V SA/Wa 1891/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-08

Skład orzekający: Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, ze względu na rzekome ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla spółki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Przedłożone dokumenty finansowe nie wykazały jednoznacznie znacznego pogorszenia sytuacji finansowej spółki ani nie udokumentowały faktycznego stanu środków pieniężnych, co uniemożliwiło ocenę, czy uiszczenie kary zagrozi jej płynności finansowej. Sąd podkreślił, że sama dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem zapłaty kary nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania środka tymczasowego, zwłaszcza gdy istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty w przypadku uwzględnienia skargi.
Stan faktyczny
Spółka O. sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach bez zezwolenia. Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że zapłata kary może spowodować znaczne szkody, utratę płynności finansowej, a nawet upadłość, powołując się na swoją trudną sytuację finansową w latach 2014-2015.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] maja 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. O. sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] maja 2016r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] stycznia 2016r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gry na automatach do gier bez wymaganego zezwolenia, zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |Uzasadniając wniosek podniesiono, iż wydanie zaskarżonej decyzji przez organ celny spowodowało, że strona zobowiązana została do | |zapłacenia wysokiej kary pieniężnej. Wskazano, że w kontekście dalszego działania spółki może to spowodować wystąpienie znacznej szkody| |lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z okoliczności sprawy w ocenie wnioskodawcy wynika, że kapitał własny spółki nie | |pokryje nałożonych kar, a utrata płynności finansowej w istocie doprowadzi do upadłości spółki. Wnioskodawca zaznaczył, że spółka w | |roku 2014r. poniosła stratę w wys. 79.955,48 zł, a przychód ze sprzedaży na dzień 31 grudnia 2014r. wyniósł 1.378.356,09 zł, koszty | |działalności gospodarczej 1.458.299,99 zł. Aktywa wynosiły 1.634.308,63 zł, a pasywa 1.634.308,63 zł. | |Sytuacja finansowa spółki w roku 2015, jak wskazał autor wniosku uległa znacznemu pogorszeniu, czego dowodem są dokumenty finansowe w | |postaci m.in. wyciągu z rachunków bankowych. Wynika z nich, że od 1 sierpnia 2015r. do 31 maja 2016r. spółka prowadzi ograniczoną | |aktywność finansową związaną w szczególności z bieżącym regulowaniem zobowiązań podatkowych. | |Jak podkreślił wnioskodawca sytuacja finansowa spółki jest niestabilna, a wszelkie zaburzenia doprowadzające do podwyższenia straty | |spowodują nieodwracalne konsekwencje w postaci upadłości. Do wniosku załączono m.in. wyciągi z rachunku bankowego, rachunek zysków i | |strat od 1 stycznia 2014r. do 31 grudnia 2014r. oraz sprawozdanie finansowe za rok 2014. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718| |ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd| |może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1,| |jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów | |prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). | |Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek | |pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym | |etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem | |wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji | |stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub | |czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością | |konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć | |stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i | |wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). | |Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć | |stanowisko. W konsekwencji to składająca wniosek - w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. - strona jest zobowiązana nie tylko do wskazania | |przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości | |zachodzą (tak w postanowieniu NSA z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). | |Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że strona skarżąca uzasadniając swój wniosek wskazała na | |wysokość nałożonych na nią kar pieniężnych oraz na groźbę utraty płynności finansowej, a nawet upadłości Spółki, co spowodowałoby | |nieodwracalne skutki. | |Z analizy dokumentów nadesłanych przez stronę wynika, że w okresie od 10 kwietnia 2014 r. do 31 grudnia 2014r., przychód netto z | |prowadzonej działalności wyniósł 1.378.356,09 zł, a koszty uzyskania przychodu wyniosły 1.458.299,99 zł. Odnosząc się do podkreślonej | |we wniosku kwestii straty za 2014 r. wskazać należy, że strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie jest przesłanką do | |wstrzymania wykonania decyzji. Strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku | |środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012r., | |sygn. akt I GZ 105/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Jednocześnie nie można jednak nie zauważyć, że do wniosku spółka załączyła rachunek zysków i strat od 1 stycznia 2014r. do 31 grudnia | |2014r. oraz sprawozdanie finansowe za rok 2014, co nie obrazuje jej sytuacji finansowej na miarodajny okres, tj. za 2015 r. | |Z analizy załączonych wyciągów z rachunków bankowych z saldem na dzień 31 stycznia 2016r., 29 lutego 2016r., 31 marca 2016r., 30 | |kwietnia 2016r., 31 maja 2016r., 31 sierpnia 2015r., 30 września 2015r., 30 listopada 2015r., wynika, że aktywność na rachunku | |skarżącej jest mocno ograniczona co do opłat za prowadzenie rachunku i opłaty miesięcznej za kartę np. w miesiącu kwietniu 2016r., maju| |2016r., sierpniu 2015r., wrześniu 2015r. zatem przedłożone wyciągi z rachunków bankowych nie dokumentują żadnych transakcji z tytułu | |prowadzonej działalności, a tym samym Sąd nie miał możliwości oceny argumentacji przedstawionej we wniosku dotyczącej znacznego | |pogorszenia się sytuacji finansowej spółki i czyni niewyjaśnionym faktyczny stan środków pieniężnych spółki. | |Tym samym wniosek spółki nie zasługuje na uwzględnienie i nie uzasadnia ewentualnej możliwości spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 | |p.p.s.a. Sąd nie miał możliwości oceny, czy uiszczenie kwoty 24.000 zł przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zagrozi płynności | |finansowej skarżącej Spółki. | |Należy przy tym podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą | |dolegliwość, rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z | |siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, | |gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. | |W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do wstrzymania | |wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. | |Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło