V SA/Wa 1707/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi S.E. Sp. z o.o. w R. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz S.E. Sp. z o.o. w R. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. (zwana dalej Skarżącą) 18 grudnia 2013 r. złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwana dalej "PARP") wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pt. "Wdrożenie innowacyjnej technologii autoidentyfikacji produktów w procesie magazynowania w firmie [...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.4. – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. W treści wniosku w rubryce opisu projektu wskazano m.in., iż przedmiotem wniosku jest wdrożenie nowych technologii autoidentyfikacji produktów branży odzieżowej. Głównym priorytetem projektu jest wdrożenie technologii autoidentyfikacji każdego elementu zamówienia nieprzerwanie podczas całego łańcucha logistycznego, opartej o nowatorski w skali świata system STAR, w celu wprowadzenia na międzynarodowy rynek innowacji usługowej: automatycznej identyfikacji odzieży ekskluzywnej. Wnioskodawca wyjaśnił przy tym, iż zanim innowacyjny system zostanie wdrożony konieczne jest podjęcie działań zmierzających do budowy nowej hali magazynowej z budynkiem administracyjno-socjalnym wraz własnym odpowiednio wyposażonym działem B+R , instalacjami zewnętrznymi i wewnętrznymi oraz placami i drogami manewrowo-parkingowymi. Wskazano, iż w tak przygotowanym zapleczu infrastrukturalnym, możliwe będzie wdrożenie innowacyjnej linii technologicznej w ramach której, automatycznie identyfikowany będzie każdy jeden przedmiot zamówienia znajdujący się na wieszaku. Jako podstawę innowacyjności wskazano niespotykaną do tej pory zdolność "śledzenia" w czasie rzeczywistym poszczególnych sztuk konfekcji, która w centrum magazynowym, będzie wynikała z faktu, zastosowania technologii STAR firmy Mojix. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] PARP poinformowała, że wniosek Skarżącej nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej obligatoryjnej, ponieważ projekt nie spełnia kryterium nr 3 tj. "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana nie dłużej niż 3 lata pod warunkiem, ze stopień rozprzestrzeniania tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15 %". W uzasadnieniu pisma wyjaśniono m.in., iż technologia, która ma zostać zakupiona przez Wnioskodawcę jest własnością firmy Mojix i była już wykorzystywana przez 25 przedsiębiorców. Wskazano również, iż według informacji zawartej na stronie producenta wdrażanie przedmiotowej technologii rozpoczęto od roku 2006, a firmy stosujące system dotychczas to jednostki z całego świata. W toku sprawy ustalono, iż wnioskodawca posiada zgłoszony wzór użytkowy na zawieszkę na wieszak, która ma wykorzystywać system STAR. W ocenie PARP, zawieszka nie jest jednak głównym elementem technologicznym. Zastosowanie systemu w branży składowania ubrań nie można bowiem uznać za technologię, ale za sposób wykorzystania narzędzi. PARP wyjaśniła, iż technologia przedstawiona przez wnioskodawcę jest technologią znaną na świecie powyżej 3 lat, a system STAR 3000 jest kolejną wersją systemu STAR, tyle że ulepszoną i bazującą na znanej już technologii. Z powyższych względów PARP stwierdziła, iż nie można ograniczyć stosowania systemu STAR do ostatnich trzech lat a co za tym wniosek skarżącej nie został zakwalifikowany do dalszej oceny. W piśmie pouczono o treści przepisów pozwalających na zakwestionowanie wydanej w omawianym przedmiocie oceny. Skarżąca w odpowiedzi na ww. informację złożyła protest zarzucając m.in., iż ocena kwestionowanego przez organ kryterium obligatoryjnego nr 3 została dokonana w sposób nieprawidłowy tj. sprzeczny ze stanem faktycznym i poprzednią oceną projektu złożonego w ramach pierwszego naboru w roku 2013 r. Uzasadniając zgłoszony protest Skarżąca wskazała, iż wbrew twierdzeniom organu publiczna prezentacja rozwiązania Mojix 1000 miała miejsce dopiero w drugim kwartale 2008 r. zaś w roku 2007 i 2006 realizowane były testy tworzonego systemu. Wskazano również, iż nieprawidłowe było twierdzenie organu, iż technologię STAR wykorzystywało 25 przedsiębiorców podczas gdy w czwartym kwartale 2009 r. firma Mojix zanotowała zainteresowanie opracowanym rozwiązaniem od 25 klientów co nie jest równoznaczne z realizacją 25 projektów wdrożeniowych. Odnosząc się do systemu STAR 3000 wskazano, iż wg informacji firmy Mojix rozwiązanie to oferowane od roku 2012 jest efektem wielu lat prac badawczych i stanowi znaczący postęp technologiczny względem wcześniejszej wersji systemu STAR 1000 z roku 2009. Skarżąca spółka zarzuciła tutaj, iż w piśmie z [...] maja 2014 r. na dowód powszechności wdrożeń systemu STAR 3000 wymieniono listę projektów pilotażowych wskazanych we wniosku i dotyczących systemu STAR 1000, które obejmują różne branże, natomiast nie wymieniono jakiegokolwiek przykładu wniosku dotyczącego branży odzieżowej. Pismem z [...] czerwca 2014 r. znak [...] Minister Gospodarki poinformował Skarżącą, że jej protest został uznany za niezasadny. W uzasadnieniu pisma przytoczono dotychczasowy stan faktyczny sprawy oraz zasady postępowania stosowane dla oceny przedmiotowego wniosku. Podkreślono, iż ocena kryterium dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu projektu zawartego we wniosku o dofinansowanie oraz wiedzy eksperta zewnętrznego biorącego udział w ocenie projektów. Dlatego we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać konkretne dane umożliwiające dokonania oceny. Wskazano przy tym, iż przyczyną uznania niniejszego kryterium za niespełnione może być ‘’uniemożliwiająca dokonanie rzetelnej oceny i stwierdzona przez oceniających niezgodność sposobu wypełnienia punktów we wniosku o dofinansowanie branych pod uwagę przy ocenie tego kryterium z zapisami właściwej instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. " Organ przedstawił również stanowiska skarżącej oraz Instytucji Wdrażającej prezentowane w dotychczasowym postępowaniu w sprawie. Odnosząc się do zarzutów wnoszącego protest stwierdzono m.in., iż w punkcie 12 wniosku Wnioskodawca zadeklarował: iż w związku z planowanym utworzeniem nowej jednostki Spółka ubiega się o dotacje na wdrożenie innowacyjnej technologii autoidentyfikacji jednostek magazynowych na etapie całego zaplanowanego procesu magazynowania w oparciu o innowacyjny system, (technologia znana krócej niż 3 lata w skali świata) umożliwiający wprowadzenie znacznie ulepszonego produktu z oferty akcesoriów rynnowych. Budowa nowoczesnego centrum magazynowego, które będzie funkcjonowało na bazie innowacyjnej technologii pozwalającej na automatyczną identyfikację znajdujących się w nim elementów, odpowiada na aktualne zapotrzebowanie rynku. Spółka będzie świadczyć swoje usługi na terenie Polski, natomiast głównymi odbiorcami jej oferty będą przede wszystkim producenci odzieży, jak również ich kooperanci (zakłady szyjące, sklepy i boutique) działający na rynku krajowym, jak i zagranicznym w rozumieniu trans granicznym (Cross-bordersupply)". Zdaniem organu wobec powyżej przedstawionej deklaracji Wnioskodawcy tj. zamiaru wprowadzenia "ulepszonego produktu z oferty akcesoriów rynnowych" nie jest możliwe dokonanie rzetelnej oceny kryterium nr. 3. Zgodnie z "Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 2007- 2013" cyt. "Przyczyną uznania niniejszego kryterium za niespełnione może być uniemożliwiająca dokonanie rzetelnej oceny i stwierdzona przez oceniających niezgodność sposobu wypełnienia punktów we wniosku o dofinansowanie branych pod uwagę przy ocenie tego kryterium z zapisami właściwej instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie". W ocenie eksperta w 2006 roku wykonano model funkcjonalny technologii opisywanej w projekcie, a w 2007 roku technologia ta została zastosowana w warunkach rzeczywistych. Wnioskodawca posiada wprawdzie zgłoszony wzór użytkowy na zawieszkę (na wieszak), która ma wykorzystywać system STAR, jednak zawieszka nie jest głównym elementem technologicznym. Zastosowanie systemu w branży składowania ubrań nie można uznać jako technologie, ponieważ jest to sposób wykorzystania technologii. Technologia przedstawiona przez Wnioskodawcę jest technologią znaną na świecie od ponad 3 lat, a system STAR 3000 jest kolejną wersją systemu STAR. W skardze z [...] lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca spółka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie z [...] czerwca 2014 r. zarzucając naruszenia prawa art. 3.4 Szczegółowego opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 oraz załącznika nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka jak również Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach PO IG, poprzez niewłaściwą interpretację kwestionowanego kryterium. Nadto zarzucono, iż organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów wskazanych w Proteście oraz nie ujawnił nazwiska eksperta dokonującego oceny co uniemożliwia weryfikację jego kompetencji. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała m.in., iż aplikuje o przedmiotowe dofinansowanie już po raz drugi, przy czym gdy oceniano pierwszy wniosek opierający się na tych samym rozwiązaniach technologicznych nie kwestionowano spełnienia kryterium nr 3, które niespełnienie dostrzeżono przy badaniu drugiego wniosku. Powołano się również na inny tożsamy wniosek, który uzyskał dofinansowanie w ramach działania 4.4 PO IG. Podkreślono, iż rozwiązanie STAR 3000, które stanowi podstawę planowanej przez skarżącego inwestycji zostało zaprezentowane dopiero w roku 2012. Zarzucono także iż organ nie odniósł się do zarzutów protestu oraz stanowiska strony skarżącej co nakazuje uznać ocenę instytucji oceniającej za naruszającą prawo. W toku postępowania sądowego organ nadesłał odpis ocen eksperta analizującego wniosek (pisma z 12 i 18 sierpnia 2014 r.). Odpowiadając na wezwanie tut. Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W niniejszym postępowaniu Skarżąca poddała kontroli sądowo-administracyjnej ocenę dokonaną przez PARP wobec złożonego przez nią projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.4. – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, w której stwierdzono, że projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej tj. kryterium 3 "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%. Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 i 30i pkt 2 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą lub bez przekazania w wypadku wyczerpania alokacji na realizację działania. Wprowadzając w art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych rozstrzygających powyższe sprawy wskazuje, że przy interpretacji przepisów u.z.p.p.r., przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra Gospodarki, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdzić należy, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Przystępując do wyjaśnienia powodów uwzględnienia skargi należy przypomnieć, że obowiązkiem instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu złożonego przez Skarżącą od oceny projektu, którą w rozpatrywanej sprawie jest Minister Gospodarki - jest: - zapoznanie się z wynikami pierwotnej oceny projektu, - zapoznanie się z treścią protestu i wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, - dokonanie ponownej analizy oceny projektu (w ramach kryteriów objętych protestem), - szczegółowego pisemnego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, zawierającego odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. Powinności - w powyższym zakresie - wynikają z zapisów § 8 ust. 11 pkt od 1 do 4 oraz § 9 pkt 2 Załącznika 4.4 Procedura Odwoławcza w ramach PO IG. Obowiązek uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu wynika ponadto z art. 30 b ust. 9 pkt 1 u.z.p.p.r.. Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., z którego wynika, że ocena wniosków o dofinansowanie powinna być rzetelna i bezstronna. Dlatego też wyznacznikiem prawidłowości wydanej oceny, obok zachowania wymogów proceduralnych, jest jej rzetelność i bezstronność. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie Minister Gospodarki przy rozpatrywaniu protestu Skarżącej naruszył wskazane wyżej regulacje, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powodem odmownego rozpatrzenia wniosku Skarżącej o dofinansowanie było uznanie, że projekt nie spełnia kryterium nr. 3. "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana nie dłużej niż 3 lata pod warunkiem, ze stopień rozprzestrzeniania tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15 %". Zgodnie z "Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 2007- 2013" Skarżąca nie zgodziła się z oceną jej projektu i wniosła protest. Kwestią kluczową dla oceny przedmiotowej sprawy w kontekście zarzutów Protestu stanowiło wyjaśnienie odmowy uznania kryterium 3 z uwagi na zastosowanie programu STAR 3000, który w ocenie instytucji oceniającej stanowi kolejną wersję systemu STAR co nie pozwala na uznanie spełnienia przedmiotowego kryterium. W ocenie Sądu ze względu na treść pisma stanowiącego rozpoznanie wniesionego protestu uznać należy, iż kwestia ta nie została w żadnym stopniu wyjaśniona. W dokumencie Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG projektu w opisie kryterium 3 "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana nie dłużej niż 3 lata pod warunkiem, ze stopień rozprzestrzeniania tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15 %" wskazano , iż projekt może polegać zarówno na wdrożeniu technologii, opracowanej przez przedsiębiorcę samodzielnie lub we współpracy z innymi podmiotami lub na zakupie istniejącej technologii, przy czym technologia stosowana w projekcie musi stanowić główna oś projektu, istotną z punktu widzenia efektywności całego przedsięwzięcia, wokół której zdefiniowane są inne przewidziane w projekcie wydatki kwalifikowane służące jej uruchomieniu. W opisie tym wskazano również, iż ocena tego kryterium dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu w pkt 16 oraz 20 wniosku o dofinansowanie. Dokonując oceny projektu w oparciu o ww. opis kryterium PARP uznał, iż przedmiotowa technologia nie spełnia zakwestionowanego kryterium ponieważ była już wdrożona w roku 2006 przez firmę Mojix. W złożonym proteście zakwestionowano to ustalenie wskazując, iż błędnie utożsamiono pilotażowe wprowadzenie technologii STAR 1000 w branży morskiej od zastosowania w technologii STAR 3000 w sektorze odzieżowym na co powoływano się we wnioskowanym projekcie. Jednocześnie jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego pisma z [...] czerwca 2014 rozpoznając wniesiony protest uznano, iż o niespełnieniu kryterium decyduje nieprawidłowe wypełnienie wniosku skutkujące brakiem możliwości dokonania rzetelnej oceny kryterium. W tym miejscu wskazać należy, że ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organów z prawem powszechnie obowiązującym, jak i przyjętych w ramach PO IG procedur. W ocenie Sądu organ nie odniósł się w stopniu wystarczającym do zarzutów protestu. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zawiera bowiem wyjaśnienia, dlaczego uznano za błędną przyjętą przez stronę skarżącą argumentację dotyczącą uznania systemu STAR 3000 za innowację technologiczną w branży logistyki odzieżowej składowanej na wisząco. Nie wyjaśniono dlaczego powoływany system STAR 1000 nie posiada wymaganej dla realizacji wniosku (pkt 17) funkcjonalności, którą posiada zaś STAR 3000 wprowadzony w roku 2012. Nie odniesiono się też do argumentu dotyczącego pilotażowego wdrażania technologii STAR 3000 u innych przedsiębiorców. Z jednej bowiem strony uznano że system STAR 3000 jest starszy niż 3 lata natomiast jednocześnie jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego pisma ponownie rozpoznając sprawę uznano że o niespełnieniu kryterium decyduje nieprawidłowe wypełnienie wniosku skutkujące brakiem możliwości dokonania rzetelnej oceny kryterium. W ocenie Sądu z uwagi na pominięcie wskazanych wyżej zarzutów protestu doszło tutaj do naruszenia zasady rzetelnej oceny sprawy poprzez brak należytego uzasadnienia stanowiska zawartego w informacji o negatywnym rozpatrzeniu Protestu (art. 31 ust. 1 oraz 30 b ust. 9 u.z.p.p.r.). Przepis prawa materialnego - art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. - nakłada na instytucję (zarządzającą, wdrażającą, pośredniczącą) obowiązek przeprowadzenia oceny projektu w sposób rzetelny i bezstronny, co tym samym obliguje zarówno instytucję oceniającą wniosek do stosowania tych zasad jak i organ odwoławczy do tego, aby przy rozpatrywaniu protestu stosować formułę opartą o zasadę rzetelności i bezstronności, a jednocześnie skutkuje koniecznością rozważenia w postępowaniu odwoławczym wszystkich zarzutów protestu, w tym także zarzutów merytorycznych (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037). Uzasadnienie oceny, do czego zobowiązuje norma art. 30b ust. 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – mimo że według art. 30g ustawy ocena wniosku nie stanowi decyzji administracyjnej – powinno jednak zawierać pełne wyjaśnienie powodów, aby nie było poczytane za arbitralne. Dotyczy to zarówno opisania okoliczności faktycznych jak i okoliczności prawnych, które legły u podstaw danego działania. Tym samym, niedostatek ujawnienia w wystarczającym stopniu przesłanek, bądź podanie ich w sposób, który nie poddaje się kontroli sądu, nie może być akceptowany. Jeśli uzasadnienie jest niepełnie, niejasne, nie można ocenić, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte zgodnie z prawem. Uzasadnienie powinno więc wyczerpująco podawać stan faktyczny i prawny, wyjaśniać powody, przedstawiać tok rozumowania, a nie wyłącznie konkluzję, do jakiej organ doszedł. Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący dokonywania przez organ odmiennej oceny w przedmiotowym zakresie w sprawach podobnych. Wskazać bowiem należy, iż powyższe nie oznacza, że w niniejszej sprawie ocena kwestionowanego kryterium 3 została dokonana błędnie (vide wyrok NSA II GSK 1411/12). W związku z powyższym Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Przy czym Sąd nie przekazał jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję pośredniczącą z uwagi na wyczerpanie alokacji w działaniu 4.4. Powyższe wynika z tego, że 28 czerwca 2013 r. wszedł w życie przepis art. 31i pkt 2 u.z.p.p.r., który został dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz.714) ustawy zmieniającej ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W świetle tego ostatniego przepisu sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 2 zostanie wyczerpana. W odpowiedzi na skargę z dnia 4 sierpnia 2014 r. Minister Gospodarki oświadczył, iż w działaniu 4.4 PO IG brak jest środków finansowych (alokacja została wyczerpana). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 31i pkt 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 190 p.p.s.a., uwzględniając skargę orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji wyroku