V SA/Wa 246/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi G. S.A. w S. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... stycznia 2011 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia. G. S.A. w S. (zwana dalej: skarżącą) wnioskiem z ... listopada 2009 r. wystąpiła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "Zastosowanie innowacyjnego żelu ognioodpornego do produkcji szkła przeciwpożarowego w firmie G.". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; Działanie 1.4 "Wsparcie projektów celowych" – Działania 4.1 "Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R". Wobec negatywnej oceny wniosku, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawartą w piśmie z ... stycznia 2011 r. o negatywnym wyniku procedury odwoławczej (projekt nie spełnił wszystkich kryteriów obligatoryjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "u.z.p.p.r." po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis art. 30c ust. 2 stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy (por. postanowienie NSA z 17.12.2009 r., sygn. akt II GSK 969/09, dostępne w Internecie). Mając na uwadze art. art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Sąd stoi na stanowisku, iż wraz ze skargą strona winna załączyć oryginały: 1) wniosku o dofinansowanie wraz ze wszystkimi załącznikami (ewentualnie wniosek wygenerowany elektronicznie i następnie podpisany), 2) informacji w przedmiocie oceny projektu oraz kopie wnoszonych środków zaskarżenia i informacji o wynikach procedury odwoławczej. W przedmiotowej sprawie Sąd zauważa, iż pomimo wymogu złożenia, wskazanych przepisami prawa, oryginałów dokumentów, skarżąca nie załączyła do skargi oryginału informacji PARP z ... maja 2010 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Nadesłany dokument stanowi jedynie kserokopię oryginału. Podkreślić należy, że wskazane wyżej uregulowania wyłączają możliwość podjęcia korespondencji ze stroną i uzupełnienia braków skargi, jest to uzasadnione założeniem jedynie 30-dniowego terminu na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania sądowego oraz wyszczególnieniem w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., które z dokumentów mogą zostać złożone w formie kopii. Tym samym kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i nie ma, w tej sytuacji, prawnej możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. Wywiązanie się zatem z ustawowych obowiązków nałożonych na skarżącą, zależy wyłącznie od jej staranności i dokładności w kompletowaniu niezbędnej dokumentacji. Powyższe oznacza, iż skarżąca załączając do skargi kopie informacji o ocenie projektu, nie zaś oryginał tego dokumentu, wniosła skargę niekompletną i nie podlegająca uzupełnieniu na podstawie art. 49 p.p.s.a. (Postanowienie NSA z 11 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 306/11 – dostępne w Internecie), co w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia.