V SA/Wa 233/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Przedmiotem skargi A.P. (dalej: "Skarżący") z [...] r. jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") w Ł. nr [...] z [...] r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Skarżącego od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. nr [...]r. o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. nr [...] r. o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009 w pomniejszonej wysokości. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. z [...] r. przyznającej Skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009 w pomniejszonej wysokości, Skarżący wniósł od tej decyzji odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją nr [...] z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W decyzji drugoinstancyjnej organ odwoławczy pouczył Skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – za pośrednictwem organu drugiej instancji – w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z [...] r. (omyłkowo w dacie pisma wskazano rok 2014) Skarżący wniósł odwołanie do Prezesa ARiMR od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z [...] r. (doręczonej Skarżącemu [...] r.). Postanowieniem z [...] r. nr [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia [...] r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: "k.p.a."), stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Prezes ARiMR na wstępie przytoczył treść przepisów art. 134, art. 15, art. 129 § 1 i § 2 oraz art. 16 § 1 i § 2 k.p.a. Wyjaśnił, iż sprawa wszczęta wnioskiem Skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009 (omyłkowo wskazano rok 2010) została rozpatrzona przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R., który decyzją z [...] r. przyznał Skarżącemu przedmiotową płatność w pomniejszonej wysokości, a następnie – ze względu na wniesione od tej decyzji odwołanie – przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., który decyzją z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję. Prezes ARiMR podkreślił, że decyzja organu odwoławczego jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie. Natomiast zgodnie z art. 16 § 2 k.p.a. może być zaskarżona do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Wskazał również, iż decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. nr [...]z [...] r. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Wobec wyczerpania administracyjnego toku instancji Prezes ARiMR nie znalazł podstaw do analizowania zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji nr [...] z [...] r. Na powołane na wstępie postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia Prezesa ARiMR i poprzedzającej to rozstrzygnięcie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. poprzez przyznanie skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych na rok 2009 zgodnie ze zrealizowanym wnioskiem. Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodu z orzeczeń: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II GSK 763/15 z 9 lipca 2015 r. oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 720/14 z 2 października 2014 r., a także pism zgromadzonych we wszystkich aktach dotyczącej tej sprawy. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikające z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji RP poprzez podważenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 ., sygn. akt II GSK 763/15 oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego wynikających z k.p.a. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie, jak i decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł.nr [...] z [...] r. są "pokłosiem" wcześniejszych decyzji: Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. nr [...] z [...] r. oraz Prezesa ARiMR nr [...] z [...] r., których "konstrukcja prawna opiera się na wadliwej przesłance prawnej wynikającej z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.". W tym kontekście Skarżący powołał się na orzeczenia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2015 r., sygn. akt II GSK 763/15, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 720/14 oraz z 28 maja 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 38/15 i sygn. akt V SA/Wa 39/15, w których uchylono zaskarżone przez Skarżącego decyzje dotyczące odebrania wcześniej przyznanych mu płatności. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarga jest niezasadna. Wniesienie odwołania nakłada na organ odwoławczy obowiązek ustalenia, czy odwołanie jest dopuszczalne. W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym oraz przyczyn o charakterze podmiotowym. Do przyczyn o charakterze przedmiotowym należy zaliczyć m.in. ostateczny charakter decyzji organu odwoławczego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, kwestia przyznania Skarżącemu płatności z tytułu realizacji programów rolnośrodowiskowych na rok 2009, była przedmiotem postępowania przed organami dwóch instancji. Postępowanie w pierwszej instancji zostało zakończone wydaniem decyzji z [...] r. przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R., natomiast odwołanie od tej decyzji rozpatrzył Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. który w dniu [...] r. wydał w tej sprawie decyzję utrzymującą w mocy zaskarżone odwołaniem rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Decyzja organu drugiej instancji jest decyzją ostateczną. Zgodnie bowiem z art. 16 k.p.a., decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. W decyzji organu odwoławczego z [...] r. zawarto prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł.– w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Sformułowana w art. 16 § 1 k.p.a. zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie dopuszcza możliwości podjęcia postępowania odwoławczego wobec decyzji, które mają przymiot rozstrzygnięć ostatecznych. Dlatego organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania (art. 134 k.p.a.), powołując się na treść cytowanych wyżej przepisów k.p.a. Ustawodawca bowiem nie przewidział możliwości wniesienia odwołania od decyzji ostatecznej. Wobec powyższego, nie znajdują uzasadnienia zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 2 oraz art. 67 ust.1 Konstytucji RP. Jednocześnie wskazać należy, iż zawarty w skardze merytoryczny wniosek o zmianę decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego w Ł. poprzez przyznanie Skarżącemu płatności zgodnie ze zrealizowanym wnioskiem, nie podlega rozpatrzeniu w ramach niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, ponieważ wykracza poza granice niniejszego postępowania (dotyczącego rozstrzygnięcia o charakterze formalnym jakim jest stwierdzenie niedopuszczalności odwołania). Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), należało skargę oddalić.