V SA/Wa 2733/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Krajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji wniesionych przez A. R., P. R. oraz J. M. w sprawie ze skargi A.R., P.R. oraz J.M. przy udziale uczestników: M.T., D.W. Z., J. S., P. K., M. M. J. R., T.Sp. Z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenie prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W dniu 27 listopada 2013 r. (data nadania) A. R., P. R. oraz J. M., dalej "Skarżący" zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, dalej "organ" z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W skardze wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "wobec oczywistości przedawnienia zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 powołanego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie dotyczącym wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych, wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 786/07, oraz postanowienie NSA z 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06). Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Kierując się powyższym – Sąd stwierdza, że Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnili w żaden sposób okoliczności wskazujących, iż wykonanie decyzji doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższy wniosek nie został poparty żadnymi dokumentami finansowymi odnoszącymi się do kondycji finansowej Skarżących, czy też wyciągami z ich kont bankowych. Wskazany jako uzasadnienie wniosku argument Skarżących, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne "wobec oczywistości przedawnienia zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług" nie uprawdopodabnia, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zauważyć, że Skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu do uprawdopodobnienia złożonego wniosku. W konsekwencji Sąd uznał, iż zawarty w skardze wniosek nie został uzasadniony, a to czyni niemożliwym pełną jego ocenę w kontekście przesłanek z ww. art. 61 § 3. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.