V SA/Wa 2566/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-02
Skład orzekający: Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu może zostać uwzględniony bez złożenia wyraźnego oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej musi zawierać wyraźne oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub częściowo. Brak takiego oświadczenia powoduje, że wniosek jest niekompletny i nie może być uwzględniony, co skutkuje utratą prawa do wynagrodzenia, bez możliwości uzupełnienia braków na podstawie art. 49 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca R. D. złożyła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z sierpnia 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy. WSA w Warszawie odrzucił skargę z powodu jej złożenia po terminie. Pełnomocnik z urzędu złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, jednak wniosek nie zawierał wymaganego oświadczenia o nieopłaceniu kosztów.Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek.
Postanowieniem z 7 października 2010r., sygn. akt V SO/Wa 16/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z 24 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku ze złożeniem skargi po terminie, odrzucił skargę R. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] sierpnia 2010r.
W dniu 9 grudnia 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adw. P. K. pełnomocnikiem z urzędu strony skarżącej.
Następnie 21 stycznia 2011 r. (data nadania) pełnomocnik z urzędu strony skarżącej złożył skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2010r. W skardze kasacyjnej wniósł min. o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym nieopłaconych kosztów reprezentacji skarżącego przez pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z 16 marca 2011r., sygn. akt II OSK 415/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Wniosek adwokata z 21 stycznia 2011r., zawarty w skardze kasacyjnej, nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia. W tym miejscu podnieść należy, iż oświadczenie o którym mowa winno być wyraźne. Nie stanowi oświadczenia to sformułowanie pełnomocnika, w którym wnosi o "zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym nieopłaconych kosztów reprezentacji skarżącego przez pełnomocnika z urzędu". Dlatego też należy uznać wniosek pełnomocnika strony skarżącej za niekompletny w kontekście zacytowanego wyżej przepisu, bowiem wnioskodawca nie zawarł w nim oświadczenia, z którego wynikałoby, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub części. Por. postanowienie NSA z 30 czerwca 2009r., sygn. akt II GZ 133/09.
W tym stanie sprawy, wniosku ustanowionego pełnomocnika nie można było uwzględnić. Dodać należy, iż takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, Lex nr 242945.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło