V SA/Wa 1752/19

PostanowienieWSA w Warszawie2020-01-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Marek Krawczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo że doręczenie wezwania do jego uiszczenia było wadliwe?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy. Jednakże, fikcja prawnego doręczenia zastępczego przewidziana w art. 73 PPSA jest skuteczna tylko w przypadku prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma. W sytuacji, gdy procedura doręczenia zastępczego nie została przeprowadzona zgodnie z przepisami (np. brak podpisu doręczającego, brak wskazania miejsca pozostawienia zawiadomienia), nie można mówić o skutecznym doręczeniu wezwania, a tym samym o podstawie do odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to miało zostać doręczone w trybie zastępczym. Pierwsze postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu zostało uchylone przez NSA z uwagi na wadliwość doręczenia wezwania. Po ponownym wezwaniu, przesyłka z wezwaniem została zwrócona jako niepodjęta, mimo podwójnego awizowania. Sąd uznał, że doręczenie zastępcze było skuteczne i ponownie odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Marek Krawczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu spłaty należności przypadających agencjom płatniczym postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2018 r. B. D., dalej: "Skarżący" lub "Strona" został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu spłaty należności przypadających agencjom płatniczym – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wezwanie doręczono 10 stycznia 2019 r. - w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. wobec czego Sąd uznał, że termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 17 stycznia 2019 r. Pomimo wezwania należny w sprawie wpis sądowy nie został uiszczony. Postanowieniem z 21 lutego 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1960/18 – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – tut. Sąd odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 21 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 września 2019 r., sygn. akt I GZ 286/19 uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie tut. Sądu z 21 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w aktach sprawy znajduje się urzędowe potwierdzenie zastępczego doręczenia wezwań, jakim jest opisana przez pracownika(ów) placówki pocztowej przesyłka (koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - karta nr 16) ale wartość dowodowa powyższego potwierdzenia może budzić uzasadnione zastrzeżenia, mając na uwadze okoliczność, że przesyłkę zwrócono Sądowi I instancji bez poprawnego jej opisania (brak zakreślenia gdzie umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej). NSA podkreślił – powołując orzecznictwo sądów administracyjnych - że odnotowanie wyłącznie informacji o awizowaniu, bez podania miejsca pozostawienia zawiadomienia, nie spełnia wymogu określonego w § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z 29.04.2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r. poz. 545), to zaś nie pozwala uznać skuteczności takiego doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie fakt niezastosowania w sposób rzetelny przez operatora pocztowego procedury określonej w ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, dotyczącej trybu doręczenia, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a., powoduje, że nie można mówić o spełnieniu warunków określonych w tymże przepisie (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.), gdyż wadliwość w postaci braku podpisu doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz brak zaznaczenia gdzie pozostawiono informacje o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej poddaje w wątpliwość prawidłowość dokonania tej czynności. W orzecznictwie zwrócono uwagę, że odnotowanie wyłącznie informacji o awizowaniu, bez podania miejsca pozostawienia zawiadomienia, nie spełnia wymogu określonego w § 34 ust. 1 rozporządzenia z 29.04.2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego, to zaś nie pozwala uznać skuteczności takiego doręczenia (wyrok NSA z 9.12.2014 r., II GSK 2689/14). W konsekwencji - wobec braku skutecznego doręczenia Skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. pisma z dnia 20 grudnia 2018 r. doręczającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi - przyjąć należy, iż brak było podstaw do odrzucenia skargi. Mając na uwadze wywody Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy piśmie Sądu z 14 listopada 2019 r. przesłano Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa skierowana na adres wskazany w skardze (Skarżący w toku postępowania sądowego nie informował o zmianie adresu) nie została odebrana przez adresata i została zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, wobec niezastania adresata, przesyłkę sądową bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 19 listopada 2019 r., a następnie 27 listopada 2019 r.). Doręczający, który podjął nieskuteczną próbę doręczenia przesyłki, w dniu 19 listopada 2019 r. umieścił w drzwiach adresata zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru w placówce pocztowej N.. Zgodnie z § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r. poz. 545) jeżeli w chwili doręczania przesyłki rejestrowanej stwierdzono nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych do jej odbioru, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529), zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki rejestrowanej wraz z informacją o terminie jej odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka ta jest przechowywana, operator wyznaczony pozostawia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zawiadomienie to ma postać papierową. Według adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie doręczono: adresatowi, dozorcy domu, administracji domu, dorosłemu domownikowi, sołtysowi, upoważnionemu pracownikowi. Pozostawiono ją w placówce pocztowej N. o czym w dniu 19 listopada 2019 r. umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Następnie osoba doręczająca wskazała na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, że przesyłka nie została doręczona, ponieważ nie została podjęta z placówki pocztowej, a w konsekwencji przesyłka została w dniu 5 grudnia 2019 r. zwrócona nadawcy, jako niepodjęta w terminie. Podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego. Ponadto adres, pod który doręczono pismo musi figurować w aktach sprawy, jako aktualny. Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został skutecznie doręczony Stronie w trybie zastępczym w dniu 3 grudnia 2019 r. (tj. po upływie terminu 14 dni od pierwszego awizowania). Termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął 10 grudnia 2019 r. (wtorek). W rejestrze opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, iż w sprawie nie uiszczono należnej opłaty sądowej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło