V SA/Wa 2486/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2011 r. ze skargi J.A. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić J. A. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego wpisanego do rejestru opłat sądowych pozycja [...] z [...] listopada 2010 r. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. A. jest postanowienie wydane przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...] sierpnia 2010 r. o numerze [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia w sprawie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. We wniosku z dnia [...] września 2009 r. J. A. zwrócił się do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o przywrócenie terminu do złożenia dokumentacji w procesie ubiegania się o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za miesiące od stycznia do marca 2008 r., od lipca do grudnia 2008 r., oraz za miesiące styczeń, luty, kwiecień, maj 2009 r. Zgodnie z art. 10 k.p.a. PFRON pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] zwrócił się do strony o przedstawienie informacji i dowodów mogących rzutować na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy oraz wypowiedzenie się co do ustaleń dokonanych przez Fundusz. Strona skorzystała z przysługujacego jej prawa do wypowiedzenia się w sprawie. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. strona dostała potwierdzenie opłacenia składek za luty 2008 r. oraz od lipca do grudnia 2008 r., a także za styczeń i luty 2009 r. Strona również wyjaśniła, iż po ponownym przeanalizowaniu materiału zwraca się o przywrócenie terminu za miesiące od stycznia do lutego 2009 r. oraz od lipca do grudnia 2008 r., a także za styczeń, luty, kwiecień i maj 2009 r. Postanowieniem dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił J.A. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne (Wn-U) za miesiąc styczeń 2008 r. oraz odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne (Wn-U-G) za miesiąc maj 2009 r. Na powyższe postanowieniem strona złożyła zażalenie, w którym zarzuciła przewlekłość postępowania. W związku z powyższym Minister Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] wezwał stronę do sprecyzowania, czy pismo z [...] marca 2010 r. stanowi zażalenie na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] marca 2010 r. Organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 128 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., o ile zażalenie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, to z musi z niego wynikać, że strona nie jest zadowolona z wydanego postanowienia. Zdaniem organu z treści pisma z dnia [...] marca 2010 r. nie wynikało, by strona nie była zadowolona z wydanego rozstrzygnięcia organu I instancji, a jedynie skarżyła się na niezałatwienie sprawy w terminie. Strona została również pouczona, że niewypełnienie powyższego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia, zgodnie z dyspozycją art. 64 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie strona pisma z dnia [...] lipca 2010 r. poinformowała, że pismo z dnia [...] marca 2010 r. jest zażaleniem na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. W dniu [...] sierpnia 2010 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał postanowienie, którym pozostawił złożone przez J. A. zażalenie bez rozpoznania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 64 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż strona nie uzupełniła zażalenia we wskazanym terminie. Pismem z dnia 10 września 2010 r. J. A. wniósł skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej zwrócił się o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. A. jest postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wobec nieuzupełnienia braków, postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej pozostawił zażalenie bez rozpoznania. Wyjaśnić należy, iż w przepisach k.p.a. ustawodawca nie określił czy pozostawienie podania bez rozpoznania jest aktem procesowym wymagającym wydania i doręczenia stronie postanowienia – jak uczynił to organ w niniejszej sprawie – czy też jest to rodzaj czynności materialno-technicznej, o której strona jest jedynie zawiadamiana pismem. W orzecznictwie przeważa pogląd, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie następuje w drodze postanowienia, jest natomiast czynnością materialno - techniczną i wymaga jedynie zakomunikowania stronie faktu dokonania tej czynności (v. Komentarz do art. 64, uwaga 4, (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX 2010; uchwała SN z dnia 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNIAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; post. NSA z dnia 3 września 1992 r., III SA 1407/92, OSP 1994, z. 6, poz. 104; wyrok WSA w Poznaniu z 11 lutego 2010 r., IV SA/Po 770/09, LEX nr 559914; wyrok WSA w Gliwicach z 26 sierpnia 2009 r., II SAB/Gl 51/08, LEX nr 553322). Wobec powyższego, zdaniem sądu, pozostawienie zażalenia bez rozpoznania nie wymagało wydania postanowienia, ponadto jako czynność materialno-techniczna, nie mogło być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Nie oznacza to jednak, że osoba, do której adresowana jest ta czynność pozbawiona jest obrony swoich praw. W doktrynie i orzecznictwie wyrażany jest pogląd, który sąd orzekający podziela, że strona w takiej sytuacji może złożyć do sądu skargę na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), wobec zaniechania wszczęcia lub kontynuowania postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania. Dokonanie oceny, czy skarga na bezczynność jest zasadna wymaga wówczas kontroli zgodności z prawem pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania (zob. Komentarz do art. 64, uwaga 5, (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks..., op. cit.; postanowienie NSA z 8 kwietnia 208 r. I GSK 485/07 LEX nr 469747; postanowienie NSA z 29 czerwca 2010 r. I OSK 944/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że ze skargi oraz z akt sprawy nie wynika, aby w niniejszym postępowaniu intencją strony było wniesienie skargi na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Jak wcześniej jednak wywiedziono sąd orzekający stanął na stanowisku, że pozostawienie podania bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, strona może natomiast wnieść skargę na bezczynność W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 orzeczono o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu.