V SA/Wa 1622/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2017 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę. Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Spółkę z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: Skarżący, Spółka, Wnioskodawca, Strona), jest informacja Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (zwany dalej NCBiR, organ) zawarta w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. znak nr [...] wydana w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lipca 2015 r. Spółka złożyła do NCBiR, w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, Działanie 1.1 "Projekty B+R przedsiębiorstw", Konkurs 1/1.1.1/2015, wniosek o dofinansowanie projektu pt.: "[...] o nr [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Spółka została poinformowana, iż ocena merytoryczna wniosku zakończona została wynikiem negatywnym, a projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. W piśmie wyjaśniono, iż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów dostępu wskazanych w § 10 ust. 15 pkt. 2a Regulaminu przeprowadzania konkursu oraz nie uzyskał wymaganej liczby punktów zgodnie z § 10 ust. 15 pkt. 2b i 2c Regulaminu. Po wniesieniu przez Skarżącą protestu, NCBiR uznało oceny pierwotne za prawidłowe, o czym poinformowało spółkę pismem z [...] kwietnia 2016 r. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1114/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez NCBiR. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ przede wszystkim naruszył zasadę rzetelności dokonanych ocen, a uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zawierało wewnętrzne niezgodności i nielogiczności. Sąd I instancji wskazał, iż przy ocenie kryterium dostępu: "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia projektu" organ, wbrew zapisom zawartym w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020", kwestionował brak wskazania przez stronę nazwy kancelarii patentowej, co miało negatywny wpływ na przedstawioną ocenę. Tymczasem w Przewodniku (II. Ocena Merytoryczna Gospodarczo-Biznesowa, pkt 2.) wymieniono warunki, których spełnienie jest obligatoryjne oraz zapisano, iż "Kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie ww. warunki". Wśród tych warunków nie ma wymogu wskazywania nazw podmiotów, do których strona odwołała się we wniosku. Równocześnie, gdy przy ocenie projektu, którego celem ma być: "...stworzenie zbioru algorytmów medycznych – zintegrowanych ze sobą w spójny i inteligentny system decyzyjny – których późniejsze użycie umożliwi użytkownikowi uzyskanie informacji medycznej dot. wstępnej diagnozy, rekomendacji leczenia czy skierowania go do właściwego poziomu med. W następstwie opracowania systemu algorytmów medycznych, w ramach prac rozwojowych zostanie wytworzone narzędzie informatyczne", opiniujący projekt wskazuje jako właściwe porównawcze odniesienie się do Dr Google - za zasadny uznał zarzut braku rzetelności i kompetencji oceniającego. W ocenie Sądu I instancji powyższe pozwalało na przyjęcie, iż ocena kryterium dostępu: "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia projektu" – nie została przeprowadzona zgodnie z wymogami określonymi w art. 37 ustawy z.r.p. W odniesieniu do kryterium "Opłacalność wdrożenia" Sąd wskazał, iż ocena została przeprowadzona w sposób nie dający się zweryfikować w oparciu o warunki wymienione w Przewodniku (Kryterium Punktowe, pkt 3.). Ani informacja zawarta w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. ani uzasadnienie zaskarżonego do Sądu nieuwzględnienia protestu nie przekładają się bowiem na proste i konkretnie uzasadnione odpowiedzi na wymienione w Przewodniku kwestie. Równocześnie dyskwalifikuje stanowisko organu mylne przyjęcie do rozważań "penetracji rynku" w wymiarze 29% a nie jak to wynika z wniosku – 3,19 %. Analiza uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia [...] kwietnia 2016 r., zdaniem Sądu, wskazywała na niezrozumiałą niekonsekwencję organu, który z jednej strony przyznał Spółce rację co do: - braku istnienia w dokumentacji konkursowej wymogu wskazywania podmiotu zewnętrznego realizującego badanie czystości patentowej; - określania humorystycznym mianem Dr Google stawiania sobie samemu diagnozy w oparciu o różne dane znalezione w Internecie; - istnienia we wniosku przedstawienia metodyki szacowania przychodów z wdrażania; a równocześnie ustalenie tych faktów nie spowodowało weryfikacji stanowiska oceniających. Uwzględniając nadto wskazany w skardze zarzut niespornego błędu we wskazanej podstawie nieuwzględnienia wniosku, stwierdził, iż ocena projektu nie została dokonana w wymagany art. 37 ust. 1 u.z.r.p. sposób, tj. przejrzyście, rzetelnie i bezstronnie. Sąd nie podzielił argumentów Skarżącej strony, że wpływ na treść wniosku miała ograniczona ilości znaków możliwych do użycia przy sporządzaniu opisu projektu, bowiem jak wskazał te same zasady obowiązywały wszystkich biorących udział w konkursie. Stwierdził też, iż wbrew zarzutom spółki, Regulamin konkursu (§ 10 ust. 12) nie przewidywał spotkania członków Panelu ekspertów z Wnioskodawcą, w sytuacji, gdy projekt - po ocenie opartej na treści wniosku o dofinansowanie – nie spełnił któregokolwiek z kryteriów dostępu, o których mowa w § 10 ust. 2 oraz ust. 4 lit. a – c lub też nie uzyskał w każdym z kryteriów, o których mowa w § 10 ust. 4 lit. d – f progu punktowego wynoszącego 3 punkty – co miało miejsce w przypadku projektu Spółki. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2016 r. (sygn. akt II GSK 3697/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Wskazał, iż nie podziela zarzutów skargi kasacyjnej, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając w sprawie skargi na nieuwzględnienie protestu, nie naruszył przepisów postępowania dokonując kontroli działalności administracji publicznej. Zastosował środek określony w ustawie - uwzględnienie skargi ze stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny skutkujące jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. NCBiR ponownie rozpoznając protest, rozstrzygnięciem z dnia [...] grudnia 2016 r. poinformowało spółkę, że protest wniesiony w dniu [...] grudnia 2015 roku od wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, nie został uwzględniony. Wskazano, że zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu, stanowiącym część dokumentacji konkursowej, którą wnioskodawca akceptował przystępując do konkursu, warunkiem zakwalifikowania projektu do tego etapu oceny, było spełnienie wszystkich kryteriów dostępu oraz uzyskanie przez projekt we wstępnej jego ocenie co najmniej 12 pkt, w tym progu punktowego (3 pkt) w kryteriach: ,,Nowość rezultatów projektu", ,,Zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu'' oraz ,,Opłacalność wdrożenia". Przedmiotowy wniosek tych wymogów nie spełnił, uzyskując 2 pkt w ramach kryterium : "Opłacalność wdrożenia'' i nie spełnia kryterium dostępu "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu". Odnośnie do oceny w zakresie gospodarczo-biznesowym kryteria dostępu - kryterium merytorycznego: "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu" ponownie stwierdzono, że protest nie jest zasadny. Wskazano, iż wszystkie zwroty, które zdaniem wnioskodawcy są niedookreślone, zostały jasno doprecyzowane w treści opinii. Wskazano również, że wnioskodawca nie wybrał właściwego sposobu zabezpieczenia rozwiązań opracowywanych w ramach projektu. Uznano, iż fakt braku odniesienia się wnioskodawcy do tego zarzutu z opinii pierwotnej stanowi podstawę do utrzymania oceny pierwotnej. Za zasadne uznano zarzuty dotyczące wskazania w opinii pierwotnej braku podania we wniosku nazwy kancelarii realizującej badanie czystości patentowej oraz zarzut dotyczący wskazania w opinii pierwotnej jako konkurencji firmy Microsoft. Za niezasadne uznano zarzuty dotyczące opinii pierwotnej wskazującej na brak podania we wniosku, których rozwiązań konkurencyjnych dotyczyło badanie czystości patentowej (dodatkowo zwrócono uwagę, że w przypadku kryterium dot. własności intelektualnej ograniczenie terytorialne nie występuje i dokumentacja konkursowa nie zawiera informacji, że analiza w tym zakresie powinna być ograniczona do rozwiązań krajowych); wskazania w opinii pierwotnej przykładów rozwiązań konkurencyjnych oraz powołanie się na "dr. Googla" oraz dotyczące opinii pierwotnej, w której wskazano jako konkurencję firmy [...]., i [...]. Zaznaczono, że informacje dot. ww. firm nie były zawarte we wniosku, w związku z czym nie mogą być brane przy ocenie. Organ wskazał też, że protest nie może stanowić rozszerzenia informacji zawartych we wniosku. W związku z tym, że nie wszystkie zarzuty wnioskodawcy zostały uznane za zasadne, a także mając na uwadze fakt, iż wnioskodawca nie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w opinii pierwotnej utrzymano pierwotną negatywna ocenę tego kryterium. Odnośnie zaś do kryterium punktowanego, merytorycznego, "Opłacalność wdrożenia", ponownie przyznano ocenę ostateczną 2 pkt. Za niezasadne uznano zarzuty dotyczące wskazania w opinii pierwotnej na kwestię zbyt optymistycznego planu przychodów, a także braku uzasadnienia w tym zakresie oraz zarzut dotyczący opinii pierwotnej, w której wskazano, że analiza ryzyka została bardzo pobieżnie wykonana, zabrakło także wskazania ryzyk wewnętrznych. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] Sp. z o.o. wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie : a) art. 58 ust. 3 i 5 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) Ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej poprzez zaniechanie dokonania ponownej oceny projektu i ograniczenie się wyłącznie do ponownego rozpoznania protestu, mimo stwierdzenia w toku kontroli sądowo — administracyjnej, iż ocena projektu została dokonana niezgodnie z prawem, co stanowiło naruszenie zasady równego traktowania w zakresie dostępu do pomocy unijnej i nienależyte wykonanie obowiązków przez Polskę jako państwo członkowskie, w szczególności zasad ustanowionych w art. 73, 74 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., s. 320); b) art. 125 ust. 3 lit. (a) rozporządzenia ogólnego oraz art. 125 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) NR 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (DZ. Urz. UE 26 październik 2012, L 298/1) poprzez zaniechanie dokonania ponownej oceny Projektu, mimo że inni wnioskodawcy mają zapewnioną taką możliwość, co stanowiło naruszenie zasady równego traktowania w zakresie dostępu do pomocy unijnej; c) art. 37 ust. 1 i 2 Ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 125 ust. 3 lit. a podpunkt II Rozporządzenia ogólnego oraz punktu 1 lit. b) Rozdziału 4 Wytycznych w zakresie trybów wyboru Projektów na lata 2014-2020 poprzez niezapewnienie rzetelnej, przejrzystej, obiektywnej i merytorycznej oceny Projektu, przejawiające się w szczególności dokonaniem oceny w sposób nie dający się zweryfikować w oparciu o warunki wynikające z Przewodnika po kryteriach wyboru finansowania operacji w ramach PO IR 2014-2010, naruszeniem zasady rzetelności dokonywanych ocen, przedstawieniem niespójnego, niekonsekwentnego uzasadnienia i brakiem kompetencji oceniającego; d) art. 37 ust. 1 oraz 49 ust. 3 pkt 4 Ustawy, poprzez przeprowadzenie oceny Projektu oraz rozpoznania protestu, w sposób nierzetelny przez ekspertów nieposiadających odpowiedniej wiedzy i doświadczenia do dokonywania ocen w przedmiotowym konkursie; e) § 10 ust. 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Projektu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 w zw. z postanowieniami cz. II Kryterium oceny merytorycznej "Ocena merytoryczna gospodarczo - biznesowa" Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 - 2020 stanowiącego załącznik nr 1 do Regulaminu w zw. z Rozdziałem 5 pkt 19 Wytycznych w zakresie trybu wyboru projektów na lata 2014 - 2020 poprzez dokonanie oceny merytorycznej Projektu w sposób niezgodny z zasadami wynikającymi z dokumentacji konkursowej, przejawiające się w szczególności wymaganiem od Skarżącego uwzględnienia w treści wniosku o dofinansowanie okoliczności, które nie zostały wskazane w Przewodniku jako podlegające ocenie w ramach danego kryterium, a w konsekwencji dokonanie oceny projektu w sposób wykraczający poza ustalone procedury określone w Regulaminie oraz Przewodniku; f) cz. II Kryterium oceny merytorycznej - Ocena merytoryczna gospodarczo - biznesowa Punkt 2 Kryterium dostępu Przewodnika poprzez uznanie, iż Projekt Skarżącego nie spełnia kryterium dostępu określonego w § 10 ust. 4 lit. b Regulaminu "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu", podczas, gdy treść wniosku o dofinansowanie uzasadnia uznanie ww. kryterium oceny merytorycznej za spełnione; g) cz. II Kryterium oceny merytorycznej - Ocena merytoryczna gospodarczo - biznesowa, Punkt III Kryterium punktowe "Opłacalność wdrożenia" Przewodnika, poprzez błędne uznanie, że Skarżący określił plany przychodowe w sposób nadmiernie optymistyczny, po pobieżnie przeprowadzonej analizie ryzyka, zagrożeń, barier, co doprowadziło do uznania, że Skarżący spełnia kryterium "Opłacalność wdrożenia" w stopniu przeciętnym, podczas gdy z treści wniosku o dofinansowanie wynika, iż analiza finansowa została przeprowadzona w sposób rzetelny i szczegółowy, co uzasadnia uznanie, iż Skarżący spełnił kryteria oceny w stopniu wyższym niż przeciętny i powinien otrzymać w tym kryterium co najmniej 3 punkty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3347/16, po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd I instancji, uzasadniając motywy podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że z wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 roku wynikało, że w rozpoznawanej sprawie organ przede wszystkim naruszył zasadę rzetelności dokonanych ocen, a uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zawierało wewnętrzne niezgodności i nielogiczności. WSA wskazał ponadto, że pomimo wskazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na naruszenie przez organ zasady rzetelności dokonanych ocen to organ ponownie wbrew zapisom zawartym w ,,Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020’’ zakwestionował brak wskazania przez stronę nazwy kancelarii patentowej. Tymczasem w Przewodniku (II. Ocena Merytoryczna Gospodarczo-Biznesowa, pkt 2.) wymieniono warunki, których spełnienie jest obligatoryjne oraz zapisano, iż ,,Kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji gdy zostały spełnione wszystkie ww. warunki’’. Wśród tych warunków nie ma wymogu wskazywania nazwy podmiotów, do których strona odwołała się we wniosku. W ocenie Sądu I instancji organ powielił również te same, zakwestionowane przez WSA argumenty i zapisy z pierwotnej oceny projektu wskazując tylko, iż sformułowanie Mr Googla nie jest najbardziej trafne, a Microsoft zbyt ogólnie, co oznacza, iż nie tylko nie wykonano wytycznych sądu w tym zakresie, ale też dalej dokonano nierzetelnej oceny. Odnośnie zaś do kryterium ,,Opłacalność wdrożenia" organ ponownie, wbrew przesądzającemu stwierdzeniu Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę, przyjął do rozważań ,,penetracji rynku" 29%, a nie jak to wynika z wniosku 3,19%. Sąd I instancji podkreślił, że organ uznając argumenty Skarżącej podtrzymał pierwotną ocenę punktową. Narusza to zapisy Przewodnika po kryteriach, gdzie wyraźnie wskazano, iż ocena stopnia spełniania niniejszego kryterium nie jest zerojedynkowa, ale ilość punktów w nim przyznawana jest w zależności od ilości spełnianych podkryteriów. Organ uznając argumentację wnioskodawcy, co do zarzutu, iż: "projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu (zmniejszenie kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach" powinien zgodnie z Regulaminem i Przewodnikiem po kryteriach odnieść się szczegółowo z jakich przyczyn nie wpłynęło to na ogólną ocenę wniosku (opłacalność wdrożeniowa). Z treści informacji o wyniku oceny wniosku, organ w pierwotnej ocenie uznał, iż opisany przez Wnioskodawcę projekt spełnia następujące podkryteria: - w konsekwencji wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności, nastąpi poprawa wyników firmy (czy osiągnięte przychody pozwolą na wygenerowanie zysku pokrywającego koszty projektu, produkcji oraz działalności marketingowej); oraz - proponowany sposób wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo wykorzystania technologii w prowadzonej działalności (strategia wdrożenia) oraz wykorzystywanych do tego zasobów jest realistyczny i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny. Sąd I instancji wskazał, że stanowiło to jak zasadnie wskazano 2/5 wszystkich podkryteriów. Uznanie przez organ, za spełnione kryterium: "projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu (zmniejszenie kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach" nie zmieniło przyznanej punktacji chociaż pełna ocena tego kryterium wynosi 5 pkt. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r. (sygn. akt II GSK 2242/17), uwzględniając skargę kasacyjną Narodowego Centrum Badań i Rozwoju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. (sygn. akt V SA/Wa 3347/16), uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd kasacyjny wskazał, iż że stosownie do granic sprawy zakreślonych wniesionym protestem, a wcześniej rozstrzygnięciem WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016r. (sygn. akt V SA/Wa 1114/16), utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z dnia 24 sierpnia 2016r. (sygn. akt II GSK 3697/16), kontrola Sądu I instancji dotyczyła dwóch kryteriów oceny merytorycznej gospodarczo – biznesowej : kryterium dostępu - "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu" oraz kryterium punktowanego – "Opłacalność wdrożenia". Odnośnie do tego ostatniego kryterium, zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach, w ramach tego kryterium ocenie podlega czy: - w konsekwencji wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności nastąpi poprawa wyników firmy, - projekcja spodziewanego przychodu oraz kosztów związanych oferowaniem nowego produktu/technologii/ usługi bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach, - projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu ( np. zmniejszeniem kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na realistycznych przesłankach, - proponowana strategia wdrożenia produktu/technologii/usługi na rynek jest realistyczna i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny, - poprawnie zidentyfikowano ewentualne ryzyka/zagrożenia/bariery utrudniające wprowadzenie produktu/ technologii/usługi na rynek albo zastosowanie technologii w prowadzonej działalności oraz przedstawiono sposób ich minimalizacji/pokonania. Ocena dokonywana jest w skali 0 – 5, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, że projekt spełnia dane kryterium w stopniu: 5- doskonałym, 4 – bardzo dobrym, 3 – dobry, 2 - przeciętnym, 1 – niskim, 0 – niedostatecznym. Wymagany próg punktowy w ramach kryterium, warunkujący pozytywną ocenę projektu wynosi 3 pkt. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że z przytoczonych zapisów nie można wyciągnąć wniosków takich, jak uczynił to Sąd I instancji, że wymienione elementy oceny spełnienia kryterium stanowią tzw. podkryteria, a za spełnienie każdego z tych poszczególnych elementów powinien zostać przyznany 1 pkt. W konsekwencji uznanie, że poszczególny element został spełniony w jakimkolwiek stopniu miałoby przekładać się na ilość przyznanych punktów. NSA zgodził się przy tym ze Stroną skarżącą kasacyjnie, że aby dane kryterium zostało ocenione na ocenę dobrą (3 pkt), która warunkuje rekomendowanie projektu do dofinansowania, we wniosku co najmniej muszą zaleźć się wszystkie elementy z opisu kryterium. Jednak i to nie gwarantuje takiej oceny, gdyż nie chodzi o zawarcie we wniosku jakiegokolwiek opisu, lecz takiego, który przekłada się na pozytywną wartość merytoryczną tych elementów. Dopiero zatem wystąpienie wszystkich elementów z opisu kryterium w stopniu dobrym pozwala na podwyższenie oceny, aż do doskonałej ( 5 pkt). Z zapisów przewodnika wynika, że spełnienie kryterium jest oceniane w całości i nie może się sprowadzać do zastosowania reguły matematycznej, polegające na uznaniu, że jeśli 3 z 5 elementów zostały spełnione w jakimkolwiek stopniu, to ostateczna ocena tego kryterium powinna być – 3. Słusznie zatem w ocenie NSA wskazuje organ, że ocena w istocie swej innowacyjnego przedsięwzięcia, co do zasady nie może odbywać się wyłącznie z uwzględnieniem reguł matematycznych, a ocena kryterium musi być całościowa. Zgodzono się też z organem, że w ramach kontrolowania oceny ww. kryterium błędnie również wywiódł Sąd I instancji, że