V SA/Wa 2173/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przy udziale "[...]" S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego uzupełniającego oddala skargę. Przedmiotem skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako: "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako: "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] października 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej jako: "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] o zmianie zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia [...] września 2016 r. poprzez zmianę metody płatności podatku VAT z tytułu importu towarów z "L" na "H". Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] września 2016 r. Przedstawiciel Strony dokonał zgłoszenia celnego uzupełniającego ([...]) do zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej ([...] z dnia [...] września 2016 r., wpis do rejestru nr [...]) towaru importowanego z B. W zgłoszeniu tym, w polu [...], zgłaszający zadeklarował kod "4PL05" oznaczający procedurę uproszczoną i rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru na zasadzie art. 33a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) – dalej jako: "ustawa o VAT". W polu 47 zgłoszenia wskazano kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 57.153,00 zł, która nie podlegała uiszczeniu ani zabezpieczeniu (kod metody płatności "L") z uwagi na możliwość rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów zgodnie z art. 33a ww. ustawy. W takiej sytuacji Strona stosownie do art. 33a ust. 6 ustawy o VAT była obowiązana do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. W związku z nieprzedstawieniem organowi celnemu ww. rozliczenia podatku w ustawowym terminie organ I instancji pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. powiadomił Stronę o możliwości przedstawienia swojego stanowiska w terminie 30 dni od dnia doręczenia powiadomienia. W odpowiedzi na powyższe Spółka wskazała na niezasadność nałożenia na nią obowiązku zapłaty odsetek od długu celnego. Spółka wyjaśniła przy tym, że pomimo nieterminowego złożenia deklaracji podatkowej należny podatek został rozliczony w terminie – niezłożenie deklaracji organowi celnemu w terminie 4 miesięcy wynikło z niekorzystnego zbiegu okoliczności. Następnie – po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ I instancji decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. dokonał zmiany kodu metody płatności podatku należnego z tytułu importu towarów w polu 47 zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia [...] września 2016 r. do zgłoszenia uproszczonego ([...] z dnia [...] września 2016 r. wpis do rejestru [...]). Jednocześnie Strona została poinformowana, że zadeklarowana w zgłoszeniu kwota podatku od towarów i usług w wysokości 57.153,00 zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia [...] września 2016 r., winna być wpłacona na konto Urzędu Skarbowego w N. Spółka odwołała się od powyższej decyzji w części dotyczącej obowiązku zapłaty odsetek od kwoty 57.153,00 zł za okres od dnia [...] września 2016 r. do dnia zapłaty. Decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenie art. 33a ust. 7 ustawy o VAT w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201) – dalej jako "O.p." polegające na niewłaściwym ich zastosowaniu i przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie doszło do powstania zaległości podatkowej, co skutkowało orzeczeniem wobec Spółki obowiązku zapłaty odsetek od kwoty 57.153,00 zł za okres od dnia [...] września 2016 r. do dnia zapłaty podatku. Decyzją z dnia [...] października 2017 r. o ww. numerze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że zasadą w przypadku importu towarów jest to, że podatek należny rozliczany jest w zgłoszeniu celnym. Odstępstwo od tej zasady w postaci możliwości rozliczania podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej zostało uregulowane w art. 33a ustawy o VAT. Organ II instancji wskazał następnie na określone w ww. przepisie warunki, jakie musiał spełnić podatnik zamierzający rozliczyć podatek należny z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej. Jednym z tych warunków – zgodnie z treścią art. 33a ust. 6 ustawy o VAT – było przedstawienie przez podatnika organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. W przypadku natomiast gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, tracił prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. W takiej sytuacji podatnik obowiązany jest do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami. (art. 33a ust. 7 cyt. ustawy). Organ wskazał również, że w przypadku gdy objęcie towarów uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych, który działa na rzecz podatnika nieposiadającego pozwolenia na stosowanie uproszczenia, którym zostały objęte towary, lub dokonywane jest przez przedstawiciela pośredniego, o którym mowa w ust. 5, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym, że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu (art. 33a ust. 8 ustawy o VAT). W przedmiotowej sprawie w dniu [...] września 2016 r. S.A. R. działając jako przedstawiciel bezpośredni Strony dokonała zgłoszenia celnego uzupełniającego (nr [...]) do zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej ([...] z dnia [...] września 2016 r., wpis do rejestru [...]) dot. towaru importowanego z B. Tym samym termin do przestawienia Naczelnikowi Urzędu Celnego w P. dokumentów określonych w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT upływał z końcem stycznia 2017 r. Powyższy termin nie został dochowany, ponieważ jak wynika z akt sprawy Spółka przesłała do Oddziału Celnego w P. w formie elektronicznej deklarację VAT-7 za miesiąc wrzesień 2016 r. w dniu [...] lutego 2017 r. Następnie w dniu [...] kwietnia 2017 r. S.A. R. przesłała zestawienie dokumentów dot. ww. deklaracji. Strona nie spełniła więc wymogów wynikających z art. 33a ust, 6 ustawy o VAT, a tym samym, na mocy ww. art. 33a ust. 7 tej ustawy, straciła prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miała rozliczyć w deklaracji podatkowej i stała się obowiązana do zapłaty kwoty podatku z odsetkami. Odnosząc się do argumentacji powołanej w odwołaniu – iż Strona złożyła deklarację VAT-7 za miesiąc wrzesień 2016 r., a w dniu [...] października 2016 r. wpłaciła na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego w W. kwotę 213.720 zł tytułem rozliczenia rzeczonej deklaracji przez co Skarb Państwa, został zaspokojony w terminie i nie doszło do powstania zaległości podatkowej – organ II instancji stwierdził, że jest ona nieuzasadniona. Ustawodawca posługując się pojęciem organu celnego używa go w rozumieniu nadanym w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2016 r., poz. 1880). Zatem jako organ celny należało rozumieć odpowiedniego naczelnika urzędu celnego. W konsekwencji, w przypadku gdy podatnik składał dokumentację, o której mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT, czynność ta byłaby prawnie skuteczną gdyby została dokonana w oddziale celnym podległym właściwemu wówczas naczelnikowi urzędu celnego. W niniejszej sprawie zgłoszenie celne zostało dokonane w Oddziale Celnym w P. - jednostce organizacyjnej która znajdowała się na terenie właściwości Naczelnika Urzędu Celnego w P. Złożenie dokumentacji, o której mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT powinno było zostać dokonane albo do Urzędu Celnego w P. albo też do oddziału celnego znajdującego się na obszarze właściwości Naczelnika Urzędu Celnego w P. Przesłanie deklaracji VAT-7 do Urzędu Skarbowego w W. nie stanowiło więc wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT. Poza tym organ II instancji wskazał również, że redakcja przepisu art. 33a ust. 7 ustawy o VAT w sposób jednoznaczny statuuje obowiązek zapłaty podatku wraz z odsetkami w przypadku naruszenia przez podatnika terminu określonego w art. 33a ust. 6 ustawy (4 miesiące) do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty należnego podatku z importu towaru. Nie jest przy tym istotne, czy podatnik wcześniej rozliczył tę kwotę w deklaracji podatkowej, czy nie i czy podatek ten został zapłacony. Zważywszy na treść art. 33a ust. 6 i 7 ustawy o VAT dla powstania obowiązku zapłaty podatku wraz z odsetkami nie jest też istotna przyczyna uchybienia ww. terminowi. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości podnosząc zarzuty naruszenia art. 33a ust. 6, ust. 7 i ust 8 ustawy o VAT polegające na ich zastosowaniu, co skutkowało orzeczeniem wobec Skarżącej obowiązku zapłaty odsetek od kwoty 57.153 zł za okres od dnia [...] września 2016 r. do dnia zapłaty podatku. W uzasadnieniu skargi podniesiono w szczególności, że art. 33a ust. 7 ustawy o VAT należy czytać łącznie z art. 53 § 1 O.p., zgodnie z którym od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę. W ocenie Skarżącej zaspokojenie Skarbu Państwa w niniejszej sprawie nastąpiło przez dokonanie wpłaty należnego podatku tej jednostce organizacyjnej, która dopiero w toku postępowania została uznana za niewłaściwą. Nie doszło zatem do powstania zaległości podatkowej. Podatek został bowiem rozliczony. Skarżąca podkreśliła, że na tle niniejszej sprawy ujawnił się brak regulacji, pozwalający na uznanie, że uiszczenie podatku na rzecz niewłaściwej jednostki organizacyjnej z zakresu zobowiązań podatkowych wyklucza możliwość ustalenia istnienia zaległości podatkowej, a w konsekwencji orzeczenia obowiązku uiszczenia odsetek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Istotą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest odpowiedź na pytanie, czy orzekające w sprawie organy miały podstawy by uznać, że Skarżąca nie spełniła wymogu wynikającego z art. 33a ust. 6 ustawy o VAT i w konsekwencji – z mocy art. 33a ust. 7 tej ustawy – utraciła prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej i stała się obowiązana do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami. Zaznaczyć przy tym należy, że Skarżąca nie kwestionuje wprost tego, że nie złożyła wymaganych dokumentów w terminie wskazanym w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT. Sporna nie jest również kwota podatku od towarów i usług wskazana w zgłoszeniu celnym. Argumentacja Skarżącej sprowadza się natomiast do podważania zasadności naliczenia odsetek z uwagi na niepowstanie zaległości podatkowej. W ocenie Skarżącej pomimo nieterminowego złożenia deklaracji podatkowej należny podatek został rozliczony w terminie, a więc nie było podstaw do naliczenia odsetek. Wskazać należy, że wobec skorzystania przez Skarżącą z procedury uproszczonej w imporcie towarów, w zgłoszeniu celnym zastosowano rozliczenie podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, wskazując w polu 44 kod informacji dodatkowej "4PL05" oraz w polu nr 47 kwotę podatku VAT i metodę płatności "L" oznaczającą, że ze zgłoszenia celnego nie wynika obowiązek uiszczenia należności podatkowych w urzędzie celnym. Zgodnie bowiem z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, (w brzmieniu mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie) w przypadku gdy towary zostały objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art.166 oraz art.182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Powołany przepis stanowi odstępstwo od zasady, zgodnie z którą w przypadku importu towarów podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W przypadku zastosowania natomiast art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, podatek VAT od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej VAT, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W tym przypadku nie uiszcza się podatku VAT do urzędu celnego. Skorzystanie z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest jednak od spełnienia łącznie kilku warunków określonych w art. 33a ust. 2-6 ustawy o VAT. Jednym z tych warunków, o którym mowa w art. 33a ust. 6 tej ustawy, jest przedstawienie dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej. Powinno to nastąpić w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeśli podatnik nie przedstawi w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku od importu towarów w deklaracji podatkowej, wówczas traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami (art. 33a ust. 7 ustawy o VAT). W przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku została pobrana (art. 33a ust. 9 ustawy o VAT). W rozpoznawanej sprawie organ celny prawidłowo ustalił, że Skarżąca nie dopełniła warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 ustawy o VAT, gdyż w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawiła dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej. Wskazany termin upływał w niniejszej sprawie z końcem stycznia 2017 r. Skarżąca złożyła co prawda do Urzędu Skarbowego w W. deklarację VAT-7 za miesiąc wrzesień 2016 r., a w dniu [...] października 2016 r. wpłaciła na rachunek bankowy tego kwotę 213.720 zł tytułem rozliczenia rzeczonej deklaracji. Nie można jednak uznać, że działania te stanowiły wypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT. Wskazać bowiem należy, że art. 33a ustawy VAT jako kompletna regulacja procedury umożliwiającej uprzywilejowane rozliczanie podatku należnego z tytułu importu posługuje się wprawdzie zamiennie pojęciem "naczelnik urzędu celnego" (art. 33a ust. 1-4) i "organ celny" (art. 33a ust. 6), nie ma jednak wątpliwości, że w każdym przypadku chodzi o naczelnika tego urzędu celnego, w którym dokonano konkretnego zgłoszenia celnego importowanych towarów. Przeciwne rozumienie zamiaru ustawodawcy doprowadziłoby do sytuacji, w której zarówno organ, który dopuścił towary do swobodnego obrotu, jak i inny organ celny wybrany przez podatnika, któremu przedstawione zostało potwierdzenie rozliczenia podatku, pozbawione byłyby możliwości monitorowania i kontroli spełnienia wymogów uprzywilejowanego traktowania towarów pod względem podatkowym. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji określając znaczenie pojęcia organu celnego należy odwołać się do art. 69 ustawy – Prawo celne. Jako organ celny należy zatem rozumieć odpowiedniego naczelnika urzędu celnego a nie dowolną komórkę organizacyjną, taką jak odział celny. Uznać również należy, że w przypadku gdy podatnik składa dokumentację, o której mowa w art. 33a ust. 6 ustawy VAT w oddziale celnym, czynność ta będzie skuteczna jeżeli zostanie dokonana w oddziale celnym podległym właściwemu w sprawie naczelnikowi urzędu celnego. W niniejszej sprawie zgłoszenie celne zostało przedstawione w Oddziale Celny w P., tj. jednostce organizacyjnej znajdującej się na terenie właściwości Naczelnika Urzędu Celnego w P. Złożenie dokumentacji, o której mowa w art. 33a ust. 6 ustawy VAT powinno było zostać dokonane albo do Urzędu Celnego w P. albo też do oddziału celnego znajdującego się na obszarze właściwości Naczelnika Urzędu Celnego w P. Złożenie dokumentacji w Urzędzie Skarbowym w W. nie było więc skuteczne, ponieważ ta jednostka organizacyjna nie znajduje się na terenie właściwości Naczelnika Urzędu Celnego w P. Do Oddziału Celnego w P. w formie elektronicznej deklarację VAT-7 za miesiąc wrzesień 2016 r. Skarżąca złożyła dopiero w dniu [...] lutego 2017 r., a więc po upływie ww. terminu. W odniesieniu do powyższego należy jeszcze zaznaczyć, że spełnienie obowiązku wynikającego z art. 33a ust. 6 ustawy VAT ma umożliwić weryfikację, czy podatek VAT, wynikający z deklaracji celnej, a nie uiszczony bezpośrednio do organu celnego, został w rzeczywistości rozliczony. Z tego względu tak ważne jest, aby złożenie dokumentacji potwierdzającej nastąpiło do tego naczelnika urzędu celnego, przed którym została zgłoszona deklaracja celna. Obowiązek spełnienia wymogu wynikającego z art. 33a ust. 6 ustawy VAT spoczywa na stronie i to ona jest rozliczana z prawidłowości jego spełnienia. Odnosząc się do argumentacji powołanej w skardze wskazać należy, że z art. 33a ust. 7 ustawy o VAT wynika wprost, że naruszenie obowiązku przedstawienia organowi celnemu dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 6, zawsze pociąga za sobą skutek w postaci obowiązku zapłaty odsetek. Jednoznaczna treść tej regulacji wskazuje, że nie ma żadnej możliwości uniknięcia tego obciążenia. Konstrukcja przepisu opiera się na automatycznym niejako nastąpieniu skutku przy zaistnieniu określonego zdarzenia. Skutku, tj. odsetek, nie da się wyeliminować przy zastosowaniu jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych - czy to obiektywnych (np. przy faktycznym uiszczeniu w terminie należnego podatku VAT), czy też subiektywnych (np. niezawinionego zaniechania złożenia w organie celnym dokumentów, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy, bądź naruszenia terminu czterech miesięcy przewidzianego w tym przepisie). Wyjaśnić również należy, że zaległość podatkowa to podatek niezapłacony w terminie płatności - art. 51 § 1 O.p. Powstaje ona na skutek samego uchybienia terminu płatności wyznaczonego na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Podstawowym elementem konstrukcyjnym definicji zaległości podatkowej jest termin płatności podatku. Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54 O.p., naliczane są odsetki za zwłokę - art. 53 § 1 O.p. Powstanie odsetek za zwłokę wynika ze zwłoki w zapłacie zobowiązania. Natomiast utrata prawa do rozliczenia podatku, na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT powoduje, że podatnik jest zobowiązany do zapłaty organowi celnemu nie tylko kwoty podatku, ale też odsetek, ponieważ w zaistniałej sytuacji powstała zwłoka Skarżącej w zapłacie zobowiązania. W związku z powyższym nie jest zdaniem Sądu trafna argumentacja skargi o braku podstaw do nałożenia na Skarżącą obowiązku zapłaty podatku wraz z odsetkami z uwagi na to, że kwota podatku została rozliczona w deklaracji dotyczącej danego okresu rozliczeniowego. Treść art. 33a ust. 6 i 7 ustawy o VAT w sposób kategoryczny nakłada obowiązek uiszczenia podatku wraz z odsetkami w przypadku nie spełnienia warunku określonego w art. 33a ust. 6, zatem kwestia powstania długu celnego czy zaległości podatkowej nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jeszcze raz podkreślić należy, że Sąd w pełni aprobuje pogląd, że redakcja przepisu art. 33a ust. 7 w sposób jednoznaczny statuuje obowiązek zapłaty podatku wraz z odsetkami w przypadku naruszenia przez podatnika terminu określonego w art. 33a ust. 6 ustawy (4 miesiące) do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty należnego podatku z importu towaru. Nie jest przy tym istotne, czy podatnik wcześniej rozliczył tę kwotę w deklaracji podatkowej, czy nie i czy podatek ten został zapłacony. Zatem kwestia ta została rozstrzygnięta w ustawie o podatku od towarów i usług i w tym zakresie nie podlega rozstrzygnięciom organu celnego, w związku z czym nie jest też objęta jakąkolwiek uznaniowością (por. wyrok WSA sygn. akt III SA/Kr 2053/14 z dnia 21 maja 2015 r.). Analogiczne stanowisko prezentuje doktryna wskazując, że jedyną przesłanką zastosowania sankcji art. 33a ust. 7 ustawy o VAT jest nieprzedstawienie dokumentów w terminie. Nie ma więc znaczenia, czy podatnik rozliczył podatek należny we właściwej deklaracji – nawet jeżeli tak się stało, to brak dostarczenia dokumentów w żądanym terminie sprawia, że podatnik zobowiązany będzie do dokonania korekty deklaracji. Utrata prawa do rozliczenia podatku należnego w deklaracji w trybie określonym w art. 33a ust. 1 stawy o VAT oznacza więc powrót do rozliczenia określonego w art. 33 tej ustawy (por. T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 13, Warszawa 2017, Legalis). Podsumowując, stwierdzić należy, że skoro Skarżąca podjęła się korzystania z instytucji uproszczonego rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu, tym samym zobowiązała się do wypełniania określonych obowiązków z tym związanych. Miała więc także świadomość zarówno konsekwencji, jakie mogą powstać w przypadku naruszenia tych powinności, jak i braku możliwości uniknięcia przewidzianych prawnie sankcji. Jak już wskazano na wstępie regułą jest rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata na konto organu celnego. Natomiast w procedurze uproszczonej podatnik może rozliczyć należny podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera. Jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien spełnić wszystkie warunki przewidziane w art. 33a ust. 1-6 ustawy o VAT, w tym w szczególności przedstawić dowód wpłaty podatku na konto organu podatkowego. W przeciwnym razie naraża się na skutek przewidziany w art. 33a ust. 7 tej ustawy. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy zmiana danych w zgłoszeniu celnym była w świetle powołanych przepisów uzasadniona. Mając na względzie powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.