V SA/Wa 2008/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2016 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. [...] czerwca 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej k. 8) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zarządzeniem z 22 lipca 2016 roku wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 20 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. O. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakresie opłaty w zakreślonym terminie. [...] listopada 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej k. 30) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazał, że korespondencję sądową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała babcia skarżącego, która przekazała ją skarżącemu [...] października 2016 roku. Opóźnienie w przekazaniu korespondencji sądowej skarżącemu wynikało z nasilenia jego choroby. W dniu złożenia wniosku skarżący uiścił wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Rozpoznając wniosek stwierdzić należy, że nie zawiera on okoliczności, które uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do opłacenia wpisu od skargi. We wniosku o przywrócenie terminu z [...] listopada 2016 r. skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał swój stan zdrowia (nasilenie choroby) oraz fakt przekazania mu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi dopiero [...] października 2016 roku. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Regulacja art. 87 § 2 p.p.s.a. nie wymaga udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Powyższe nie oznacza jednak, że dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu wystarczające jest ogólnikowe powołanie się przez stronę na fakt niczym niepopartej choroby. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie mogły zatem stanowić gołosłowne twierdzenia skarżącego, że nasilenie bliżej nieokreślonej choroby, uniemożliwiło mu wniesienie wpisu od skargi w terminie. Skarżący nie nadesłał żadnych dowodów potwierdzających okoliczność, iż uchybienie terminu spowodowane było chorobą oraz że wystąpienie tej okoliczności miało wpływ na nieterminowe uiszczenie wpisu. Tym samym skarżący uniemożliwił Sądowi dokonanie weryfikacji złożonego wniosku o przywrócenie terminu pod kątem ustawowych przesłanek pozwalających na jego uwzględnienie. Skarżący powołał się jedynie na fakt wystąpienia choroby, nie określając jakiego rodzaju schorzenie oraz w jaki sposób uniemożliwiało mu normalne funkcjonowanie, w tym uiszczenie wpisu od skargi w terminie. Zauważyć należy, że skarżący nie wykazał również, że stan zdrowia uniemożliwiał mu zwrócenie się do osoby trzeciej (np. babci) z prośbą o wydanie kierowanej do niego korespondencji (w tym wezwania do uiszczenia wpisu) czy też dokonania wpłaty na rachunek bankowy sądu. Przyczyna uchybienia terminu wskazana przez skarżącego nie tylko zatem nie została w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona, ale skarżący nie wyjaśnił także, dlaczego podjęcie czynności w przewidzianym do tego terminie nie było możliwe. Ponadto Sąd wyjaśnia, że niedochowanie należytej staranności (nieprzekazanie przesyłki) przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty (dorosłego domownika), która zobowiązała się do przekazania adresatowi przesyłki, nie stanowi o braku winy. W związku z powyższym, skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i że dochował wszelkich starań w celu zabezpieczenia swoich interesów prawnych. Tym samym w niniejszej sprawie nie zostało wykazane zaistnienie przesłanki ustanowionej w art. 86 § 1 p.p.s.a., a warunkującej przywrócenie uchybionego terminu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.