V SA/Wa 1210/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi P. S.A. w P. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Wnioskiem z dnia 7 lutego 2012 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie dofinansowania projektu "Zwiększanie konkurencyjności przedsiębiorstwa poprzez poprawę jakości promocji posiadanej oferty handlowej", w ramach Regionalnego programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, Priorytet I. – Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na Mazowszu, Działanie 1.7 Promocja gospodarcza. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała wnioskodawcę, że wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych. Wniosek nie spełniał bowiem kryteriów formalnych nr 6 "Zgodność z Działaniem opisanym w Uszczegółowieniu RPO WM (lit. e) poprawność ustalenia poziomu dofinansowania z uwzględnieniem przepisów w zakresie pomocy publicznej", nr 7 "Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej", nr 9 " Kompletność złożonego wniosku o dofinansowanie projektu i załączników", nr 10 "Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem IWIPK" oraz nr 12 "Kwalifikowalność wydatków", przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr 14/11 z dnia 8 grudnia 2011 r. Od tego rozstrzygnięcia skarżąca pismem z dnia 9 kwietnia 2012 r. wniosła protest. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała skarżącą, że protest nie został uwzględniony. Na powyższe rozstrzygnięcie P. S.A. w P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "u.z.p.p.r." po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." Na wstępie należy wyjaśnić, że Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika ponadto, że pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30 c ust. 2 tej ustawy i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (np. postanowienie NSA z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09). Oznacza to, że skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpoznania wywołuje tylko niezłożenie w całości wszystkich dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Natomiast w sytuacji, kiedy w dyspozycji sądu są wszystkie dokumenty wymagane ustawą i są one kompletne (w tym znaczeniu, że każdy dokument dołączony jest w całości i żadnego nie brak) nie ma uzasadnienia dla pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że dokumentacji załączonej do skargi nie można uznać za kompletną w rozumieniu ww. przepisów, bowiem załączony do skargi protest z dnia 9 kwietnia 2012 r. wniesiony przez stronę do MJWPU od oceny formalnej wniosku jest nie podpisanym, ani nie poświadczonym za zgodność z oryginałem wydrukiem komputerowym. Zauważyć należy, iż ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także w kodeksie postępowania cywilnego brak jest definicji dokumentu. Sąd wskazuje w tym miejscu na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2311/11, zgodnie z którym podpis pod dokumentem jest jego cechą konstytuującą. Wynika to z faktu, iż w przypadku dokumentów urzędowych podpis pod dokumentem przynależy do "przepisanej formy" tych dokumentów. Nie istnieje w polskim systemie prawnym taki dokument urzędowy, co do którego przepisy o jego formie nie wymagałyby złożenia pod nim podpisu przez upoważnioną osobę. Z kolei z art. 245 i 253 k.p.c. wynika, że także dokument prywatny musi zawierać podpis wystawcy. Ustawodawca wyjątkowo zwalnia wystawcę dokumentu od obowiązku jego podpisania, lub od obowiązku złożenia podpisu własnoręcznego (i zastąpienia go podpisem mechanicznym) i jedynie w tych przypadkach można mówić o istnieniu dokumentu pomimo braku podpisu w ogóle, bądź braku podpisu własnoręcznego [...] (por.: K. Knoppek: Komentarz do art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego. Stan prawny na dzień 2011.03.15 LEX)". W ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zwolniono wnioskodawcy od podpisania składanych do Sądu dokumentów. Wobec powyższego Sąd uznał, że załączony do skargi wydruk komputerowy protestu nie może być uznany za dokument. Zacytowany wyżej przepis art. 30c ust.2 u.z.p.p.r. określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Złożenie niepodpisanego wydruku komputerowego sprawia, iż strona nie spełniła tych minimalnych warunków. Interpretując przepisy u.z.p.p.r. dotyczące wymagań formalnych, które winna wypełnić strona wnosząc skargę do sądu nie sposób pominąć faktu, iż w trybie tejże ustawy rozpoznawane są sprawy podmiotów, które ubiegają się o przyznanie im środków publicznych na finansowanie zaproponowanych przez nie projektów. Uzyskanie dofinansowania, dysponowanie środkami publicznymi oraz rozliczenie się z wydatków finansowanych ze środków publicznych dokonywane jest zgodnie ze sformalizowanymi procedurami i wymaga rygorystycznego przestrzegania przepisów, między innymi w zakresie wymogów formalnych dotyczących dokumentów potwierdzających spełnienie wymogów formalnych do otrzymania dofinansowania, czy dokumentujących poniesione wydatki. Brak jest uzasadnienia, aby w tym procesie (od złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania do rozliczenia otrzymanych środków) tylko na etapie procedury sądowej interpretować przepisy w sposób zwalniający podmiot od zachowania należytej staranności przy kompletowaniu dokumentów niezbędnych na danym etapie postępowania, tj. dokumentów składanych wraz ze skargą do sądu. Osoba ubiegająca się o przyznanie znacznej kwoty dofinansowania powinna występując do sądu spełnić minimalne wymagania określone w art. 30c z ust.2 u.z.p.p.r. składając określone w tym przepisie dokumenty, a nie niepodpisane wydruki komputerowe. W związku z powyższym, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, Sąd orzekł jak w sentencji.