V SA/Wa 1499/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2020 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz P. G. kwotę 4717 zł (cztery tysiące siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. znak: [...] Prezes Zarządu PFRON nakazał stronie -P. G. wykonującemu działalność gospodarczą pod firmą Firma Handlowa "A. " P. G. – zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ( zwanego dalej: "PFRON" lub " Fundusz" ) przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze: 1. czerwiec 2013 r. w kwocie 4628,40 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia wpłaty na rachunek Funduszu. 2. grudzień 2013 r. w kwocie 4344,90 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 6 lutego 2014 r, do dnia wpłaty na na rachunek Funduszu. 3. październik 2017 r. w kwocie 7285,50 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 4 grudnia 2017 r. do dnia wpłaty na rachunek Funduszu. 4. listopad 2017 r. w kwocie 6 750,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 4 stycznia 2018 r. do dnia wpłaty na rachunek Funduszu. 5. grudzień 2017 r. w kwocie 6 750,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 5 lutego 2018 r. do dnia wpłaty na rachunek Funduszu. 6. styczeń 2018 r. w kwocie 6 750,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 12 marca 2018 r, do dnia wpłaty na rachunek Funduszu. W uzasadnieniu powyższej decyzji przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: Fundusz uzyskał informację z Kompleksowego Systemu Informatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej: "ZUS", iż strona - P. G. wykonujący —działalność gospodarczą pod firmą: Firma Handlowa "A. " P. G. - nie opłaciła składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz FP i FGŚP w terminie wynikającym z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778 ze zm.) zwanej dalej: "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych" m.in. za okresy rozliczeniowe: lipiec 2013 r., styczeń 2014 r., listopad, grudzień 2017 r., styczeń; luty 2018 r. W celu weryfikacji spełniania przez ww. płatnika przestanek do otrzymywania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w w/w okresie rozliczeniowym Fundusz pismem z dnia:. 21 sierpnia 2018 r. ,12 października 2018 r., 26 listopada 2018 r. zwrócił się do właściwego oddziału ZUS, z prośbą o udzielenie informacji, czy strona opłaciła terminowo i w całości obowiązkowe składki na FUS, FUZ oraz FP i FGŚP za wskazane powyżej okresy rozliczeniowe. W dniach 28 września 2018 r., 19 listopada 2018 r., 31 grudnia 2018 r., do Funduszu wpłynęły odpowiedzi udzielone przez Oddział ZUS w [...], w którym przekazał sposób rozliczenia należności płatnika za okresy rozliczeniowe: lipiec 2013 r., styczeń 2014 r., listopad, grudzień 2017 r., styczeń, luty 2018 r. Na podstawie złożonych załączników INF-D-P do wniosku o dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, organ stwierdza, że wnioskowi Wn-D za okres sprawozdawczy: czerwiec 2013 r. odpowiada deklaracja rozliczeniowa w ZUS za lipiec 2013 r. i analogicznie dla pozostałych okresów, gdyż strona dokonywała wypłaty wynagrodzenia na rzecz pracowników niepełnosprawnych w miesiącu następującym po miesiącu, za który pracownik pobierał wynagrodzenie. Zastosowanie mają w tym przypadku przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych( Dz.U. z 2018 r. poz.1509 ze zm.),dalej jako: "PDOF". Zgodnie z art.11ust. 1 PDOF przychodami( także ze stosunku pracy) są otrzymane bądź pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Podstawę naliczania składek ZUS stanowi przychód w rozumieniu PDOF z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. W związku z powyższym obowiązek zapłaty składek powstaje z chwilą wypłaty wynagrodzenia. Mając na uwadze powyższe, strona pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. została wezwana do zwrotu środków Funduszu wypłaconych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze: czerwiec, grudzień 2013 r., październik, listopad, grudzień 2017 r., styczeń 2018 r. Ponieważ środki nie zostały zwrócone Fundusz na podstawie art.61§ 4 k.p.a. zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Po przeprowadzeniu postępowania Prezes Zarządu PFRON wydał przywołaną i cytowaną na wstępie decyzję i przypomniał jednocześnie , że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków PFRON przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art.26a-26c ustawy o rehabilitacji. Zgodnie z art.26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2012 r. miesięczne dofinansowanie nie przysługuje jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów , przekraczających 14 dni. Z kolei koszty płacy wg art.2 ust.4a ustawy o rehabilitacji oznaczają wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ wskazał, że zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych kompetencje w zakresie rozliczania składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych posiada Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Organ na podstawie danych uzyskanych z ZUS ustalił, iż składki za okresy rozliczeniowe: - lipiec 2013 r. ● FUS- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 1 lutego 2017 r., ● FUZ- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 1 lutego 2017 r., - styczeń 2014 r., ● FUS- zostały opłacone w terminie i całości ● FUZ- zostały opłacone w terminie i całości ● FP i FGŚP-zostały ostatecznie opłacone po terminie ,w dniu16 stycznia 2017 r., - listopad 2017 r. ● FUS- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 15 stycznia 2018 r. ● FUZ- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 15 lutego 2018 r. ● FP i FGŚP-zostały ostatecznie opłacone po terminie ,w dniu 15 lutego 2018 r. - grudzień 2017 r. ● FUS- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 15 lutego 2018 r. ● FUZ- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 20 marca 2018 r. ● FP i FGŚP-zostały ostatecznie opłacone po terminie ,w dniu 20 marca 2018 r. - styczeń 2018 r. ● FUS- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 20 marca 2018 r. ● FUZ- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 16 kwietnia 2018 r. ● FP i FGŚP-zostały ostatecznie opłacone po terminie ,w dniu 16 kwietnia 2018 r., - luty 2018 r. ● FUS- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 16 kwietnia 2018 r. ● FUZ- zostały ostatecznie opłacone po terminie , w dniu 20 kwietnia 2018 r. ● FP i FGŚP-zostały ostatecznie opłacone po terminie ,w dniu 20 kwietnia 2018 r., podczas , gdy zgodnie z art.47 ust.1u.s.u.s.,płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc, z zastrzeżeniem ust.1a,2a,nie później niż: 1. do 10 dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie; 2. do 5 dnia następnego miesiąca – dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych; 3. do 15 dnia następnego miesiąca- dla pozostałych płatników. Kolejność zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze oraz innych należności, do których poboru jest zobowiązany ZUS, jeżeli płatnik składek opłaca je i przekazuje niezgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, określało za okresy rozliczeniowe: lipiec 2013.,styczeń 2014.,listopad, grudzień 2017 r., objęte postępowaniem, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych( Dz.U. z 2017r. poz.1831). Natomiast za pozostałe okresy rozliczeniowe tj.: styczeń, luty 2018r., obowiązuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U, z 2017 r. poz.1831). Zarówno w u.s.u.s., jak i wskazanych wyżej rozporządzeniach, brak jest norm prawnych, czy też odniesienia do przyznania pierwszeństwa w rozliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne dla osób niepełnosprawnych, a potem na pozostałych zatrudnionych. Jak wynika z treści powyższych rozporządzeń, rozliczenia dokonuje się proporcjonalnie i w określonej kolejności. Następnie organ zacytował treść paragrafu 12 i 14 rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2008 r. oraz treść paragrafu 13 i 16 rozporządzenia z dnia 21 września 2017 r. wskazując ,że z treści tychże przepisów jednoznacznie wynika ,że skoro na koncie płatnika za okresy objęte postępowaniem zaewidencjonowano wpłaty, które zostały dokonane z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, informację tę należy utożsamić ze stanem widniejącym na koncie każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie, w tym również ze stanem widniejącym na koncie ubezpieczonych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Poza tym pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia: 21 września 2018 r. 13 listopada 2018 r., 18 grudnia 2018 r. znajdujące się w aktach sprawy są dokumentami urzędowymi, wobec czego stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym korzystają z domniemania prawdziwości. Z uwagi na fakt, że przedstawione przez stronę , deklaracje ZUS DRA oraz potwierdzenia przelewu środków do ZUS, załączone przez stronę do pism z dnia 18 kwietnia 2019 r. i 17 maja 2019 r., nie znajdują potwierdzenia w danych przekazanych przez ZUS, organ odmówił im waloru wiarygodności. W ocenie organu przepis art.26a ust.1a1 ustawy o rehabilitacji zawiera jednoznaczny i nie budzący wątpliwości zapis, z którego wynika ,że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego nie będzie przysługiwało, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, przekraczającym 14 dni. W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości organu, że w stosunku do strony zachodzi przesłanka z art. 26a ust. 1a1 pkt ustawy o rehabilitacji, która uniemożliwia wypłatę miesięcznego dofinansowania. Organ przypomina, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Dz. U z 2018 r. poz. 2192) do art. 26a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 ze zm.), dodano ust. 1a2 w brzmieniu: Kwota miesięcznych należnych składek, o których mowa w art. 2 pkt 4a, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. la1 pkt 3, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Z kolei art. 26a ust. 1a1 pkt 3 stanowi, że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni. Powyższe wskazuje, że jeżeli pracodawca ubiegający się o wypłatę środków PFRON tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, dokona częściowej zapłaty składek do ZUS z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, zaś kwota opłacona po terminie wskazanym w art. 26a ust. la1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, nie przekroczy 2% składek należnych za dany miesiąc, pracodawca nie traci prawa do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ten okres. Organ wskazuje ,że w stosunku do okresów rozliczeniowych: lipiec 2013 r., styczeń 2014 r., listopad, grudzień 2017 r., styczeń, luty 2018 r., wpłaty uregulowane po terminie przekraczającym 14 dni, przekraczały 2 % składek należnych za dany miesiąc, wobec czego miesięczne dofinansowanie za okresy sprawozdawcze: czerwiec, grudzień 2013 r., październik, listopad, grudzień 2017 r., styczeń 2018 r., zostało w całości pobrane nienależnie. Wyżej opisaną decyzję Prezesa Zarządu PFRON zaskarżyła strona zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - poprzez nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie wyjaśnianie wszystkich istotnych okoliczności sprawy - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że składki na ubezpieczenia społeczne nie zostały opłacone w terminie, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 26a ust. 1a1 pkt. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.U. 2018, poz. 511 ze zm.) poprzez uznanie, iż miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez skarżącego z uchybieniem terminów, podczas gdy do uchybienia, wynikających z odrębnych przepisów, terminów nie doszło. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o : 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi administracji do ponownego rozpoznania, ewentualnie - 2. uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, 3. zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 6 lutego 2020 r. skarżący poinformował Sąd o sprostowaniu przez organ uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r" poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy też postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją Prezes PFRON zobowiązał Stronę do zwrotu środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowią przepisy art. 26a ust. 1a1 pkt 3 oraz art. 26a ust. 11 pkt 1 ustawy o rehabilitacji. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że Prezes PFRON naruszył przepisy prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, jak również przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Na wstępie wyjaśnić należy, że obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zawartej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie obywateli do władz publicznych (por. wyrok NSA z 7 października 1983 r" SA/Lu 240/83, LEX nr 1688578). Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Prezes Zarządu PFRON w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oparł się w głównej mierze na treści pism ZUS dotyczących terminowości opłacenia przez stronę należnych składek za zatrudnionych pracowników. Organ nie odniósł się jednak należycie do kwestii akcentowanych przez Stronę tj. w szczególności do dokumentów w postaci deklaracji ZUS DRAiD ( wymienionych także w skardze). Przypomnieć w tym miejscu należy, że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art. 26a-26c ustawy o rehabilitacji. Stosownie do art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ww. ustawy miesięczne dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 1a2. Na podstawie art. 26a ust. 1a2 kwota miesięcznych należnych składek, o których mowa w art. 2 pkt 4a, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 3, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Jak stanowi art. 26a ust. 11 pkt 1 ustawy o rehabilitacji w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku kontroli albo analizy dokumentów zgromadzonych przez Fundusz lub danych, o których mowa w art. 49c, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję nakazującą zwrot wypłaconego dofinansowania w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości. Wskazać należy, że koszty płacy oznaczają, zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji, wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Za terminowo poniesione koszty płacy uznaje się te, które zostały poniesione w terminach wynikających odpowiednio z przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (wynagrodzenie), z ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (należności składkowe) oraz z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń). Przy wykładni przepisów krajowych, w tym powołanego art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji, należy uwzględnić treść przepisów unijnych, zezwalających na udzielanie tego rodzaju pomocy przepisami krajowymi. Zauważyć trzeba, że art. 33 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu - wskazuje, że za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego. Ustawa o rehabilitacji posługując się pojęciem koszty płacy odnosi je zatem do kosztów płacy poniesionych w związku z zatrudnieniem osób niepełnosprawnych a nie pracowników pełnosprawnych. Zdaniem Sądu nieterminowe pokrywanie przez pracodawcę miesięcznych kosztów płacy, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji odnosi się wyłącznie do kosztów płacy pracownika niepełnosprawnego, a nie do pracowników ogółem (por. również np. wyroki WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1511/18, z dnia 18 października 2019 r" sygn. akt V SA/Wa 2062/18). W przypadku zatem, gdy koszty płacy zatrudnionych przez skarżącą osób niepełnosprawnych zostały pokryte zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, brak podstaw do żądania zwrotu udzielonego dofinansowania. Natomiast ewentualne uchybienia w zakresie terminowości opłacenia składek ZUS z tytułu zatrudnienia osób pełnosprawnych nie mogą być oceniane w kontekście art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji. Sąd podkreśla w tym miejscu, iż organ nie wyjaśnił tego czy strona zatrudniała wyłącznie pracowników niepełnosprawnych, czy także pełnosprawnych ( chodzi oczywiście o zatrudnienie w spornych okresach sprawozdawczych), a nadto czy uchybienie terminów opłacenia składek ZUS dotyczyło wyłącznie osób niepełnosprawnych. Takich ustaleń w sprawie organ nie dokonał i nie przedstawił w zaskarżonej decyzji, czym – w ocenie Sądu - naruszył art. 7 i 77 w zw. z art. 11 k.p.a. Organ rozpoznając sprawę pominął także pisma, deklaracje , wyjaśnienia skarżącej i oparł się jedynie na informacjach z ZUS. Nie skonfrontował nadto należycie treści tychże pism, deklaracji i wyjaśnień z materiałami pozyskanymi od ZUS( ZUS winien się do nich ustosunkować ). Sąd stwierdza, że skoro pracodawca uzyskuje dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, to w decyzji organ winien odnosić wszelkie nieprawidłowości, które ustalił do pracowników niepełnosprawnych. W zaskarżonej decyzji zabrakło konkretnych danych odnoszących się do niepełnosprawnych pracowników, którym wg organu skarżąca (pracodawca) nie pokryła kosztów płacy (należności składkowych) we wskazanych w przepisach terminie. Organ winien uzyskać dowód wskazujący, że koszty płacy za osoby niepełnosprawne zostały poniesione z naruszeniem wymaganego terminu. Wobec powyższego, zdaniem Sądu Prezes PFRON naruszył przepisy prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, jak również, co wskazano wyżej, przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ustalić stan faktyczny w oparciu o całość zebranego materiału dowodowego, uwzględniając przedstawione wyżej wywody i wykładnię prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach sąd orzekł opierając się na treści art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. .