V SA/Wa 2064/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego wystawionego przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu (...) stycznia 2013 r. o numerze (...) w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r. skarżący wstąpił o wstrzymanie tytułu wykonawczego wystawionego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – powołując się na zawiadomienie o numerze (...) z dnia (...) lipca 2013 r. – do dnia zakończenia sprawy i uprawomocnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że wniosek z dnia 2 sierpnia 2013 r. Sąd potraktował jako wniosek złożony w trybie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, tj. jako wniosek o wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy zakończonej zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine). Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w ostatnim zdaniu tego przepisu unormowano, iż skarżący może wnosić o wstrzymanie "aktów" wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania tytułu wykonawczego. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być wstrzymane jedynie akty wydane w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania tytułu egzekucyjnego, złożony w ramach postępowania wywołanego skargą na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Tytuł wykonawczy nie należy do żadnej kategorii aktów o którym mowa w art. 61 § 2 p.p.s.a. Jest to dokument wystawiony przez wierzyciela, na podstawie którego następuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2008 r. o sygn. akt II FZ 440/08 (powołane orzeczenia dostępne są na stronie internetowej pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl), tytuł wykonawczy nie mieści się w kategorii decyzji lub postanowień wymienionych w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jak również aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 2 tej ustawy. Nie jest także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego, jak również aktem terenowego organu administracji rządowej, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Tytuł wykonawczy jest bowiem dokumentem urzędowym, stanowiącym dowód niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Niezależnie od powyższego, warto przywołać również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w postanowieniu z dnia 1 października 2009 r. o sygn. akt II OZ 813/09, w sprawie dopuszczalności rozpatrywania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd ten zauważył, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rezultacie powyższych unormowań, stwierdzić należy, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być takie postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, co do którego przepisy obowiązującego prawa wprost przewidują, że przysługuje na nie zażalenie. Tym samym sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Zatem żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego nie może zostać uwzględnione, albowiem nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Sąd rozpoznający niniejszy wniosek w pełni podziela zaprezentowane wyżej stanowisko orzecznictwa. Niezależnie od tego, Sąd rozważył również taką sytuację, że w istocie rzeczy wolą skarżącego było żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wydanego w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego tytułu wykonawczego z dnia (...) stycznia 2013 r. o numerze (...). W takim przypadku wniosek również podlegałby oddaleniu. Wskazać trzeba, iż podstawa do zajęcia przez wierzyciela stanowiska wynika z art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 tj. ze zm.). Stanowisko zajmowane jest w formie postanowienia na które służy zażalenie. Postanowienie to ma charakter procesowy, formalny - dotyczy określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację zobowiązanego w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Orzeczenie tego rodzaju nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. nałożenie stosowną decyzją zobowiązania pieniężnego czy wykonania określonego obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r. o sygn. akt II FZ 289/08). Na marginesie już tylko dodać wypada, iż zgłoszony wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony. Zauważyć przy tym trzeba, iż strona nie określiła nawet, czy w jej przypadku zachodzi "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody", czy też "niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.