanki z art. 169 u.f.p. Wymaga przy tym podkreślenia - w kontekście uregulowania zawartego w art. 169 § 1 pkt 1 u.f.p. - że pierwszorzędne znaczenie w procesie wykładni ma odtworzenie znaczenia pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem". W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że "wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" polega w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt I GSK 1017/18; z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 455/12, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 717/14 i inne). Jednocześnie podkreśla się, iż w ww. pojęciu nie mieści się naruszenie procedur obowiązujących na podstawie umowy o udzielenie dotacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II GSK 711/12). Naruszenie warunków zawartej umowy przy zachowaniu wydatkowania środków z dotacji na zadania objęte umową o jej udzielenie nie stanowi zatem o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Tak zakreślone ramy prawne i faktyczne, jako że dotyczą dotacji celowej, wskazują, że dla oceny legalności wydanej decyzji konieczne jest odwołanie się do treści łączącego strony stosunku umownego oraz dokumentów poprzedzających umowę. Nie budzi przy tym wątpliwości, że zgodnie z łączącą strony umową o wsparcie realizacji zadania publicznego z dnia [...] czerwca 2017 r. Minister Sportu i Turystyki zlecił skarżącemu realizację zadania publicznego pod tytułem "[...] " określonego szczegółowo w zaktualizowanej ofercie złożonej przez Stowarzyszenie w dniu [...] czerwca 2017 r. i stanowiącej załącznik nr 3 do Umowy, zaś zleceniobiorca zobowiązał się do wykonania zadania publicznego w zakresie i na warunkach określonych w Umowie. Odnotować trzeba, że na mocy ww. umowy (§ 2 ust. 2) Stowarzyszenie zobowiązało się do wykorzystania przekazanej dotacji zgodnie z celem i na warunkach określonych w Umowie. Przystępując do kontroli zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, iż w sprawie nie jest sporne, iż Stowarzyszenie nie wykonało części zobowiązań wynikających z zawartej umowy. Zdaniem Sądu, argumentacja skargi zasługuje jednakże na uwzględnienie. Przy ocenie wydatkowania dotacji organ zaniechał bowiem pogłębionej analizy wszystkich dokumentów określonych w Umowie, w szczególności zaktualizowanej oferty realizacji zadania publicznego. Należy podkreślić, iż oferta Stowarzyszenia została złożona w odpowiedzi na ogłoszenie Ministerstwa Sportu i Turystyki na realizację zadań publicznych z zakresu turystyki w 2017 r. w ramach zadania, o którym w art. 13 ust. 2 pkt 1 u.d.p.p., określonego jako "Opracowanie i przeprowadzenie kampanii społecznych dotyczących bezpiecznego wypoczynku". Jako priorytet dla tego zadania wskazano, iż zadanie obejmuje m.in. opracowanie planu działań, przeprowadzenie kampanii informacyjno-edukacyjnej, aplikacje mobilne oraz działania promocyjne, w tym zapewnienie materiałów informacyjnych; oferta musi określać liczbę i charakterystykę odbiorców (np. dzieci, młodzież szkolna, osoby starsze, rodziny wielodzietne, osoby niepełnosprawne). Zasadnie w powyższym kontekście wskazano zatem w skardze, iż Umowa poprzez odesłanie do zaktualizowanej oferty realizacji zadania publicznego wskazuje na trzy cele główne realizacji zadania wśród minimum 10 tysięcy osób niesłyszących, tj.: zwiększenie świadomości o niebezpieczeństwach wynikających z niewłaściwego spędzania aktywnego wypoczynku, wzrost wiedzy na temat sposobów i metod na bezpieczne spędzanie aktywnego wypoczynku oraz zmniejszenie poziomu wykluczenia społecznego. Oferta wskazywała także planowany poziom osiągnięcia rezultatów (wartość docelową), który odnosił się wyłącznie do wskaźników oglądalności. W ocenie Stowarzyszenia, wskaźniki te zostały spełnione w stopniu wyższym niż pierwotnie zakładano. Należy również w powyższym kontekście zauważyć, iż zgodnie z art. 17 u.d.p.p. organ administracji publicznej zlecający realizację zadania publicznego może dokonywać kontroli i oceny realizacji zadania, w szczególności: stopnia realizacji zadania; efektywności, rzetelności i jakości realizacji zadania; prawidłowości wykorzystania środków publicznych