V SA/Wa 1684/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. I. s.r.o. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... lipca 2017 r. nr ... w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu akcji promocyjnej za grę losową; oddala skargę. Przedmiotem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi M. s.r.o. z siedzibą w P. (dalej: "strona skarżąca", "Spółka") jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów (dalej: "Minister") z [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] rozstrzygającą, że gry pod nazwą "[...]" rozgrywane na automatach typu QUIZOMAT, są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Kontrolowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] listopada 2016 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek M. s.r.o. z siedzibą w P., o wydanie decyzji rozstrzygającej, czy opisany we wniosku oraz przedstawiony w załączonej dokumentacji "[...]" organizowany przez Spółkę nie posiada cech wskazanych w art. 2 ustawy o grach hazardowych i nie stanowi gry losowej w rozumieniu tej ustawy. Decyzją z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Minister Rozwoju i Finansów rozstrzygnął, że gry pod nazwą "[...]" rozgrywane na ww. automatach, są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Po rozpoznaniu odwołania, złożonego w trybie art. 221 Ordynacji podatkowej, Minister Rozwoju i Finansów decyzją z [...] lipca 2017 r. o wskazanym wyżej numerze utrzymał w mocy własną decyzję z [...] kwietnia 2017 r. Minister opisał przebieg prowadzonego postępowania i podstawy prawne przyjętego rozstrzygnięcia. Wskazał, że z analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika następujący przebieg gry "[...]" tj. przed rozpoczęciem gry, w celu odblokowania "menu" gracz musi dokonać wpłaty do tego urządzenia wybranej przez siebie kwoty, za którą otrzymuje określoną liczbę punktów (na liczniku "KREDYT") przeznaczonych do prowadzenia gry. Po wybraniu ikony "QUIZ Z WIZUALIZACJĄ" ww. urządzenie umożliwia rozgrywanie gier losowych. Po wybraniu jednej z zainstalowanych gier grający ustala wysokość stawki gry. Po rozpoczęciu gry bębny kręcą się i następuje ich losowe zatrzymanie co jest analogiczne do zasady działania gier prowadzonych na automatach do gry. Jedyną różnicą , w ocenie Ministra, jest to, że po każdym zatrzymaniu bębnów wyświetlane jest pytanie. Na pytanie gracz nie musi jednakże odpowiadać. Organ wyjaśnił, że jeżeli gracz zrezygnuje z odpowiedzi na pytanie to punkty i pytania kumulują się (przechodzą do Banku - PYTANIA W BANKU). Jeżeli gracz wyczerpie punkty z licznika KREDYT, to punkty automatycznie pobierane są z licznika BANK. Dla wypłaty wygranej wystarcza, aby gracz gromadził punkty zdobywane w wyniku losowego obracania się bębnów z symbolami, a następnie wszystkie pytania, na które nie udzielił odpowiedzi (gdyż może swobodnie pominąć każde pytanie) zamienił na jedno pytanie. Po dokonaniu tych czynności gracz może wypłacić zgromadzone punkty. Minister podkreślił, że aby uznać, że gra odbywa się na automatach do gier muszą zostać spełnione następujące przesłanki: 1) gra odbywa się na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych; 2) gra zawiera element losowości, 3) gracz ma możliwość uzyskania wygranej rzeczowej lub pieniężnej. Zatem jak wynika z analizy akt sprawy przedmiotowe urządzenie wyposażone jest w dwa ekrany LCD, akceptor banknotów i wrzutnik monet. W środku obudowy znajduje się m.in. hopper służący do wypłaty wygranych oraz komputer sterujący pracą urządzenia. Dodatkowo, urządzenia realizują wypłatę wygranych w postaci pieniężnej ale istnieje także możliwość prowadzenia gier za punkty uzyskane w wyniku wygranej (co zawiera się w definicji wygranej rzeczowej, określonej w art. 2 ust. 4 ustawy). Nadto organ podkreślił, że wynik układu symboli w grze nie jest zależny od udzielenia przez gracza odpowiedzi na pytanie, tylko od układu wygrywających symboli generowanych przez program gry. To odpowiedni układ symboli decyduje o ewentualnej wygranej w grze. Gracz po wrzuceniu monety otrzymuje możliwość rozpoczęcia gry, która polega na losowaniu, decydującym o wysokości kwoty ewentualnej wygranej. Odpowiedź na pytanie nie ma wpływu na wysokość wygranej. Gracz wrzucając monetę do automatu lub zasilając go banknotem, nie jest w stanie przewidzieć wysokości ewentualnej wygranej, bowiem to program gry w sposób losowy decyduje o tym. Konstrukcja gry "[...]" oparta jest na pozornym elemencie wiedzy, podczas gdy w rzeczywistości wynik nie zależy od umiejętności (zręczności) grającego i jego wiedzy. Bezspornie zdaniem organu gry na urządzeniach QUIZOMAT, są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych, gdyż spełnione zostały wszystkie przesłanki definiujące grę na automatach do gier: występuje urządzenie do gier, wynik gry ma charakter losowy i grający może uzyskać wygraną pieniężną lub rzeczową. Odnosząc się do twierdzenia Spółki co do możliwości prowadzenia "[...]" w wariancie bez wizualizacji Minister podkreślił, że brak wizualizacji nie zmienia charakteru gier, ponieważ sam mechanizm gry zawiera element losowy. Wskazał ponadto, że o hazardowym charakterze analizowanych urządzeń przesądzają losowe wartości wygranych (przypisane do poszczególnych pytań wylosowanych przez uczestnika gry). Uczestnik gry, nawet udzielając poprawnej odpowiedzi na każde pytanie (pomimo udowodnienia, że nie musi na nie odpowiadać), nie ma gwarancji, że jego końcowa wygrana będzie miała wyższą wartość niż początkowy wkład. Wartość pytań jest bowiem ustalana losowo, bez wpływu uczestnika gry. A zatem, co podkreślił Minister, element wizualizacji pozostaje bez związku z wysokością wygranej, na którą gracz nie ma wpływu. Zatem gra "[...]" urządzana na automatach QUIZOMAT zawiera element losowości, ponieważ co do zasady sama gra polega na naciśnięciu przycisku uruchamiającego losowanie, które determinuje wartość punktową pytania i zarazem wysokość kwoty ewentualnej wygranej. Dodatkowo, wprowadzony element odpowiedzi na pytania nie wpływa w żaden sposób na wynik gry i ma na celu jedynie sugerować, że wygrana w grze zależna jest od wiedzy gracza, a nie od przypadku. Wprowadzenie rzekomego elementu wiedzy ma charakter iluzoryczny pozostający bez wpływu na wynik gry, mający na celu stworzenie pozoru braku losowości gry. Organ zaznaczył, że negatywny wynik przedstawionej przez Spółkę opinii technicznej nr [...] sporządzonej przez Laboratorium Badawcze i Wzorujące Instytutu Elektrotechniki w W. oznacza jedynie, że badane urządzenie nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Finansów z 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r., poz. 312 z dnia 26 marca 2012 r.), a więc nie może zostać zgodnie z prawem zarejestrowane legalnie i eksploatowane jako automat do gier. Negatywny wynik badania nie oznacza również, że automat lub urządzenie do gier nie podlega pod regulację ustawy o grach hazardowych. W konsekwencji takie brzmienie opinii nie wyklucza możliwości uznania takiego urządzenia za automat służący do urządzania gier na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Nadto odnosząc się do przekazanych wypisów aktów notarialnych, repertorium [...] numer [...], numer [...], numer [...] oraz wyników analizy M. Sp. z o.o. oprogramowania [...] i wyników analizy M. Sp. z o.o. urządzenia "A." Minister wskazał, że przedłożone akty notarialne dokumentują jedynie dokonaną prezentacje programu na trzech urządzeniach elektronicznych i złożone przez prezentujących oświadczenia co do niektórych aspektów przebiegu gier. Zdaniem organu w żadnej mierze nie przesądzają one o charakterze gier rozgrywanych na urządzeniu Quizomat. Skargę na przedstawione wyżej rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. s.r.o. z siedzibą w P. Wniosła o uchylenie zaskarżonej i ją poprzedzającej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy: a). art 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 UGH, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niedokładnie wyjaśnionym stanie faktycznym w zakresie ustalenia przez organ rzeczywistego przebiegu przedsięwzięcia o nazwie "[...]" (dalej: "[...]", "[...]"), w szczególności: przez błędne przyjęcie i uznanie, iż K. prowadzony jest na urządzeniach typu "Quizomat", podczas gdy w rzeczywistości urządzenia te stanowią wyłącznie terminal wyświetlający dane z serwerów zewnętrznych; - przez błędne przyjęcie i uznanie, iż wizualizacje towarzyszące prowadzeniu K. mają wpływ na jego przebieg, w tym na wyświetlane przez urządzenie pytania, podczas gdy w rzeczywistości wizualizacje te mają wyłącznie charakter grafik interaktywnych uatrakcyjniających przebieg K. i nie wpływają na przebieg K. a ponadto możliwe jest prowadzenie K. na tożsamych zasadach bez ww. wizualizacji; - przez błędne przyjęcie i uznanie, iż wizualizacje towarzyszące prowadzeniu K. mają wpływ na jego przebieg, w tym na wyświetlane przez urządzenie pytania, podczas gdy w rzeczywistości wizualizacje te mają wyłącznie charakter grafik interaktywnych uatrakcyjniających przebieg K. i nie wpływają na przebieg K. a ponadto możliwe jest prowadzenie K. na tożsamych zasadach bez ww. wizualizacji; - przez błędne przyjęcie i uznanie, iż mechanizm K. zawiera element losowy, polegający na występowaniu losowych wartości wygranych (przypisanych do poszczególnych pytań wylosowanych przez uczestnika, podczas gdy K. nie zawiera żadnych elementów losowych, zaś punkty przypisane do poszczególnych pytań wyświetlanych w toku K. przypisane są przez system na stałe (nie zaś losowo i dowolnie). b). art. 124, art, 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej i art 8 UGH, poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw przesłanek utrzymania w mocy decyzji organu I instancji oraz wydanie zaskarżonej decyzji zawierającej wadliwe uzasadnienie, w szczególności w zakresie zawarcia w tymże uzasadnieniu sprzecznych i wykluczających się wniosków Organu odnośnie istnienia w K. elementu losowego, podczas gdy w rzeczywistości K. pozbawiony jest tej cechy; c). art 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art 194 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 229 i art 235 Ordynacji podatkowej i w zw. z art. 8 UGH poprzez niewyczerpujące przeprowadzenie przez organ ll instancji postępowania dowodowego w postępowaniu zainicjowanym przez skarżącą w odwołaniu i ograniczenie się do oceny materiału dowodowego zgromadzonego w ramach postępowania w I instancji, pomimo obowiązku rozpatrzenia przez MRiF sprawy w je całokształcie i w razie potrzeby, przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin i eksperymentu procesowego polegającego na odtworzeniu z udziałem Skarżącej przebiegu K. na urządzeniu Quizomat, jak również odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentowi urzędowemu tj. aktowi notarialnemu rep. [...] nr [...], pomimo i dokument ten ma moc dokumentu urzędowego z czym wiąże się domniemanie istnienia faktów w nim stwierdzonych. ll. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 2 ust. 3 UGH i art. 2 ust 5 UGH poprzez uznanie i przyjęcie, że K. stanowi grę na automatach w rozumieniu przepisów UGH, podczas gdy, w rzeczywistości przedsięwzięcie organizowane przez Skarżąca nie zawiera elementów losowych ani nie ma losowego charakteru, będąc typowym konkursem wiedzowym prowadzonym z wykorzystaniem urządzeń elektronicznych w sieci Internet, a nie gra na automatach w rozumieniu przepisów UGH. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. dalej także: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, a kontrolowana decyzja odpowiada prawu. Na wstępie Sąd przypomina, że zgodnie z art. 8 u.g.h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 2 ust. 6 u.g.h., minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1–5 jest grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Powołany przepis jest przepisem kompetencyjnym – upoważnia ministra właściwego do spraw finansów publicznych (Ministra Finansów) do rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy wymienione w tym przepisie gry oraz zakład wzajemny, posiadające cechy wymienione w ustępach 1–5 art. 2, są grami (losowymi lub na automacie) albo zakładem wzajemnym w rozumieniu ustawy (zob. wyr. NSA z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II GSK 2246/14, CBOSA). Według art. 2 ust. 3 u.g.h. ( w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.03.2017 r. ) grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., według którego grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Wygraną rzeczową w grze na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze (art. 2 ust. 4 u.g.h.). W zaskarżonej decyzji organ, zdaniem Sądu, dokonał właściwej analizy, czy gry urządzane na urządzeniu Quizomat zawierały elementy losowe, czy też posiadały charakter losowy. Ustawa o grach hazardowych nie definiuje tych pojęć. W bogatym orzecznictwie na tle art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych pojęcie "losowości" użyte w kontekście gier hazardowych, wiązane jest z zależnością wyniku gry w szczególności od przypadku rozumianego jako zdarzenie lub zjawisko, których nie da się przewidzieć. Przyjmuje się, że wystąpienie "przypadku" oznacza, iż wynik gry jest nieprzewidywalny z punktu widzenia grającego i nie zależy wyłącznie od jego możliwości czy umiejętności. Losowość gier jest rozumiana, jako niemożliwość przewidzenia rezultatu gry w normalnych warunkach. Do zakwalifikowania gry do gier losowych wystarczy stwierdzenie wystąpienia w grze elementu losowości wpływającego bezpośrednio na wynik gry (wygraną pieniężną lub rzeczową). Natomiast, wprowadzenie elementów dodatkowych np.: elementu wiedzy, czy zręczności, postrzegane jest jako działanie mające na celu stworzenie pozoru braku losowości, które nie pozbawiają gry charakteru losowego, jeśli w konsekwencji wynik całej gry zależy od przypadku (por. wyrok z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt II GSK 1202/14, wyrok z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II GSK 1852/13 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). W świetle ugruntowanego orzecznictwa wprowadzenie dodatkowego elementu w postaci pytań - tak jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie - nie przesądza więc, że gra nie ma charakteru gry losowej. Innymi słowy uregulowania ustawy o grach hazardowych nie dają podstaw by przyjąć, że gra ma charakter losowy tylko wtedy, gdy jej wynik zależy wyłącznie od przypadku. W judykaturze przyjmuje się, że przepis art. 2 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o grach hazardowych należy rozumieć w ten sposób, że z grą losową mamy do czynienia wówczas, gdy na jej wynik wpływa, poza różnymi innymi możliwymi czynnikami, przypadek jako szczególny i typowy wyróżnik gry losowej, bez względu na to na jakim etapie gry ta przypadkowość wystąpi i jaka byłaby waga tego przypadku. Jeżeli więc w określonej regułami regulaminu grze o wygrane pieniężne lub rzeczowe występuje czynnik losowy i ma on wpływ na wynik gry, to jest ona grą w rozumieniu art. 2 ust. 1 zd. pierwsze ustawy o grach hazardowych. Nie można zatem uznać, że dla zakwalifikowania gry jako gry losowej przypadek musi być głównym przesądzającym i z tego względu decydującym o wyniku gry czynnikiem (por. wyrok z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II GSK 1852/13; wyroki z dnia11 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 849/11, II GSK 1010/11 i II GSK 1170/11; dostępne w CBOSA). Powyższe koresponduje ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, który w swym orzecznictwie przyjmuje, że całkowita lub częściowa losowość jest zasadniczą cechą charakterystyczną dla gier hazardowych, a pojęcia "losowości" nie należy utożsamiać tylko z przypadkiem, gra ma bowiem charakter losowy, gdy dla gracza jej wynik jest nieprzewidywalny, a więc nie jest możliwy do przewidzenia i nie istnieje strategia umożliwiająca polepszenie wyniku bez złamania zasad gry; nieprzewidywalność tę należy oceniać przez pryzmat warunków standardowych, w jakich znajduje się grający, nie zaś przez pryzmat warunków szczególnych, atypowych (zob.: wyrok SN z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V KK 420/11). Ponadto, w wyroku z dnia 15 listopada 2017 r. sygn. akt II GSK 3754/15 (dostępny w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przepis art. 2 ust. 1 zd. pierwsze ustawy o grach hazardowych należy tak wykładać, że w sytuacji, gdy wynik jakiegokolwiek etapu przedsięwzięcia jest przypadkowy, a więc niezależny od woli (wiedzy, zręczności) uczestnika gry, to należy przyjąć, że etap ten ma wpływ na ostateczny wynik gry, co przesądza o jej losowym charakterze. Ten sposób interpretacji - przy założeniu konsekwentnego stosowania terminologii w ramach tego samego aktu prawnego przez racjonalnego ustawodawcę - odnieść można do pojęć użytych w art. 2 ust. 3 i 5 ustawy o grach hazardowych, z tym zastrzeżeniem, że dla kwalifikacji gry jako "gry na automatach" w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych nie jest konieczne, by gra była "grą losową", czy miała "charakter losowy". Wystarczy bowiem, że gra "zawiera element losowości". Ze względu na wysokie ryzyko i łatwość uzależnień, omawiana regulacja ustawy o grach hazardowych ustanawia podwyższony poziom ochrony, który nie uzależnia kwalifikacji gry i służącego do jej prowadzenia urządzenia od wyjaśnienia relacji pomiędzy występowaniem w grze elementu losowości a wynikiem gry. Skoro więc z ustaleń stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy wynika, że automaty służyły urządzaniu gier zawierających element losowości, to z perspektywy art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych bez znaczenia pozostaje okoliczność, w jakim stopniu wskazany element wpływał na wynik gry, a w jakim wynik ten zależał od wiedzy i umiejętności grającego ( tak NSA w wyrokach z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt II GSK 191/18 oraz z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt II GSK 4231/17 dotyczących urządzeń działających na analogicznej zasadzie, jak ten będący przedmiotem sprawy niniejszej ) . W świetle powyższego, organ nie naruszył wskazanych w zarzutach skargi przepisów prawa materialnego. W skardze zostały sformułowane - jako towarzyszące zarzutom materialnoprawnym - zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych polegającego na wadliwym uznaniu, że urządzenie wskazane w zaskarżonej decyzji stanowią w istocie automat do gier losowych. W ocenie Sądu , w rozpatrywanej sprawie organ administracji podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności istotnych dla załatwienia sprawy, w szczególności ustalił, że objęte wnioskiem urządzenia umożliwiają prowadzenie gier, które zawierają elementy losowości i mają charakter losowy w rozumieniu art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych. W świetle ustaleń dokonanych przez organ, grający miał możliwość wyboru tzw. "ceny za pytanie", czyli ilości punktów pobieranych z wykupionego kredytu za udział w grze. Wartość punktów możliwych do uzyskania tzw. "punktów za pytanie" (określane też w oprogramowaniu mianem "nagrody za pytanie" nie zależała od wyboru grającego i nie była mu znana przed uruchomieniem funkcji "pytanie". Grający rozpoczynając grę nie był więc w stanie przewidzieć automatycznie wyznaczanej punktacji stanowiącej stawkę wygranej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż to nie poprawna odpowiedź na pytanie determinuje wygraną, ale układ symboli, który ma właśnie charakter przypadkowy, losowy, gdyż wynik układu symboli w grze nie jest zależny od udzielenia przez gracza odpowiedzi na pytanie, tylko od układu wygrywających symboli generowanych przez program gry. To odpowiedni układ symboli decyduje o ewentualnej wygranej w grze. Gracz po wrzuceniu monety otrzymuje możliwość rozpoczęcia gry, która polega na losowaniu, decydującym o wysokości kwoty ewentualnej wygranej. Odpowiedź na pytanie nie ma wpływu na wysokość wygranej. Gracz wrzucając monetę do automatu lub zasilając go banknotem, nie jest w stanie przewidzieć wysokości ewentualnej wygranej, bowiem to program gry w sposób losowy decyduje o tym. Konstrukcja gry "[...]" oparta jest na pozornym elemencie wiedzy, podczas gdy w rzeczywistości wynik nie zależy od umiejętności (zręczności) grającego i jego wiedzy. Twierdzenie skarżącego, że wykorzystane w grze wizualizacje nie mają wpływu na przebieg gry , w tym na ilość przyznawanych "punktów za pytanie" nie podważa stanowiska organów, że wysokość punktacji stanowiącej stawkę wygranej była przypadkowa, w tym znaczeniu, że nie zależała od woli, wiedzy czy zręczności grającego. Zastosowanie wizualizacji w postaci obracających się bębnów, które mogą samoczynnie ustawić się w dowolny układ, w tym układ wskazujący na wygraną, nawet jeśli nie miało bezpośredniego wpływu na wynik gry, było wyraźnym sygnałem dla grającego, że uczestniczy w grze o charakterze losowym - szczególnie, że układowi wygrywającemu towarzyszyło przyznanie podwyższonej punktacji. Należy podkreślić, iż w rozpatrywanej sprawie nie zostały zakwestionowane ustalenia organu na okoliczność, że urządzenia wskazane w zaskarżonej decyzji umożliwiały prowadzenie gry bez konieczności udzielania odpowiedzi na pojawiające się pytania. W tym wariancie gra polegała wyłącznie na kumulowaniu automatycznie wyznaczanej punktacji. Według zasad określonych w regulaminie "[...]" dostępnym przed rozpoczęciem gry na urządzeniu, jak również na każdym jej etapie, pozostawienie pytań bez odpowiedzi, a następnie ich zamiana na jedno pytanie, pozwalało na uzyskanie wygranej odpowiadającej sumie punktacji za poszczególne pytania. W świetle dokonanych przez organy i niepodważonych skutecznie ustaleń faktycznych, urządzenia wskazane w zaskarżonej decyzji umożliwiały prowadzenie gry i zdobywanie automatycznie wyznaczanej punktacji przeliczanej następnie na wygraną pieniężną bez jakiegokolwiek elementu wiedzy. Losowość występująca w tym właśnie wariancie była przyczyną uznania, że gry, do których służyły automaty odpowiadały definicji "gry na automatach" z art. 2 ust. 3 u.g.h. W świetle powyższych ustaleń nie ma też dla sprawy znaczenia fakt, iż do poszczególnych pytań punkty są przypisane na stałe, nie ma to żadnego wpływu na przebieg gry i jej losowy charakter. Tak samo bez znaczenia dla poprawności ustaleń pozostaje fakt czy urządzenia Quizomat są samodzielnym urządzeniami czy też stanowią tylko terminal wyświetlający dane z serwerów zewnętrznych. Ostatecznie bowiem gra w każdym z tych przypadków odbywa się na urządzeniu wymienionym w art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h. Opinia techniczna Instytutu Elektrotechniki - Laboratorium Badawcze i Wzorcujące w W. z [...] sierpnia 2016 r., na którą powołał się skarżący, przedstawia wyniki badania sprawdzającego prowadzonego na zasadach określonych w rozporządzeniu z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r., poz. 312). Stwierdza się w niej brak możliwości ustalenia stopnia losowości gry na urządzeniach służących do "[...]" metodą statystyczną, jak również brak możliwości ustalenia stopnia zaprogramowanych wygranych. W związku z powyższym Jednostka Badająca wydała negatywną opinię co do zgodności badanego urządzenia z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu. Wbrew stanowisku strony nie oznacza to jednak potwierdzenia, że gry do których przeznaczone jest urządzenie wraz z oprogramowaniem nie zawierają elementu losowości, a przez to nie są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. W ocenie Sądu, Minister nie miał potrzeby, zgodnie z art. 188 O.p., uwzględniać wniosku dowodowego strony w zakresie dowodu z oględzin i eksperymentu procesowego na okoliczność wykazania mechanizmu przedmiotowego konkursu, bowiem zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Tak jak już wyżej wskazano, przy ustalaniu elementu losowości gry wystarczy, że organ stwierdzi przypadkowość wyniku jakiegokolwiek etapu danego przedsięwzięcia, a więc niezależnego od woli, wiedzy czy zręczności uczestnika gry. Dysponując materiałami dostarczonymi przez stronę oraz mając świadomość jak kształtuje się w tym zakresie orzecznictwo sądowe, Minister nie miał obowiązku dopuszczać dodatkowych dowodów na wskazywane przez stronę okoliczności (art. 197 § 1 O.p.). Organy administracji powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 125 § 1 O.p.). Tak też uczynił w tym postępowaniu Minister, czym nie naruszył art. 2 ust. 6 w związku z art. 8 u.g.h. i dokonał prawidłowej wykładni art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.