V SA/Wa 2826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2014r. nr [...] w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku ze złożoną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2014r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z 8 grudnia 2014r. ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2014r. nr [...]. Przedmiotowe decyzje, jak zaznaczył autor wniosku ustalają kwotę nienależnie pobranych płatności w wysokości 50.000 zł. z tytułu działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego PROW na lata 2007-2013. Wykonanie niniejszych decyzji, zdaniem wnioskodawcy spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, tak majątkowej jak i niemajątkowej, oraz spowodowania trudnych do odwrócenia następstw w sferze egzystencji skarżącego i jego rodziny przez pozbawienie ich podstawowych środków utrzymania. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie decyzji oznaczałoby konieczność sprzedawania poszczególnych składników gospodarstwa rolnego zapewniającego utrzymanie skarżącemu i jego rodzinie. Gospodarstwo rolne, które wraz z rodziną prowadzi skarżący jest jedynym źródłem dochodu, a wszelka ingerencja polegająca na przymusowym wyzbyciu się technologicznie i ekonomicznie istotnego substratu gospodarstwa rolnego wpłynie w sposób nieodwracalny na utratę źródła utrzymania, co przyczyni się do postępującego regresu ekonomicznego oraz pauperyzacji w ramach wszelkich obszarów życia skarżącego i jego rodziny. Do wniosku załączono upomnienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z [...] września 2014r. wzywające skarżącego do zapłaty spornej należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozstrzygnięcie podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma więc charakter tymczasowy - obowiązywanie ochrony tymczasowej ustaje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do takich skutków zaliczyć należy sytuację kiedy to wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do licytacji majątku wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II FSK 250/05; dostępne jw.). Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podkreśla, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie decyzji, która opiewa na sumę 50.000 zł. odbyłoby się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego i jego rodziny. Wskazać należy, że skarżący nie posiada w chwili obecnej środków potrzebnych do uiszczenia kwoty określonej w decyzji organu, a co za tym idzie ewentualna egzekucja stworzy konieczność wyprzedaży składników posiadanego gospodarstwa rolnego, tym samym przemawia to za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd przychylając się do wniosku skarżącego miał na uwadze przede wszystkim to, iż skarżący otrzymał od organu upomnienie nr [...] z [...] września 2014r. dotyczące spornej kwoty, a zatem realnym staje się wszczęcie egzekucji, co spowoduje sprzedaż wartościowych, pod względem prowadzenia gospodarstwa rolnego – składników majątku skarżącego i jego rodziny. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji postanowienia.