V SA/Wa 1884/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant - Sylwia Wojtkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawę ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w D. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pobranej w nadmiernej wysokości kwoty refundacji na rzecz budżetu państwa oddala skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...]przypisującą do zwrotu przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. do budżetu państwa pobraną w nadmiernej wysokości kwotę refundacji w kwocie [...] zł oraz zapłaty odsetek od tej kwoty w wysokości jak dla zaległości podatkowych, rozliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do dnia 23 lipca 2002 r., tj. dnia wpłaty ww. kwoty na konto [...] Urzędu Wojewódzkiego oraz przypisującą do zwrotu przez Miasto D. do budżetu państwa pobraną w nadmiernej wysokości kwotę refundacji w wysokości [...] zł oraz zapłaty odsetek od tej kwoty w wysokości jak dla zaległości podatkowych, rozliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do dnia 11 czerwca 2003 r., tj. dnia wpłaty ww. kwoty na konto [...] Urzędu Wojewódzkiego. Na powyższą decyzję Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. i Gmina Miasto D. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Miasto D. dnia [...] czerwca 1996 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 1996 r. w sprawie trybu i terminów refundowania spółdzielniom mieszkaniowym i gminom środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. (Dz.U. Nr 49, poz. 231) wystąpiło o zwrot środków własnych wydatkowanych w l. 1990-1995 na finansowanie inwestycji infrastrukturalnych w zakresie rzeczowym określonych w umowach zawartych przez Naczelnika Gminy Miasta D. ze Spółdzielnią Mieszkaniową w D. przed dniem 27 maja 1990 r. Środki te, zgodnie przepisami art. 36 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), podlegały zrefundowaniu przez Skarb Państwa w l. 1996-2000. W okresie od [...] kwietnia do [...] czerwca 2001 r. w Urzędzie Gminy D. i Spółdzielni Mieszkaniowej w D. została przeprowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej w R. kontrola skarbowa w zakresie badania prawidłowości refundowania środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne. W wyniku kontroli ustalono, iż Spółdzielnia Mieszkaniowa w związku z realizacją budowy szkoły podstawowej w osiedlu M. "nadebrała" środki budżetowe w kwocie [...] zł. Kwotę tę ustalono jako różnicę między faktyczną wartością przedmiotowej inwestycji a kwotą otrzymanych przez Spółdzielnię środków budżetowych. W kwocie "nadebranych" środków budżetowych mieści się kwota [...],-zł. "nadebrana" bezpośrednio przez Spółdzielnię na podstawie złożonego przez nią wniosku. Pozostała kwota "nadebranych" środków wynosi [...] zł. Przyczyną przekazania Spółdzielni nadmiernych środków był, wg wyniku kontroli, brak nadzoru przez bezpośrednich inwestorów, którymi byli do [...] marca 1991 r. Naczelnik Miasta D., do [...] grudnia 1995 r. w imieniu Kuratorium Oświaty - Miejski Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w D. a od [...] stycznia 1996 r. Gmina Miasto D. Po otrzymaniu not sygnalizacyjnych od Urzędu Kontroli Skarbowej w R. Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości "nadebranych" przez Spółdzielnię Mieszkaniową i Miasto D. refundacji środków własnych. Wojewoda połączył oba postępowania i zawiesił je do czasu rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po odrzuceniu skargi Spółdzielni na wynik postępowania Wojewoda podjął zawieszone postępowanie i w dniu [...] lipca 2002 r. wydał decyzję, w której przypisał do zwrotu przez Spółdzielnię Mieszkaniową kwoty [...] zł. i zobowiązał ją do zapłaty należnych odsetek (pkt. 1 i 3 sentencji decyzji) oraz przypisał do zwrotu przez Miasto D. kwoty [...] zł zobowiązał je do zapłaty należnych odsetek (pkt. 2 i 4 sentencji decyzji). Od decyzji tej, w części dotyczącej pkt. 2 i 4 sentencji rozstrzygającej o zobowiązaniach Miasta, odwołanie do Ministra Finansów złożyło Miasto D. wnioskując o uchylenie decyzji w zaskarżonej części. Również, jedynie w części dotyczącej pkt. 2 i 4 decyzji rozstrzygającej o zobowiązaniach Miasta D., odwołanie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. Równocześnie Spółdzielnia dokonała w dniu [...].07.2002 r. wpłaty kwoty [...] zł na konto Urzędu Wojewódzkiego W dniu [...] stycznia 2003 r. Minister Finansów wydał decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]. Decyzję swą uzasadnił, powtarzając argumenty Wojewody, iż skoro Spółdzielnia otrzymała refundację o [...] zł za wysoką, a jednocześnie [...] zł. otrzymała bezpośrednio od Wojewody na podstawie złożonego przez siebie wniosku, to pozostała kwota nadmiernie pobranej refundacji tj. [...] zł powinna zostać przypisana Miastu. Decyzję tę w dniu [...] lutego 2003 Miasto D. zaskarżyło do NSA wnioskując o uchylenie decyzji Ministra. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Gminy Miasta D., wyrokiem z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt III SA 336/03 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2003 r. Sąd uznał, że decyzja ta narusza przepisy art. 7 oraz art. 77 § l Kodeksu Postępowania Administracyjnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, poprzez uznanie bez dostatecznego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, iż kwotę [...] zł nadmiernie pobranej przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. refundacji należy przypisać do zwrotu przez Miasto D. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Minister Finansów po ponownym rozpatrzeniu odwołania Miasta D. z dnia [...] lipca 2002 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...], uchylił decyzję Wojewody [...] o z dnia [...] lipca 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Wojewoda [...] w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...].05.2005 r. znak: [...] uznał w pkt. 1 decyzji Spółdzielnię Mieszkaniową w D. jako zobowiązaną do zwrotu nadebranej refundacji w kwocie [...] zł do budżetu państwa oraz zapłaty odsetek od tej kwoty w wysokości jak dla zaległości podatkowych, naliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do 20 lipca 2002 r., a w pkt. 2 decyzji uznał Miasto D., jako zobowiązane do zwrotu nadebranej refundacji w kwocie [...] zł do budżetu państwa oraz zapłaty odsetek od tej kwoty w wysokości jak dla zaległości podatkowych, naliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do 11 czerwca 2003 r. Decyzja ta została po raz kolejny uchylona przez Ministra Finansów decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...]. Decyzją z dnia [...].09.2005 r. znak: [...] Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Od powyższej decyzji Miasto D. odwołało się do Ministra Finansów, który decyzją [...] z dnia [...] lutego 2006 r. uchylił decyzję Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Wojewoda [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją [...] z dnia [...] marca 2006 r. postanowił: 1) przypisać do zwrotu do budżetu państwa pobraną w nadmiernej wysokości przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. dotację refundującą środki własne wydatkowane na inwestycje infrastrukturalne, określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. w wysokości [...] zł, łącznie z odsetkami od kwoty [...] zł w wysokości jak dla zaległości podatkowych, naliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do dnia zapłaty, 2) przypisać do zwrotu do budżetu państwa pobraną w nadmiernej wysokości przez Miasto D. dotację refundującą środki własne wydatkowane na inwestycje infrastrukturalne, określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. w wysokości [...] zł, łącznie z odsetkami od kwoty [...] zł w wysokości jak dla zaległości podatkowych, naliczonych od dnia 18 czerwca 2001 r. do dnia zapłaty. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołań Spółdzielni Mieszkaniowej D. i Gminy Miasta D. została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu decyzji Minister ponownie stwierdził, że zadanie inwestycyjne pn. "Szkoła Podstawowa - oś. M. w D." było realizowane na podstawie umowy Nr [...] zawartej dnia [...] lipca 1988 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową w D. a Urzędem Miasta w D. o zastępstwo inwestorskie na przygotowanie i realizację tej inwestycji. Z umowy wynikają zobowiązania, o których mowa w art. 36 ust, 3 pkt 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz .U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.). Dalej Minister Finansów wskazał, że w wyniku działań kontrolnych ustalono, iż Spółdzielnia pobrała środki w nadmiernej wysokości w łącznej kwocie [...] zł, w tym przekazane jej środki własne Miasta [...] zł, które zostały zrefundowane przez budżet państwa w latach 1996-2000 na podstawie przepisów § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 1996 r. w sprawie trybu i terminów refundowania spółdzielniom mieszkaniowym i gminom środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. (Dz. U. Nr 49 poz. 213). W związku z powyższym - w ocenie Ministra - zostały przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. i Miasto D. naruszone postanowienia art. 36 ust. 4 pkt 3 oraz ust. 5 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 18 stycznia 1996 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 23, poz. 102) oraz przepisy cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 1996 r. poprzez nieprzestrzeganie postanowień zawartych; w art. 36 ust. 4 pkt 3 oraz ust. 5 cyt. ustawy z dnia 10 maja 1990 r. zostały naruszone zasady gospodarki, określone w art. 93 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 z późn. zm.). Wykorzystanie środków przekazanych w ramach refundacji, stanowiło pobranie w nadmiernej wysokości dotacji z budżetu państwa. Zgodnie z art. 93 ust. l ustawy o finansach publicznych dotacje pobrane w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Miasto D. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Zarzuciło, że nie wykonano wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2004 r. i nie wyjaśniono podstaw przypisania do zwrotu przez Miasto D. całej nadmiernie pobranej przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. kwoty [...] zł refundacji. W prowadzonym postępowaniu nie zostały przedstawione żadne nowe okoliczności i dowody uzasadniające powyższą decyzję. Zdaniem Miasta D. refundacja środków nastąpiła zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 1996 r. w sprawie trybu i terminów refundowania spółdzielniom mieszkaniowym i gminom środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 213). Weryfikację danych zawartych w zestawieniach Miasta, na podstawie umów i zaświadczeń dokonywał Wojewoda. Ta weryfikacja stanowiła podstawę do refundacji Miastu D. środków własnych wydatkowanych na realizację inwestycji "Budowa Szkoły Podstawowej - oś. M. w D.". Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. podniosła zarzut naruszenie prawa materialnego, tj. art. 70 § 6 pkt. 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię dotyczącą zawieszenia biegu terminu przedawnienia oraz art. 70 § 1 w zw. z art. 2 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 93 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych poprzez błędna wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że dotacja pobrana w nadmiernej wysokości nie może się przedawnić, chociaż jest to zobowiązanie niepodatkowe skarbu państwa do którego stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Spółdzielnia zarzuciła również naruszenie oraz przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 kpa m. innymi poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nie odniesienie się w treści decyzji do zarzutów podnoszonych w toku postępowania. W oparciu o te zarzuty Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji ewentualnie o stwierdzenie nieważności ww decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargi Minister Finansów podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o ich oddalenie. Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 138/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność - w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnośnie zobowiązań Spółdzielni Mieszkaniowej w D. - zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji: Wojewody [...] z dnia [...].03.2006 r., nr [...]; Ministra Finansów z dnia [...].12.2005 r. nr [...]; Wojewody [...] z dnia [...].09.2005 r. nr [...]; Ministra Finansów z dnia [...].07.2005 r. nr [...]; Wojewody [...] z dnia [...].05.2005 r. nr [...]; Ministra Finansów z dnia [...].09.2004 r. nr [...]; oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnośnie zobowiązań Gminy Miasta D. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. została zaskarżona jedynie w części dotyczącej pkt 2 i 4. Odwołania nie zostały wniesione od zawartego w pkt 1 i 3 decyzji i nie kwestionowanego przez strony rozstrzygnięcia Wojewody dotyczącego zobowiązań Spółdzielni Mieszkaniowej w D. Również skarga Gminy Miasto D. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2003 r. dotyczyła tylko części decyzji odnoszącej się do zobowiązań Gminy Miasto D. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt III SA 336/03 odnosił się do rozstrzygnięcia o zobowiązaniach tego podmiotu. Kwestia przypisania do zwrotu przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. do budżetu państwa kwoty [...] zł, jako pobranej w nadmiernej wysokości refundacji środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne, określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. i zobowiązania Spółdzielni Mieszkaniowej w D. do zwrotu do budżetu państwa odsetek od tej kwoty, została więc rozstrzygnięta decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r., która w tym zakresie (pkt 1 i 3 decyzji) stała się ostateczna. Późniejsze uchylenie przez Ministra Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. w tej części nastąpiło w z naruszeniem art. 156 § 1 ust. 3 kpa. Taką samą wadą obarczone zostały również decyzje: Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2005 r., Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r., Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2005 r., Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. i Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. - w części, w jakiej dotyczą rozstrzygnięcia o opisanych wyżej zobowiązaniach Spółdzielni Mieszkaniowej w D. Wyrokiem z dnia 11 marca 2008 r. sygn. akt II GSK 458/07 Naczelny Sąd Administracyjny orzekający na skutek złożenia skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej w D. uchylił ww. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 czerwca 2007 r. w punkcie dotyczącym stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzających w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnośnie zobowiązań Spółdzielni Mieszkaniowej w D., oraz w punkcie dotyczącym zasądzenia od Ministra Finansów na rzecz Spółdzielni zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. na skutek wniesienia odwołań w żadnym zakresie nie stała się ostateczna. Późniejsze decyzje rozstrzygające o zobowiązaniach Spółdzielni Mieszkaniowej w D. nie były dotknięte wadą więc kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy kolejno po sobie wydane zostały dwie decyzje załatwiające sprawę co do istoty, z których pierwsza ma charakter ostateczny. W związku z tym podstawa ta nie wystąpi, gdy drugą z kolei decyzją będzie decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu I instancji rozstrzygająca sprawę co do istoty i przekazująca ją do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W takim przypadku nie istnieją nie tylko dwie, kolejno wydane, decyzje załatwiające sprawę co do istoty, ale brak jest w ogóle decyzji ostatecznej załatwiającej sprawę co do istoty. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 458/07 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej w D. Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga Spółdzielni Mieszkaniowej w D. nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. orzekającej zwrot do budżetu państwa przez Spółdzielnię Mieszkaniową w D. pobranej w nadmiernej wysokości kwoty refundacji wraz z odsetkami od tej kwoty. Bezsporne jest natomiast to, że Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. otrzymała środki budżetowe na realizację inwestycji infrastrukturalnej w postaci budowy szkoły podstawowej na osiedlu Mickiewicza w D. Otrzymana suma była zawyżona o kwotę [...] zł. W tych zawyżonych środkach mieści się kwota [...] zł, którą Spółdzielnia otrzymała bezpośrednio od Wojewody [...] na podstawie złożonego wniosku. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w R. w zakresie prawidłowości refundowania przez budżet państwa gminom i spółdzielniom mieszkaniowym środków własnych wydatkowanych na finansowanie inwestycji infrastrukturalnych jednoznacznie ustalono, że Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. nadmiernie pobrała refundację w kwocie [...] zł. Wysokość kwoty jest bezsporna. Kontrola ta wbrew twierdzeniom strony skarżącej była przeprowadzona w sposób prawidłowy po doręczeniu kontrolowanemu podmiotowi zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego. W zawiadomieniu podano m.in. imiona i nazwiska kontrolujących, zakres kontroli, czas jej trwania oraz prawa i obowiązki kontrolowanego. W związku z powyższym Minister Finansów zasadnie uznał, że Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. naruszyła postanowienia art. 36 ust. 4 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.)w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 18 stycznia 1996 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 23, poz. 102) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 1996 r. w sprawie trybu i terminów refundowania spółdzielniom mieszkaniowym i gminom środków własnych wydatkowanych na inwestycje infrastrukturalne określone w umowach zawartych przed dniem 27 maja 1990 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 213). Wykorzystanie ww. środków przekazanych w ramach refundacji stanowiło naruszenie zasady określonej w art. 93 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014 z późn. zm), dotacja z budżetu państwa została bowiem pobrana w nadmiernej wysokości. Zgodnie z art. 93 ust. 1 u.f.p. z 1998 r. dotacje pobrane w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W tym kontekście, ponownie rozpoznając sprawę Sąd nie podzielił zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez Ministra Finansów przepisów ordynacji podatkowej normujących przedawnienie obowiązku zwrotu dotacji. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 70 §6 pkt 2 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Należy zauważyć, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia oznacza, że termin ten przez okres zawieszenia nie biegnie, przez co ulega wydłużeniu. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje z mocy prawa. Okres zawieszenia zostaje zaś "dodany" do 5-letniego terminu przedawnienia. Termin przedawnienia biegnie dalej od następnego dnia po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności. W ocenie Sądu za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia zasad i przepisów dotyczących postępowania określonych w art. 7, 77 i 107 k.p.a, gdyż przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie było prawidłowe zaś decyzja zawierała prawidłowe uzasadnienie faktyczne oraz posiadała prawidłową podstawę prawną. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że w toku postępowania administracyjnego zostały naruszone przepisy prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, wobec czego na podstawie art. 151 ust. z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę Spółdzielni Mieszkaniowej w D. jako niezasadną.