V SA/Wa 213/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi W dniu 8 stycznia 2016 r. do tut. Sądu wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga T. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Postanowieniem z 13 kwietnia 2016 r. tut. Sąd wobec ustalenia, iż skarżąca złożyła skargę po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, odrzucił skargę. W dniu 9 maja 2016r. skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie wskazując, że uchybienie terminu nie było nadmierne i wyniosło tylko 1 dzień. Wskazała ponadto, że zaległości w opłacaniu składek zostały spowodowane klęską żywiołową, która dotknęła rodzinę w dniu 3 stycznia 2012r. Do pisma załączyła 2 karty leczenia szpitalnego dotyczące męża J.L. z 2 lipca 2012r. oraz 25 września 2013r. Jednocześnie w dniu 9 maja 2016r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi uzasadniając, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek niewłaściwego odczytania daty przez męża chorego na krótkowzroczność (leczoną operacyjnie). Jak zaznaczyła sama jest osobą schorowaną fizycznie i psychicznie z powodu utraty dorobku całego życia. Do pisma załączyła ww. karty informacyjne leczenia szpitalnego J. L. Postanowieniem z 25 maja 2016r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z 22 lipca 2016r. tut. Sąd zwrócił się do pełnomocnika strony skarżącej o wskazanie czy podtrzymuje w imieniu strony skarżącej środek zaskarżenia w postaci zażalenia czy też wniosek o przywrócenie terminu (z uwagi na ich wzajemne wykluczanie się), poprzez wyjaśnienie: - czy podtrzymuje zażalenie na postanowienie z 13 kwietnia 2016r. o odrzuceniu skargi na decyzję ZUS z [...] listopada 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, z uwagi na złożenie skargi po upływie 7-dniowego terminu do jej wniesienia, - czy też wniosek z 9 maja 2016r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję ZUS. Pismem z 8 sierpnia 2016r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Jak wyjaśnił zaskarżona decyzja została odebrana przez męża skarżącej cierpiącego na poważną wadę wzroku, który błędnie oznaczył datę odbioru korespondencji, co spowodowało zbyt późne nadanie skargi przez skarżącą. Nie ulega wątpliwości w ocenie wnioskodawcy, że zdarzenie losowe w postaci pożaru domu, w wyniku którego cały dorobek małżonków uległ całkowitemu zniszczeniu miał katastrofalne skutki dla sytuacji majątkowej całej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) – dalej: "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 ppsa). Nadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Podeszły wiek oraz zły stan zdrowia nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2007 r. II OZ 872/07, postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2002 r., II UZ 90/01, OSNP 2003/24/604). Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Oceniając brak winy w uchybieniu terminu Sąd stwierdza, że skarżąca wskazała we wniosku, że nie była w stanie złożyć skargi w terminie, z uwagi na niewłaściwie odczytaną datę odbioru przesyłki przez męża cierpiącego na poważną wadę wzroku. Skarżąca przedstawiła również 2 karty informacyjne z pobytów męża J.L. w szpitalu, w tym kartę z 2 lipca 2012r. z której wynika, że został on przyjęty na oddział okulistyczny do planowanej operacji usunięcia zaćmy (pobyt jednodniowy) oraz kartę z 25 września 2013r. z której wynika, że pacjent z wysoką krótkowzrocznością został przyjęty na planowaną operację usunięcia zaćmy i wszczepienia implantu sztucznej soczewki (pobyt jednodniowy). W ocenie Sądu – wskazane przez skarżącą okoliczności i podtrzymane przez pełnomocnika, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Fakt, iż mąż skarżącej w dniu 2 lipca 2012r. oraz 25 września 2013r. został przyjęty do szpitala i miał przeprowadzone zabiegi operacyjne nie przesądzają o tym, że skarżąca w dniach 7 grudnia 2015r. do 7 stycznia 2016r. nie mogła wnieść skargi w ustawowym 30-dniowym terminie. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć hospitalizację, ale tylko wtedy, gdy dotyczy ona strony skarżącej. Natomiast fakt hospitalizacji J.L. (męża skarżącej) nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącą. Ponadto należy zauważyć, że problemy okulistyczne u męża skarżącej na które powołuje się wnioskodawczyni nie są chorobą nagłą, nieprzewidzianą, gdyż zabiegi operacyjne odbywały się kilka lat wcześniej. A zatem skarżąca wiedząc, że odbiorca korespondencji ma problemy ze wzrokiem, przy zachowaniu należytej staranności, winna uwzględnić jego stan zdrowia i w sposób szczególny zwrócić uwagę na datę odbioru korespondencji przez małżonka. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.