V SA/Wa 2581/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... lipca 2008 r. Nr ... w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowej oraz zobowiązania do zwrotu określonej kwoty łącznie z odsetkami; postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. Spółka z o.o. w K., w skardze z 19 sierpnia 2008 r. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z ... lipca 2008 r. (utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z ... maja 2008 r. o ustaleniu wysokości nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowej w łącznej kwocie ... zł i zobowiązaniu do zwrotu tej kwoty łącznie z odsetkami), zawarła wniosek o wstrzymanie wykonana zaskarżonego orzeczenia. Uzasadniając wniosek skarżąca Spółka wskazała, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka na skutek umocnienia się złotówki w sytuacji kiedy musi realizować kontrakty zawarte wcześniej w EUR i USD, stoi na progu utraty płynności finansowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji byłoby równoznaczne z bankructwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie dotyczącym wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych, wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 786/07, oraz postanowienie NSA z 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06). Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Kierując się powyższym Sąd - po pierwsze - zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje więc oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot wyegzekwowanych od skarżącej Spółki. Po drugie – Sąd stwierdza, że Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i podnosząc grożącą jej utratę płynności finansowej, okoliczności tej w żaden sposób nie wykazała. Powyższego twierdzenia skarżąca nie poparła bowiem żadnymi dokumentami finansowymi odnoszącymi się do jej kondycji finansowej, czy też wyciągami bankowymi. W konsekwencji Sąd uznał, iż zawarty w skardze wniosek nie został przekonująco uzasadniony, a to czyni niemożliwym pełną jego ocenę w kontekście przesłanek z ww. art. 61 § 3. Z wymienionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia rozpoznawanego wniosku. W tej sytuacji i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.