V SA/Wa 1245/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant referent stażysta - Jolanta Replin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze skargi B.M. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia 30 kwietnia 2018 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez B. M., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą "B." z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca, Strona), jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwany dalej PARP, Instytucja Pośrednicząca, IP, organ) zawarta w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. znak [...] wydana w przedmiocie protestu złożonego w ramach działania 1.3. Ponadregionalne powiązania kooperacyjne, poddziałanie 1.3.2. Tworzenie sieciowych produktów przez MŚP w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu 28 grudnia 2017 roku Skarżąca złożyła do Polskiej Agencji Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p.n. "Dwa światy - naturalny powrót do przeszłości z innowacyjną technologią przyszłości". Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] PARP poinformowała Skarżącą o tym, że wniosek o dofinansowanie projektu ... nie został wybrany do dofinansowania z uwagi na to, że Komisja Oceny Projektów uznała, iż projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów ponieważ w wyniku oceny merytorycznej projekt uzyskał 26 punktów, co jest wielkością umożliwiającą otrzymanie dofinansowania, lecz nie spełnił Kryterium nr 8 - Potencjał rynkowy produktu będącego efektem projektu oraz opłacalność produktu. Wskazano, że aby projekt mógł zostać rekomendowany do dofinansowania musi uzyskać w pierwszym obszarze co najmniej 2 pkt, w drugim obszarze co najmniej 2 pkt oraz w trzecim obszarze 3 pkt. Projekt nie uzyskał wymaganego minimum punktowego w obszarze pierwszym i trzecim, łącznie przyznano 2 punkty a tym samym kryterium nie zostało spełnione. Skarżąca wniosła protest, kwestionując ocenę projektu w odniesieniu do wskazanego wyżej kryterium. W odpowiedzi na protest pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. PARP poinformowała, iż nie uwzględniła protestu, podtrzymując wcześniejszą ocenę. PARP wzięła pod uwagę opinię niezależnego eksperta, powołanego do składu Komisji Oceny Projektu, który stwierdził brak podstaw do zmiany oceny zakwestionowanego Kryterium merytorycznego nr 8 - Potencjał rynkowy produktu będącego efektem projektu oraz opłacalność projektu. Projekt otrzymał 2 pkt na 9 możliwych. Wskazano, że z oceny dokonanej przez Panel Ekspertów wynika, że projekt nie spełnił następujących elementów podlegających ocenie w ramach kryterium nr 8, tj. 1) w podkryterium Analiza rynku: - brak właściwego określenia potrzeb, wymagań i preferencji klientów indywidualnych i instytucjonalnych (pkt b), - brak przedstawienia realnej analizy wielkości potencjalnego popytu w odniesieniu do obecnej i prognozowanej wielkości rynku (pkt c), 2) w podkryterium Ocena strategii produktu: - brak przedstawienia realistycznej strategii produktu i uwzględnienia potencjalnego ryzyka (pkt a), - brak uprawdopodobnienia sukcesu rynkowego projektu (pkt d), 3) w podkryterium Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu: - brak wykazania opłacalności projektu. W podkryterium Analiza rynku projekt uzyskał 0 pkt z uwagi na brak spełnienia wszystkich punktów od a. do d. (nie spełniono podpunktu b. oraz c.). W podkryterium Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu nie przyznano punktów. Aby projekt mógł zostać rekomendowany do dofinansowania musi uzyskać w kryterium nr 8 w obszarze Analiza rynku dla produktu co najmniej 2 pkt, a w obszarze Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu 3 punkty. Przedmiotowy projekt nie uzyskał wymaganego minimum punktowego w obu obszarach. PARP dokonując oceny zarzutów zawartych w proteście stwierdził odnośnie Podkryterium: Analiza rynku, że przywołane w proteście przez Wnioskodawcę badanie (załącznik do wniosku ...) nie może stanowić podstawy oceny kryterium, gdyż nie zostało załączone do wniosku będącego przedmiotem oceny (nr [...]). Eksperci dokonujący oceny nie mieli możliwości zapoznania się z wynikami ww. badań. Uwaga Wnioskodawcy odnośnie braku możliwości dołączenia do wniosku Raportu z wyników badań jest bezzasadna, gdyż Wnioskodawca ma możliwość zaprezentowania dokumentu na Panelu Ekspertów lub przedstawienia konkluzji z przeprowadzonego badania w odpowiednim polu we wniosku. W nawiązaniu do właściwego określenia potrzeb, wymagań i preferencji klientów, należy zgodzić się z Ekspertami dokonującymi oceny projektu, że załączony do wniosku Raport z wyników badań nie precyzuje jakie grupy klientów zainteresowane są poszczególnymi usługami. Wyniki badań zostały przedstawione w sposób dosyć ogólny, nie dający podstawy do prawidłowego oszacowania zapotrzebowania na produkt. Wskazano przy tym, że zasadna jest natomiast uwaga Wnioskodawcy w zakresie zarzutu Ekspertów odnośnie nieporównywalności danych w Raporcie z powodu udzielania odpowiedzi na różne pytania przez różną liczbę osób. Wiarygodność wyniku uzależniona jest przede wszystkim od ilości osób odpowiadających na pytanie, nie ma natomiast znaczenia czy na wszystkie pytania odpowiadają te same osoby. W ocenie PARP Eksperci słusznie zauważyli, że wskazana we wniosku informacja na temat wzrostu zainteresowania jogą nie jest równoznaczna z zapotrzebowaniem na usługi, które znajdą się w ofercie Wnioskodawcy, podobnie jak wzrost popytu na surowce zielarskie nie oznacza zapotrzebowania na usługi planowane do realizacji z wykorzystaniem produktów ziołowych. Uwaga Wnioskodawcy w tym zakresie jest bezzasadna. Odnośnie analizy wielkości potencjalnego popytu w odniesieniu do obecnej i prognozowanej wielkości rynku, PARP zgodził się z Ekspertami dokonującymi oceny projektu, że Wnioskodawca nie wskazał wiarygodnych danych pozwalających na oszacowanie potencjalnego pobytu na nową usługę w ujęciu ilościowym i wartościowym. Informacje przedstawione we wniosku dotyczą jedynie ogólny danych wykorzystania bazy noclegowej na rynku turystycznym. W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie będzie natomiast oferował usługi noclegowej, ale zorganizowane pobyty wypoczynkowe, w ramach których niezbędne jest zapewnienie m.in. noclegu. Motywatorem wyboru usługi przez przyszłych odbiorów nie będzie nocleg, ale kompleksowa oferta wypoczynkowa. Jak słusznie zauważa Wnioskodawca, wskaźnik wykorzystania miejsc noclegowych informuje o średnim a nie maksymalnym wykorzystaniu miejsc noclegowych w danym okresie czasu, niemniej jednak Wnioskodawca we wniosku nie wskazał maksymalnego obłożenia obiektów noclegowych w poszczególnych okresach. Z uwagi na powyższe w ocenie PARP trudno jest potwierdzić prawidłowość przyjętych założeń odnośnie ilości miejsc noclegowych niezbędnych do świadczenia usługi. PARP wskazał też, że dodatkowo w proteście wskazuje się, że ocena dokonana przez PE wydaje się subiektywna. Wnioskodawca podkreśla, że wzorując się na swoim innym wniosku ([...]) przeprowadzona ocena w zasadzie identycznych założeń i wniosków z poszczególnych badań została oceniona pozytywnie. PARP w pierwszej kolejności podkreślił odnośnie tego zarzutu, że w każdym z przypadków ocena ekspercka jest dokonywana w innym składzie i stąd wynika rozbieżność ocen między oceną wniosku złożonego w IV etapie a oceną wniosku w VI etapie konkursu nr 3. Zasadą oceny projektów, jest niezależność opinii ekspertów w odniesieniu do ocenianego wniosku o dofinansowanie projektu. Tym samym za bezzasadny uznano zarzut, iż projekt powinien zostać oceniony w zakresie przedmiotowego kryterium w sposób tożsamy w obu naborach. Dodatkowo wskazano, że skład komisji zmieniono, zlecając w zakresie protestu wykonanie niezależnej opinii przez eksperta dotychczas niezaangażowanego w proces oceny wniosku. Mając także na uwadze podnoszone argumenty, do przygotowania opinii zaangażowano eksperta oceniającego posiadającego bogate doświadczenie w ocenie projektów w swojej specjalizacji. Odnośnie Podkryterium: Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu PARP wskazał na to, że co do opłacalności projektu, należy zgodzić się z Ekspertami, że wyliczony przez Wnioskodawcę wskaźnik NPV jest błędny i wyliczony niezgodnie z metodologią obliczania wskaźnika NPV. Zgodnie z metodyką, wartości przepływów pieniężnych w poszczególnych latach należy przemnożyć przez współczynnik dyskontowy, a następnie sumować otrzymane wielkości. Wnioskodawca natomiast dokonał podzielenia wartości przepływów pieniężnych przez wartości współczynnika dyskontowego, co istotnie zaburza ostateczny wynik wskaźnika. Zastrzeżenia budzi także uwzględnienie w wyliczeniach przychodów z całej działalności Wnioskodawcy, a nie tylko z działalności projektowej. Należy zgodzić się z Ekspertami, że nieprawidłowe jest zaliczanie do przychodów wartości amortyzacji, gdyż nie stanowi ona wydatku, niemniej jednak w przypadku Wnioskodawcy powiększenie przychodów o kwotę amortyzacji miało na celu zniwelowanie kosztu amortyzacji ujętego w pozycji Nt. Uwaga Wnioskodawcy w tym zakresie jest więc zasadna. Nie można również zgodzić się ze stwierdzeniem Ekspertów, że projekt powinien wykazywać opłacalność z podstawowych przepływów pieniężnych bez uwzględnienia wartości rezydualnej. Zapisy Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, nie precyzuje sposobu wyliczenia wskaźnika NPV. Szczegółowa informacja jak obliczyć NPV znajduje się w załączniku do wniosku o dofinansowanie Prognoza finansowa projektu pod tabelą służącą do wyliczenia NPV, gdzie wyraźnie wskazano, że w wyliczeniach NPV należy uwzględnić wartość rezydualną. W przypadku inwestycji infrastrukturalnych charakteryzujących się długim okresem zwrotu takie podejście jest jak najbardziej zasadne. Pomimo jednak, że wartość NPV przyjmuje wartość dodatnią, nie można potwierdzić opłacalności projektu. Eksperci uznali brak możliwości potwierdzenia prawidłowości przyjętych założeń odnośnie wielkości zapotrzebowania na usługi oferowane w wyniku realizacji projektu, brak jest więc możliwości stwierdzenia, że założenia stanowiące podstawę kalkulacji prognozy finansowej są wiarygodne i potwierdzają realność prognozy, a tym samym nie można przyznać punktów z tytułu opłacalności projektu. Podsumowując PARP stwierdził, że protest w zakresie Kryterium merytorycznego nr 8 - Potencjał rynkowy produktu będącego efektem projektu oraz opłacalność projektu jest bezzasadny, pomimo, że argumentacja Wnioskodawcy w odniesieniu do części zarzutów stawianych przez Ekspertów została uznana. Brak jest jednakże podstaw do zmiany punktacji w kryterium. Tym samym PARP podtrzymał ocenę negatywną, ponieważ projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do właściwego etapu oceny. Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. B. M. wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: ustawy wdrożeniowej") stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PARP. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: naruszenie ustawy wdrożeniowej, a w szczególności jej art. 37, art. 41, art. 43 oraz art. 45. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 oraz ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez nierzetelną, pozbawioną uzasadnienia w dokumentach aplikacyjnych ocenę Wniosku, w zakresie uznania, iż nie spełnia on merytorycznego kryterium nr 8. W rozstrzygnięciu protestu w podkryterium: Analiza rynku podniesiony jest zarzut braku możliwości zapoznania się Ekspertów z treścią badania. Podnoszenie zarzutu, że określone badanie nie zostało dołączone do wniosku z przyczyn celowych ograniczeń co do ilości załączników ( do 5 szt.) i ich rozmiaru nie może być powodem negatywnej oceny kryterium wyboru projektów. Należy również zauważyć, że konkluzja z przeprowadzonego badania została przedstawiona w odpowiednim polu wniosku, co zostało przytoczone w złożonym proteście. Przytoczona w rozstrzygnięciu protestu możliwość zaprezentowania na Panelu Ekspertów (PE) jest niemożliwa do zrealizowania. Zgodnie z regulaminem konkursu Wnioskodawca w trakcie PE zobowiązany jest do dokonania w nieprzekraczalnym czasie 30 minut prezentacji projektu obejmującej zagadnienia dotyczące kryteriów oceny merytorycznej. Przeprowadzenie tak szerokiego zakresu prezentacji w tak krótkim regulaminowym czasie uniemożliwia zaprezentowanie dodatkowych dokumentów. Należy zauważyć, że wnioskodawca nie został zobowiązany do dostarczenia badania w oparciu o art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej. W nawiązaniu do przytoczonej w rozstrzygnięciu zgody z oceną Ekspertów dotyczącej właściwego określenia potrzeb, wymagań i preferencji klientów Skarżąca nie zgadza się z brakiem podstaw do prawidłowego oszacowania zapotrzebowania na produkt stwierdzając naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Załączony do wniosku o dofinansowanie raport z badań Badanie preferencji klientów Agroturystyki nad Bugiem dotyczy badania preferencji klientów, jak również miało na celu zbadanie zainteresowania projektowanym produktem sieciowym i składem pożądanych usług i ich możliwą dostępność cenową, jednak nie stanowiło bezpośredniej podstawy do oszacowania zapotrzebowania rynkowego na produkt. Załączony raport pomimo zarzucanego braku sprecyzowania zainteresowania poszczególnych grup klientów w sposób bardzo szczegółowy w rozbiciu na poszczególne usługi przewidywane do realizacji w ramach projektu nie jest dość ogólny jak to stwierdzono w rozstrzygnięciu protestu. Przeprowadzone badanie wyznacza grupy klientów w ujęciu struktury płci, wieku, miejsca zamieszkania z uwzględnieniem najczęstszych regionów i wielkości miejscowości, jak również z uwzględnieniem wykształcenia i osiąganych dochodów. Zauważono też, że zapotrzebowanie rynkowe na produkt nie opierało się jedynie na badaniu kwestionowanym w rozstrzygnięciu protestu. W złożonym wniosku w polu Zapotrzebowanie rynkowe na produkt (str. 65-66) wyraźnie określono, że z uwagi na brak innych dostępnych danych w oszacowaniu potencjalnego popytu posłużono się wynikami badań statystycznych przeprowadzonych przez GUS. Podstawowe dane na podstawie których przeprowadzono oszacowania wielkości rynku, na podstawie których dokonano oszacowania przewidywanych przychodów uzyskane zostały z badań przeprowadzonych przez Główny Urząd Statystyczny zebranych w raporcie GUS - Turystyka 2016. Pozostałe badania miały charakter pomocniczy i stanowiły potwierdzenie obserwowanych procesów zachodzących na rynku usług turystycznych. Zarówno badanie osób ćwiczących jogę stwierdzające związek ćwiczenia jogi z chęcią poprawy kondycji fizycznej i psychicznej, jak również badania dotyczące popytu na surowce zielarskie i badania stresu miały na celu pokazanie potrzeb i preferencji klientów. Potrzeby i preferencje klientów przekładają się na zapotrzebowanie na poszczególne usługi planowane do realizacji w ramach wnioskowanego projektu. Stwierdzenie w rozstrzygnięciu, że uwaga Wnioskodawcy w tym zakresie jest bezzasadna z jednoczesnym brakiem podania rzeczowego uzasadnienia jest zdaniem Skarżącej niewłaściwa. Skarżąca nie zgadza się z przytoczonym w rozstrzygnięciu uzasadnieniem dotyczącym analizy wielkości potencjalnego popytu w odniesieniu do obecnej i przyszłej wielkości rynku. Zorganizowane pobyty turystyczno-zdrowotne będą głównie przeznaczone dla klientów z poza Polski Wschodniej dlatego muszą oferować usługę noclegu. Mając na uwadze, że średni wskaźnik wykorzystania miejsc noclegowych w obiektach zdrowotnych wynosi 77,8 %, jak również że wszystkie pakiety zaplanowane w ramach zorganizowanych pobytów produktu sieciowego oferować będą usługi zdrowotne uwzględniając informację, że średnie wykorzystanie miejsc noclegowych obejmuje przerwy wynikające z bieżących remontów i sezonowości to nie ulega wątpliwości, że maksymalne wykorzystanie w niektórych okresach osiągnie 100%. Wskazano też na ocenę otrzymaną w poprzednim wniosku [...] , gdzie przyjęto do analizy identyczny wskaźnik wykorzystania miejsc noclegowych. Skarżąca przedstawiła wiarygodne dane pozwalające na oszacowanie potencjalnego popytu na produkt w ujęciu ilościowym i wartościowym w odpowiednich polach wniosku ( str. 66-69). Dodatkowo zauważono, że w obliczu przytoczonych wyjaśnień dotyczących błędnego założenia w oparciu o niewłaściwą definicję wskaźnika poziomu wykorzystania miejsc noclegowych jako wartość maksymalną w miejsce właściwej wartości średniej zakwestionowaną w proteście i podtrzymaną w rozstrzygnięciu, zmniejszenie łącznej kwoty kosztów kwalifikowanych o koszty dotyczące miejsc noclegowych w budynku zakwaterowania turystycznego nie jest zasadny, pomimo wyrażonej pod presją czasu przez Skarżącą zgody na takie działanie Komisji Oceny Projektów. Odniesiono się też do rozbieżności ocen między oceną wniosku złożonego w IV etapie a oceną wniosku w VI etapie konkursu nr 3. Zmiana składu Komisji Oceny Projektów (KOP) nie może być przyczyną błędnej i subiektywnej oceny. Kryteria oceny projektów powinny zapewniać równe traktowanie wnioskodawców niezależnie od składu KOP. W przypadku uzasadnionych wątpliwości w ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów, Instytucja Wdrażająca lub Instytucja Pośrednicząca zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej może wymagać od wnioskodawców informacji i dokumentów niezbędnych w powyższym zakresie. Skarżąca podtrzymuje zarzut, iż projekt powinien zostać oceniony w zakresie podkryterium Analiza rynku w sposób tożsamy w obu naborach w oparciu o przejrzyście skonstruowane kryteria wyboru projektów zgodnie z art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej. Zastanawiająca jest ocena niezależnego dodatkowego jednego Eksperta powołanego do przygotowania opinii przytoczonej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu, stwierdzająca zarzuty podnoszone w proteście za bezzasadne jednocześnie nie przytaczając rzeczowych argumentów uzasadniających takie stanowisko. W rozstrzygnięciu protestu w zakresie podkryterium Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu ocena wniosku o dofinansowanie przedstawiona w piśmie PARP z dnia [...] kwietnia 2018 r. w zakresie powyższego przedmiotowego podkryterium kwestionuje sposób wyliczenia NPV i wyliczoną jego wartość według Komisji Oceny Projektów mniejszą od zera. W złożonym proteście Skarżąca przyznaje, że w wyliczeniach dokonano drobnego błędu rachunkowego. W rozstrzygnięciu podnoszony jest ponownie zarzut, że z godnie z metodyką, wartości przepływów pieniężnych w poszczególnych latach należy przemnożyć przez współczynnik dyskontowy, a następnie sumować otrzymane wielkości. Wnioskodawca natomiast dokonał podzielenia wartości przepływów pieniężnych przez wartości współczynnika dyskontowego, co istotnie zaburza ostateczny wynik wskaźnika. Skarżąca zgadza się z zaistnieniem powyższego drobnego błędu rachunkowego, jednak nie zgadza się ze stwierdzeniem istotnego zaburzenia ostatecznego wyniku. Zdaniem Skarżącej jest to oczywista omyłka, którą mogła zostać poprawiana z udziałem lub bez udziału wnioskodawcy zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Wyżej. Skarżąca dokonała ponownych wyliczeń NPV eliminując zaistniały błąd i w złożonym proteście podaje poprawnie wyliczoną dodatnią wartość NPV zarówno bez uwzględnienia wartości rezydualnej, jak też z jej uwzględnieniem. Opłacalność projektu jest zachowana jeżeli wartość NPV jest większa od zera. W rozstrzygnięciu protestu uznane są zarzuty podnoszone w proteście co potwierdza zarzucane naruszenie art. 37 ust. 1 oraz ust. 5 ustawy wdrożeniowej, jednak pomimo uznania dodatniej wartości NPV ocena przedmiotowego kryterium pozostaje niezmieniona, z czym Skarżąca nie zgadza się. Skarżąca nie zgadza się ze stwierdzeniem Ekspertów, że pomimo uzyskania dodatniej wartości NPV nie można potwierdzić opłacalności projektu z uwagi na brak możliwości potwierdzenia prawidłowości przyjętych założeń odnośnie wielkości zapotrzebowania na usługi oferowane w wyniku realizacji projektu. W dokonanej ocenie wniosku Komisja Oceny Projektów w rozpatrywanym podkryterium nie zarzuca podnoszonych w rozstrzygnięciu protestu zarzutów. W ocenie możemy przeczytać, że Wnioskodawca zaprezentował sposób wyliczenia ceny usług oraz ich szacowaną ilość, dokonał porównania z ofertą konkurencyjną na rynku nie stwierdzając w ocenie błędnych lub wątpliwych założeń stanowiących podstawę sporządzenia prognozy finansowej projektu. Podnoszenie nowych zarzutów dopiero w fazie rozstrzygnięcia protestu pozbawia Skarżącą możliwości dwuinstancyjnego postępowania przedsądowego, jak i rzetelnego postępowania zapewnionych przez art. 78 Konstytucji RP oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Niewłaściwa ocena KOP dokonana w zakresie podkryterium Analiza rynku nie może się przekładać w sposób automatyczny na podkryterium Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu, które powinno być oceniane wyłącznie na podstawie dodatniej wartości NPV przy braku innych zarzutów w zakresie przedmiotowego podkryterium w dokonanej ocenie wniosku. W ocenie Skarżącej, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w toku postępowania oceniła wniosek w sposób nierzetelny z pominięciem przez organ możliwości zwrócenia się o dodatkowe wyjaśnienia. Złożono również wniosek o zobowiązanie PARP do dostarczenia do sprawy umowy zawartej między Instytucjami Zarządzającą a Pośredniczącą. Uzasadniono to tym, że Skarżąca winna mieć możliwość zapoznania się z treścią takiej umowy w celu sprawdzenia, czy zachowane zostały przez stronę przeciwną wszystkie postanowienia tej umowy mające istotne znaczenie proceduralne w niniejszej sprawie, w szczególności możliwość rozpatrzenia złożonego protestu przez PARP. W odpowiedzi na skargę PARP wniósł o jej oddalenie. IP przesłała też żądane przez Stronę skarżącą porozumienie z dnia 28 kwietnia 2015 r., zawarte pomiędzy Ministrem Infrastruktury i Rozwoju a PARP, potwierdzające umocowanie PARP jako organu właściwego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.) – dalej: "ustawa wdrożeniowa", "ustawa" - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania KOP oraz organu rozpoznającego protest z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE. L 347 str. 320), - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu " Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia " oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 ( Dz. Urz. UE L 347 str.289) - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE. L 187 str. 1), - rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 480/2014 z dnia 3 marca 2014r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. Urz. UE. L 138 str. 5), - ustawą z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, - Programem Operacyjnym Polska Wschodnia 2014-2020, zatwierdzonym decyzją Komisji Europejskiej z dnia 16 grudnia 2014r., - Wytycznymi ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w zakresie trybu wyboru projektów na lata 2014 – 2020 (wydanymi na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), - Szczegółowym opisem osi priorytetowych PO PW 2014-2020, - Regulaminem konkursu Oś priorytetowa: I Przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działanie 1.3 Ponadregionalne powiązania kooperacyjne, Poddziałanie 1.3.2 Tworzenie sieciowych produktów przez MŚP , nr konkursu 3, obowiązujący od 11 października 2017 r., - Kryteriami wyboru projektów PO PW, Poddziałanie 1.3.2 Tworzenie sieciowych produktów przez MŚP, stanowiącymi załącznik nr 1 do regulaminu, Przy czym wskazać należy, że dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 6, art.7, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Dokonując oceny zaskarżonej informacji należy zauważyć, że projekt Skarżącej spółki po rozpatrzeniu protestu nie spełnił kryteriów oceny w ramach spornego kryterium nr 8 Potencjał rynkowy produktu będącego efektem projektu oraz opłacalność produktu. Wskazano, że aby projekt (który uzyskał łącznie 26 pkt) mógł zostać rekomendowany do dofinansowania, musi uzyskać w pierwszym obszarze tego kryterium co najmniej 2 pkt, w drugim obszarze co najmniej 2 pkt oraz w trzecim obszarze 3 pkt. Projekt nie uzyskał wymaganego minimum punktowego w obszarze pierwszym i trzecim, łącznie przyznano 2 punkty a tym samym kryterium nr 8 nie zostało spełnione. W myśl postanowień Regulaminu konkursu , a konkretnie § 11 ust. 1, projekt może zostać wybrany do dofinansowania, gdy spełnił kryteria wyboru projektów oraz kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie pozwala na wybranie go do dofinansowania. W ust. 3 zapisano zaś, że projekt nie może zostać wybrany do dofinansowania, gdy spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach konkursu nie pozwala na jego dofinansowanie lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów. W § 14 zawarto postanowienia dot. procedury odwoławczej. Wynika z nich, że w przypadku negatywnej oceny projektu, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu na zasadach określonych w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Protest wnoszony jest do PARP. PARP rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu, o której mowa w art. 57 ustawy wdrożeniowej. Projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że spełnił kryteria wyboru projektów i uzyska co najmniej tyle punktów, ile uzyskał projekt umieszczony na ostatnim miejscu na liście projektów wybranych do dofinansowania w ramach konkursu z uwzględnieniem kryteriów rozstrzygających oraz pod warunkiem dostępności środków finansowych. Jednocześnie z treści § 8 i § 10 Regulaminu konkursu wynika, że ocena projektów dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów (KOP) i dzieli się na ocenę formalną i merytoryczną, natomiast ocena merytoryczna projektów jest dokonywana przez KOP w formie Panelu Ekspertów. Ocena merytoryczna projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria merytoryczne, określone w załączniku nr 1 do Regulaminu. W myśl postanowień ogólnych Regulaminu konkursu przez Panel Ekspertów (panel członków KOP) rozumie się członków KOP dokonujących wspólnej oceny merytorycznej projektu. Regulamin określa też zasady składania wniosków o dofinansowanie, i tak z § 6 ust. 14 wynika, że złożenie załączników musi nastąpić w terminie 2 dni roboczych od dnia złożenia wniosku o dofinansowanie w Generatorze Wniosków. Wszystkie dokumenty stanowiące załączniki do wniosku powinny być aktualne na dzień składania wniosku. Nie jest dozwolone dołączanie dokumentów sporządzonych lub wystawionych z datą późniejszą niż dzień złożenia wniosku. Ponadto w § 7 ust 1 znalazł się zapis, że w przypadku stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek, PARP wzywa wnioskodawcę do ich uzupełnienia lub poprawienia. Wezwanie kierowane jest przez PARP na adres poczty elektronicznej wnioskodawcy. Wnioskodawca musi uzupełnić braki formalne lub poprawić oczywiste omyłki, w terminie 7 dni od dnia wysłania przez PARP wezwania. PARP może wysłać wezwanie do wnioskodawcy na każdym etapie konkursu. W ust. 4 wskazano, że Wnioskodawca jest zobowiązany do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie wyłącznie w zakresie wskazanym w wezwaniu. Niedopuszczalnym jest dokonanie przez wnioskodawcę innych zmian we wniosku, niż wskazane w wezwaniu. Niedopuszczalne jest dokonanie przez wnioskodawcę zmian we wniosku przed wysłaniem wezwania przez PARP. Ust. 5 zawiera zaś zapis: Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub poprawienie w nim oczywistej omyłki dotyczy: 1) braku wymaganego załącznika do wniosku o dofinansowanie (w tym złożenia załącznika w innym formacie, niż określony w § 6 ust. 12, złożenia załącznika w wersji uniemożliwiającej jego odczytanie); 2) braku kompletności przesłanego załącznika (tj. braku stron, braków w podpisach, pieczęciach, w potwierdzeniach za zgodność z oryginałem); 3) sporządzenia załącznika na niewłaściwym wzorze; 4) braku czytelności załącznika (...). W ocenie Sądu nie można rozumieć zapisów Regulaminu konkursu tak, jak na to wskazuje Skarżąca w swojej skardze i innych pismach kierowanych do PARP. Zgodnie z przytoczonymi powyżej zapisami Regulaminu konkursu - po dokonanej ocenie formalnej - KOP dokonuje oceny merytorycznej projektu, która jest następnie przedstawiona wnioskodawcy. Na etapie tej części oceny (oceny merytorycznej) dochodzi do spotkania przedstawicieli wnioskodawcy z Panelem Ekspertów. Patrząc na cyt. zapisy Regulaminu nie można zgodzić się ze Skarżącą, iż mogła ona złożyć w późniejszym terminie dodatkowy załącznik do wniosku, a mianowicie załącznik składany przy innym, wcześniejszym projekcie w ramach innego konkursu. Nie może też skutecznie Strona skarżąca żądać brania pod uwagę przy ocenie projektu dokumentów dołączonych do innego projektu czy oceny dokonywanej przez PARP w ramach innego projektu i innego konkursu, czy też wzywania Wnioskodawcy do składania wyjaśnień, albowiem zapisy Regulaminu konkursu oraz zapisy ustawy wdrożeniowej, nie wskazują na taką możliwość. Należy przy tym podkreślić, że brak tego załącznika, a mianowicie raportu z badań dot. produktów ziołowych, co podkreśliła PARP, nie był powodem negatywnej oceny kryterium wyboru projektów. Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. pozostałymi przepisami ustawy wdrożeniowej - Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu PARP na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącego: wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż zapisy zawarte we wniosku potwierdzają prawidłowość przeprowadzenia oceny projektu. Sąd – dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia – wskazuje na wstępie, że projekt Skarżącego nie spełnił kryterium oceny w jednym kryterium merytorycznym. Sąd w uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie przytoczył obszerne stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie sposobu oceny organu. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. Oceniający dokonali innej oceny projektu, niż oczekiwana przez Skarżącą, co z kolei spowodowało niespełnienie przez projekt opisanych kryteriów. Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku, albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58 ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w Regulaminie konkursu. Sąd rozpatrując skargę sprawdza, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny, nie jest natomiast jego zadaniem dokonywanie oceny merytorycznej tj. weryfikacji, dlaczego oceniający wniosek eksperci ocenili wniosek jako spełniający dane kryterium, czy też nie. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, iż PARP w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście. W wyniku ponownej oceny Skarżąca nadal nie uzyskała spełnienia kwestionowanego kryterium. Organ wskazał przy tym, że mimo uznania częściowej zasadności protestu, wniosek został oceniony negatywnie w dwóch podkryteriach, co w myśl Regulaminu konkursu spowodowało jego ocenę negatywną. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p.s. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.r.p.s., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 5, art.6, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 45 ust.4 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.". Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu. Odnosząc się zaś do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. W szczególności należy tu – w ocenie Sądu – wskazać na prawidłowe wskazanie braku spełnienia podkryterium Analiza rynku projekt uzyskał 0 pkt z uwagi na brak spełnienia wszystkich punktów od a. do d. (nie spełniono podpunktu b. oraz c.). W ocenie Sądu należy zgodzić się ze stanowiskiem PARP, jak też z Ekspertami dokonującymi oceny projektu, że załączony do wniosku Raport z wyników badań nie precyzuje jakie grupy klientów zainteresowane są poszczególnymi usługami. Wyniki badań zostały przedstawione w sposób dosyć ogólny, nie dający podstawy do prawidłowego oszacowania zapotrzebowania na produkt. Wskazana we wniosku informacja na temat wzrostu zainteresowania jogą, jak też wzrost popytu na surowce zielarskie, nie jest równoznaczna z zapotrzebowaniem na usługi, które znajdą się w ofercie Wnioskodawcy. W tym kontekście należy też zgodzić się z organem, iż Wnioskodawca nie wskazał wiarygodnych danych pozwalających na oszacowanie potencjalnego pobytu na nową usługę w ujęciu ilościowym i wartościowym. Informacje przedstawione we wniosku dotyczą jedynie ogólny danych wykorzystania bazy noclegowej na rynku turystycznym. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotem projektu "Dwa światy" – naturalny powrót do przeszłości z innowacyjną technologią przyszłości była kompleksowa usługa polegająca na oferowaniu zorganizowanych pobytów mających na celu proekologiczny, połączony z edukacją, rozrywką i zabawą, zajęciami ruchowymi i holistyczną dbałością o zdrowie wypoczynek. Podkreślono przy tym w projekcie, że chodzi o przedstawienie dwóch światów, tj. rzeczywistości współczesnej w zderzeniu z historyczną. W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie będzie tym samym oferował tylko usługi noclegowej, ale zorganizowane pobyty wypoczynkowe, w ramach których niezbędne jest zapewnienie m.in. noclegu. Motywatorem wyboru usługi przez przyszłych odbiorów nie będzie zatem nocleg, ale kompleksowa oferta wypoczynkowa. W ocenie Sądu należy zgodzić się z organem, iż wniosek nie zawiera zapisów, które pozwoliłyby na ocenę oferowanej pełnej usługi wg zapisów projektu w kontekście realnej analizy rynku. Należy też zgodzić się z organem, że w każdym z przypadków ocena dokonywane przez Panel Ekspertów jest dokonywana w innym składzie i stąd może wystąpić rozbieżność ocen między oceną wniosku złożonego w IV etapie a oceną wniosku w VI etapie konkursu nr 3. Zasadą oceny projektów, jest niezależność opinii ekspertów w odniesieniu do ocenianego wniosku o dofinansowanie projektu. Nie można tym samym podzielić zarzutu Skarżącej, że projekt powinien zostać oceniony w zakresie przedmiotowego kryterium w sposób tożsamy w obu naborach. Odnośnie podkryterium: Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu nie przyznano punktów. W uzasadnieniu PARP wskazał na to, że co do opłacalności projektu, należy zgodzić się z Ekspertami, że wyliczony przez Wnioskodawcę wskaźnik NPV jest błędny i wyliczony niezgodnie z metodologią obliczania wskaźnika NPV. Również Skarżąca potwierdziła ten błąd. Pomimo jednak, że wartość NPV – po dokonaniu prawidłowego obliczenia - przyjmuje wartość dodatnią, należy zgodzić się ze stanowiskiem PARP, że nie można potwierdzić opłacalności projektu. Prawidłowo bowiem Eksperci uznali brak możliwości potwierdzenia prawidłowości przyjętych założeń odnośnie wielkości zapotrzebowania na usługi oferowane w wyniku realizacji projektu, brak jest tym samym możliwości stwierdzenia, że założenia stanowiące podstawę kalkulacji prognozy finansowej są wiarygodne i potwierdzają realność prognozy, a tym samym nie można przyznać punktów z tytułu opłacalności projektu. W ocenie Sądu brak wykazania realnej analizy zapotrzebowania na proponowane w projekcie usługi (jeśli chodzi o wszystkie proponowane usługi w ramach projektu, łącznie z noclegami), miał zasadniczy wpływ na ocenę również tego podkryterium. PARP słusznie przy tym wskazała na brak możliwości weryfikacji poprawności danych co do przyjętych przez Skarżącą założeń. W ocenie Sądu zabrakło podstaw, na jakich zostały oparte kalkulacje, gdyż przedstawione badania są ogólne i odnoszą się tylko do bazy lokalowej (dane za Głównym Urzędem Statystycznym). Również przedstawiony przez Wnioskodawcę raport z badań pt. Badanie preferencji klientów Agroturystyki nad B. nie mógł stanowić podstawy do dokonania rzetelnej analizy odnośnie prognozy finansowej, gdyż był zbyt ogólny w swoich założeniach. Brak też było analizy porównawczej co do cen podobnych produktów oferowanych na rynku, jak te zawarte w projekcie. Na zakończenie Sąd zauważa, że PARP w swoim rozstrzygnięciu odniósł się szczegółowo do zarzutów protestu, które odnosiły się do wszystkich zakwestionowanych podkryteriów. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów Strony skarżącej zawartych w proteście, a tym samym w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy wdrożeniowej odnośnie stosowania procedury odwoławczej. Należy przy tym powtórzyć, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości. W ocenie Sądu PARP tym samym nie naruszyła przepisów ustawy wdrożeniowej, zapisów Regulaminu konkursu, jak też mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa wspólnotowego, wskazanych w skardze. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.