V SA/Wa 2636/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2015 r. sprawy ze skargi W.Sp. jawna w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę Przedmiotem skargi rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga W. Spółka jawna z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca") na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w W. w sprawie przyznania płatności na rok 2010. Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym. W dniu 13 maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek A. G. działającego w imieniu W. Spółka jawna o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2010. We wniosku producent rolny zadeklarował do przyznania płatności działkę rolną [...] o powierzchni 22,00 ha. W dniu 9 września 2010 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej. W trakcie kontroli stwierdzono na działce rolnej [...] uprawę należącą w całości do innej grupy uprawę, niż deklarowana, wpisując w uwagach "ugór" (DR7). W dniu [...] lutego 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego [...] z/s W. wydał decyzję nr [...], w której przyznał jednolitą płatność obszarową oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej. Wnioskodawca złożył odwołanie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] z dnia [...] września 2011 r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zawiesił postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, ze względu na fakt, iż rozpatrzenie przedmiotowej sprawy o przyznanie płatności obszarowych na rok 2010 zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia związanego z wyjaśnieniem prawidłowości nadania numeru [...], dla spółki jawnej. A. G. działając w imieniu wnioskodawczyni złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR podjął zawieszone postępowanie w sprawie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. W dniu 26 kwietnia 2013 roku wpłynął wniosek A. G. działającego w imieniu W. Sp. j. o zawieszenie postępowania w sprawie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego. A. G. działając w imieniu wnioskodawczyni złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2252/13 oddalił skargę Wnioskodawczyni na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z/s w W. wydal decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2015 roku w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą odmówił przedmiotowych płatności. Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. o numerze wskazanym w komparycji wyroku Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ powołał się na art. 7 ust. 1 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 roku o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 308 ze zm.), dalej jako "ustawa o płatnościach bezpośrednich" oraz art. 11 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 86 ze zm.) i wskazał, że wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego nie są dwiema niezależnymi czynnościami. Numer ten jest nadawany jednocześnie, a więc w tej samej chwili, w jednym czasie, co wpis do ewidencji producentów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 2431/13. Zatem zestawienie przez organ I instancji wpisu do ewidencji producentów z nadaniem numeru identyfikacyjnego nie sposób uznać za działanie bezpodstawne. Tym bardziej w sytuacji, gdy decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Nr [...] z dnia [...] października 2012 roku utrzymana w mocy została decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARIMR [...] z/s W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 roku, w której anulował numer identyfikacyjny: [...] nadany zaświadczeniem z dnia [...] lutego 2010 roku i odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla W. Spółka jawna z/s przy ul. F. [...], [...] W.. Organ odwoławczy podzielił również pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z dnia 4 marca 2014 r. o sygn. akt II GSK 108/14, zgodnie z którym jeżeli organ wbrew obowiązującym przepisom prawa nadał numer identyfikacyjny, to prawidłowe jest doprowadzenie sytuacji do stanu zgodności z prawem tj. anulowanie numeru identyfikacyjnego oraz odmowa dokonania wpisu jej do ewidencji producentów, co uczynił organ I instancji. Zdaniem organu, bezsporne jest, że spółka nie jest wpisana do ewidencji producentów i nie posiada numeru identyfikacyjnego, a numer, który został jej nadany z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa został prawomocnie anulowany w związku z wykazaniem iż gospodarstwo zostało sztucznie utworzone w celu późniejszego ubiegania się przez utworzone podmioty o przyznanie pomocy zalesieniowej do ogólnej powierzchni przekraczającej obowiązujące limity wsparcia. Jak wskazał organ odwoławczy, status spółek osób prawnych jako odrębnego od wspólników podmiotu uzyskany na gruncie przepisów prawa cywilnego, nie jest uwzględniany przy ustalaniu statusu rolnika wobec takiej grupy osób fizycznych bądź prawnych. Organ administracji stwierdził, że gospodarstwo zgodnie z art. 2 lit. b) rozporządzenia nr 73/2009 oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Zatem rolnikiem może być również grupa osób prawnych (bez względu na status takiej grupy w świetle prawa krajowego) zarządzająca wszystkimi jednostkami produkcyjnymi na terenie państwa. Decydujące znaczenie przy ustalaniu statusu rolnika w świetle definicji art. 2 lit a) i b) rozporządzenia Rady WE nr 73/2009, powinny mieć wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez grupę osób fizycznych lub prawnych. Spółka W. mimo nadanego numeru ewidencji producentów rolnych i funkcjonowania w świetle przepisów prawa cywilnego jako odrębna od wspólników osoba prawna, była jedynie częścią gospodarstwa zarządzanego przez A. G. z małżonką i została de facto utworzona jedynie w celu ominięcia limitu wsparcia zalesieniowego. W ocenie organu administracji Spółka nie spełniała wymagań, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich. Organy ARiMR po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego pomimo korekty protokołu z kontroli w odniesieniu do działki rolnej [...], stwierdziły niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie płatności, w wyniku czego wnioskowana płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego została odmówiona. Wniosek spółki o wpis do ewidencji producentów z dnia 2 lutego 2010 r., został w ostateczności anulowany, a jedynie uprawnionym do uzyskania płatności bezpośrednich jest podmiot, który uzyskał wpis do ewidencji producentów, ponieważ w ten sposób potwierdzany jest status producenta rolnego, jako uprawnionego do uzyskania płatności bezpośrednich (np. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt I SA/Go 720/2007). Strona wniosła skargę na powyższą decyzję do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 7 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej zarzucił powyższej decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie skutkujące odmową przyznania płatności bezpośrednich w stosunku do zadeklarowanych gruntów, co nie było dopuszczalne z uwagi na brak uwzględnienia przez organ okoliczności, iż numer EP został bezprawnie anulowany, a obecnie prowadzone są kolejne postępowania związane z wpisem spółki do ewidencji producentów i przywróceniem jej uchylonego numeru EP, 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez nieuzasadnione uznanie organu, iż anulowanie numeru producenta rolnego nadanego Skarżącej w 2010 roku związane było ze stwierdzeniem dokonania przez Skarżącą sztucznego podziału gospodarstwa rolnego na mniejsze jednostki w celu ominięcia limitu gruntów zgłoszonych we wnioskach o przyznanie płatności bezpośrednich, co w konsekwencji skutkowało nieuprawnioną odmową przyznania Skarżącej płatności bezpośrednich (JPO oraz UPO) do zadeklarowanych gruntów; 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania, tj. art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie skutkujące odmową przyznania Skarżącej płatności bezpośrednich (JPO oraz UPO) pomimo, iż spółka po złożeniu wniosku o przyznanie płatności i uprzednim dokonaniu fizycznego zalesienia gruntów rolnych, działała w uzasadnionym zaufaniu do organów administracji publicznej wynikającym z nadania jej (przez uprawniony organ), a więc posiadania przez spółkę, numeru producenta rolnego EP. Pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji wydanych w pierwszej i drugiej instancji. Zdaniem pełnomocnika, w wyniku zniesienia współwłasności gospodarstwa rolnego z dnia [...] marca 2014 roku, (co spowodowało wystąpienie z kolejnym wnioskiem o wpis do ewidencji producentów rolnych) powstało zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie wywarło bezpośredni wpływ na ustalenie uprawnień do otrzymania wsparcia finansowego wynikającego z wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej złożonego w 2010 roku. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji posiadały wiedzę o fakcie zaistnienia istotnych zmian w stanie faktycznym, a także w konsekwencji, wiedziały o wszczęciu kolejnego postępowania o wpis Skarżącej do ewidencji producentów. Ponadto, już w dacie rozpoznawania wniosków w sprawie dotyczącej możliwości nadania numeru EP w stosunku do W. sp. j., podmioty te nie zastosowały się do wiążącego je stanowiska NSA zawartego w uchwale z dnia 30 maja 2012 roku, sygn. akt: II GPS 2/12. W przywołanej uchwale 7 Sędziów NSA uznano, że "w przypadku grupy osób związanych umową spółki cywilnej status producenta rolnego w rozumienia art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) przysługuje spółce cywilnej. Przedmiotowe orzeczenie NSA zostało wydane w toku postępowania odwoławczego od niekorzystnego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wpisu Skarżącej do ewidencji producentów. Jeżeli więc spółka cywilna może posiadać odrębny numer producenta rolnego, to tym bardziej spółka jawna - jako spółka prawa handlowego, wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, musi mieć indywidualny numer EP. Tym samym zasadne było przyznanie unijnych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego. Pełnomocnik skarżącej argumentował, że od dnia 1 stycznia 2015 r. możliwe jest nadawanie współwłaścicielom gospodarstwu rolnego oraz małżonkom oddzielnych numerów producenta rolnego, o ile prowadził samodzielnie oddzielne gospodarstwa rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą. Powyższa nowelizacja Ustawy o ewidencji producentów uprawniałaby zatem Skarżącą do posiadania własnego, odrębnego numeru producenta rolnego nawet w przypadku dalszego pozostawania we współwłasności gruntów rolnych. W dacie orzekania przez organ II instancji zostało rozstrzygnięte postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt: V SA/Wa 2025/14), które dotyczyło kwestii podstawowej dla niniejszej sprawy, tj. wpisu W. spółka jawna do ewidencji producentów rolnych. Skarżąca wystąpiła do Kierownika BP ARiMR o niezwłoczne wpisanie jej do ewidencji producentów i nadanie jej indywidualnego numeru producenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Rozpoznając przedmiotową skargę w zakresie tak określonej kognicji Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż w rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dwukrotnie orzekał w przedmiocie zasadności zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2010. I tak prawomocnym wyrokiem z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 652/12 tutejszy Sad oddalił skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2010. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2252/13 oddalił kolejną skargę Skarżącej na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ww. wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W obydwu wskazanych powyżej sprawach Skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczeń. Niemniej jednak analizując treść będących w aktach sprawy rozstrzygnięć organów administracji w przedmiocie zawieszenia postępowania, a także analizując treść skarg sporządzonych przez Skarżącą i odpowiedzi na te skargi organu administracji należy przyjąć, że rozstrzygnięcie kwestii numeru identyfikacyjnego dla Skarżącej w sprawie o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2010 stanowiło zagadnienie wstępne obligujące organ do zawieszenia postępowania administracyjnego. Należy podkreślić, że z uregulowań ustawy o płatnościach tj. z art. 7 ust. 1 wynika, że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (podkreślenie Sądu). Rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16) jest osoba fizyczna lub prawna lub grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 86) producent rolny oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą a) posiadaczem gospodarstwa rolnego lub b) rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 lub c) posiadaczem zwierzęcia. Z kolei art. 12 ust. 3 ustawy o ewidencji producentów rolnych stanowi, iż wnioskodawcy podlegającemu wpisowi do ewidencji producentów na podstawie kilku tytułów nadaje się jeden numer identyfikacyjny, zaś zgodnie z art. 12 ust. 5 tej ustawy w przypadku producentów rolnych działających w formie spółki cywilnej nadaje się jeden numer ewidencyjny, to jest numer identyfikacyjny nadaje się temu wspólnikowi, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodę. Jest poza sporem, że decyzją z dnia z dnia 31 sierpnia 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR [...] z/s W. anulował numer identyfikacyjny: [...] nadany zaświadczeniem z dnia [...] lutego 2010 r. i odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla W. Sp. j. Od przedmiotowej decyzji Strona wniosła odwołanie, a Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2012 r. utrzymał w mocy została ww. decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARIMR [...] z/s W.. Skarżąca na powyższą decyzję nie wniosła skargi do sądu administracyjnego. Warto w tym miejscu również zaznaczyć, iż na wcześniejsza decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] znak [...] o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, Skarżąca wniosła skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1805/11 oddalił skargę Wnioskodawcy na ww. decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. Zdaniem Sądu, zasadnie zatem organ administracji uznawał, że kwestia wyjaśnienia prawidłowości nadania numeru identyfikacyjnego [...] dla Skarżącej stanowi zagadnienie wstępne, bowiem od rozstrzygnięcia powyższego zależy rozpatrzenie wniosku tejże spółki o przyznanie płatności do gruntów rolnych (w ramach wsparcia bezpośredniego) na rok 2010. Dlatego też istniały przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzasadniające zawieszenie z urzędu postępowania dotyczącego przedmiotowego wniosku. Jednocześnie Sąd zauważa, iż kwestia nadania numeru identyfikacyjnego została rozstrzygnięta wskazanymi powyżej decyzjami organów administracji. W tej sytuacji najistotniejszą okolicznością uzasadniającą odmowę przyznania płatności był brak wpisu w ewidencji producentów, będący wynikiem ostatecznej decyzji administracyjnej o odmowie takiego wpisu. Jak już wskazano powyżej Skarżąca nie wniosła skargi na tą ostateczną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2012 r., potwierdzającą zgodność z prawem decyzji o odmowie wpisu Skarżącej do ewidencji producentów rolnych. Wniosek spółki o wpis do ewidencji producentów z dnia 2 lutego 2010 r., został w ostateczności anulowany. Tym samym spółka dla kampanii 2010 r. nie posiadała nadanego numeru identyfikacyjnego. Umieszczenie w ewidencji producentów, stanowi nadanie statusu producenta rolnego i nie jest to jedynie zwykła formalność, tylko czynność z zakresu administracji publicznej, czego dowodem jest tryb odmowy wpisu do ewidencji producentów. Zatem uprawnionym do uzyskania płatności bezpośrednich jest podmiot, który uzyskał wpis do ewidencji producentów, ponieważ w ten sposób potwierdzany jest status producenta rolnego, jako uprawnionego do uzyskania płatności bezpośrednich. Jest to okoliczność przesądzająca o prawidłowości decyzji o odmowie przyznania płatności bezpośrednich, zatem Sąd nie będzie szczegółowo rozważał kwestii merytorycznej (odnoszącej się w istocie do tamtego odrębnego postępowania), a mianowicie tej, czy numer EP Skarżącej został bezprawnie anulowany. W ocenie Sądu, w realiach rozpatrywanej sprawy niezasadne są wywody Skarżącej zawarte w piśmie procesowym z dnia 7 września 2015 r., iż "w wyniku zniesienia współwłasności gospodarstwa rolnego, które miało miejsce w dniu [...] marca 2014 r., co spowodowało wystąpienie Skarżącej z kolejnym wnioskiem o wpis do ewidencji producentów rolnych, powstało zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie wywarło bezpośredni wpływ na ustalenie uprawnień Skarżącej do otrzymania wsparcia finansowego wynikającego z wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej złożonego w 2010 roku. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji posiadały wiedzę o fakcie zaistnienia istotnych zmian w stanie faktycznym, a także w konsekwencji, wiedziały o wszczęciu kolejnego postępowania o wpis Skarżącej do ewidencji producentów. Jednakże, w sposób nieuzasadniony i niezrozumiały dla Skarżącej, organy nie dążyły do uwzględnienia powyższych okoliczności, nie wydając tym samym właściwych decyzji dla W. spółki jawnej". Należy przypomnieć, że Skarżąca już w roku 2010 występowała z wnioskiem o wpis do ewidencji producentów. Ostatecznie organ I instancji anulował Spółce numer identyfikacyjny oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją o nr [...] z dnia [...] października 2012 r. Spółka ponownie we wrześniu 2013 r. wystąpiła z wnioskiem o wpis do ewidencji producentów. Organ I instancji decyzją z dnia [...] września 2013 r. odmówił nadania spółce numeru identyfikacyjnego oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją o nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca spółka nie wniosła skargi do WSA również na te dwie decyzje. Spółka wniosła natomiast skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w W. w sprawie wpisu do ewidencji producentów rolnych, wydaną w związku z wnioskiem złożonym w dniu 20 marca 2014 r. o wpis do ewidencji producentów wraz z załącznikami: informacją z KRS, aktem notarialnym Rep. A nr [...], wypisem z rejestru gruntów oraz wyrysem z mapy ewidencyjnej. Do którego to dołączono również pismo A. G., z którego wynika, że zaistniały nowe okoliczności prawne tj. podział działek będących przedmiotem współwłasności oraz zniesienie współwłasności. A. G. poinformował organ, że Spółka jest autonomicznym podmiotem prowadzącym samodzielnie działalność na własny rachunek, posiadającym zaplecze kapitałowe, rachunek bankowy oraz odrębną strategię rozwoju. Jak wskazano w ww. piśmie procesowym z dnia 7 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2025/14, uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2014 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W.. Jednakże należy podkreślić, że sprawa o sygn. akt V SA/Wa 2025/14 dotyczyła kwestii wpisu Skarżącej do ewidencji producentów rolnych w związku z rozpatrzeniem przez organ wniosku złożonego dopiero w dniu 20 marca 2014 r. o wpis do ewidencji producentów wraz z załącznikami. Tym samym okoliczności faktyczne sprawy były inne niż w sprawach dotyczących 2010 r. Sąd ponownie również zauważa, iż w przedmiocie prawidłowości postępowania w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla kampanii 2010 r. wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1805/11 oddalił skargę W. Sp. j. w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. Strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od wydanego ww. rozstrzygnięcia, co powoduje, że dokonana ocena prawna jest dla Sądu wiążąca. Podniesione zatem zarówno zarzuty w skardze z dnia 3 września 2013 r. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla kampanii 2010 r. dotyczące okoliczności, iż wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1805/11 stoi w sprzeczności z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II GPS 2/12, którą to skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2252/13 oddalił (k. 460-462 akt administracyjnych). Jak i podobnego charakteru zarzuty zawarte w ww. piśmie procesowym z dnia 7 września 2015 r. złożonym w toku przedmiotowego postępowania sądowego nie miały żadnego wpływu na prawidłowość wydanej przez organ odwoławczy decyzji w sprawie przyznania płatności na rok 2010. Skoro bowiem strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od wyroku o sygn. akt V SA/Wa 1805/11 oddalającego skargę na decyzję w sprawie w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, istotną dla kampanii 2010 r., to nie może teraz podnosić tożsamych de facto zarzutów dotyczących orzeczenia, które stało się prawomocne. Ponadto, Sąd nie jest uprawniony do ponownego badania sprawy merytorycznie, gdyż naruszałoby to zasadę związania Sądu i organu prawomocnym wyrokiem, wynikającą z treści art. 170 p.p.s.a. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.