V SA/Wa 1300/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] we W. na rozstrzygnięcie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. [...] we W. (dalej także jako: Wnioskodawca, Skarżący, ) wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie projektu pt.: "[...] ". Wniosek został złożony w ramach ll osi –"E-administracja i otwarty rząd", Działanie 2.3 "Cyfrowa dostępność i użyteczność informacji sektora publicznego", Poddziałanie 2.3.2 "Cyfrowe udostępnianie zasobów kultury" Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020. Pismem z [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] Centrum Projektów Polska Cyfrowa poinformowała Wnioskodawcę, że w wniosek o dofinansowanie nie spełnia wymogów określonych w Regulaminie konkursu, a tym samym nie został zarekomendowany do dofinansowania. W wyniku weryfikacji wniosek uzyskał 53,67 pkt, wskazano jednocześnie na brak spełnienia kryterium: - Kryterium 1 "Wnioskodawca przeprowadził inwentaryzację zasobów kultury objętych projektem"; - Kryterium 12 "Zakres rzeczowy i struktura wydatków są adekwatne do celów programu i projektu"; - Kryterium 15 "Dla projektu dokonano wiarygodnej analizy kosztów i korzyści"; - Kryterium 20 "Projekt jest wykonalny w danym zakresie, czasie i koszcie". Do pisma załączono karty ocen, w których zawarto szczegółowe uzasadnienie braku rekomendacji wniosku do dofinansowania. W ramach protestu Wnioskodawca odwołał się w piśmie z 6 maja 2020 r. (w wersji elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP) od przedstawionej oceny i wniósł o przyznanie punktów dla kryteriów nr 1, nr 12, nr 15 i nr 20. Wnioskodawca sformułował szczegółowo zarzuty odnoszące się do oceny ww. kryteriów. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] sierpnia 2020 r., znak [...] Minister Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej jako: Minister, organ) poinformował Wnioskodawcę, iż protest nie został uwzględniony. Wyjątek stanowiła ocena dotycząca kryterium nr 1 "Wnioskodawca przeprowadził inwentaryzację zasobów kultury objętych projektem" w zakresie, którego protest został uwzględniony. W rozstrzygnięciu protestu wskazano, że uznano większość argumentów podniesionych w proteście w zakresie kryterium nr 1 w związku z czym uznano, że kryterium zostało spełnione. Jeżeli chodzi o kryterium nr 12 "Zakres rzeczowy i struktura wydatków są adekwatne do celów programu i projektu", Minister wskazał m.in., że uznaje za niekwalifikowalne następujące wydatki projektu, tj.: - na opracowanie i wdrożenie systemów do ewidencji i zarządzania zasobami, na kwotę 440 000,00 zł, - na digitalizację - usługę zewnętrzną dla posiadanych zasobów, na kwotę 484 000,00 zł, - na obsługę prawną, na kwotę 312 000,00 zł. Minister wyjaśnił, że powodem takiej opinii jest niedostatecznie wyczerpująco (nieprawidłowo) uzasadniona wysokość ww. wydatków zarówno we wniosku, jak i Studium Wykonalności. Oceniający ponownie uznał, że przedmiotowe nieprawidłowości dotyczą kalkulacji ww. kosztów. We wniosku o dofinansowanie wyszczególniono pola o nazwach ,,uzasadnienie wysokości planowanych kosztów w podziale na zadania" (pkt 20a) oraz "uzasadnienie wysokości planowanych kosztów w podziale na kategorie" (pkt 20b). W tym przypadku kluczowe było słowo 'wysokości", zaś Wnioskodawca jedynie ogólnie uzasadnił powód poniesienia wydatku, posiłkując się jedynie informacjami o ofertach, a nie o sposobie kalkulacji wydatków (nawet ogólnym), w ramach tychże ofert. W przeprowadzonej ocenie wskazano, że zakupy miały charakter rzeczowy, (bo dotyczyły zakupu sprzętu, innych niż sprzęt środków trwałych, wyposażenia, oprogramowania), zatem należało każdorazowo podać ilość sztuk, która jest planowana do zakupu w ramach projektu, co wynika z obowiązujących Wnioskodawcę wymogów konkursowych. Ponadto, Wnioskodawca przedstawił zespół projektowy złożony wyłącznie z pracowników u [...]. W dokumentacji aplikacyjnej podano, że pracownicy zaangażowani do realizacji projektu będą oddelegowani do nowych zadań w szacownym czasie, pozwalającym na prawidłową realizację projektu oraz na wykonywanie pozostałych zadań wynikających z zakresu obowiązków określonych w umowie o pracę. Jednakże, ekspert oceniający powtórnie projekt doszedł do wniosku, że nie mamy do czynienia z sytuacją oddelegowania pracowników, tylko z przypadkiem okresowego zwiększenia obowiązków służbowych danej osoby. W związku z tym, zgodnie z "Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków" w przypadku okresowego zwiększenia obowiązków służbowych danej osoby, wydatkami kwalifikowalnymi związanymi z wynagrodzeniem personelu mogą być również dodatki do wynagrodzeń, o ile zostały przyznane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, z zastrzeżeniem pkt 6 i 7, przy czym dodatek może być przyznany zarówno, jako wyłączne wynagrodzenie za pracę w projekcie albo, jako uzupełnienie wynagrodzenia personelu projektu rozliczanego w ramach projektu. Dodatki, o których mowa w pkt 5 i 6, są kwalifikowalne do wysokości 40% wynagrodzenia podstawowego wraz ze składnikami (...), tym samym, wysokość wydatków dotyczących wynagrodzeń zaprezentowane w projekcie są na wielu stanowiskach niezgodne z ww. Wytycznymi, co do wynagrodzeń rozumianych przez Wnioskodawcę, jako dodatek wynikający z wymiaru czasu pracy w projekcie, które przekraczają 40% podstawowego wynagrodzenia. Powyższe wydatki (tj. uznane, jako niekwalifikowalne), łącznie w ocenie Ministra stanowią 29,95% całkowitych wydatków kwalifikowanych w projekcie, a tym samym niniejsze kryterium uzyskuje negatywną ocenę, ponieważ przekroczono 20% próg całości wydatków uznanych, jako kwalifikowalne. W zakresie kryterium nr 15 "Dla projektu dokonano wiarygodnej analizy kosztów i korzyści" wskazano, że podstawą negatywnej oceny kryterium merytorycznego nr 15 jest także negatywna ocena kryterium dotyczącego budżetu projektu, tj. kryterium nr 12. Tak, więc nie spełnienie kryterium nr 12, powoduje, ze główne argumenty podniesionych przez oceniających pierwotnie wniosek (tj. nieprawidłowej kalkulacji kosztów m. in. w zakresie: wynagrodzeń, zakupu środków trwałych, np. sprzętu lT i wartości niematerialnych i prawnych (oprogramowanie), brak informacji na podstawie, jakich danych Wnioskodawca przyjął wskazane w projekcie wartości kosztów digitalizacji zasobów kultury czy brak wiarygodnego uzasadnienia wysokości wydatków na obsługę prawną stają się aktualne również na gruncie oceny kryterium nr 15. Jak podkreślił ekspert ponownie oceniający wniosek, wymienione usługi zostały zakwestionowane w kontekście zaplanowanej i jednocześnie nieuzasadnionej przez beneficjenta wysokości kosztów, w ramach kryterium nr 12. Wobec powyższego liczby użyte do analizy kosztów i korzyści trzeba uznać za niewiarygodne, co zostało potwierdzone w ramach kryterium nr 12. Organ wskazał, że w ramach kryterium merytorycznego nr 20 podniesiono tylko zarzut naruszenia § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu, poprzez zaniechanie wezwania Wnioskodawcy do przekazania dodatkowych wyjaśnień. Tak postawiony zarzut zdaniem organu jest nieuzasadniony, gdyż procedura odwoławcza nie służy uzupełnieniom czy modyfikacjom wniosku aplikacyjnego. Ponadto wezwanie Wnioskodawcy do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień dotyczących wniosku na etapie pierwotnej oceny merytorycznej jest kwestią formalną i jedynie fakultatywną i nie może prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie. Wyżej opisane rozstrzygnięcie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - [...] we W., zarzucając mu naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4, w zw. z art. 43 ust 1 ustawy z 11 lipca 2014 o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz § 11 ust 11 Regulaminu konkursu dla naboru nr [...] poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku i wskazania wszystkich omyłek i błędów formalnych, co skutkowało błędną merytoryczną oceną wniosku, w sytuacji gdy informacje i braki na jakie wskazują eksperci winny być ocenione na etapie formalnym wniosku i w razie wątpliwości ekspertów wnioskodawca winien mieć możliwość skorzystania z procedery formalnego uzupełnienia wniosku o brakujące ekspertom dokumenty, analizy. Niezastosowanie procedury wezwania na etapie formalnej oceny wniosku w konsekwencji doprowadziło do negatywnej oceny merytorycznej przez ekspertów wniosku w kryteriach nr 12, nr 15 i nr 20, co jest sprzeczne z przepisami prawa i ma znaczenie dla niniejszej sprawy. Podnosząc powyższego zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi i orzeczenie, że ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W piśmie z [...] września 2020 r. Minister wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1431; dalej: ustawa wdrożeniowa). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to zasadniczo weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tą wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zauważyć należy, że instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Regulamin konkursu określa w szczególności termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek, a także kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 4 i pkt 7 ustawy wdrożeniowej). W razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Jednocześnie, w przypadku stwierdzenia w trakcie oceny merytorycznej rozbieżności lub nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie lub pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości, co do treści wniosku o dofinansowanie Komisja Oceny Projektów (dalej: KOP) może wezwać wnioskodawcę do przekazania w formie pisemnej dodatkowych informacji i wyjaśnień (§ 11 ust. 11 Regulaminu konkursu). Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Wynikające z art. 37 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów w pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 641/17, dostępny tak jak i powołany poniżej na: www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Sąd rozstrzygający sprawę stoi przy tym na stanowisku, że zarzut naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Skarżący kwestionuje ocenę projektu w ramach trzech negatywnie ocenionych kryteriów merytorycznych, a mianowicie: - Kryterium 12 "Zakres rzeczowy i struktura wydatków są adekwatne do celów programu i projektu"; - Kryterium 15 "Dla projektu dokonano wiarygodnej analizy kosztów i korzyści"; - Kryterium 20 "Projekt jest wykonalny w danym zakresie, czasie i koszcie". Stawia przy tym zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a także § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu. W ocenie Sądu analiza przywołanych wyżej regulacji z jednej strony, z drugiej zaś analiza treści zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala na uznanie, iż żadna z tych regulacji nie została naruszona. Sporne w sprawie kryteria merytoryczne ocenione zostały zgodnie z dokumentami, stanowiącymi załączniki do Regulaminu konkursu, tj. Instrukcją wypełniania wniosków (dalej: Instrukcja) oraz Kryteriami merytorycznymi wyboru projektów dla poddziałania 2.3.2 Cyfrowe udostępnianie zasobów kultury POPC na lata 2014-2020, (dalej: Kryteria merytoryczne) w oparciu o szczegółowej analizę zapisów wniosku oraz Studium wykonalności. Minister w sposób wnikliwy i staranny odniósł się do zarzutów strony stawianych w proteście odnoszących się do kryteriów nr 12, nr 15 i nr 20 oraz wyjaśnił dlaczego protest nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawił w tej materii rzeczową argumentację, której nie sposób kwestionować. Sąd zwraca uwagę, iż żaden z zarzutów Skarżącego nie został pominięty, a ich ocenę uznać należy za pełną i wyczerpującą. Motywy skargi dotyczą głównie zaniechań proceduralnych popełnionych podczas oceny wniosku poprzez brak wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia danych dotyczących kwestii rzeczowo-finansowych. Skarżący stoi na stanowisku, że zadaniem organu było skorzystanie z przywileju, jaki daje ekspertowi § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i wezwanie Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień czy przedstawienia dodatkowych informacji, jeżeli dana kwestia takich wymagała. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do uchybień proceduralnych mających wpływ na jej wynik. Jak zostało już wskazane z § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu wynika uprawnienie KOP do wezwania Wnioskodawcy do przekazania dodatkowych wyjaśnień czy informacji. Pojawia się tu jednak istotne zastrzeżenie wynikające z § 11 ust. 14 Regulaminu konkursu, że przekazane informacje nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji treści samego wniosku o dofinasowanie. Tymczasem jak wynika z zaskarżonego rozstrzygnięcia powodem niespełnienia kryterium nr 12, była niewłaściwa kalkulacja kosztów i w konsekwencji uznanie za niekwalifikowalne wydatków projektu: na opracowanie i wdrożenie systemów do ewidencji i zarządzania zasobami, na kwotę 440 000,00 zł; na digitalizację - usługę zewnętrzną dla posiadanych zasobów, na kwotę 484 000,00 zł; na obsługę prawną, na kwotę 312 000,00 zł. Doprowadziło to do sytuacji w której wydatki uznane za niekwalifikowalne przekroczyły 20% wydatków pierwotnie wskazanych jako kwalifikowalne, co skutkowało w świetle zapisów Kryteriów merytorycznych negatywną oceną projektu. Wnioskodawca w odniesieniu do zakwestionowanych wydatków nie spełnił wymogu wynikającego z Instrukcji i nie zawarł w Studium wykonalności szczegółowego uzasadnienia planowanych wydatków. Tym samym wskazane braki należą do części merytorycznej dokumentacji przedstawionej przy składaniu wniosku, takie informacje nie mają charakteru formalnego. Poza tym zwrócenie się do Wnioskodawcy o przekazanie wyjaśnień czy informacji nie jest obligatoryjne, ma ono charakter fakultatywny i pozostaje kwestią oceniającego. Stąd oceniający wniosek korzysta ze swojego uprawnienia tylko gdy uzna to za niezbędne i celowe do rozpoznania wniosku. W zapisach Kryteria formalne i Kryteria merytoryczne w sposób nie budzący wątpliwości podano, co stanowi przedmiot oceny formalnej, a co przedmiot oceny merytorycznej. I tak kryterium merytoryczne nr 12, wymaga od u wykazania prawidłowej analizy finansowej dla całego projektu, w tym metod szacowania jego kosztów wraz z ich uzasadnieniem, co nie jest w żadnym razie oceniane na etapie oceny formalnej, gdyż jego ocena następuje dopiero na etapie oceny merytorycznej, przez trzech niezależnych ekspertów KOP. Przy czym warunkiem uzyskania pozytywnej merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie jest m. in. uznanie za spełnione każdego z kryteriów merytorycznych obligatoryjnych przez minimum dwóch członków KOP (§ 11 ust. 7 pkt 1 Regulaminu Konkursu) co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca. W sprawie oceny wniosku dwóch ekspertów uznało za niespełnione kryterium nr 12 co oznacza, że Skarżący nie może skutecznie powoływać się w skardze na korzystną ocenę trzeciego z ekspertów, jak również wywodzić z tej okoliczności powinności zwrócenia się o uzupełnienie wniosku czy wyjaśnienie wątpliwości. Poza tym Skarżący, jak wynika z dokumentów dołączonych do skargi, wzywany był do uzupełnień braków formalnych wniosku, po uzupełnieniu których wniosek poddany został ocenie merytorycznej. W ocenie sądu organ prawidłowo stwierdził, że podstawą negatywnej oceny kryterium nr 15 "Dla projektu dokonano wiarygodnej analizy kosztów i korzyści" jest negatywna ocena kryterium nr 12, podtrzymując przy tym zastrzeżenia podniesione przy ocenie kryterium nr 12. Tym samym nieprawidłowa kalkulacja kosztów skutkująca uznaniem za niekwalifikowalne części wydatków projektu, wskazanych szczegółowo przy ocenie kryterium nr 12, zaważyła na negatywnej ocenie kryterium nr 15. Odnośnie zastrzeżeń Skarżącego wynikających z braku wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji czy wyjaśnień adekwatne jest stanowisko przedstawione przez sąd przy ocenie kryterium nr 12. Zdaniem sądu również ocena kryterium nr 20 "Projekt jest wykonalny w danym zakresie, czasie i koszcie" została przeprowadzona w sposób prawidłowy z uwzględnieniem zapisów Kryteriów merytorycznych. Słuszne jest stanowisko ekspertów zawarte w kartach ocen eksperci wskazujące, że ze względu na zakwestionowanie kosztów projektu nie ma możliwości potwierdzenia jego wykonania przy zakładanym budżecie. Natomiast Skarżący w proteście jak i w skardze podnosi w tym zakresie zarzuty dotyczące niezastosowania § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu, które jak zostało wskazane już powyżej są nieuzasadnione. Eksperci oceniający wniosek Należy podzielić stanowisko organu, że błędy popełnione przez Skarżącego na etapie sporządzania dokumentacji aplikacyjnej, a ujawnione już w toku oceny merytorycznej projektu nie świadczą o brakach formalnych dokumentów konkursowych, tylko wskazują na pominięcie i niewypełnienie stawianych Wnioskodawcy wymogów w tym konkursie, wynikających z opisu Kryteriów merytorycznych czy też Instrukcji. Podkreślić przy tym należy, że eksperci oceniający badany wniosek przeprowadzili jego ocenę na podstawie przedłożonej aplikacji projektowej i w oparciu o obowiązujące Wnioskodawcę regulacje konkursowe. Konwalidowanie braków wniosku o tak istotnym znaczeniu dla jego oceny, bo dotyczących budżetu całego projektu, jego analizy ekonomicznej i wykonalności nie stanowi braku formalnego wniosku, nie może też zostać uzupełnione w trybie § 11 ust. 11 Regulaminu konkursu, ponieważ doprowadziłoby to do istotnej modyfikacji treści wniosku, niedopuszczalnej zgodnie z § 11 ust. 14 Regulaminu konkursu. Wskazać przy tym należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek starannego i dokładnego przygotowania składanego wniosku o dofinansowanie i to wnioskodawca powinien wykazać, iż jego projekt spełnia kryteria określone w regulaminie konkursu (por. wyrok z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II GSK 4280/17). Przedstawiając powyższe sąd stwierdził, że protest skarżącego został rozstrzygnięty prawidłowo, a uznanie za spełnione kryterium nr 1 było niewystarczające do uwzględnienia protestu. W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadność zarzutów skargi, sąd działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.