V SA/Wa 2672/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi L. A. i W. A. - wspólników spółki cywilnej M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie) z dnia ... sierpnia 2016 r. nr ... w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym uchyla zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia ... sierpnia 2016 r., znak ... Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor Izby"), po rozpatrzeniu zażalenia L. i W. A. (dalej: "Dłużnicy", "Strona", "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie (dalej: "Dyrektor Oddziału ZUS", "organ egzekucyjny") z dnia ... czerwca 2016 r., nr ... w sprawie uznania w części zarzutów - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Dyrektor Oddziału ZUS jako organ egzekucyjny prowadzi egzekucję administracyjną wobec prowadzonej przez Dłużników spółki cywilnej ... na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia ...12.2014r. nr od ... do ... W ramach postępowania egzekucyjnego zawiadomieniami z dnia 17 grudnia 2014 r. nr ... organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku w ... Bank Polska S.A. Zawiadomienia doręczono wraz z odpisem tytułów wykonawczych w dniu 5 stycznia 2015 r. Strona w piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. wniosła zarzuty dotyczące prowadzonej egzekucji. W uzasadnieniu pisma wskazała, że w podstawie prawnej obowiązku powołano deklarację rozliczeniową złożoną przez płatnika. Organ nie wydał decyzji ustalającej wysokość zobowiązania, przyjmując wysokość zobowiązania na podstawie deklaracji złożonych przez płatnika. Postanowieniem z dnia ... marca 2015r. nr ... Dyrektor Oddziału ZUS uznał zarzuty strony za bezzasadne stwierdzając, że postępowanie jest prowadzone na podstawie upomnień, a nie decyzji. Organ egzekucyjny wyjaśnił, iż płatnik składek prowadząc działalność gospodarczą nie opłacił w terminie należnych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Dłużnicy złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie to zostało uwzględnione postanowieniem Dyrektora Izby z ... października 2015 r. Organ ten uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Postanowieniem z ... czerwca 2016 r. nr ... Dyrektor Oddziału ZUS uwzględnił częściowo zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. zgłoszony do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr ... oraz odmówił uznania zarzutów z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach ... Dłużnicy złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Opisanym w komparycji wyroku postanowieniem Dyrektor Izby utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie wierzycielem, który skierował tytuły wykonawcze do egzekucji administracyjnej i organem egzekucyjnym jest Dyrektor Oddziału ZUS. Organ odwoławczy powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2007r. I FPS 4/06 i wskazał, że z uwagi na fakt, że organ egzekucyjny jest w niniejszym postępowaniu jednocześnie wierzycielem egzekwowanego obowiązku, nie zachodziła konieczność wydawania osobnego stanowiska wierzyciela. Organ odwoławczy powołał się na art. art. 46 i 48 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2015r. poz. 121) i wskazał, że bezpodstawne jest zawarte w zażaleniu twierdzenie o pominięciu zarzutu częściowego nieistnienia zobowiązania i oparcia się przez organ egzekucyjny na deklaracjach rozliczeniowych z pominięciem faktu, czy dochodzone należności są należne czy też nie. jest zobowiązany do obliczania, potrącania i składania deklaracji rozliczeniowej za każdy miesiąc kalendarzowy. Jak wskazał Dyrektor Izby, w postanowieniu Dyrektora Oddziału ZUS wskazano również, że z uwagi na podnoszone okoliczności w zakresie wykazania w deklaracjach zawyżonych kwot składek ubezpieczeniowych, w dniu 8 kwietnia 2015 r. ZUS z urzędu dokonał korekty deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za okres od sierpnia do października 2012r. oraz za styczeń i luty 2014r. co spowodowało, iż należności za okres od sierpnia do października 2012r. oraz za styczeń i luty 2014r. za Fundusz Pracy uległy zmniejszeniu. Pomniejszono deklarację o składkę na Fundusz Pracy za L. A. z uwagi na przekroczenie przez nią wieku 55 lat. Jak wskazał Dyrektor Izby, z uwagi na nieistnienie obowiązku opłacania składki na Fundusz Pracy za L. A., Dyrektor Oddziału ZUS uwzględnił w części zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 ustawy zgłoszony na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr ... i w związku z powyższym dokonał zmniejszenia kwot dochodzonych na ich podstawie. Dyrektor Oddziału ZUS wskazał w swoim postanowieniu, iż wyniku zmniejszenia należności głównej uległy zmniejszeniu również odsetki i koszty egzekucyjne naliczone od przedmiotowych należności. Odnosząc się do zarzutu błędnie wskazanej kwoty na ubezpieczenie społeczne, która została pomniejszona o wysokość składki chorobowej Dyrektor Izby wyjaśnił, że Dyrektor Oddziału ZUS wskazał, że ubezpieczenie społeczne zostało pomniejszone o składkę chorobową za L. A. z uwagi na brak opłaconych składek, co zostało uwzględnione na tytułach wykonawczych o numerach od ... Zdaniem Dyrektora Izby nie można zatem uznać, że Dyrektor Oddziału ZUS oparł się jedynie na deklaracjach składanych przez Stronę, ponieważ w wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż należności objęte powyższymi tytułami wykonawczymi są zgodne ze stanem faktycznym i dokumentami posiadanymi przez ZUS. Wskazane w tych tytułach wykonawczych kwoty uwzględniają sporządzone korekty deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za Fundusz Pracy oraz zostały pomniejszone w części składki ubezpieczeń społecznych, tj. na ubezpieczenie chorobowe za L. A. W opinii Dyrektora Izby organ egzekucyjny w sposób wyczerpujący i prawidłowy wyjaśnił również kwestię prowadzenia dwóch postępowań dotyczących tej samej wierzytelności oraz kwestię toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie postępowania. Organ egzekucyjny wskazał, że decyzje z dnia ... września 2013r. nr ... w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zadłużenie spółki na wspólników spółki cywilnej w związku z wniesionym odwołaniem zostały ponownie zweryfikowane w części dotyczącej wysokości zadłużenia z tytułu nieopłaconych i zmienione decyzjami z dnia ...11.2013r. o numerach ... Toczące się przed Sądem Okręgowym w Warszawie postępowanie w związku z zakwestionowaniem przez wspólników spółki całego zadłużenia dotyczy wyłącznie zobowiązań wspólników spółki tj. L. A. i A.A., natomiast nie dotyczy spółki cywilnej .... Konsekwentnie, okoliczność toczącego się postępowania przed sądem pozostaje bez wpływu na wymagalność obowiązku. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest bowiem wobec ... S.C. w oparciu o składane deklaracje z uwzględnieniem dokonanej z urzędu korekty, a nie wobec poszczególnych wspólników w oparciu o wystawione na nich decyzje o przeniesieniu odpowiedzialności za zadłużenie spółki na wspólników. W opinii Dyrektora Izby niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 7 i 77 KPA poprzez przyjęcie zasady prawdy formalnej, tj. ustalenie stanu sprawy zgodnie ze stanem wynikającym z akt sprawy, wbrew zasadzie prawdy materialnej, ponieważ organ egzekucyjny wydając zaskarżone postanowienie uwzględnił fakt wykazania w deklaracjach zawyżonych kwot składek ubezpieczeniowych, co skutkowało dokonaniem przez ZUS z urzędu korekty deklaracji. Skorygowane kwoty składek, będące przedmiotem postępowania egzekucyjnego zostały wskazane w zaskarżonym postanowieniu wraz z odpowiednim uzasadnieniem. Wskazał również, że postępowanie egzekucyjne i postępowanie w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności są postępowaniami odrębnymi. Skarżący wnieśli na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili: - art. 33 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., Nr 1015 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), w świetle art. 6, art. 7, art. 8 oraz art 9, 77, 107 KPA w związku z art 18 u.p.e.a., jak również art. 2 Konstytucji RP - prowadzenie egzekucji w zakresie zaległości podatkowej w sytuacji nieistnienia albo braku wymagalności obowiązku, - art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie, że świadczenie nienależne podlega egzekucji, - art. 7 i 77 KPA poprzez przyjęcie zasady prawdy formalnej, tj. ustalenia stanu sprawy zgodnie ze stanem wynikającym z akt sprawy, wbrew zasadzie prawdy materialnej nakazującej ustalenie stanu rzeczywistego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., nr 718, powoływana dalej jako: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Kontrola sądu nie obejmuje natomiast zasadniczo oceny wypełniania przez organy administracji tzw. pozasystemowych kryteriów słusznościowych, w szczególności kierowania się zasadami współżycia społecznego, ani kryteriów celowościowych, takich jak realizacja określonej polityki stosowania prawa administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 25 września 2009 r., w sprawie sygn. akt I OSK 1403/08). Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym uznał, iż zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia. Na wstępie zauważyć należy, iż celem egzekucyjnego postępowania administracyjnego jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym. Przedmiotowe postępowanie toczy się według zasad określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jedną z nich jest ograniczenie kompetencji organu egzekucyjnego do badania wyłącznie dopuszczalności egzekucji administracyjnej z wyłączeniem oceny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 29 § 1 u.p.e.a.). Środkiem prawnym zwalczania przez zobowiązanego niezgodności z prawem egzekucji administracyjnej są natomiast zarzuty, których podstawą mogą być wyłącznie okoliczności wymienione w ar. 33 pkt 1 - 10 u.p.e.a. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu. Rola zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym sprowadza się przede wszystkim do jednego ze sposobów weryfikacji czynności organów egzekucyjnych mających służyć ochronie adresata czynności. Zarzut może być wykorzystany wyłącznie na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Ponadto zaznaczyć także należy, iż zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a., są środkiem zaskarżenia, który służy na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wyłącznie zobowiązanemu. Zarzuty wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Wynika to z treści art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., który stanowi, że tytuł wykonawczy zawiera m.in. pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie Skarżący argumentują w skardze, iż w zaskarżonym postanowieniu wskazano, iż Skarżący złożył zarzuty co do całego postępowania egzekucyjnego, tj. w przedmiocie wystawienia dniu ... grudnia 2015 r. tytułów wykonawczych o numerach od numeru .... Natomiast w postanowieniu z dnia ... czerwca 2016 r. rozstrzygnięto zarzuty odnoszące się do części zarzutów, tj. do tytułów wykonawczych o numerach ... poprzez ich uwzględnienie, oraz o numerach ... poprzez odmówienie uznania zarzutów. Zdaniem strony skarżącej, organ administracji pominął w swej rozstrzygnięciu tytuły wykonawcze ... gdyż organ rozpoznał zarzuty co do 9 tytułów wykonawczych a nie rozpoznał zarzutów co do 11 tytułów wykonawczych. W opinii Dłużnika organ pominął i nie rozpoznał większości zarzutów do postępowania egzekucyjnego oraz nie uzasadnił również, na jakiej podstawie części zarzutów na tytuły egzekucyjne nie rozpoznał. Odnosząc się do powyższych zarzutów skargi Dyrektor Izby w odpowiedzi na skargę wskazał, iż nie posiada wiedzy w zakresie rozstrzygnięcia wydanego przez organ egzekucyjnego co do tych tytułów wykonawczych. W ocenie Sądu, takie stanowisko organu odwoławczego w świetle nadesłanych przez tenże organ do sądu akt administracyjnych jest niezrozumiałe. Przypomnieć należy, iż Dyrektor Izby postanowieniem z dnia ... października 2015 r. uchylił postanowienie organu I instancji z dnia ... marca 2015 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Bezsporne jest, że wydane przez Dyrektora Izby rozstrzygnięcie dotyczyło uchylenia postanowienia Dyrektora Oddziału ZUS uznającego za bezzasadny zarzut Skarżących z art. 33 § 1 pkt. 1 u.p.a. zgłoszony na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od .... z dnia ... grudnia 2014 r. Skoro tak, to ponownie wydane przez organ egzekucyjny postanowienie powinno dotyczyć, tak jak uchylone przez Dyrektora Izby postanowienie organu I instancji z dnia ... marca 2015 r., wszystkich zarzutów odnoszących się do tytułów wykonawczych o numerach od ... do ... z dnia ... grudnia 2014 r. Sąd podkreśla, iż postanowienie z dnia ... października 2015 r. jest ostateczne i w sytuacji kiedy nie zostało wzruszone w ramach nadzwyczajnych trybów, to Dyrektor Izby przy ponownym orzekaniu w niniejszej sprawie - zgodnie z przepisem art. 110 k.p.a. - jest nim związany co do treści (a zatem i oceny prawnej w niej wyrażonej) i formy rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 1230/12). W sytuacji kiedy w zatem w zażaleniu Skarżących z dnia 20 czerwca 2016 r. podniesiono w tytule pisma zarzuty wobec wszystkich tytułów wykonawczych o numerach od ... do ... z dnia ... grudnia 2014 r., to rozpoznając zażalenie na postanowienie ... czerwca 2016 r. Dyrektora Oddziału ZUS, organ II instancji zobowiązany był z urzędu do wyjaśnienia przede wszystkim tego, czy organ I instancji wykonał zalecenia zawarte w postanowieniu z dnia ... października 2015 r. oraz czy kontrolując prawidłowość objętych zarzutami tytułów wykonawczych odniósł się do każdego z nich. Należy zauważyć, iż postępowanie administracyjne toczy się tylko w ramach zgłoszonych zarzutów w terminie określonym w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 r. sygn. III SA/Wa 1151/07, Lex nr 441253, wyrok NSA z dnia 14 września 2007 r. sygn. I OSK 522/07, Lex nr 374393). Skoro postępowanie administracyjne toczy się tylko w ramach zgłoszonych zarzutów, to niezrozumiałe jest ograniczenie się przez organ egzekucyjny, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy jedynie do rozpoznania zarzutów co do 9 tytułów wykonawczych a nie rozpoznania zarzutów co do 11 tytułów wykonawczych. Nieprawidłowe jest również postępowanie organu II instancji, który akceptuje wydane rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału ZUS, a w odpowiedzi na skargę stwierdza jedynie, iż nie posiada wiedzy w zakresie rozstrzygnięcia wydanego przez organ egzekucyjnego co do 11 tytułów wykonawczych. Sąd zauważa, iż z akt sprawy wynika, że już na etapie przekazywania zażalenia Skarżących na postanowienie organu I instancji z dnia ... marca 2015 r. Dyrektor Oddziału ZUS wnosił "o odrzucenie zażalenia na postanowienie znak: ... z dnia ... marca 2015 r. złożonego przez ... ... w części dotyczącej tytułów wykonawczych o numerach ... z dnia ... grudnia 2014 r.". Informował również Dyrektora Izby, iż "po ponownym przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego w sprawie w dniu ... czerwca 2015 r. wydał postanowienie zmieniające znak: ...w sprawie uznania w części zarzutów na postępowanie egzekucyjne, na mocy którego: - uwzględniono zarzut z art. 33 § 1 pkt. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zgłoszony na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach ... z dnia ... grudnia 2014 r.; - podtrzymano odmowę uznania zarzutów z art. 33 § 1 pkt. 1 ustawy zgłoszony na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach ... z dnia .. grudnia 2014 r. Na dzień 16 lipca 2015 r. brak zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszego postanowienia przez spółkę" (strona 4 odpowiedzi na zażalenie z dnia 16 lipca 2015 r. – brak numeracji kart akt administracyjnych). Z akt sprawy nie wynika, aby kwestia wydania w dniu ... czerwca 2015 r. postanowienia zmieniającego znak: ... w sprawie uznania w części zarzutów na postępowanie egzekucyjne była badana przez Dyrektora Izby w toku postępowania zażaleniowego. Powyższe postanowienie również nie zostało włączone do akt sprawy. Wniesienie zarzutu wszczyna postępowanie w sprawie jego rozpoznania i wydania rozstrzygnięcia w zakresie jego zasadności, zaś organ egzekucyjny jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, przy zastosowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 55/08, publ. LEX nr 494296). A zatem nierozpoznanie wszystkich zarzutów oznacza, że organ egzekucyjny naraża się na zarzut bezczynności oraz na zarzut nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania egzekucyjnego, tj. jego umorzenie na podstawie art. 34 § 4 ww. ustawy w przypadku uznania zarzutów z art. 33 u.p.a. Zgodnie z art. 18 u.p.a. w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Jak już zauważono powyżej w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odniósł się w prawidłowy sposób do zarzutów Skarżącej zawartych w zażaleniu. Nie wypowiedział się również co do tego, czy Dyrektor Oddziału ZUS wykonał wytyczne Dyrektora Izby zawarte w postanowieniu z dnia ... października 2015 r. wydając po raz drugi rozstrzygnięcie w stosunku do Skarżących. Jedną z podstawowych zasad, na jakich opiera się polski system prawny jest zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego - art. 15 k.p.a., a więc również postępowania egzekucyjnego w administracji. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy obowiązany będzie zatem szczegółowo odnieść się do przedstawionej przez Skarżącą argumentacji. Broniąc swego stanowiska organ II instancji obowiązany będzie wykazać w sposób przekonujący, w celu wypełnienia dyspozycji art. 7 w związku z art. 8 oraz art. 107 § 3 k.p.a., z jakich względów argumentacja Skarżących jest niezasadna, a organ I instancji zasadnie wydał postanowienie w sprawie zarzutów Dłużnika ograniczając się w treści do 9 tytułów wykonawczych. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy lub czyni to ogólnikowo, uchybia swym obowiązkom wynikającym z art. 8 i art. 11 k.p.a. w sposób, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż sprawa nie zostaje załatwiona zgodnie z wynikającymi z tych przepisów zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego. Nieustosunkowanie się do zarzutów narusza przepis art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, z tym, że odniesienie się do zarzutów nie może mieć charakteru "sygnalnego". Chodzi bowiem o to, by organ w sposób wyczerpujący i jawny wskazał stronie motywy, które w jego ocenie stanowią o ich bezzasadności. Obowiązek odniesienia się do stawianych przez stronę postępowania zarzutów wiąże się z regułą "uczciwego procesowania", która według Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza powinność wyczerpującego odniesienia się do wszystkich wysuniętych przez odwołujący się podmiot zarzutów i żądań. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania mającego na celu wyjaśnienie niezbędnych dla rozstrzygnięcia okoliczności i analizy dokumentów sprawy, organ obowiązany będzie ważyć poprawność konkluzji w kontekście powyższych uwag sądu, a następnie wydać rozstrzygnięcie, które będzie odpowiadało przepisom prawa materialnego, a motywy rozstrzygnięcia znajdą swoje odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.