V SA/Wa 2686/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r. znak [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależenie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej; postanawia: - oddalić wniosek; W dniu 18 października 2010 r. (data nadania) skarżąca – J. K. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależenie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W skardze zawarła skierowany do organu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Prezes ARiMR odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Następnie w piśmie nadanym w dniu 27 grudnia 2010 r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie zaskarżonej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uzasadniając wniosek skarżąca stwierdziła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Podkreśliła, że jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł miesięcznie, a zatem egzekucja kwoty wymienionej w zaskarżonej decyzji faktycznie pozbawi ją środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku, tj. ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w kwocie [...] zł nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty orzeczonej w decyzji z dnia [...] września 2010 r. Oceniając wniosek skarżącej w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy podnieść, iż skarżąca nie wykazała by znajdowała się w takiej sytuacji finansowej, że wykonanie ww. decyzji spowoduje dla niej znaczną szkodę. Powołana bowiem przez skarżącą argumentacja, iż w przypadku przymusowej egzekucji świadczenia pozostanie bez środków do życia, nie poparta stosownymi dowodami, jest niewystarczająca. W niniejszej sprawie twierdzenia wnioskodawczyni powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tymczasem – jak wskazano powyżej – skarżąca nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania skarżącej w kwestii dokumentowania jej sytuacji majątkowej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.