otrzymanych na realizację zadania; prowadzenia dokumentacji związanej z realizowanym zadaniem. Stosownie zaś do art. 18 ust. 4 pkt 1 u.d.p.p. sprawozdanie z wykonania zadania publicznego zawiera szczegółowy opis wykonania zadania publicznego, z uwzględnieniem osiągniętych celów oraz zrealizowanych zadań. Jednocześnie w art. 152 ust. 3 u.f.p. postanowiono, iż w przypadku stwierdzenia na podstawie rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym przedstawionego przez obowiązaną do tego jednostkę, ze dotacja wykorzystana została w części lub całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrana w nadmiernej wysokości, dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, określa, w drodze decyzji, wysokość kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa. W świetle powyższych regulacji prawnych, przedwczesne jest stwierdzenie organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie doszło do realizacji zleconego zadania publicznego, a zatem nie został zrealizowany cel, na którego wykonanie beneficjent otrzymał ustaloną dotację. Rozstrzygając sprawę ponownie Minister winien w sposób pełny i szczegółowy odnieść się do argumentacji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazano na wykonanie ciążących na Stowarzyszeniu obowiązków w zakresie przygotowania 25 filmów przeznaczonych dla osób niesłyszących według założonego w ofercie schematu i o określonej długości, w których miały zostać promowane miejscowości turystyczne. Dopiero w wyniku tak poczynionych ustaleń organ może wskazać na wadliwość w zakresie wydatkowania środków z dotacji w odniesieniu do konkretnych kwot ze wskazanej w zaktualizowanej ofercie realizacji zadania publicznego kalkulacji przewidywanych kosztów na rok 2017. Dodatkowo wskazać należy, iż również w uzasadnieniu decyzji Ministra z [...] września 2018 r. zobowiązującej Stowarzyszenie do zwrotu dotacji, poza opisem stanu faktycznego oraz przywołaniem brzmienia art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p., zawarto jedynie bardzo zwięzłe ustosunkowanie się do faktów, które, w ocenie organu, przemawiają za decyzją o zwrocie dotacji, bez próby jakiegokolwiek odniesienia się do wyjaśnień skarżącego Stowarzyszenia zawartych w piśmie z [...] maja 2018 r. Powyższe oznacza, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew bowiem zasadzie prawdy obiektywnej nakazującej organom administracji publicznej, w toku postępowania, podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz obowiązkowi zabrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, tego nie uczyniły. Jednocześnie, w ocenie Sądu, przyjęty przez organ, a opisany powyżej, sposób określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, stanowi przejaw zbyt radykalnej wykładni przepisu art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p. z pominięciem treści art. 16 ust. 1 u.d.p.p. W konsekwencji zaś doprowadziło to do naruszenia dyrektywy proporcjonalności wynikającej z art. 8 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej do działania z poszanowaniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do tych organów, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Rozpoznając sprawę ponownie organ powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia, czy istotnie doszło do wykorzystania dotacji w wysokości 91.845 zł niezgodnie z przeznaczeniem, mając na względzie, że wynikające z zawartej umowy obowiązki sprawozdawcze zleceniobiorcy oceniać należy w odniesieniu do danego kosztu finansowanego z dotacji, z uwzględnieniem wskazywanej na wstępie wykładni pojęcia "wydatkowania niezgodnie z przeznaczeniem" uregulowanej w art. 169 § 1 pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 u.d.p.p. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.); dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądził na rzecz skarżącego Stowarzyszenia zwrot kosztów postępowania w wysokości 6.917 zł, w tym kwotę 1.500 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego, kwotę 17 zł tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego w wysokości 5.400 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło