V SA/Wa 1711/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Gminy M. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w części w sprawie zmian w budżecie gminy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Uchwałą z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w O. orzekło o nieważności w części uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], w sprawie zmian w budżecie Gminy M. na rok 2017. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem Gmina M. wniosła skargę do tut. Sądu, w której, obok żądania uchylenia zaskarżonej uchwały w całości, zawarła również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 j.t. ze zm.); dalej p.p.s.a.), stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl § 3 tego przepisu po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wskazany powyżej przepis art. 61 § 1 p.p.s.a. nie ma charakteru bezwzględnego. Przepisy szczególne mogą bowiem wprowadzać odmienne uregulowania tej kwestii. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2016 r., poz. 446 j.t. ze zm.) zawiera bowiem odrębną regulację prawną w zakresie skutków rozstrzygnięcia nadzorczego, stanowiąc, iż stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego, którego skutkiem byłaby możliwość wykonania uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia [...] maja 2017 r., niweczyłoby zatem skutki przyjętego w ustawie rozwiązania, którego charakter prawny pozwala na zaliczenie go do regulacji bezwzględnie obowiązujących (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 17.12.2009 r. sygn. II SA/Rz 894/09, post. NSA oz. we Wrocławiu z dnia 06.05.2003 r. sygn. II SA/Wr 708/03). Niezależnie od powyższego, wskazać również należy, iż składając przedmiotowy wniosek skarżąca gmina nie przedstawiła żadnej argumentacji, ani dokumentów potwierdzających, iż wykonanie zaskarżonej uchwały spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, tj. ziszczenie przesłanek opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W związku z powyższym, nawet w przypadku gdyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku byłoby dopuszczalne, brak byłoby podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.