V SA/Wa 2013/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi P. L. i A. L. wspólników spółki cywilnej Biuro T. P. L., A. L. s.c. w S. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia... sierpnia 2010 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia P. L. i A. L. wspólnicy spółki cywilnej B. s.c. w S. złożyli do Z. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w S., stanowiącej Regionalną Instytucję Finansującą (dalej: "RIF") właściwej dla miejsca lokalizacji projektu, wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr ... pod tytułem "... s.c." w ramach Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (zwanego dalej: "POIG"). Pismem z ... lutego 2010 r. RIF poinformowała wnioskodawców, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu. Poinformowano, iż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Po rozpoznaniu protestu wnioskodawców RIF pismem z ... marca 2010 r. poinformowała, iż został on rozpatrzony negatywnie. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w wyniku złożonego w dniu ... kwietnia 2010 r. odwołania w sprawie oceny merytorycznej wniosku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Instytucja Pośrednicząca I Stopnia) w rozstrzygnięciu z ... maja 2010 r. stwierdził, że zasadne jest skierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny przez Z. Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. Po przeprowadzeniu ponownej oceny wniosku pismem z ... sierpnia 2010 r. skarżący zostali poinformowani, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu. Poinformowano, iż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj. kryterium 1 (przedmiot projektu jest zgodny z celami PO iG oraz działania 8.2 PO IG), kryterium 4 (planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu) oraz kryterium 8 [środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)]. Wnioskodawcy zostali poinformowani, że wyniki ponownie przeprowadzonej oceny w efekcie pozytywnie rozpatrzonego odwołania, są wiążące i nie przysługuje im dodatkowy środek odwoławczy w ramach systemu instytucjonalnego PO IG. Wskazano natomiast, iż stosownie do art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "u.z.p.p.r." przysługuje wnioskodawcom prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 14 dni od otrzymania przedmiotowego pisma. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie co do oceny wniosku o dofinansowanie skarżący wnieśli o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W ocenie wnioskodawców, ponownie w trakcie oceny wniosku pominięto w całości pierwotnie stawiane zarzuty w zakresie kryterium zgodności projektu z celami PO IG oraz działania 8.2. PO IG (kryterium 1). Zamiast tego wytknięto zupełnie nowe, wcześniej stronie niewskazane uchybienia. Podkreślono, iż wskazane nieprawidłowości dotyczą przy tym z jednej strony kryterium 4, co do którego RIF uwzględniła wyjaśnienia skarżących w wyniku rozpatrzenia protestu, z drugiej strony obejmują nowe kryterium 8, względem którego Instytucja Zarządzająca nie miała uprzednio zastrzeżeń. W odpowiedzi na skargę RIF wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż skarga została złożona na decyzję/informację podmiotu, który nie powinien występować w roli strony postępowania sądowego. Wyjaśniono, że instytucją wdrażającą w procesie powinien być PARP a nie RIF. W przypadku uznania zaś przez Sąd, że skarga nie podlega odrzuceniu, to z uwagi na wniesienie skargi na decyzję RIF, powinna być ona rozpatrywana przez WSA w S. a nie w W. Wobec powyższego RIF wniosła o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania zgodnie z właściwością określoną w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." tj. WSA w S. Na rozprawie PARP wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako niekompletnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszym postępowaniu skarżąca poddała kontroli sądowoadministracyjnej ocenę dokonaną przez PARP wobec złożonego przez nią projektu B. s.c." w ramach Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" POIG. Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji nastręcza szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis art. 30c ust. 2 stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy (por. postanowienie NSA z 17.12.2009 r., sygn. akt II GSK 969/09, dostępne w internecie). Należy zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony i strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne w internecie). Wskazać należy, że uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę obowiązku przedstawienia sądowi kompletnej dokumentacji wraz ze skargą jest koniecznością, bowiem 30 dniowy termin na rozpatrzenie skargi w zasadzie wyklucza możliwość korespondencji ze stroną i co za tym idzie uzupełnianie braków. Podkreślenia wymaga, iż u.z.p.p.r. nie nakłada na stronę obowiązku odebrania dokumentacji od organu, a jedynie nakłada obowiązek dostarczenia sądowi kompletnej dokumentacji, czyli wszystkiego, co może być potrzebne do dokonania sądowej kontroli prawidłowości oceny projektu. Strona ma złożyć sądowi dokumentację określoną w ustawie. Dokumentacja musi mieć jednak formę wiarygodną, warunek ten spełnia zatem jedynie wygenerowany elektronicznie dokument, podpisany przez stronę i opatrzony jej pieczęciami wraz z zawartym w skardze oświadczeniem, że odpowiada on treścią wnioskowi złożonemu w organie do oceny konkursowej. W rozpoznawanej sprawie strona nie dostarczyła podpisanego egzemplarza wniosku o tym samym identyfikatorze, co złożony w organie. W ocenie Sądu, należy zatem uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą, zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., m.in. wniosek o dofinansowanie. W związku z powyższym, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.