rozstrzygając protest po raz drugi, ponownie, wbrew przesądzającemu stwierdzeniu WSA pierwotnie rozpoznającemu skargę, organ przyjął do rozważań stopień "penetracji rynku" 29 %, a nie jak wynika z wniosku 3,19%. NSA podkreślił przy tym, że sprawa niniejsza była już rozpoznawana przez Wojewódzki i Naczelny Sąd Administracyjny i sformułowano w niej ocenę prawną oraz zalecenia dla organów do wykonania w ponownym postępowaniu, wyjaśnienia zatem wymaga, czy ocena ta została wyrażona stanowczo, a więc przy ponowny rozpatrzeniu sprawy organy i sąd były nią związane. Wynika z tego, że po pierwsze, WSA w wyroku z 10 czerwca 2016r. nie zawarł żadnej oceny ukierunkowującej interpretację omawianego kryterium w odniesieniu do znaczenia wymienionych w nim elementów, tak jak uczynił to Sąd I instancji w kontrolowanym obecnie wyroku, a po drugie, że zwrócił uwagę na – sprzeczne z treścią wniosku – nieuwzględnienie przez organ, iż strona dokonywała analizy rynku docelowego w poszczególnych segmentach tego rynku. W ocenie NSA przy ponownym rozpoznaniu protestu organ już odnosił się do szacowania przychodów dotyczących wdrożenia projektowanego rozwiązania dla poszczególnych grup odbiorców, wskazując na przyjmowany poziom penetracji poszczególnych segmentów rynku. Organ w informacji z dnia [...] grudnia 2016r. wskazał, że "We wniosku nie przedstawiono bowiem uzasadnienia dla poziomu penetracji poszczególnych segmentów rynku (firmy powyżej 50 osób – 29%, Sieci medyczne – 25 %, Towarzystwa ubezpieczeniowe – 25%, osoby fizyczne – 0,5 %)". NSA stwierdził tym samym, że ten element informacji o rozstrzygnięciu protestu został oceniony przez Sąd I instancji wadliwie, co słusznie podniesiono w skardze kasacyjnej. NSA zgodził się z kasatorem odnośnie do wadliwej kontroli rozstrzygnięcia dokonanej przez Sąd I instancji w zakresie kryterium dostępu "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu". Podkreślono, że w opisie tego kryterium w Przewodniku zawarto warunki, których spełnienie jest obligatoryjne, w tym - przewidziano efektywny sposób ochrony własności intelektualnej, zabezpieczający przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem wyników projektu (jeśli istnieje taka potrzeba), - przeanalizowano czy zaplanowane wdrożenie rezultatów projektu nie narusza praw własności intelektualnej. Z jednoznacznego zapisu Przewodnika wynika, że kryterium to uznaje się za spełnione, gdy zostały spełnione wszystkie, wymienione warunki. NSA podkreślił, że w informacji o rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] grudnia 2016r. organ - odnosząc się do efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej - przypomniał stanowisko zajęte przez panel ekspertów, iż w obliczu faktu, że ochrona patentowa algorytmów jest w Unii Europejskiej prawnie niemożliwa, a spośród 4 planowanych zgłoszeń, aż dwa obejmują właśnie algorytmy podana przez wnioskodawcę strategia ochrony jest wątpliwa i mało realna do zrealizowania. Dodał też, że sam wnioskodawca przyznawał, iż opatentowanie algorytmów w UE jest trudne, czy też wręcz niemożliwe i podkreślił, że wnioskodawca nie ustosunkował się do tych zarzutów zawartych w pierwotnej opinii, co przemawia za stwierdzeniem, że nie wybrał on właściwego sposobu zabezpieczenia rozwiązań opracowanych w ramach projektu. W ocenie NSA organ - oceniając spełnienie kryterium dostępu - wskazał również, jakie przesłanki przesądziły o niespełnieniu drugiego z elementów koniecznych dla spełnienia całego kryterium, tj. badania kwestii czystości patentowej. Organ podkreślając, że skarżący deklarując we wniosku, że przeprowadził badanie czystości patentowej, nawet minimum informacji nie zawarł w treści wniosku. Wskazał też, że przedstawiony w projekcie opis badania czystości patentowej powinien być przygotowany w taki sposób i zawierać takie informacje, które pozwolą stwierdzić, że zaplanowane wdrożenie rezultatów projektu nie narusza praw własności intelektualnej osób trzecich. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że to te, wymienione w informacji okoliczności, a nie niewskazanie głównych kryteriów wyszukiwania czy kluczowych rozwiązań konkurencyjnych objętych analizą, które zostały podane przykładowo, były przyczyną nieuwzględnienia protestu i stwierdzenia, że kryterium dostępu nie zostało spełnione. NSA wskazał, iż - jak wynika to z Przewodnika po kryteriach - oceny spełnienia omawianego kryterium dokonuje się na podstawie informacji zawartych w części III – w szczególności w pkt 4 oraz w części V – w szczególności w pkt 4 wniosku o dofinansowanie projektu. Te części wniosku (cz. III, pkt 4 – wdrożenie projektu, cz. V dotyczy zaś zdolności wnioskodawcy do wykonania projektu, pkt 4 - zasoby techniczne, WNiP) mają charakter opisowy, ponadto do oceny projektu jest konieczne posiadanie wiedzy eksperckiej o czy świadczy sposób oceny projektów, nie można więc przyznać przyjąć takiego stanowiska, że do pozytywnej oceny wniosku wystarczy tylko złożenie oświadczeń przez wnioskodawcę, iż poszczególne kryteria, czy ich elementy są spełnione. W takim wypadku, jak słusznie wskazywał organ, wystarczające byłoby umieszczenie we wniosku tzw. check – boxów, które wnioskodawcy mieliby tylko zakreślać. Taki sposób oceny wniosków nie jest jednak do wyobrażenia, w postępowaniu konkursowym zmierzającym do wyłonienia jak najlepszych innowacyjnych projektów, dających szanse na jak najlepsze i najefektywniejsze wykorzystanie środków publicznych. W ocenie NSA uzasadnienie informacji z dnia [...] grudnia 2016r. o nieuwzględnieniu protestu zawiera wyjaśnienie okoliczności, które zadecydowały o nieprzyznaniu dofinansowania. Jakkolwiek można mieć pewne zastrzeżenia co do przejrzystości redakcji tej informacji, co głównie należy przypisać temu, że dochodzi już do kolejnego rozpoznania sprawy, to jednak te zasadnicze przyczyny, z powodu których uznano badane kryteria za niespełnione i protest nie został uwzględniony, zostały w niej zawarte. Do tych podstawowych kwestii Sąd I instancji się jednak nie odniósł, ograniczając się do eksponowania okoliczności w większości nieistotnych i marginalnych. NSA stwierdził, że organ ponownie rozpoznając protest uwzględnił zarzuty podnoszone do oceny, takie jak niepodanie nazwy kancelarii patentowej, czy niefortunne odwoływanie się w ramach badania ewentualnych rozwiązań konkurencyjnych do tzw. Mr Gogola, czy odwołań do firmy Microsoft. NSA wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji, mając na uwadze prawidłową wykładnię kryterium punktowanego " Opłacalność wdrożenia", znaczenia dla spełnienia kryterium dostępu - spełnienia wszystkich wymienionych w opisie kryterium warunków oraz zasadniczych powodów nieuwzględnienia protestu zawartych w informacji z dnia [...] grudnia 2016r. oceni, czy skarga Spółki zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Jednocześnie – w myśl pkt 2 tego przepisu – Sąd oddala skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Na wstępie wskazać należy, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. II GSK 2242/17 uchylił wyrok tut. Sądu z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3347/16 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd rozpoznając ponownie niniejszą sprawę na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pozostawał związany oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku NSA. Podkreślić należy, że wykładnia prawa i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie nie tylko sąd, lecz także organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także strony postępowania. Art. 190 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić wykładni prawa dokonanej przez NSA w jego wcześniejszym orzeczeniu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu orzeczenia) NSA oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (patrz: wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 451/08, LEX nr 526493; z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I FSK 494/09, LEX nr 594010). Mając na uwadze powyższe Sąd zobligowany był do przyjęcia i zastosowania wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym już wyroku z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. II GSK 2242/17, jak również w wyroku NSA z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3697/16, którym to NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1114/16, jak również wskazaniami zawartymi w tym wyroku WSA w Warszawie. Należy bowiem wskazać, że - zgodnie z art. 153 p.p.s.a. - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zatem zarówno sąd, orzekający ponownie w tej samej sprawie, jak i organ zobowiązane są zastosować się do wiążącej oceny, wyrażonej w prawomocnym wyroku sądu. Naruszenie art. 153 p.p.s.a. może polegać na pominięciu wiążącej oceny i przyjęciu stanowiska odmiennego niż z niej wynikające, bądź niewykonaniu wytycznych co do dalszego postępowania. Odnosząc się do powyższego podkreślić należy w pierwszej kolejności, że NSA podkreślił w swoim wyroku z dnia 27 lipca 2017 r., iż - stosownie do granic sprawy zakreślonych wniesionym protestem, a wcześniej rozstrzygnięciem WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016r., utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z dnia 24 sierpnia 2016r. - kontrola sprawy dotyczyła dwóch kryteriów oceny merytorycznej gospodarczo – biznesowej : kryterium dostępu - "Kwestia własności intelektualnej nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu" oraz kryterium punktowanego – "Opłacalność wdrożenia". Odnośnie do tego ostatniego kryterium NSA wskazał, że zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach, w ramach tego kryterium ocenie podlega czy: - w konsekwencji wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności nastąpi poprawa wyników firmy, - projekcja spodziewanego przychodu oraz kosztów związanych oferowaniem nowego produktu/technologii/ usługi bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach, - projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu ( np. zmniejszeniem kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na realistycznych przesłankach, - proponowana strategia wdrożenia produktu/technologii/usługi na rynek jest realistyczna i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny, - poprawnie zidentyfikowano ewentualne ryzyka/zagrożenia/bariery utrudniające wprowadzenie produktu/ technologii/usługi na rynek albo zastosowanie technologii w prowadzonej działalności oraz przedstawiono sposób ich minimalizacji/pokonania. Ocena dokonywana jest w skali 0 – 5, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, że projekt spełnia dane kryterium w stopniu: 5- doskonałym, 4 – bardzo dobrym, 3 – dobry, 2 - przeciętnym, 1 – niskim, 0 – niedostatecznym. Wymagany próg punktowy w ramach kryterium, warunkujący pozytywną ocenę projektu wynosi 3 pkt. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił przy tym uwagę, że z przytoczonych zapisów nie można wyciągnąć wniosków takich, jak uczynił to Sąd I instancji w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r., że wymienione elementy oceny spełnienia kryterium stanowią tzw. podkryteria, a za spełnienie każdego z tych poszczególnych elementów powinien zostać przyznany 1 pkt. W konsekwencji uznanie, że poszczególny element został spełniony w jakimkolwiek stopniu miałoby przekładać się na ilość przyznanych punktów. NSA potwierdził przy tym stanowisko NCBiR, że aby dane kryterium zostało ocenione na ocenę dobrą (3 pkt), która warunkuje rekomendowanie projektu do dofinansowania, we wniosku co najmniej muszą zaleźć się wszystkie elementy z opisu kryterium. Jednak i to nie gwarantuje takiej oceny, gdyż nie chodzi o zawarcie we wniosku jakiegokolwiek opisu, lecz takiego, który przekłada się na pozytywną wartość merytoryczną tych elementów. Dopiero zatem wystąpienie wszystkich elementów z opisu kryterium w stopniu dobrym pozwala na podwyższenie oceny, aż do doskonałej (5 pkt). Z zapisów Przewodnika wynika, że spełnienie kryterium jest oceniane w całości i nie może się sprowadzać do zastosowania reguły matematycznej, polegające na uznaniu, że jeśli 3 z 5 elementów zostały spełnione w jakimkolwiek stopniu, to ostateczna ocena tego kryterium powinna być – 3. NSA stwierdził tym samym, że słusznie wskazuje NCBiR, iż ocena w istocie swej innowacyjnego przedsięwzięcia, co do zasady nie może odbywać się wyłącznie z uwzględnieniem reguł matematycznych, a ocena kryterium musi być całościowa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że rozstrzygając protest po raz drugi, ponownie, wbrew przesądzającemu stwierdzeniu WSA pierwotnie rozpoznającemu skargę, organ przyjął do rozważań stopień "penetracji rynku" 29 %, a nie jak wynika z wniosku 3,19%. W tym stanie rzeczy, uwzględniając stanowisko sądów administracyjnych orzekających w sprawie, Sąd rozpoznając ponownie skargę uznaje ją w tym zarzucie za nieuzasadnioną. Organ w oceni Sądu przyjął prawidłową wartość i przyznał punktację w kryterium punktowanym w sposób nienaruszający przepisów prawa, które miał brać pod uwagę przy rozstrzyganiu protestu. Odnośnie zaś drugiej kwestii, a mianowicie kryterium dostępu, należy powtórzyć za NSA, że w opisie tego kryterium w Przewodniku zawarto warunki, których spełnienie jest obligatoryjne, w tym - przewidziano efektywny sposób ochrony własności intelektualnej, zabezpieczający przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem wyników projektu (jeśli istnieje taka potrzeba), - przeanalizowano czy zaplanowane wdrożenie rezultatów projektu nie narusza praw własności intelektualnej. Z jednoznacznego zapisu Przewodnika wynika, że kryterium to uznaje się za spełnione, gdy zostały spełnione wszystkie, wymienione warunki. NSA podkreślił przy tym, że w informacji o rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] grudnia 2016r. organ odnosząc się do efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej przypomniał stanowisko zajęte przez panel ekspertów, iż w obliczu faktu, że ochrona patentowa algorytmów jest w Unii Europejskiej prawnie niemożliwa, a spośród 4 planowanych zgłoszeń, aż dwa obejmują właśnie algorytmy, podana przez wnioskodawcę strategia ochrony jest wątpliwa i mało realna do zrealizowania. NCBiR dodał też w zaskarżonej informacji, że sam wnioskodawca przyznawał, iż opatentowanie algorytmów w UE jest trudne, czy też wręcz niemożliwe i podkreślił, że wnioskodawca nie ustosunkował się do tych zarzutów zawartych w pierwotnej opinii, co przemawia za stwierdzeniem, że nie wybrał on właściwego sposobu zabezpieczenia rozwiązań opracowanych w ramach projektu. NSA w wyroku z 27 lipca 2017 r. stwierdził również, że organ oceniając spełnienie kryterium dostępu wskazał także, jakie przesłanki przesądziły o niespełnieniu drugiego z elementów koniecznych dla spełnienia całego kryterium, tj. badania kwestii czystości patentowej. Organ podkreślając, że Skarżący deklarując we wniosku, że przeprowadził badanie czystości patentowej, nie zawarł w treści wniosku nawet minimum informacji. Organ wskazał też, że przedstawiony w projekcie opis badania czystości patentowej powinien być przygotowany w taki sposób i zawierać takie informacje, które pozwolą stwierdzić, że zaplanowane wdrożenie rezultatów projektu nie narusza praw własności intelektualnej osób trzecich. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej kwestii ma rację NCBiR, że to te, wymienione w informacji okoliczności, a nie niewskazanie głównych kryteriów wyszukiwania czy kluczowych rozwiązań konkurencyjnych objętych analizą, które zostały podane przykładowo, były przyczyną nieuwzględnienia protestu i stwierdzenia, że kryterium dostępu nie zostało spełnione. Sąd ponownie rozpoznając sprawę - odnosząc się do stanowiska Skarżącej spółki i mając na uwadze wyrok NSA z dnia 27 lipca 2017 r. - stwierdza zatem, iż zarzuty Skarżącej odnośnie kryterium dostępu nie mogą zostać uznane za skuteczne. Należy bowiem powtórzyć za NSA, że - jak wynika to z Przewodnika po kryteriach oceny - spełnienia omawianego kryterium dokonuje się na podstawie informacji zawartych w części III – w szczególności w pkt 4 oraz w części V – w szczególności w pkt 4 wniosku o dofinansowanie projektu. Te części wniosku (cz. III, pkt 4 – wdrożenie projektu, cz. V dotyczy zaś zdolności wnioskodawcy do wykonania projektu, pkt 4 - zasoby techniczne, WNiP) mają charakter opisowy, ponadto do oceny projektu jest konieczne posiadanie wiedzy eksperckiej o czy świadczy sposób oceny projektów, nie można więc przyznać przyjąć takiego stanowiska, że do pozytywnej oceny wniosku wystarczy tylko złożenie oświadczeń przez wnioskodawcę, iż poszczególne kryteria, czy ich elementy są spełnione. W takim wypadku, jak słusznie wskazywał NCBiR w zaskarżonej informacji, wystarczające byłoby umieszczenie we wniosku tzw. check – boxów, które wnioskodawcy mieliby tylko zakreślać. Taki sposób oceny wniosków nie jest jednak do zaakceptowania w postępowaniu konkursowym zmierzającym do wyłonienia jak najlepszych innowacyjnych projektów, dających szanse na jak najlepsze i najefektywniejsze wykorzystanie środków publicznych. Nie można zatem zarzucić organowi, iż dokonał oceny projektu z naruszeniem przepisów ustawy wdrożeniowej, jak też z naruszeniem przepisów obowiązujących dla ogłoszonego konkursu. NCBiR w szczególności nie dokonał oceny projektu z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż uzasadnienie informacji z dnia [...] grudnia 2016r. o nieuwzględnieniu protestu zawiera wyjaśnienie okoliczności, które zadecydowały o nieprzyznaniu dofinansowania. Ocena zawiera zasadnicze przyczyny, z powodu których uznano badane kryteria za niespełnione i protest nie został uwzględniony. NSA w swoim wyroku z 27 lipca 2017 r. stwierdził nadto, iż organ ponownie rozpoznając protest uwzględnił zarzuty podnoszone do oceny, takie jak niepodanie nazwy kancelarii patentowej, czy niefortunne odwoływanie się w ramach badania ewentualnych rozwiązań konkurencyjnych do tzw. Mr Gogola, czy odwołań do firmy Microsoft. W tym stanie rzeczy Sąd - kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez NCBiR, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji z dnia [...] grudnia 2016 r., jak też uwzględniając przy ponownym rozpoznaniu sprawy treści wyroków sądów administracyjnych, które zapadły - stwierdzić trzeba, iż została ona podjęta zgodnie z przepisami prawa. Ocena sądu sprowadza się bowiem do zbadania zgodności postępowania NCBiR z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych, jak też Regulaminem konkursu i Przewodnikiem po kryteriach. Art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Nadto w ust. 2 tego przepisu wskazuje się, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. W ocenie Sądu nie potwierdził się tym samym zarzut naruszenia treści art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy wdrożeniowej, ze względu na brak rzetelnej oceny wniosku poprzez naruszenie zasad przejrzystości przy rozstrzyganiu protestu Skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd - kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez NCBiR, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji z dnia [...] grudnia 2016 r., jak też uwzględniając przy ponownym rozpoznaniu sprawy treści wyroków sądów administracyjnych, które zapadły - stwierdzić trzeba, iż została ona podjęta zgodnie z przepisami prawa. Należy przy tym również wskazać, że treść przepisu przewiduje równy dostęp wnioskodawców do wszelkich informacji dotyczących warunków i sposobu oceny projektów, przy czym ocena ta musi być przeprowadzona przy pomocy określonych, opracowanych zgodnie z prawem kryteriów ich oceny. W przypadku trybu konkursowego o jakim jest mowa w art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest oceniany zgodnie z art. 39 ustawy, który przeprowadza właściwa instytucja w trybie art. 40 ustawy oraz na podstawie regulaminu konkursu, o jakim jest mowa w art. 41 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowym konkursie, w którym ocenie podlegał sporny projekt, Wnioskodawca miał dostęp do informacji dotyczącej konkursu, jak również sposobu oceny wniosków, miał również dostęp do Regulaminu konkursu, jak również innych dokumentów dotyczących jego przeprowadzenia na takich samych zasadach jak inni uczestnicy i okoliczności tych nie kwestionował. Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem należy uznać, że ocena wniosku na etapie rozpatrzenia protestu została dokonana w sposób prawidłowy. W tym stanie rzeczy, jak też w świetle wyroku NSA z dnia 27 lipca 2017 r., Sąd nie uwzględnił wniosku Skarżącej odnośnie dopuszczenia dodatkowych dowodów z dokumentów w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. Reasumując -Sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji.