V SA/Wa 2830/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant - specjalista Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie Banku Gospodarstwa Krajowego zawarte w piśmie z dnia ... października 2016 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Bankowi Gospodarstwa Krajowego; 2. zasądza od Banku Gospodarstwa Krajowego na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 868.50 zł (osiemset sześćdziesiąt osiem złotych i pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez S. Sp. z o. o. z siedzibą w G. (dalej: skarżąca) jest rozstrzygnięcie Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: BGK lub Instytucja Pośrednicząca) zawarte w piśmie z [...] października 2016 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżąca wnioskiem nr [...] z [...] stycznia 2016 r. wystąpiła o dofinansowanie projektu pn. "[...]", zgłoszonego w konkursie przeprowadzonym w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, III oś priorytetowa "Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach", Działanie 3.2 "Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R", Poddziałanie 3.2.2 "Kredyt na innowacje technologiczne". Pismem z [...] kwietnia 2016 r. BGK poinformował skarżącą, że jej wniosek został oceniony pozytywnie pod kątem spełnienia kryteriów formalnych określonych dla poddziałania 3.2.2 Kredyt na innowacje technologiczne POIR 2014-2020. Z kolei pismem z [...] lipca 2016 r. BGK poinformował skarżącą, że po dokonaniu oceny formalnej i merytorycznej uznano, że nie zostały spełnione dwa kryteria wyboru projektów: - kryterium obligatoryjne nr 1: Zgodność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu oraz przedmiotu projektu z wymogami dla poddziałania; - kryterium fakultatywne nr 8: Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego. W uzasadnieniu oceny stwierdzono, że skarżącej przesłano w załączeniu wyniki oceny merytorycznej wniosku, dokonanej przez panel ekspertów zewnętrznych, w formie trzech kart oceny merytorycznej, z punktacją i uzasadnieniem trzech ekspertów zewnętrznych. Przywołano § 10 Regulaminu konkursu. Wskazano, że w przypadku rozbieżnej oceny ekspertów w ramach danego kryterium (lub podkryterium, jeśli dotyczy), ostateczny wynik oceny kryterium/podkryterium jest ustalany według następującej zasady: jeśli są dwie jednakowe oceny, a ocena trzeciego eksperta jest inna, to brana jest pod uwagę jednakowa ocena przyznana przez dwóch ekspertów; jeśli oceny trzech ekspertów są różne, brana jest pod uwagę ocena pośrednia (odrzucane są oceny skrajne) - § 10 ust. 3 Regulaminu konkursu. Pod tak przeprowadzoną oceną wniosku o dofinansowanie podpisali się: Dyrektor Departamentu Programów Europejskich A.G. i Zastępca Dyrektora Departamentu Programów Europejskich T.B. Skarżąca pismem z 11 sierpnia 2016 r. wniosła protest od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Podniosła, że w przeprowadzonej ocenie i w będących jej podstawą ocenach ekspertów występują liczne błędy merytoryczne, wynikające z nieuwzględnienia istotnych aspektów i okoliczności wskazanych we wniosku o dofinansowanie oraz w załączonych do wniosku dokumentach. Równocześnie sformułowała zarzut szeregu błędów o charakterze proceduralnym w przeprowadzonej ocenie. Błędy te zdaniem skarżącej miały istotny wpływ na przyznaną punktację, co skutkowało odmową przyznania promesy premii technologicznej i stanowiło złamanie § 10 ust. 3 Regulaminu konkursu. Skarżąca przedstawiła szczegółowe zastrzeżenia do dokonanej przez ekspertów oceny: - kryterium nr 1: Zgodność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu oraz przedmiotu projektu z wymogami dla poddziałania, ppkt 1.3 czy przedmiot projektu jest zgodny z art. 3 ust. 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, który stanowi, że kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia, będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego; - kryterium nr 2: Innowacyjność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu; - kryterium nr 3: Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi), ppkt 3.1-6.B. planowany do wytwarzania towar/proces/usługa może być określony jako produkt przełomowy z punktu widzenia danej branży (np. posiadający potencjał wpływający na dalszy jej rozwój; zawierający nowe korzystne rozwiązania, które nie były wcześniej dostępne w rozwiązaniach alternatywnych), ppkt 3.2-6.C.d. czy rezultat projektu ms charakter uniwersalny, tj. czy posiada cechy, które umożliwiają jego adaptację do nowych celów, nieopisanych w projekcie (tj. czy specyfika danego rezultatu projektu nie wymusza jego stosowania w ścisłym, ograniczonym zakresie opisanym w projekcie)? Po przeanalizowaniu protestu, pismem z [...] października 2016 r. nr [...] rozstrzygnął o nieuwzględnieniu protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. W rozstrzygnięciu wskazano, że na podstawie art. 55 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 1146 ze zm. – dalej ustawa wdrożeniowa) oraz w związku z zawartą 30 maja 2016 r. umową pomiędzy Ministrem Rozwoju (Instytucją Zarządzającą) a BGK (Instytucją Pośredniczącą), BGK pełni rolę Instytucji Pośredniczącej dla poddziałania i tym samym dokonuje oceny protestów. Podano, że w wyniku dokonanej przez kolejnego niezależnego eksperta powołanego przez IP oceny zakwestionowanych przez skarżącą kryteriów, projekt uzyskał następującą liczbę punktów w zakresie następujących kryteriów: - kryterium nr 1: Zgodność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu oraz przedmiotu projektu z wymogami dla poddziałania – 0.00; - kryterium nr 2: Innowacyjność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu – 0.00; - kryterium nr 3: Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi) – 4.00. W związku z tym stwierdzono, że projekt nadal nie spełnia kryteriów obligatoryjnych a złożony protest jest bezzasadny. Podkreślono, że mimo iż skarżąca w złożonym proteście zarzuciła oceniającym szereg błędów o charakterze proceduralnym, nie wskazała zarzutów dotyczących naruszenia procedury. Wskazano, że wszystkie kwestie poruszone w proteście dotyczą oceny merytorycznej projektu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu stwierdzono, że skarżącej przesłano w załączeniu wynik oceny merytorycznej wniosku, dokonanej przez eksperta zewnętrznego w formie kopii karty oceny merytorycznej, z punktacją i uzasadnieniami eksperta (przywołano § 14 Regulaminu konkursu) w zakresie tych kryteriów, które zostały zakwestionowane przez skarżącą. Pod tak przeprowadzonym rozpoznaniem protestu podpisał się: Zastępca Dyrektora Departamentu Programów Europejskich T. B. Pismem z 21 października 2016 r. strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na negatywne rozpatrzenie protestu zawarte w piśmie z [...] października 2016 r. Powołując się na 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zarzuciła przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa procesowego i materialnego, tj. przede wszystkim: naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wobec wydania rozstrzygnięcia bez uzasadnienia, z którego wynikałoby jakie konkretnie przyczyny leżały u podstaw nieuwzględnienia protestu, a także poprzedzającego to rozstrzygnięcie zawiadomienia o odmowie przyznania premii technologicznej, co miało istotny wpływ na wynik oceny, bowiem, jak wynika z treści oceny ekspertów (trzech pierwszych), istota nowej proponowanej przez skarżącą technologii (skarżąca chce produkować nowatorski nieznany na rynku polskim produkt) nie została rozumiana przez eksperta, który wbrew treści wniosku przyjął, że produkty gotowe będą kupowane przez skarżącą i dodatkowo przetwarzane, a nie jak skarżąca proponuje w całości wyprodukowane przez nią; niezapoznanie się eksperta z wnioskiem wyklucza możliwość przyjęcia wniosków tych ekspertyz jako podstawy do odmowy uwzględnienia wniosku i nieuwzględnienia protestu, co miało istotny wpływ na wynik oceny; naruszenie art. 46 ust. 3 i art. 49 ustawy wdrożeniowej wobec braku uzasadnienia i oceny ocen powołanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego ekspertów lub zastąpienie uzasadnienia załączonymi do rozstrzygnięcia ocenami ekspertów powołanych przez BGK, co miało istotny wypływ na wynik oceny; naruszenie art. 37 ust. 1, art. 44 i art. 49 ustawy wdrożeniowej poprzez nieprowadzenie konkursu w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, co było związane przede wszystkim z nieokreśleniem zasad jakie obowiązywały przy pracy ekspertów, niewezwania o udzielenie wyjaśnień zwłaszcza przy ocenie spełniania kryterium dostępu, które skutkowało odrzuceniem wniosku (braków, na które uwagę zwrócił ekspert ujawniony przez BGK przy wydaniu orzeczenia o nieuwzględnieniu protestu), nie odrzuceniu ekspertyz, z których wynika, że ekspert nie zapoznał się z wnioskiem w stopniu, który umożliwiał jego ocenę, co miało istotny wpływ na wynik oceny; naruszenie art. 41 ustawy wdrożeniowej w związku z § 14 ust. 3 i § 10 regulaminu konkursu poprzez rozpatrzenie protestu nie przez BGK, ale przez czwartego eksperta; naruszenie art. 41 ustawy wdrożeniowej w związku z § 10 i § 14 regulaminu konkursu poprzez udział w ocenie wniosku czterech ekspertów zamiast trzech; art. 3 ust. 4, art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz § 4 ust. 2 regulaminu konkursu poprzez niezgodne z przepisami interpretację pojęcia nowa technologia, to jest przyjęcie w ujawnionej przy rozpatrywaniu protestu opinii eksperta, że zgłoszony projekt nie stanowi nowej technologii, gdy o tym czym jest nowa technologia nie przesądza fakt zakupu maszyn, ale umiejętność wdrożenia na tych maszynach nowej technologii w wyniku zastosowania której powstanie nowatorski nieznany w Polsce produkt; przepisów ww. ustaw i regulaminu poprzez nieuwzględnienie protestu i negatywną ocenę mimo że przedstawiony wniosek odpowiadał wymogom konkursu i powinien przejść pozytywnie ocenę merytoryczną, o czym świadczą opinie niezależnych ekspertów przedstawione przez skarżącą. Formułując w ten sposób zarzuty skarżąca wniosła o: - uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą, którą jest w Bank Gospodarstwa Krajowego; - zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę BGK wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to (poza wskazanymi wyjątkami) weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez BGK, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] października 2016 r., stwierdzić należy, że nie odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania BGK z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020; - przepisami k.p.a. dotyczącymi wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów; - ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1710 ze zm.). Istotne znaczenie ma także Regulaminem konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020 Oś Priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie 3.2: Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R Poddziałanie 3.2.2.: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs nr 2 rok: 2016. W pierwszej kolejności z urzędu należy wskazać, że mająca zastosowanie przy rozstrzyganiu protestu procedura odwoławcza uregulowana została w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Co oczywiste każda Instytucja Pośrednicząca ma obowiązek przestrzegania tych unormowań. Zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W realiach rozpoznawanej sprawy pracownicy Instytucji Pośredniczącej - BGK działają przy tym w ramach powierzonemu temu podmiotowi władztwa administracyjnego jak pracownicy organu administracji publicznej, zaś ich rozstrzygnięcia podlegają z punktu widzenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a kontroli analogicznej do kontroli decyzji administracyjnej. Stosowanie w postępowaniu odwoławczym art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a ma zapewnić bezstronność i obiektywizm rozpoznania środka zaskarżenia (tutaj: protestu). Podpisanie rozstrzygnięcia kontrolowanego i rozstrzygnięcia kontrolującego to pierwsze jest przy tym oczywiście tożsame z braniem udziału w wydaniu obu tych aktów. W rozpoznawanej sprawie zarówno pismo z [...] lipca 2016 r. informujące o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie, jak i rozstrzygnięcie BGK zawarte w piśmie z [...] października 2016 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie zostało podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Programów Europejskich T. B. W istocie rozpoznał on w imieniu Instytucji Pośredniczącej - BGK środek odwoławczy od wcześniej wydanego przez siebie rozstrzygnięcia. Oceny tej nie zmienia to, że pod oceną projektu z [...] lipca 2016 r. podpisała się także Dyrektor Departamentu Programów Europejskich A. G. Opisane wadliwe działanie jest po pierwsze sprzeczne z wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wymogiem przeprowadzenia konkursu w sposób rzetelny i bezstronny. Wskazane uchybienie nie może więc nie mieć wpływu na wynik oceny wniosku o dofinansowanie. Po wtóre w postępowaniu administracyjnym stanowi podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Ustawa wdrożeniowa nie odsyła wprawdzie do tego ostatniego przepisu wprost, ale nie sposób przyjąć by zignorowanie normy art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wiązało się z koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego aktu obarczonego taką wadą. Art. 67 ustawy wdrożeniowej odsyła przecież do przepisów dotyczących wyłączenia pracownika, a więc i do następstw będących konsekwencją ich zignorowania, zarówno do normy sankcjonowanej, jak i normy sankcjonującej. Pogląd przeciwny sprowadzałby odesłanie zawarte w ustawie wdrożeniowej do normy o charakterze lex imperfecta, co byłoby sprzeczne z domniemaniem racjonalnego działania ustawodawcy. Rację ma skarżąca wskazując, że w realiach sprawy zarówno pierwotnie przeprowadzona ocena wniosku o dofinansowanie, jak i rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpoznania protestu od tego wniosku nie zawierają w istocie uzasadnienia. Zastępują je wyłącznie dołączone karty ocen wniosku o dofinansowanie dokonane przez ekspertów. Zasadnie skarżąca argumentuje, że takie działania Instytucji Pośredniczącej - BGK są sprzeczne z brzmieniem art. 46 ust. 3 i art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Z przepisów tych jasno wynika, że stosownych rozstrzygnięć w konkursie dokonuje instytucja organizująca konkurs (tutaj: Instytucja Pośrednicząca - BGK), zaś protest rozpatruje właściwa instytucja zarządzająca lub pośrednicząca (tutaj: Instytucja Pośrednicząca – BGK) a nie eksperci, z których pomocy organ ten korzysta. Jednoznacznie wskazują na to także § 14 ust. 3 Regulaminu konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020 Oś Priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie 3.2: Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R Poddziałanie 3.2.2.: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs nr 2 rok: 2016. To, że eksperci mają pomagać stosownym instytucjom w wydaniu rozstrzygnięć, nie upoważnia tych ostatnich do zastąpienia uzasadnień swoich aktów prostym odesłaniem do dołączonych kart oceny. Ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł. Zatem na etapie ponownego badania sprawy (po wniesionym proteście), beneficjent powinien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, winien uzyskać ocenę ze szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizą ocen ekspertów uwzględniającą zarzuty oraz uwagi zarówno ekspertów jak i wnioskodawcy. Informacja podlegająca ocenie sądu administracyjnego (w tym wypadku pismo BGK) musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Tylko wówczas sąd administracyjny może odnosić się do zarzutów skargi, poznać stanowisko instytucji ponownie oceniającej projekt i ocenić czy tak przeprowadzona ocena jest zgodna z prawem. Oznacza to, że instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów. Z treści użytego w art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej sformułowania "...informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem" nie można wyprowadzać wniosku, że w informacji zawierającej ocenę o wynikach rozpatrzenia protestu, nie ma obowiązku wskazywania powodów, które zadecydowały o jego nieuwzględnieniu. Taka interpretacja art. art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej byłaby sprzeczna z art. 2 Konstytucji zważywszy to, że w ustawie wdrożeniowej przewidziano specyficzny i zmodyfikowany sposób procedowania oraz to, że informacja o ocenie jest przedmiotem kontroli sądowo administracyjnej (por. wydane na podstawie analogicznych uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyroki NSA: z dnia 11 lipca 2013 r. o sygn. akt II GSK 1113/13, z dnia 16 marca 2016 r. o sygn. akt. II GSK 603/16, z dnia 4 lipca 2013 r. o sygn. akt II GSK 1051/13). W tej sytuacji wobec wagi wskazanych uchybień, przedwczesne i zbyteczne stało się odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi. W ponownym postępowaniu BGK rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.