V SA/Wa 1596/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Krajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w likwidacji w G. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenie przypadającej do zwrotu kwoty nienależnie pobranej dotacji p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. [...] Sp. z o.o. w likwidacji w G., dalej "Skarżąca" złożyła skargę na decyzję Ministra Finansów, dalej "organ" z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty nienależnie pobranej dotacji. W skardze Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 powołanego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie dotyczącym wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych, wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 786/07, oraz postanowienie NSA z 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06). Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Kierując się powyższym – Sąd stwierdza, że Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniła w żaden sposób złożonego wniosku i nie wskazała okoliczności, iż wykonanie decyzji doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd uznał, iż zawarty w skardze wniosek nie został uzasadniony, a to czyni niemożliwym pełną jego ocenę w kontekście przesłanek z ww. art. 61 § 3. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.