V SA/Wa 1822/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Ł. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: oddalić wniosek. W skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] czerwca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami ' administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzeniu, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Decyzja ta nie zawiera natomiast orzeczeniu o wydaleniu z terytorium RP. Wskazać trzeba, iż w uzasadnieniu decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2011 r. o numerze [...] (która poprzedza zaskarżoną decyzję) wskazano, iż organ odstępuje od orzeczenia o wydaleniu, gdyż skarżący jest zobowiązany do opuszczenia terytorium RP na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Należy zatem podkreślić, że zaskarżona decyzja – o wstrzymanie wykonania której wniesiono – nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jej zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Powyższe stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 23 października 2008 r. o sygn. akt II OZ 1075/08 podkreślono, iż przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. post. z 20.11.2008 r. sygn. akt II GZ 293/08, post. z 25.03.2009 r. sygn. akt II GZ 59/09; orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie już tylko zauważyć można, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzasadnił wniosku, a tym samym nie uprawdopodobnił, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tych warunkach, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.