V SA/Wa 2271/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Skargą wniesioną w dniu [...] grudnia 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. Sp. z o.o. w K. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawczyni) zaskarżyła rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) zawarte w piśmie [...], znak sprawy: [...] z dnia [...] września 2012r. o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżąca w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" w dniu [...] listopada 2011r. złożyła wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Weryfikacja złożonego wniosku wykazała, że wymaga on uzupełnienia i złożenia wyjaśnień, wobec czego pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków. W odpowiedzi Skarżąca zwróciła się pismem z dnia [...] stycznia 2012r. z prośbą o przedłużenie terminu na usunięcie braków o 30 dni, ponadto częściowo uzupełniła braki wniosku. Agencja wniosek o przedłużenie terminu rozpatrzyła pozytywnie. Następnie Skarżąca uzupełniła częściowo złożony wniosek, a ponadto wniosła w piśmie przewodnim z dnia [...] stycznia 2012r. o pięciomiesięczne przedłużenie terminu na uzupełnienie braków. Agencja wyraziła zgodę na przedłużenie terminu. Skarżąca pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. po raz kolejny uzupełniła złożony wniosek, którego weryfikacja (wraz z uzupełnieniami) wykazała, że wniosek ten wymaga dalszych uzupełnień/wyjaśnień, o czym Agencji poinformowała Skarżącą pismem z dnia [...] lipca 2012 r. W odpowiedzi na drugie wezwanie do usunięcia braków, Skarżąca pismami z dnia [...] sierpnia 2012 r. i [...] września 2012r. uzupełniła wniosek. Weryfikacja złożonego wniosku dokonana przez ARiMR wykazała, że Skarżąca nie uzupełniła wszystkich braków wniosku, tym samym pismem z dnia [...] września 2012 r. (znak [...]) Agencja odmówiła przyznania pomocy, ponieważ jej zdaniem Wnioskodawczyni, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunęła w terminie wszystkich braków wniosku. Jako podstawę takiego rozstrzygnięcia Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazała okoliczności określone w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2007 r. , nr 200, Poz. 1444 ze zm., dalej rozporządzenie MRiRW) oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, tj. nieusunięcie w terminie wszystkich braków we wniosku i w konsekwencji - niespełnienie przez Skarżącą warunków przyznania pomocy. Podstawą do wydania rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie przez Skarżącą braków we wniosku o udzielenie pomocy z dnia [...] listopada 2011 r., które polegały na niedostarczeniu prawidłowo wypełnionego formularza wniosku o przyznanie pomocy w zakresie: • Planowanych do wykorzystania w ramach projektu surowców, • Zestawienia rzeczowo-finansowego zawierającego koszty niekwalifikowane, • Zestawienia działek gruntu na których ma być realizowana inwestycja. Skarżący pismem z dnia [...] października 2012 r. wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia do naruszenia prawa Prezes Agencji stwierdził, że Agencja nie naruszyła prawa, o czym poinformowano Skarżącego pismem (znak [...]) z dnia [...] grudnia 2012 r., wydanym po wniesieniu przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W uzasadnieniu pisma stwierdzono, że potwierdzone zostały wskazane w pkt 2 i 3 pisma z dnia [...] września 2012 r. ([...]) powody odmowy przyznania pomocy. Natomiast w zakresie określonym w pkt 1 tego pisma Prezes ARiMR wskazał, że nie można było uznać tej przyczyny odmowy za w pełni uzasadnioną, co nie miało jednak wpływu na ocenę wniosku z uwagi na niespełnienie wymagań określonych w pkt 2 i 3 pisma odmawiającego przyznania pomocy z powodu zaistnienia okoliczności określonych w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. Wcześniej, bo w dniu [...] grudnia 2012 r. do kancelarii ARiMR wpłynęła skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] września 2012 r. znak [...] ([...]). Skarżąca w skardze wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej, względnie o stwierdzenie bezskuteczności tego rozstrzygnięcia w całości oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów sądowych wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ odmawiając przyznania pomocy naruszył przepisy postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, a w szczególności § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2007 r. , nr 200, Poz. 1444 z późn. zm.) w szczególności poprzez: • błędy w ustaleniach faktycznych, • błędy w ustaleniach prawnych, • sprzeczność poczynionych przez Agencję ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, względnie niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych - a w konsekwencji uznanie, iż Skarżąca nie uzupełniła w terminie wszystkich braków we wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r. Zarzucono ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: • art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż Skarżąca nie przedstawiła dowodów i nie dawała wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz, że nie wykazała wszystkich okoliczności istotnych dla uwzględnienia wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r., jak też że nie wypełniła prawidłowo wniosku; • art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż Skarżąca nie spełniła warunków przyznania pomocy wymaganych przez ww. ustawę. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt VSA/Wa 281/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że poza sporem pozostaje, iż złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy wymagał uzupełnień/poprawek, a Agencja w pismach z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz z [...] lipca 2012 r. wskazała braki/nieprawidłowości wniosku oraz wezwała do ich usunięcia. Sąd podkreślił, że powodem odmowy przyznania pomocy było uznanie przez Agencję, iż skarżąca nie usunęła wszystkich wskazanych braków/nieprawidłowości wniosku i w związku z tym, stosownie do § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW, pismem z dnia [...] września 2012 r. (będącego przedmiotem kontroli Sądu) poinformowano skarżącą o odmowie przyznania pomocy. Sąd ponadto stwierdził, że podstawą uwzględnienia skargi było błędne zastosowanie przez organ art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW, choć z innych przyczyn niż te, które określono w skardze. Podzielił w tym względzie wykładnię określoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011r. sygn. akt II GSK 685/10, z której wynika, że odmowa przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków jej przyznania jest rozstrzygnięciem co do istoty sprawy, nie zaś rozstrzygnięciem wydawanym w trybie określonym w § 10 ust. 5 w zw. z § 3 cyt. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, Agencja nie przyznaje pomocy jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, przy czym chodzi tu o wymagania wniosku - w rozumieniu § 10 ust. 3 tego rozporządzenia. Tym samym wskazana wyżej norma prawna zobowiązywała Agencję do wyjaśnienia w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] września 2012 r., z jakiej przyczyny niewyłączenie wszystkich kosztów – uznanych przez skarżącą za kwalifikowalne – oraz podanie w tabeli trzech działek (nie zaś tylko jednej, ściśle objętej projektem), nie było wystarczające do uznania, że projekt spełnia warunki przyznania pomocy. Skoro kwestie te były sporne, to okoliczności te wymagały wszechstronnego wyjaśnienia. Sąd stwierdził, że to wnioskodawca określa zakres prac objętych wnioskiem i wskazuje, jakie koszty są objęte tym wnioskiem. Sąd również uznał, że nie można uznać za błąd dyskwalifikujący wniosek ujęcie w tabeli wszystkich trzech działek, z adnotacją informującą, że odnośnie dwóch z tych działek dofinansowanie nie dotyczy (n.d.), a realizacja projektu nastąpi na jednej z działek, na której jest umiejscowiony budynek. Taka informacja określa bowiem miejsce realizacji planowanej operacji ( § 9 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia) z uwagi na funkcjonalną całość nieruchomości i nie uniemożliwia weryfikacji wniosku w oparciu o regulację zawartą w § 10 ust. 1a rozporządzenia. Identyfikacja tej działki nie budziła, zdaniem Sądu, żadnej wątpliwości. W konsekwencji Sąd uznał, że odmowa przyznania pomocy, motywowana zaniechaniem wyłączenia z wniosku wszystkich kosztów niekwalifikowalnych oraz podaniem większej ilości działek - pośrednio lub bezpośrednio związanych z realizacją inwestycji - nie może być w zakresie tej przesłanki uznana za rozstrzygnięcie mieszczące się w granicach zakreślonych w § 10 ust. 5 w zw. z § 3 rozporządzenia MRiRW. Stwierdził, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem Prezesa ARiMR, iż skarżąca nie uzupełniła w terminie wszystkich braków wniosku o przyznanie pomocy. Zdaniem Sądu skarżąca złożyła wszystkie wymagane dokumenty, spornym jest natomiast, czy dokumenty te mogły być podstawą do przyznania pomocy z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożyła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości. Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014r., sygn. akt II GSK 1751/13, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wnioskiem spełniającym wszystkie wymagania jest wniosek, który bez dokonywania dodatkowych czynności (bez wzywania do usunięcia braków/nieprawidłowości) może zostać zakwalifikowany do dalszego etapu oceny, a contrario wniosek niespełniający wymagań to też wniosek niekompletny (ale zawierający inne braki, niż wymienione w ust. 1 i 2 ) lub taki, który nie został poprawnie wypełniony. Wyjaśnił, że z treści § 10 ust. 3, ani z § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW nie wynika, iż przepisy te nie mają zastosowania, gdy wniosek o przyznanie pomocy został błędnie wypełniony w zakresie kosztów kwalifikowalnych. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko autora skargi kasacyjnej, że rozstrzygnięcie co do istoty sprawy wydaje się w sprawach dotyczących działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", gdy wnioskodawca nie spełnia warunków przyznania pomocy np. z § 2 lub 3 rozporządzenia, nie zaś, gdy wniosek był nieprawidłowo wypełniony, w tym również w zakresie kosztów kwalifikowalnych. Istotne jest bowiem, że ani przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ani rozporządzenia MRiRW nie przewidują możliwości samodzielnego "przerzucenia" przez organ kosztów kwalifikowalnych do niekwalifikowalnych i tylko częściowej odmowy przyznania pomocy, tymczasem w sprawie wyłącznie część wskazanych przez skarżącą kosztów była niekwalifikowalna. Jedyną możliwością weryfikacji stanowiska wnioskodawczyni w zakresie kosztów uznawanych przez nią niesłusznie, zdaniem organu, za kwalifikowalne było właśnie skorzystanie z możliwości, jakie daje § 10 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny nie przyznał racji Sądowi I instancji, że niewyłączenie z kosztorysu kosztów uznanych przez skarżącą za kwalifikowalne nie mogło być podstawą odmowy przyznania pomocy w oparciu o § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW. NSA wskazał natomiast, że w sprawie zabrakło ustalenia przez Sąd I instancji, czy koszty, co do których istnieje spór między organem, a stroną, należą do kosztów kwalifikowalnych w rozumieniu § 5 rozporządzenia, i czy w rzeczywistości mają taki charakter. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił też stanowiska Sądu I instancji w zakresie stwierdzenia, że ujęcie w Tabeli III A dot. informacji o powierzchni działek, na których realizowana będzie operacja trwale związana z nieruchomością, trzech działek, nie zaś tylko jednej z nich, ściśle objętej projektem, nie uniemożliwia weryfikacji wniosku w oparciu o regulację zawartą w § 10 ust. 1a rozporządzenia MRiRW. NSA wskazał, że § 10 ust. 1a nie miał zastosowania w sprawie. Wymieniony przepis odnosi się do odmowy przyznania pomocy a limine, bez wzywania do usunięcia braków w określonych przypadkach. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy strony pozostały przy swoich dotychczasowych stanowiskach w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. W sprawie przypomnieć należy, że w sprawie przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 obowiązuje przepisy prawne zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1), ustawie z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc jest przyznawana na wniosek m. in. osoby prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, do których zalicza się wymienione rozporządzenie MRiRW. Z kolei art. 22 w ust. 1 stanowi, że pomoc w ramach działań, o których mowa m. in. w art. 5 ust. 1 pkt. 5 ustawy (zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej), jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Jednocześnie ust. 2 tegoż przepisu określa, że do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, przy czym przepisy art. 21 ust. 2 i 3 ustawy stosuje się odpowiednio. Jednocześnie w art. 22 ust. 3 ustawy określono, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Ponadto z art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich wynika, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z kolei stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia MRiRW o pomoc może ubiegać się podmiot, który m.in.: 1) prowadzi przedsiębiorstwo określone w art. 28 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (z którego wynika, że wsparcie w maksymalnej stawce ogranicza się do mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE, a ponadto że wsparcia nie udziela się przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw); 2) wykonuje działalność, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005 (który stanowi, że wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. b) ppkt iii), udziela się z tytułu materialnych lub niematerialnych inwestycji, które dotyczą przetwarzania lub obrotu produktami objętymi załącznikiem I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa oraz przetwarzania lub obrotu produktami leśnymi w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub przetwórstwa roślin na produkty, które są wykorzystywane na cele energetyczne); 3) nie podlega wykluczeniu z ubiegania się o przyznanie pomocy na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1698/2005 oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia lub przepisów odrębnych. Ponadto - zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia MRiRW - jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Z kolei, zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 2 wymienionego rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Stosownie zaś do § 10 ust. 5 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy (...). Poza sporem między stronami pozostaje, że złożony przez Skarżącą wniosek o przyznanie pomocy wymagał uzupełnień/poprawek, a Agencja w pismach z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz z [...] lipca 2012 r. wskazała braki/nieprawidłowości wniosku oraz wezwała do ich usunięcia. Przede wszystkim we wniosku o przyznanie płatności Skarżąca wskazała w dziale IV –Finansowanie operacji, wysokość kosztów kwalifikowanych 21.150.000zł, w tym w rubryce 19.1 wysokość kosztów odnoszących się do budowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją w kwocie 1.450.000zł. W zestawieniu rzeczowo- finansowym operacji (pkt.V, ppkt A) w rubryce dotyczącej prac budowlanych ponownie wskazała kwotę 1.450.000zł z rozbiciem na: 1). kwotę 750.000zł i uzasadnieniem – adaptacja istniejących pomieszczeń głównej hali technologicznej; 2). na kwotę 350.000zł i uzasadnieniem – adaptacja istniejących pomieszczeń kotłowni związana z wymianą kotłów na biomasę oraz 3).na kwotę 350.000zł i uzasadnieniem - adaptacja istniejących pomieszczeń hali suszenia młóta. Do wniosku dołączono jednostronicowe pismo jako kosztorys samej skarżącej ( pieczątka firmowa i nieczytelny podpis), w którym powtórzono ww. dane dotyczące prac budowlanych z dodatkowymi zapisami tej samej treści, tj. "remont i adaptacja istniejących pomieszczeń pod nowe urządzenia technologiczne ( stopy fundamentowe, konstrukcje stalowe, podesty, etc.)", w odniesieniu do wszystkich ww. pkt. 1-3. Wniosek nie zawierał ani Biznes planu, ani wobec przewidywanych prac budowlanych, kosztorysu inwestorskiego w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego.. ( Dz. U. nr. 130 poz.1389). Wymieniony kosztorys wymagany jest przepisem § 3 ust. 1a rozporządzenia MRiRW. Znajomość regulacji ww. rozporządzenia, a także Instrukcji wypełniania wniosku skarżąca potwierdziła podpisem zawartym na 29 str. wniosku. Wobec powyższego pismem organu z dnia [...] grudnia 2011r. skarżąca została wezwana do przedłożenia Biznes planu sporządzonego zgodnie ze wskazaną instrukcją i załącznikami (pkt.6), kosztorysy inwestorskiego sporządzonego wg. wymagań ww. rozporządzenia (pkt.8), ze wskazaniem, że nazwy i kwoty zadań w zestawieniu rzeczowo- finansowym dotyczące robót budowlanych musza być zgodne z kosztorysem, pozwoleniem na budowę/ zgłoszeniem ( pkt.9), do złożenia ostatecznego pozwolenia na budowę/ zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych (potwierdzone przez ten organ) wraz ze stosownym zaświadczeniem/ oświadczeniem (pkt. 10). Analiza akt wykazuje, że skarżąca w wykonaniu pierwszego zarządzenia wzywającego do usunięcia braków w ww. zakresie ponownie wskazała powyższe kwoty jako koszty kwalifikowane, przedłożyła też kosztorys inwestorski sporządzony w dniu [...] marca 2012r. przez inż. M. L. ( k. 231-268 akt adm.). Wynika z niego, że obejmuje on koszty modernizacji technologicznej istniejącej gorzelni rolniczej. Kosztorys w charakterystyce ogólnej wskazuje, że przedmiotem inwestycji jest: 1). Modernizacja technologiczna istniejącej gorzelni rolniczej (bez zmiany sposobu jej użytkowania) polegająca na wymianie części urządzeń technologicznych a w tym: - działu hydrolizy (pompy, mieszadła, wymienniki ciepła, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania), propagacji i fermentacji (zbiorniki, pompy, mieszadła, wymienniki ciepła, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania); - działu destylacji (pompy, mieszadła. wymienniki ciepła, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania); -działu obróbki wywaru gorzelnianego (wirówki dekantacyjne, suszarnia, zbiorniki, pompy, mieszadła, mieszalniki, wymienniki ciepła, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania); - działu suszu gorzelnianego (susz jest jednym z produktów, sprzedawanym jako pasza dla zwierząt. Modernizacja dotyczy działu granulacji i mieszania paszy); - działu magazynu spirytusu - zbiorniki, pompy, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania; - działów pomocniczych, to jest magazynu chemii, stacji uzdatniania wody, sprężarkowi powietrza, obiegów chłodzenia - pompy, mieszadła, wymienniki ciepła, orurowanie technologiczne wraz z armaturą i elementami sterowania; - działu opomiarowania i sterowania procesem; - kotłowni (bez zmiany jej mocy cieplnej) polegająca na wymianie kotła olejowego na olej ciężki na wysokosprawny kocioł opalany biomasą. 2). Modernizacja/ odnowienie istniejących pomieszczeń technologicznych i socjalnych polegające na : a) odnowieniu głównych hal technologicznych mielenia, hydrolizy, propagacji i fermentacji, destylacji, suszenia wywaru i komponowania suszu (paszy): - naprawa istniejących płyt fundamentowych, - układanie nowych posadzek betonowych i wybranych miejscach posadzek żywicznych (posadzki żywiczne w hali hydrolizy, propagacji- i fermentacji), - naprawa istniejących elementów wykończeniowych ścian i sufitów (czyszczenie i malowanie konstrukcji stalowych ścian i głównych konstrukcji nośnych obiektu farbami podkładowymi i farbami wykończeniowymi, naprawa istniejących tynków/ układanie nowych tynków w miejscach tego wymagających, malowanie ścian tynkowanych farbami przemysłowymi o wysokiej wodoodporności i odporności na ścieranie, czyszczenie i malowanie/ odnowienie konstrukcji stalowych dachu, czyszczenie i malowanie / odnowienie konstrukcji stalowych podestów technologicznych i technologicznych klatek schodowych , wymiana drzwi i okien tam, gdzie wymagane , naprawa instalacji wentylacji grawitacyjnej i wymuszonej w ramach głównych hal technologicznych , układanie posadzek i ścian z płytek ceramicznych w ramach modernizacji i naprawy istniejących magazynu chemii, stacji uzdatniania wody i sprężarkowni powietrza, inne drobne roboty remontowo/ modernizacyjne związane z ogólnym odnowieniem i odświeżeniem wnętrz głównych hal procesowych), b). b) odnowienie I modernizacja kotłowni: - naprawa istniejących płyt fundamentowych, - ułożenie nowej posadzki żywiczej - naprawa istniejących elementów wykończeniowych ścian i sufitów (czyszczenie i malowanie konstrukcji stalowych ścian i głównych konstrukcji nośnych obiektu farbami podkładowymi i farbami wykończeniowymi, czyszczenie i malowanie I odnowienie konstrukcji stalowych dachu, czyszczenie i malowanie I odnowienie konstrukcji stalowych podestów technologicznych i technologicznych klatek schodowych, wymiana drzwi i okien tam, gdzie wymagane, naprawa instalacji wentylacji grawitacyjnej, systemu czerpni powietrza do spalania i wentylacji wymuszonej w ramach hali kotłowni, inne drobne roboty remontowo I modernizacyjne związane z ogólnym odnowieniem i od- świeżeniem wnętrz hali kotłowni), c). remonty i odnowienie pomieszczeń socjalnych: - czyszczenie i malowanie konstrukcji stalowych ścian i głównych konstrukcji nośnych obiektu farbami podkładowymi i farbami wykończeniowymi - naprawa istniejących tynków I układanie nowych tynków w miejscach tego wymagających - malowanie ścian tynkowanych farbami ogólnego stosowania -wymiana W części szczegółowej kosztorysu zawarto wyliczenia kosztów adaptacji istniejących pomieszczeń głównej hali technologicznej w łącznej kwocie 750.039,79zł. Kwota ta większa od wskazywanej przez skarżąca w pierwotnym wniosku o 39,79zł zawiera w sobie koszty cząstkowe np. demontażu urządzeń i instalacji technologicznych w wysokości 76.792,60zł. W ramach demontażu wymienione są np. demontaż zbiorników o masie 2,4 t., zbiorników metalowych pionowych o masie 0,8 t., pompy odśrodkowej o masie z silnikiem do 100 kg., zaworu zwrotnego lub zaporowego kołnierzowego, zaworu zaporowego i redukcyjnego o połączeniu kołnierzowym o wskazanych różnych średnicach itp. Wskazana jest też tu kwota transportu złomu ( 1444,71 zł + 585,53 zł). W ramach robót modernizacyjnych wskazane są np. roboty malarskie dotyczące dwukrotnego malowania farbami lateksowymi starych tynków ścian wewnętrznych ( 5.295,27 zł), starych tynków sufitów ( 671,18 zł) itp. Wymieniony kosztorys zawiera wykaz kosztów dotyczących adaptacji pomieszczeń kotłowni związanej z wymianą kotłów na biomasę. Łączny koszt jest wskazany jest na kwotę 350.022,72 zł. Wielkość ta jest większa jedynie o 22,72 zł od wielkości wskazywanej przez skarżąca w pierwotnym wniosku. Na jej wysokość składają się kwoty cząstkowe, jak np. kwoty z tytułu demontażu kotłów o powierzchni grzewczej 50 m2 ( 2.226,34 zł), naczynia wzbiorczego zamkniętego, pompy odśrodkowej o masie z silnikiem do 100 kg, zaworu zwrotnego lub zaporowego kołnierzowego, zaworu zaporowego i redukcyjnego o połączeniu kołnierzowym o wskazanych różnych średnicach itp. Tu również wskazana jest wartość transportu złomu . Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do kosztów adaptacji pomieszczeń hali suszenia młóta, gdzie łączny koszt wskazywany jest na kwotę 350.203,76 zł , czyli o 203,76 zł większą niż wskazana w pierwotnym wniosku nie zawierającym stosownego kosztorysu inwestorskiego. Wśród kosztów częściowych również wskazywane są wartości demontażu zbiorników o masie 2,4 t. ( 1.693,02zł), zbiorników metalowych pionowych o masie 0,8 t. (1.046,16 zł) itp. W ramach pierwszego uzupełniania wniosku skarżąca przedłożyła zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych złożone Staroście Powiatowemu w Gliwicach w dniu 10 stycznia 2012r. Wynika z niego, że zgłoszeniem objęto szereg robót remontowych, np. naprawa istniejących płyt fundamentowych oraz naprawa istniejących elementów wykończeniowych ścian i sufitów w kotłowni, remont i odnawianie głównych hal technologicznych, remont i odnawianie pomieszczeń socjalnych, a także modernizację i wymianę części urządzeń technologicznych. Wobec powyższego organ kolejnym wezwaniem z dnia [...] lipca 2012r. wezwał skarżąca do skorygowania wniosku i dokumentacji o koszty niekwalifikowalne. Wskazał , że ze zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wynika szereg robót odtworzeniowych czyli remontowych. Dotyczy to także technologii. Pouczył o treści § 5 rozporządzenia MRiRW stanowiącej co jest kosztem kwalifikowanym. Zażądał usunięcia kosztów związanych jedynie z remontem oraz uzasadnienia kosztów pozostałych w kontekście modernizacji. Pouczył też, że wszelkie demontaże starych urządzeń, maszyn i ich remonty stanowią koszty niekwalifikowalne. Skarżąca w wyniku uzupełnień wniosku pozostała przy wskazywanych wielkościach kosztów kwalifikowanych w dotychczasowym zakresie, co wynika z treści wniosku i Treści Biznes planu przedłożonych organowi w dacie [...] sierpnia 2012r. ( data umieszczona przez organ na dokumentach złożonych przez skarżącą). W piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżąca wskazała, że "W zakresie prac uwzględniono m.in. (...) demontaż starych urządzeń (...). Zastosowane roboty demontażowe stanowią koszt kwalifikowany operacji ponieważ ich przeprowadzenie jest konieczne dla i montażu nowych linii i urządzeń technologicznych (analogicznie prace rozbiórkowe obiektów, na miejscu których budowane są następnie nowe obiekty stanowią koszt kwalifikowany". Mając na uwadze powyższe wskazania Sąd uznał, że ustalenie organu co do nieprawidłowego wypełnienia wniosku w zakresie kosztów kwalifikowanych jest prawidłowe. Przytoczone wyżej przykłady kosztów z tytułu demontażu maszyn i urządzeń oraz ich części , a także prace naprawcze podłóg, ścian oraz prace malarskie starych ścian i sufitów w budynku gorzelni nie stanowią kosztów kwalifikowanych w rozumieniu § 5 rozporządzenia MRiRW. Prawidłowo organ uznał, że zgodnie z § 5 ust.1 pkt.2 ww. rozporządzenia do kosztów kwalifikowanych zalicza sia koszty zakupu lub instalacji maszyn i urządzeń. Skarżąca wskazała te koszty z uwzględnieniem demontażu starych maszyn i urządzeń, co nie jest prawidłowe w świetle przywołanego przepisu. Demontaż wskazanych urządzeń instalacji gorzelniczej nie stanowi elementu modernizacji budynku gorzelni w rozumieniu prawnym. Wbrew twierdzeniom skarżącej usuwana stara instalacja służąca do wyrobu produktów alkoholowych nie stanowiła elementu budynku w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994r prawo budowlane ( Dz. U. z 2013r., poz.1409 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt.2 prawa budowlanego budynkiem nazywany jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Definicja ta funkcjonuje od wielu lat w prawie budowlanym i w takiej wersji była kiedy skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek i kiedy organ rozstrzygał sprawę. Zgodnie z brzmieniem § 5 ust. 1 pkt.1 lit a i lit b rozporządzenia MRiRW do kosztów kwalifikowanych w przedmiotowej sprawie zalicza się koszty budowy, rozbudowy, nadbudowy i przebudowy lub remontu połączonego z modernizacja budynków i wskazanych budowli. Prace skarżącej prowadzone były w budynku, którego definicję reguluje ww. treść art. 3 pkt. 2 prawa budowlanego. Na marginesie należy wskazać, że budowla w rozumieniu prawa budowlanego (art.3 pkt.3) to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak obiekty liniowe, lotniska, mosty itp. Prace skarżącej nie dotyczyły budowli. Prawo budowlane definiuje również obiekt budowlany, do którego zalicza budynek wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych ( art. 3 pkt. 1 w wersji od dnia 11 września 2015r.), a przy wcześniejszym zapisie budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Przy czym w art. 3 pkt.9 prawa budowlanego znajdowało się i znajduje nadal wyjaśnienie odnoszące się do urządzeń technicznych związanych z obiektem budowlanym , zapewniających możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Przepis § 5 rozporządzenia MRiRW w ramach kosztów kwalifikowanych odnosi się do kosztów dotyczących budynku lub budowli a nie do obiektu budowlanego jako szerszego pojęcia prawnego. Wskazać tez należy, że prawidłowo organ uznał, że skarżąca była dwukrotnie wzywana w zakresie uzupełnienia braków wniosku w przedmiocie kosztów kwalifikowanych. Pierwsze wezwanie odnosiło się do złożenia m. in. kosztorysu inwestorskiego wg. wymagań § 3 ust.1a rozporządzenia MRiRW. Pierwotny brak złożenia kosztorysu opracowanego metodą kalkulacji uproszczonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, uniemożliwiał ich ocenę, dokonywaną przez organ tylko w oparciu o taką kalkulację. Dopiero złożenie żądanego kosztorysu a także Biznes planu umożliwiło skonkretyzowanie kolejnego wezwania w zakresie poszczególnych kosztów zgłoszonych przez skarżącą jako koszty kwalifikowane. Zatem drugie wezwanie było warunkowane treścią dokumentu zażądanego w pierwszym wezwaniu. Nieprawidłowe wypełnienie wniosku w tym zakresie pomimo dwukrotnego wezwania organu uprawniało organ do odmowy przyznania płatności w oparciu o § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW. Taką samą samoistną podstawę odmowy przyznania płatności stanowiła okoliczność nieprawidłowego wypełnienia wniosku przez skarżącą, mimo dwukrotnego wezwania, dotycząca błędnego uzupełnienia przez nią tabeli III A (informacja o powierzchni działek, na których realizowana będzie operacja trwale związana z nieruchomością). Przypomnieć należy, że organ dwukrotnie wzywał skarżącą do prawidłowego , zgodnego z Instrukcją wypełniania wniosku, wypełnienia pola nr. 10 tabeli III A. W wymienionym polu wskazuje się informacje szczegółowe dotyczące operacji trwale związanych z nieruchomością. Uszczegółowienie informacji pozwoli na prawidłową ocenę formalnoprawną wniosku. Zakres żądania organu określony był faktem, że skarżąca w pierwotnym wniosku wskazała trzy numery działek ewidencyjnych, tj. [...],[...],[...], na których będzie realizowała operację na trwałe związaną z nieruchomością, a pole nr. 10 pozostawiła puste. Dołączyła umowę dzierżawy tych działek. Z umowy nie wynikało, że budynek znajdował się tylko na jednej działce (projekt obejmował roboty budowlane w budynku). W pierwszym uzupełnieniu wniosku skarżąca w polu 10 tabeli A wpisała przy dz. ew. [...] ok.1800 m2, a w odniesieniu do pozostałych działek dokonała zapisu n.d., który to zapis nie był prawidłowym wypełnieniem pola i nadal nie określał szczegółów związanych z operacją trwale związaną z nieruchomością. Nie wyjaśniał tej kwestii Biznes plan, w którym skarżąca nadal wskazywała wszystkie trzy działki jako przedmiot , na którym będą prowadzone prace budowlane. Nie wyjaśniała tej kwestii umowa dzierżawy, ani oświadczenie właściciela działek ze zgodą na prace budowlane. Przedłożone zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych również odnosiło się do trzech działek ewidencyjnych. Zatem organ ponowił wezwanie o prawidłowe wypełnienie pola 10 tabeli III A zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku "W części wniosku III. A. wnioskodawca zobowiązany jest wpisać w tabeli działki ewidencyjne na których będzie realizowana operacja na trwale związana z nieruchomością". Dodatkowo podkreślić też należy, że z samego nagłówka załącznika III.A. do wniosku o przyznanie pomocy wynika, iż w tabelce tej wpisana ma zostać informacja na temat działek, na których realizowana będzie operacja trwale związana z nieruchomością. Zatem nieruchomość, która nie jest trwale związana z realizowaną operacją nie powinna zostać wpisana do tego załącznika. Instrukcja wypełniania wniosków nie przewiduje takiego wpisu. Umieszczenie przez skarżąca w tym miejscu działek, które nie są trwale związane z realizowaną operacją, co okazało się dopiero po powtórnym uzupełnieniu wniosku, stanowiło o nieprawidłowości w uzupełnieniu wniosku. o przyznanie pomocy. Sąd uznał prawidłowość argumentacji organu, że z uwagi na niewypełnienie przez skarżącą kolumny 10 oraz brak dokumentacji związanej z pracami budowlanymi, na etapie pierwszego wezwania do usunięcia braków/nieprawidłowości organ nie mógł wskazać działek, które nie powinny zostać ujęte w tej tabeli. Pierwsze uzupełnienie wniosku też nie dało podstawy do kwestionowania prawidłowości wypełnienia tabeli III.A. w zakresie numerów ujętych w niej działek. Dopiero po otrzymaniu wyjaśnień z dnia [...] sierpnia 2012 r. (w odpowiedzi na pismo z dnia [...] lipca 2012 r.) Agencja w jednoznaczny sposób mogła stwierdzić, że tabela III.A. nie została wypełniona prawidłowo, gdyż działki nr [...] oraz [...] nie powinny być ujęte w załączniku III.A do wniosku, ponieważ na ich powierzchni nie miała być realizowana operacja. Żądanie przez organ informacji szczegółowych i powoływanie się na treść instrukcji wypełniania wniosku, którą skarżąca znała, należy uznać za prawidłowe działanie organu prowadzące do ustaleń z tego wynikających, odnośnie nieprawidłowości w uzupełnieniu wniosku o przyznanie pomocy z tego tytułu. Mając na uwadze natomiast okoliczność, że na etapie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa Prezes Agencji uwzględnił zarzut dotyczący planowanych do wykorzystania w ramach projektu surowców, Sąd uznał, że oznacza to nieprawidłowość w ustaleniach organu w odniesieniu do tej przyczyny odmowy przyznania pomocy wskazanej w punkcie 1 pisma znak [...]. Uchybienie to nie ma jednak wpływu na wynik sprawy. W tych warunkach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w tym przepisów art.21 ust. 2 pkt 1 i 2, ust.3 i art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW, stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.