V SA/Wa 2747/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w O. na informację zawartą w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... listopada 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę "T." Sp. z o.o. z siedzibą w O. złożyła w dniu ... maja 2012r. wniosek o dofinansowanie projektu " Innowacyjna technologia zautomatyzowanej detekcji, klasyfikacji i lokalizacji uszkodzeń nawierzchni drogowych". Projekt złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Oś priorytetowa 1 – Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 - Wsparcie projektów celowych i zarejestrowany został pod numerem POIG. 01.04.00-16-235/12. Po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku pismem z dnia ... października 2012 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) poinformowało spółkę, że złożony wniosek o udzielenie wsparcia został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ze względu na niespełnienie wymaganych kryteriów. Wskazało, że projekt nie spełnił następujących kryteriów merytorycznych dostępu: - Kryterium merytoryczne dostępu nr 1: Projekt ma charakter innowacyjny co najmniej w skali kraju, - Kryterium merytoryczne dostępu nr 10: Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz uzyskał 71,67 pkt. NCBiR poinformowało, że uzasadnienie oceny znajduje się na załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej, zawierających uzasadnienie oceny merytorycznej dokonane przez trzech ekspertów w zakresie kryteriów dostępu oraz przyznane oceny cząstkowe w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej fakultatywnej, a mianowicie m.in.: w zakresie kryterium fakultatywnego nr 1 - poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych na maksymalną liczbę punktow - 40 ekspert nr I przyznał wnioskodawcy 40 punktow zaś ekspert nr II i nr III po 0 punktów. W zakresie kryterium fakultatywnego nr 3 - poziom gotowości technologii będącej przedmiotem projektu przed rozpoczęciem projektu, projektowi na możliwą do uzyskania liczbę 15 punktów eksperci nr I i nr III przyznali po 15 punktów zaś ekspert nr II – nie przyznał żadnego. Z kart oceny wniosku wynikało, że zdaniem eksperta nr I projekt spełnił wszystkie kryteria dostępu, a w zakresie kryteriów fakultatywnych uzyskał 100 punktów. Zdaniem eksperta nr II nie zostały spełnione kryteria dostępu nr 1 i nr 10, a ocena kryteriów fakultatywnych zakończyła się przyznaniem projektowi 39 punktów. Natomiast wg eksperta nr III projekt nie spełnił kryteriów dostępu nr 1,2,3,8,10 i 12 zaś w zakresie kryteriów fakultatywnych uzyskał 70 punktów. Od powyższej Spółka złożyła protest. W proteście dotyczącym kryteriów merytorycznych dostępu nr 1 i nr 10 jak i merytorycznych fakultatywnych nr 1 i nr 3 Spółka wnioskowała o dokonanie ponownej oceny, ze względu na popełnione przez oceniających błędy o charakterze formalnym i merytorycznym. Pismem z dnia ... lutego 2013r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju po rozpoznaniu wniesionego przez spółkę protestu, mimo uznania części argumentów spółki za zasadne, poinformowało o nieuwzględnieniu protestu. W piśmie tym podano, że w zakresie kryterium merytorycznego dostępu nr 1 Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do opinii Zespołu Zadaniowego i uznała protest za zasadny podzielając stanowisko wnioskodawcy, że przedstawione we wniosku rozwiązanie można traktować jako znaczące udoskonalenie produktu (usługi monitorowania stanu nawierzchni dróg) poprzez wprowadzenie nowej, niestosowanej na rynku krajowym obecnie technologii zbierania danych o stanie nawierzchni dróg. Natomiast w zakresie kryterium dostępu nr 10 w opinii Instytucji Pośredniczącej protest jest bezzasadny, mimo iż Instytucja Pośrednicząca wbrew zarzutom recenzentów uznała przedstawione we wniosku kwoty wynagrodzeń kierownika projektu i osoby zatrudnionej na stanowisku obsługi projektu za uzasadnione i podane poprawnie. Wskutek rozpoznania protestu nie uwzględniono jednak zasadności wskazanych we wniosku kosztów zakupu badań ze względu na brak możliwości sprawdzenia czy podane kwoty są zasadne wobec braku wyszczególnionych części składowych, co jak wskazano stanowi poważne uchybienie projektu. Zarzucono ponadto, że brak jest danych ile osób i w jakim wymiarze godzinowym będzie pracowało nad projektem oraz jaki sprzęt będzie potrzebny do jego realizacji. Odnosząc się do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do opinii Zespołu Zadaniowego i uwzględniła zarzut spółki przyznając jej w zakresie oceny tego kryterium 29 punktów. Protest spółki nie został uwzględniony w zakresie oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3 - Poziom gotowości technologii będącej przedmiotem projektu przed rozpoczęciem projektu. Zdaniem IP ocenie podlega poziom gotowości danej technologii wnioskującej firmy lub jej partnera. Zgodnie z opinią Zespołu ds. protestów należałoby określić poziom gotowości technologii jako I występujący w spółce "T.", skoro zaobserwowano możliwość wykorzystania opisanej technologii, ale firma nie posiada żadnych doświadczeń na tym polu. Tym samym, jak wskazano, nie można przyznać wyższej liczby punktów niż ta, która wynika z procedury konkursowej (średnia z oceny ekspertów - 10 pkt). W wyniku rozpatrzenia protestu projekt uzyskał 84 pkt., jednak z uwagi na brak spełnienia kryterium dostępu nr 10 umieszczony został na liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. W dniu 11 marca 2013r. " T. Sp. z o.o. w O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie Instytucji Pośredniczącej z dnia 11 lutego 2013r. (z wyłączeniem części, w której protest został uwzględniony). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 874/13 uwzględnił skargę i stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa. Uzasadniając wyrok Sąd stwierdził, że w wyniku rozpoznania protestu uwzględnione zostały argumenty spółki co do spełnienia kryterium merytorycznego dostępu nr 1 i uznano, że istotnie projekt ma charakter innowacyjny co najmniej w skali kraju. Podwyższono też punktację w zakresie oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 przyznając ostatecznie za Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych 29 pkt. Sąd podkreślił, że punktem sporu pozostało kryterium dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" w tej części w jakim wnioskodawca przedstawił wydatki na zakup usług badawczych projektu. Niezasadne natomiast okazały się zarzuty recenzentów kwestionujących wysokość wynagrodzeń kierownika projektu i osoby zatrudnionej na stanowisku obsługi projektu. IP nie uznała również argumentów protestu w części dotyczącej podwyższenia punktacji za kryterium merytoryczne fakultatywne nr 3 "Poziom gotowości technologii będącej przedmiotem projektu przed rozpoczęciem projektu". Dalej Sąd stwierdził, że zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach POIG, w zakresie przedmiotowego działania procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne. WSA stwierdził, iż w wyniku rozpatrzenia protestu, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa, a w szczególności §9 ust.10 Załącznika 4.4. Nie do zaakceptowania, zdaniem Sądu, było rozstrzygnięcie w zakresie przyjęcia za prawidłową ocenę wniosku w zakresie zasadniczego dla dalszego toku sprawy kryterium dostępu nr 10. Ocena tego kryterium dokonana przez ekspertów okazała się diametralnie różna gdyż ekspert nr I uznał, że proponowane wydatki rozdzielone na zadania od 1 do 5 są w pełni uzasadnione, ich wysokość jest racjonalna i adekwatna do planowanych działań. Wnioskodawca dysponuje kompetentnym podwykonawcą, którego zarówno kadra, jak i posiadane wyposażenie techniczne w pełni gwarantuje możliwość realizacji projektu. Opis realizacji poszczególnych zadań jest w pełni logiczny. Natomiast zdaniem eksperta nr II z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji nie wynika, iż wydatki są uzasadnione, racjonalne do zakresu i celów projektu. Wnioskodawca nie wskazał precyzyjnie kosztów związanych z poszczególnymi zakresami zadań podmiotowi zewnętrznemu w kategorii – Koszty usług badawczych, wiedzy technicznej i patentów oraz usług doradczych i równorzędnych, przypisując kwotę do zakresu bez wskazania poszczególnych kwota składowych zadania. Dotyczy to wydatku 1: zakup badań wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby związane z realizacją projektu badawczego . IP stwierdzając w zaskarżonym piśmie o nieuwzględnieniu protestu, iż "oceniający nie mają żadnej możliwości sprawdzenia, czy podane kwoty są zasadne wobec braku wyszczególnionych części składowych, co stanowi poważne uchybienie projektu", nie odnosi się jak słusznie zauważa Spółka do kwestii racjonalności kosztów. Sąd wskazał, że IP winna odnieść się do zarzutu, w przypadku uznania kryterium dostępu nr 10 za niespełnione w oparciu o brak wyszczególnienia kosztów poszczególnych prac w ramach zadań, czy i na podstawie czego wnioskodawca zobowiązany był do takiej, a nie innej szczegółowości przy przedstawianiu kosztów Projektu, bądź rzeczowo uzasadnić stanowisko dlaczego wykazane we wniosku koszty zakupu usługi badawczej nie mogą zostać uznane za racjonale i adekwatne, o ile IP tak uznaje. Natomiast w zaskarżonym rozstrzygnięciu IP uchyliła się od powyższego stwierdzając jedynie brak danych w oparciu, o które można uznać za racjonalne i adekwatne wydatki wskazane we wniosku. Sąd podkreślił, że w uzasadnieniu protestu skarżąca zaznaczyła, że wykonawca usług badawczych w Projekcie, którego oferta jest bezpośrednim źródłem kosztów poszczególnych zadań badawczych, został wybrany zgodnie z procedurami w drodze konkursu ofert. Wskazała, że otrzymane oferty, łącznie z obszernymi opisami planowanych prac badawczych zawartymi we Wniosku oraz Biznes Planie, w jej ocenie są argumentem przemawiającym za tym, że koszty są racjonalne. Rozpoznając protest IP nie wskazała natomiast żadnych przesłanek przemawiających za tym, że rynkowa cena usługi obejmującej przedstawiony w Projekcie zakres czynności odbiega istotnie w którąkolwiek stronę od kosztów przedstawionych przez Skarżącą na podstawie pozyskanych z rynku ofert, czy wręcz kosztów tego typu usług na rynku. Tym samym, w ocenie Sądu z takim wynikiem rozpoznania protestu jak w sprawie niniejszej zgodzić się nie można. Brak odniesienia się do konkretnych podanych w proteście zapisów wniosku i Biznes Planu ze wskazaniem czy i dlaczego w ocenie organu nie dowodzą one spełnienia kryterium nr 10 uzasadnia, iż zaskarżona informacja o treści przyjętej przez organ uchyla się kontroli Sądu. W sprawie niniejszej przyjęcie przez IP stanowiska, że ocena wniosku w zakresie spornego kryterium nr 10 została dokonana prawidłowo nie może się ostać bowiem jak słusznie wskazuje skarżąca Przewodnik po Kryteriach Wyboru nie wskazuje jakiego stopnia szczegółowości wymaga uzasadnienie kosztów zakupu usługi badawczo rozwojowej jak również wobec faktu braku przez IP wykazania czy i na ile przedstawione we wniosku zapisy wymogi te spełniają (lub nie ) by na ich podstawie dokonać merytorycznej oceny kryterium dostępu nr 10. Sąd nie uznał też za prawidłową ocenę wniosku dokonaną w wyniku rozpoznania protestu w zakresie kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3 zawartą w zaskarżonym piśmie. IP rozpoznając protest Spółki uznała, że poziom gotowości należy określić jako I , co uzasadnia przyznanie 0 punktów, a tym samym pozostawienie punktacji wedle przyznanej uprzednio przez ekspertów. Argumentem za taką oceną było uznanie, że ocenie podlega poziom gotowości technologii we wnioskującej firmie. Sąd zgodził się w tym miejscu ze skarżącą, że żaden z dokumentów opisujących przedmiotowe kryterium nie wskazuje, że poziom gotowości technologii należy rozpatrywać wyłącznie w kontekście przedsiębiorstwa skarżącej. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, iż postępowanie NCBiR w sprawie niniejszej uchybia treści art. 30 ust 1 u.z.p.p.r. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem pisemna informacja o negatywnej ocenie projektu winna zawierać uzasadnienie wyników. Analizując treść pisma NCBiR z dnia ... października 2012r. nie sposób dopatrzyć się w nim elementu "uzasadnienia", o czym świadczy również zawarte w piśmie stwierdzenie, że uzasadnienie oceny wniosku zawarte jest w załączonych do pism kartach oceny merytorycznej. W tym kontekście nie można mówić o jakimkolwiek uzasadnieniu, nawet ogólnym, co zdaje się NCBiR przeciwstawia "uzasadnieniu" zawartemu w kartach oceny merytorycznej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt II GSK 1113/13 oddalił skargę kasacyjną Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wniesioną od ww. wyroku WSA z dnia 25 kwietnia 2013 r. Po ponownym rozpoznaniu protestu NCBiR pismem z dnia ... listopada 2013 r. poinformowało wnioskodawcę, że protest nie został uwzględniony. Zarzuty wnioskodawcy nie zostały uwzględnione w odniesieniu do : 1/ Kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 1: "Projekt ma charakter innowacyjny co najmniej w skali kraju", 2/ Kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 10: "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu", 3/ Kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1: "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych" – utrzymano pierwotną ocenę , tj. 16,67 pkt, 4/ Kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3: "Poziom gotowości technologii będącej przedmiotem projektu przed rozpoczęciem projektu" – utrzymano pierwotną ocenę , tj.10 pkt. W obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia IP wyjaśniła dlaczego ww. kryteria merytoryczne obligatoryjne nie zostały spełnione, a kryteria merytoryczne fakultatywne otrzymały określoną ilość punktów. Odnosząc się do kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 10 "wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" NCBiR wskazało, że wnioskodawca planuje wydać ponad 95% budżetu projektu na zakup badań od jednego podwykonawcy, tj. od firmy B. Sp. J.. Wyjaśniło, że dnia 18 maja 2012 r. (błędnie wskazano 2013r.) spółka ta została wykreślona z rejestru przedsiębiorców, a uprawomocnienie tego faktu nastąpiło dnia 26 maja 2012 r. Dnia 18 czerwca 2012r. wnioskodawca złożył uzupełnienie wniosku, a wraz z uzupełnionym wnioskiem złożył oświadczenie stwierdzające między innymi zgodność podanych we wniosku informacji ze stanem faktycznym i prawnym. W dniu złożenia uzupełnień B. Sp.J. .nie istniała na rynku, a zatem wnioskodawca przedstawił nieprawdziwą informację. Zakwestionowano również oświadczenie, o posiadaniu przez podwykonawcę 6 letniego doświadczenia, ponieważ spółka B. Sp.J. rozpoczęła działalność 8 maja 2008 r., a więc w dacie składania wniosku istniała na rynku 4 lata i 7 dni. Podsumowując stanowisko w przedmiocie niespełnienia kryterium nr 10 NCBiR stwierdziło, że przedstawionego planu budżetu nie można uznać za racjonalny i uzasadniony, ponieważ z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że cały projekt ma być kupiony od spółki, która w dacie składania wniosku nie istniała. T. sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę od powyższego rozstrzygnięcia, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucje pośredniczącą, wskazanie Instytucji Pośredniczącej stanowiska prawnego co do sposobu oceny Protestu i zobowiązanie jej do rozpoznania protestu w terminie 7 lub 14 dni, stwierdzenie na podstawie art.155§1 p.p.s.a. istotnych naruszeń prawa oraz poinformowanie o tym w formie postanowienia właściwej Instytucji Zarządzającej, tj. Ministerstwa Rozwoju Regionalnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1/ naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezastosowanie się Instytucji Pośredniczącej do wiążącego ją stanowiska prawnego co do sposobu ponownej oceny Protestu skarżącej wyrażonego zarówno w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, o których mowa powyżej; 2/ nieuwzględnienie zarzutów skarżącej zawartych w Proteście odnośnie Kryterium merytorycznego dostępu nr 1: Projekt ma charakter innowacyjny co najmniej w skali kraju, podczas gdy skarżąca spełniła wszystkie kryteria wskazane w dokumentacji składającej się na system realizacji programu operacyjnego, a ponadto w wyniku pierwotnego rozpatrzenia Protestu Kryterium to zostało uznane przez Instytucję Pośredniczącą za spełnione i nie było przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sprawa o sygn. akt V SA/Wa 874/13), w wyniku której sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia; 3/ nieuwzględnienie zarzutów skarżącej zawartych w Proteście odnośnie negatywnej oceny spełnienia kryterium merytorycznego dostępu nr 10: "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresów i celów projektu"; 4/ nieuwzględnienie zarzutów skarżącej zawartych w Proteście odnośnie kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1: "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", podczas gdy skarżąca spełniła wszystkie kryteria wskazane w dokumentacji składającej się na system realizacji programu operacyjnego, a ponadto w wyniku pierwotnego rozpatrzenia Protestu Kryterium to zostało uznane przez Instytucję Pośredniczącą za częściowo spełnione, wobec czego w tej części Kryterium to nie było przedmiotem skargi, w wyniku której sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia; skarżąca skarży nieuwzględnienie zarzutów zawartych w proteście odnośnie przedmiotowego kryterium w całości; 5/ nieuwzględnienie zarzutów skarżącej odnośnie zaniżonej oceny (10 na 15 możliwych punktów) kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3: "Poziom gotowości technologii będącej przedmiotem projektu przed rozpoczęciem projektu"; 6/ naruszenie art. 30b ust. 7 Ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z §14 ust. 3 oraz §8 ust. 1 Załącznika 4.4. - Procedura odwoławcza w ramach PO IG poprzez niedochowanie obowiązujących terminów ponownego rozpatrzenia sprawy przez Instytucję Pośredniczącą z uwagi na fakt, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę kasacyjną oraz uprawomocniającego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został wydany dnia 11 lipca 2013 r. (doręczony skarżącej dnia 19 sierpnia 2013 r.), a skarżona informacja nadana została przez IP w placówce pocztowej dnia 28 listopada 2013 r.; 7/ naruszenie §8 ust. 11 pkt 2 Załącznika 4.4. - Procedura odwoławcza w ramach PO IG poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych przez skarżącą zarzutów przedstawionych w Proteście, a także zwrócenia się do skarżącej o złożenie wyjaśnień w sytuacji, gdy powzięła wątpliwości co do prawdziwości podanych przez skarżącą informacji we wniosku o dofinansowanie; 8/ naruszenie §8 ust. 11 pkt 4 Załącznika 4.4. - Procedura odwoławcza w ramach PO IG poprzez brak odniesienia się do każdego z zarzutów podnoszonych przez skarżącą w Proteście w obrębie poszczególnych kryteriów; 9/ naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, tj. naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewniania przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, poprzez niewypełnienie obowiązku dokonania oceny Protestu skarżącej w sposób wnikliwy oraz rzetelny w zakresie ustalenia spełnienia wszystkich kryteriów oceny ustalonych dla konkursu, a także w świetle obiektywnych reguł wiedzy; 10/ naruszenie art. 29 ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nakładanie na skarżącą dodatkowych obowiązków w ramach oceny poszczególnych kryteriów, które to obowiązki nie były i nie są zawarte w dokumentacji składającej się na system realizacji programu operacyjnego w dniu składania Wniosku. Odnosząc się do zawartych w rozpatrzeniu protestu informacji dotyczących spółki B., skarżąca wyjaśniła, że spółka podwykonawcy istnieje na rynku od 16 czerwca 2006 r. jako spółka cywilna. Dnia 8 maja 2008 r. spółka cywilna została przekształcona w spółkę jawną, a 18 maja 2012 r. została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Zatem spółka istnieje od 16 czerwca 2006 r., zmieniała się jedynie forma prawna prowadzenia przez nią działalności. Powołując się na przepisy Kodeksu spółek handlowych wskazała, że spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązku spółki przekształcanej, a zatem nieuzasadnione są zarzuty o przedstawieniu we wniosku informacji nieprawdziwych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.) stanowi, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Ponadto, na mocy art.30e u.z.p.p.r. odpowiednie zastosowanie w sprawie znajduje przepis art.145§1 p.p.s.a. uzależniający możliwość uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia od tego czy stwierdzone naruszenie prawa mogło mieć określony wpływ na wynik sprawy (v: wyrok NSA sygn.akt II GSK 2234/13.) Odnosząc powyższe do rozstrzygnięć wydawanych przez Sądy na podstawie przepisu art.30c ust.3 u.z.p.p.r. za nieuzasadnione należy uznać uwzględnienie skargi jeżeli naprawienie stwierdzonego naruszenia prawa pozostawałoby bez wpływu na wynik postępowania w przedmiocie oceny projektu. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznanej sprawie. W wyniku ponownego rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, że nie zostało spełnione jedno z kryteriów merytorycznych dostępu, tj. kryterium nr 10, a Sąd stanowisko to w pełni podziela. Jak już wyjaśnił WSA w ww. wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn.akt V SA/Wa 874/13 zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach POIG, w zakresie działania 1.4 procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór dokonywany jest w pierwszej kolejności w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne. Kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne dostępu i merytoryczne punktowane. Ocena merytoryczna spełnienia kryteriów dostępu dokonywana jest w systemie "zero- jedynkowym", a spełnienia kryteriów merytorycznych punktowanych w systemie punktowym wg. przypisanej dla danego kryterium skali. Aby wniosek mógł zostać pozytywnie oceniony musi spełnić wszystkie kryteria dostępu, a ponadto uzyskać w ocenie merytorycznej wg. kryteriów punktowanych co najmniej 60 punktów na 100 możliwych (liczonych jako średnia arytmetyczna ocen 3 ekspertów). Dla przedmiotowego działania 1.4 do oceny merytorycznej wskazano 12 kryteriów merytorycznych dostępu i 7 kryteriów merytorycznych fakultatywnych, o zakresie określonym /nazwanym/ co do każdego z tych kryteriów. Niespełnienie któregokolwiek z kryteriów merytorycznych dostępu stanowi o tym, że wniosek musi zostać oceniony negatywnie. Dlatego zarzut błędnej oceny kryterium merytorycznego dostępu nr 10, które również przy poprzednim rozpoznaniu protestu zostało uznane za niespełnione, Sąd uznał za zarzut najdalej idący i dokonał oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia poczynając od tego właśnie kryterium. Ponieważ sprawa była już przedmiotem oceny WSA, który wyżej omówionym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. syg.akt V SA/Wa 874/13 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę NCBiR do ponownego rozpatrzenia protestu, Sąd orzekający w niniejszej sprawie zobowiązany był w pierwszej kolejności dokonać oceny czy, stosownie do art.153 p.p.s.a. wykonane zostały zalecenia Sądu wyrażone w ww. wyroku. Sąd stwierdził, że wskazania te, w zakresie oceny kryterium dostępu nr 10 zostały wykonane w sposób odpowiadający prawu. Sąd rozpoznający sprawę poprzednio wskazał, że "IP winna odnieść się do zarzutu, w przypadku uznania kryterium dostępu nr 10 za niespełnione w oparciu o brak wyszczególnienia kosztów poszczególnych prac w ramach zadań, czy i na podstawie czego wnioskodawca zobowiązany był do takiej, a nie innej szczegółowości przy przedstawianiu kosztów Projektu, bądź rzeczowo uzasadnić stanowisko dlaczego wykazane we wniosku koszty zakupu usługi badawczej nie mogą zostać uznane za racjonale i adekwatne, o ile IP tak uznaje." Rozpoznając ponownie protest IP uznała, że wykazane we wniosku koszty nie mogą zostać uznane za racjonalne i adekwatne z przyczyn innych niż brak szczegółowości przy ich przedstawianiu i uzasadniła swoje stanowisko w sposób, który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie uznał za prawidłowy. NCBiR ustaliło, że podmiot, od którego wnioskodawca ma zamiar zakupić wyniki badań przeznaczając na ten cel 95% budżetu projektu, tj. firma B. Sp. J. została wykreślona w Krajowego Rejestru Sądowego i nie istnieje, w związku z czym przedstawionego planu budżetu nie można uznać za racjonalny i uzasadniony. Ustalenie to jest wystarczającym powodem do stwierdzenia, że kryterium merytoryczne dostępu nr 10 nie zostało spełnione i w konsekwencji do odmówienia przyznania wnioskowanego finansowania. IP prawidłowo ustaliła, a nie kwestionuje tego faktu skarżąca, że dnia 18 maja 2012 r. (błędne wskazanie roku 2013 należy potraktować jako oczywistą omyłkę) spółka ta została wykreślona z rejestru przedsiębiorców, a "uprawomocnienie tego faktu nastąpiło dnia 26 maja 2012 r." Przypomnieć należy, że dnia 18 czerwca 2012 r. wnioskodawca złożył uzupełnienie wniosku, a wraz z uzupełnionym wnioskiem złożył oświadczenie potwierdzając między innymi zgodność podanych we wniosku informacji ze stanem faktycznym i prawnym. W dniu złożenia uzupełnień spółka B. Sp.J. nie istniała, a zatem wnioskodawca przedstawił we wniosku nieprawdziwą informację. Istotą odmowy uznania kryterium nr 10 za spełnione nie jest jednak fakt złożenia nieprawdziwego oświadczenia, ale ustalenie, że 95% wydatków nie może być uznane za uzasadnione, racjonalne i adekwatne, wobec przeznaczenia ich na zakup wyników badań spółki nieistniejącej. Dlatego WSA stwierdził, że Instytucja Pośrednicząca zrealizowała wskazanie Sądu co do dalszego postępowania uzasadniając dlaczego koszty zakupu usługi badawczej nie mogą zostać uznane za racjonalne i adekwatne, a tym samym zarzut naruszenia art.153 p.p.s.a. jest nieuzasadniony. Nie mogą mieć wpływu na ocenę projektu złożone na etapie skargi wyjaśnienia, iż spółka B. Sp.J. została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w konsekwencji czego przejęła wszystkie prawa i obowiązku spółki przekształcanej. Należy pamiętać, że ocena projektu jest dokonywana na podstawie wniosku złożonego przez wnioskodawcę i to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia we wniosku wszystkich informacji niezbędnych do oceny projektu. Należy przypomnieć, że wyłonienie projektów do dofinansowania odbywa się w drodze konkursu. Postępowanie o udzielenie dofinansowania jest postępowaniem sformalizowanym. Jak wynika z Regulaminu przeprowadzania konkursu wnioskodawca składa wniosek w formie elektronicznej i papierowej, a wniosek musi być wypełniony zgodnie z instrukcją jego wypełniania (§6 pkt 1 i 2). Warunkiem przyjęcia wniosku do oceny formalnej jest złożenie w określonym terminie oświadczenia, miedzy innymi, że dane zawarte w wersji elektronicznej wniosku są zgodne z prawdą ( §6 pkt 9). Dokonywana jest ocena wniosku złożonego w formie elektronicznej i papierowej. Możliwe jest tylko jednokrotne poprawienie wniosku, tylko w zakresie elementów wskazanych przez IP i to w zakresie nie mającym zasadniczego charakteru (§7 I Pkt 6 i 7). Ocenie merytorycznej podawane są wnioski poprawne pod względem formalnym (§7 II pkt 5). Na etapie oceny merytorycznej wniosku przewidziano możliwość wycofania wniosku i przekazania do oceny formalnej w przypadku stwierdzenia uchybień formalnych. Nie przewidziano poprawiania czy uzupełniana wniosku w zakresie merytorycznym. Niewątpliwie nie można zaliczyć do braków formalnych wniosku wskazania w nim nieistniejącej spółki jako podmiotu, za którego badania wnioskodawca zapłaci kwotę stanowiącą 95% budżetu projektu. Podkreślenia wymaga, że stosownie do art.37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Dlatego w postępowaniu tym organ oceniający wniosek nie ma ani obowiązku ani prawa do prowadzenia postępowania wyjaśniającego tak jak ma to miejsce w postępowaniu administracyjnym. Nieuzasadnione są więc zarzuty skarżącej dotyczące niezwrócenia się do skarżącej o złożenie wyjaśnień co do przyczyn wykreślenia z KRS spółki B. Sp.J, a tym bardziej prowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia czy spółka ta nie przekształciła się w inny podmiot. Sąd nie stwierdził również, aby w konkursie, w którym oceniany był projekt skarżącej doszło do naruszenia art.. 26 ust.2 u.z.p.p.r. Potencjalni beneficjenci do których skierowany był konkurs mieli do niego równy dostęp, a z dokumentów regulujących zasady oceny projektów nie wynika, aby kryteria ocen były niejasne. Negatywna ocena spełnienia kryteriów przez skarżącą nie stanowi o tym, że zastosowane reguły były nieprzejrzyste, a ocena nierzetelna. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, że przyczyną umieszczenia projektu skarżącej na liście projektów nierekomendowanych do wsparcia było nałożenie na skarżącą dodatkowych obowiązków w ramach niespełnionego kryterium dostępu nr 10. Wobec ustalenia, iż nie zostało spełnione kryterium dostępu nr 10, co powoduje iż protest nie mógł zostać uwzględniony bez względu na spełnienie lub niespełnienie pozostałych kryteriów, Sąd nie odniósł się do oceny pozostałych kryteriów, ponieważ ich ocena nie mogła mieć wpływu na wynik rozpatrzenia protestu, co zostało wyżej wyjaśnione. Z wyżej wyłożonych przyczyn Sąd na podstawie art. 30c ust.3 pkt 2 u.z.p.p.r. oddalił skargę.