V SA/Wa 228/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant ref.staż. - Anna Głowacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji: oddala skargę. Przedmiotem skargi z 23 grudnia 2014 r. wniesionej przez D. S. jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2014 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Warszawie nr [...] z [...] listopada 2013 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, iż skarżący pismem z 21 lipca 2014 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z [...] listopada 2013 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe G. Sp. z o.o. w W. Jednocześnie na podstawie art. 252 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) - dalej: "o.p." wniesiono o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z uwagi na istnienie dużego prawdopodobieństwa, że wskazana decyzja dotknięta jest wadą opisaną w art. 247 § 1 pkt 3 o.p. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż odmawiając wstrzymania wykonania decyzji przyjął, że okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej w wyniku postępowania wszczętego w sprawie stwierdzenia jej nieważności, co oznacza, że uznał, iż strona brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. To ustalenie nastąpiło po wstępnym zbadaniu prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanek określonych w art. 247 § 1 o.p., które to badanie nastąpiło z uwzględnieniem argumentacji zawartej we wniosku o stwierdzenie nieważności oraz argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej. Podkreślono, iż w dacie rozstrzygania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w wyniku złożonego zażalenia została już wydana decyzja Dyrektora Izby Celnej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego z [...] listopada 2013 r. Tym samym stwierdzono, iż w sprawie nie występuje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Pismem z 23 grudnia 2014 r. D. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2014 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 252 § 1 o.p., poprzez uznanie, że w okolicznościach sprawy nie zachodzi prawdopodobieństwo wystąpienia rażącego naruszenia prawa, podczas gdy stronie nie doręczono pism w toku postępowania, a także decyzji ostatecznej Urzędu Celnego [...] w W. nr [...], co niewątpliwie stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 247 § 1 o.p. i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w wyniku uchybienia w doręczeniu mu pism nie miał możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji organu podatkowego. Przede wszystkim skarżący nie miał możliwości wykazania przesłanek, których zaistnienie powoduje niemożność pociągnięcia do odpowiedzialności solidarnej członka zarządu za zobowiązania spółki. Uniemożliwiono mu także wywiedzenie środka zaskarżenia od przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Wskazane regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia we wskazanym zakresie Sąd uznał, iż skarga jest niezasadna. Odnosząc się do meritum sprawy wskazać należy, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do kwestii zasadności odmowy wydania przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie art. 252 § 1 o.p. W rozpatrywanej sprawie podatnik jako podstawę wzruszenia spornej decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w trybie nadzwyczajnym wskazał pkt 3 przepisu art. 247 § 1 o.p., tj. dopuszczenie się rażącego naruszenia przepisów prawa, tj. art. 145 § 1 w związku z art. 123 § 1 o.p. Zgodnie z przepisem art. 252 § 1 o.p. organ podatkowy, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 247 § 1 o.p. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji prawdopodobnie dotkniętej wadą powodującą stwierdzenie jej nieważności nie może być wydane poza postępowaniem podatkowym wszczętym lub prowadzonym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż nie byłoby podstaw do podejmowania czynności służących wyjaśnieniu prawdopodobieństwa istnienia wspomnianej wady w odniesieniu do decyzji ostatecznej, obdarzonej cechą trwałości zgodnie z przepisem art. 128 o.p. Wprowadzenie do wskazanego przepisu pojęcia "prawdopodobieństwa" wady decyzji bez określenia opisowego jego stopnia, daje podstawy do przekonania, że logicznie umotywowane przypuszczenie, iż dana wadliwość decyzji odpowiada jednej z wad wymienionych w art. 247 § 1, powinno spowodować wstrzymanie wykonania decyzji. Odmowa wstrzymania wykonania decyzji następuje wtedy, gdy nie ma podstaw do uznania za prawdopodobne tego, że wadliwość decyzji odpowiada jednej z wad stanowiących podstawę do stwierdzenia jej nieważności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa Komentarz, Wyd. Unimex Wrocław 2011, str. 1041). W okolicznościach faktycznych sprawy w dacie rozstrzygania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w wyniku złożonego zażalenia została już wydana decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z [...] listopada 2013 r., wydana na podstawie art. 247 § 1 o.p. Wydanie decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności spowodowało zatem, że w sprawie nie występuje prawdopodobieństwo wystąpienia rażącego naruszenia prawa. Sąd podziela przy tym stanowisko zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyrokach: z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1531/07 oraz z dnia 7 października 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 801/08 (wyroki przytoczone w niniejszych rozważaniach są dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którymi uprawdopodobnienie należy rozumieć jako obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie faktu (w tym przypadku wady dającej podstawę do stwierdzenia nieważności) jest wysoce prawdopodobne. Fakt przedstawienia przez podatnika określonych argumentów nie oznacza sam przez się, że takie prawdopodobieństwo zaistniało. Skoro organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji z urzędu, w każdym stadium postępowania aż do wydania decyzji, jeżeli istnienie wady powodującej nieważność stało się już prawdopodobne, chociaż nie będzie ono jeszcze pewne i stwierdzone, to a contrario organ nie może abstrahować od faktu, że we właściwym trybie została już rozstrzygnięta, chociażby w sposób nieostateczny, kwestia nieważności decyzji. W tym stanie sprawy, skoro na podstawie art. 252 § 1 o.p. organ rozstrzygający w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest zobowiązany na każdym etapie tego postępowania, aż do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności, do wstrzymania wykonania decyzji będącej przedmiotem wniosku podatnika, jeżeli istnienie wady skutkującej nieważnością decyzji stało się prawdopodobne, choć nie będzie ono jeszcze pewne i stwierdzone, to organ podatkowy nie może nie uwzględnić faktu, że we właściwym trybie została już wydana decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności wnioskowanej decyzji. Niezależnie od powyższego Sąd podziela stanowisko organu, że okoliczności sprawy wskazują na to, że strona brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że skarżący osobiście odbierał kierowaną do niego korespondencję. Wobec przedstawionej argumentacji zarzuty skargi należało uznać za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalić.