II GSK 603/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz (spr.) Sędzia del. WSA Inga Gołowska Protokolant Beata Cisek - Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1101/15 w sprawie ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w K. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1101/15, w sprawie ze skargi [...] na rozstrzygnięcie [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej, stwierdził, że: ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] (pkt I.); zasądził od [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II). Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. I W dniu [...] marca 2013 r. [...] (MCP) odrzuciło na etapie oceny merytorycznej – oceny technicznej projekt I[...] (spółka lub wnioskodawca) pt. "Innowacyjny projekt [...] przyczyniający się do wdrożenia wyników B+R mających znaczenie dla rozwoju gospodarczego". Powodem odrzucenia projektu był wynik weryfikacji przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów złożoną z ekspertów, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) - ze względu na niespełnienie kryteriów wyboru projektów w zakresie oceny technicznej, przyjętych przez Komitet Monitorujący MRPO uchwałą nr 26/08 z dnia 22 lutego 2008 r. Kryteria te zamieszczone zostały w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr 938/07 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 27 listopada 2007 r. ze zm. (dalej: Kryteria wyboru projektów). Sprecyzowano, że projekt został odrzucony ze względu na fakt niespełnienia kryterium nr 2 "Wykonalność finansowa i prawidłowość przygotowania analiz finansowych oraz trwałość projektu" oraz kryterium nr 4 "Charakterystyka projektu pod kątem jego szczegółowej oceny", zgodnie z uzasadnieniem wskazanym w załączonych kartach oceny merytorycznej. Zarząd Województwa Małopolskiego rozstrzygnięciem z dnia [...] maja 2013 r. nie uwzględnił protestu spółki od ww. rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 624/13 stwierdził, iż ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Małopolskiego. W ocenie Sądu I instancji organ naruszył art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust 2 u.z.p.p.r., ponieważ nie przeprowadzono kompletnej oceny projektu według ustalonych kryteriów i częściowo oceniono projekt biorąc pod uwagę nie mające zastosowania kryteria. Zdaniem Sądu naruszono także ust. 2 tego przepisu, ponieważ niektóre zarzuty organu są niejasne i uzasadnione w sposób niewyczerpujący. WSA wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ powinien dokonać oceny projektu bez pominięcia istotnych elementów każdego z kryteriów nr 2 i nr 4, w szczególności zaś zwrócić uwagę na konieczność szczegółowej i pełnej oceny charakteru przedstawionych przez skarżącego badań, cele jednoznacznego ustalenia, czy odpowiadają one pojęciu badan B+R zdefiniowanemu w § 5 pkt. 24 i czy wnioskodawca spełnił warunek dotyczący wdrożenia tych badań, mając na uwadze treść § 5 pkt. 19 regulaminu konkursu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2314/13, oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa Małopolskiego od ww. wyroku. W uzasadnieniu Sąd II instancji podzielił stanowisko Sądu I instancji i stwierdził, że nie zostały zachowane reguły właściwej oceny merytorycznej projektu według kryterium 2 i 4 z przyczyn szczegółowo wyartykułowanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., poinformowało wnioskodawcę o ponownym odrzuceniu wniosku na etapie oceny technicznej w ramach konkursu. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wywiodła [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 746/14, skargę odrzucił. W uzasadnieniu WSA podniósł, że wyrokiem tut. Sądu z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 624/13 przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji zarządzającej, tj. Zarządowi Województwa, a nie instytucji pośredniczącej, tj. [...] . W konsekwencji organem właściwym do wydania rozstrzygnięcia był Zarząd Województwa. Ten z kolei zobowiązany był ponownie rozpoznać protest od informacji MCP z dnia [...] marca 2013 r., zgodnie ze wskazaniami Sądu. Zarząd Województwa Małopolskiego (IRP) ponownie rozpatrzyła protest złożony w dniu [...] kwietnia 2013 r. i po jego uwzględnieniu w dniu [...] kwietnia 2015 r. przekazała projekt do ponownej oceny merytorycznej. [...] jako Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: IOK) po przeprowadzeniu ponownej oceny, pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. poinformowała wnioskodawcę, iż projekt został odrzucony na etapie oceny technicznej ze względu na niespełnienie kryterium nr 4. Jednocześnie poinformowano spółkę, iż ma ona możliwość wniesienia skargi bezpośrednio do WSA w Krakowie. Pomimo ww. pouczenia wnioskodawca w dniu 5 lipca 2015 r. wniósł protest od wyników ponownej oceny projektu. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt: III SA/Kr 746/14 oraz postanowieniem NSA z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt. II GSK 7/15 na rozstrzygnięcie IOK z dnia [...] czerwca 2015 r. powinien przysługiwać protest. Powyższe z tego względu, że pismo IOK jest rozstrzygnięciem "pierwszoinstancyjnym". W dniu [...] lipca 2015 r. Zarząd Województwa Małopolskiego pozostawił protest bez rozpatrzenia. Powyższe z tego względu, że został on złożony w sposób sprzeczny z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Regulaminem Konkursu. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 1438/15 skargę strony na ww. rozstrzygnięcie oddalił. Na rozstrzygnięcie [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. (znak pisma: [...]) w sprawie odrzucenia projektu na etapie oceny technicznej, równolegle [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r. stwierdził, że ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...]. Sąd I instancji wskazał, że cel i zakres konkursu, zasady jego organizacji, warunki uczestnictwa, kryteria i sposób wyboru projektów, termin graniczny rozstrzygnięcia konkursu, procedurę odwoławczą oraz informacje niezbędne podczas przygotowania dokumentacji konkursowej został opisany w regulaminie konkursu stanowiącym załącznik Nr 1 do Uchwały nr 653/12 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 14 czerwca 2012 r. W regulaminie konkursu przewidziano, że wnioskodawca, którego projekt został oceniony negatywnie, uprawniony jest do złożenia protestu w terminie 14 dni od otrzymania przez wnioskodawcę pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu (§ 21 pkt 6). Protest wnosi się na piśmie bezpośrednio do Instytucji Zarządzającej (§ 21 pkt 9). Wnioskodawca może wnieść skargę w terminie 14 dni od otrzymania informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu, pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia lub negatywnym wyniku ponownej oceny projektu przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (§ 21 pkt 32). Zatem procedura odwoławcza w odniesieniu do spornego projektu oraz procedura jego wyboru kończą się wraz z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania - ewentualnie w wyniku ponownej oceny projektu. Z tej regulacji proceduralnej wynika, że ponowna ocena projektu przez MCP, działającą w oparciu o powierzone zadania przez Zarząd Województwa, dokonana po przekazaniu jej projektu przez Instytucję Zarządzającą w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu, jest ostateczna. Oznacza to, że od rozstrzygnięcie MCP nie przysługuje już protest tylko skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2011 r. (sygn. akt II GSK 1494/10) i z 16 listopada 2010 sygn. akt II GSK 1175/10) oraz w wyroku WSA z dnia 26 lipca 2011 r. (sygn. akt III SA/Kr 190/11) i NSA z dnia 8 listopada 2013 r. (sygn. akt II GSK 2014/13). Ponadto kwestia ta została już przesadzona prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1438/15, gdzie oddalił skargę strony na pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie kryteria wyboru projektów wskazane zostały w regulaminie konkursu stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 14 czerwca 2012 r. nr 653/12 . Zgodnie z § 19 pkt 34 regulaminu konkursu projekt może podlegać odrzuceniu w szczególności, gdy: a) nie spełni wymogów formalnych, z zastrzeżeniem ust. 19 niniejszego paragrafu; b) uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub załączonej dokumentacji, jak również dodatkowe wyjaśnienia, nie zostaną złożone w określonym terminie; c) pomimo uzupełnienia/korekty wniosku o dofinansowanie lub załączonej dokumentacji, stwierdzone zostaną błędy lub jeśli dodatkowe wyjaśnienia na piśmie są niewystarczające; d) Wnioskodawca wprowadzi zmiany we wniosku o dofinansowanie lub załączonej dokumentacji bez przedstawienia dodatkowych wyjaśnień w tym zakresie; e) zostanie oceniony negatywnie na etapie oceny technicznej; f) na etapie właściwej oceny merytorycznej uzyska poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W myśl § 35 Regulaminu informacja o odrzuceniu projektu wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości złożenia protestu przekazywana jest w formie pisemnej listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Z kolei na podstawie § 21 pkt 12 lit. d) Regulaminu protest powinien zawierać wyczerpujące określenie zarzutów odnośnie przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem, w jakim zakresie, zdaniem wnioskodawcy, ocena złożonego wniosku o dofinansowanie nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Jednocześnie na zasadzie § 21 pkt 25 regulaminu, IOK - po otrzymaniu informacji od Instytucji Rozpatrującej Protest o uwzględnieniu protestu - dokonuje zgodnie z rozstrzygnięciem protestu ponownej oceny projektu w kryteriach będących przedmiotem protestu, na zasadach i w terminach określonych dla poszczególnych etapów oceny w § 19 Regulaminu. Wobec wymagań jakie winien zawierać protest, zakresu ponownej oceny związanej z uwzględnieniem w części lub w całości zarzutów protestu, co do poszczególnych kryteriów, jak również wobec faktu, że pierwotna informacja o odrzuceniu projektu powinna posiadać uzasadnienie, nie może budzić wątpliwości, że to [...] jako Instytucję Organizującą Konkurs obciąża obowiązek uzasadnienia rozstrzygnięcia w przedmiocie wyniku ponownej oceny, gdyż to jej rozstrzygnięcie, a nie wprost ocena, na której jest oparte, może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (§ 21 pkt 25). W ocenie Sądu I instancji, beneficjent winien otrzymać ocenę zawierającą precyzyjne i czytelne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. Tym samym ocena ta winna zawierać przynajmniej syntetyczne zestawienie informacji zawartych w karcie oceny merytorycznej wskazujące na sposób wyliczenia i ilość punktów jakie w wyniku weryfikacji dla danego projektu zostały przyznane, by jednoznacznie stwierdzić, czy istotnie projekt przeszedł pomyślnie, (bądź nie) etap oceny merytorycznej. Wnioskodawca otrzymując zaskarżoną informację nie może domyślać się powodów podjętej oceny - na podstawie samodzielnej analizy kart oceny merytorycznej. Pomimo tego, iż zaskarżone pismo z [...] czerwca 2015 r. nie jest decyzją administracyjną i nie należy stosować tutaj reguł postępowania odnoszących się do takich rozstrzygnięć, to uzasadnienie - o którym mowa w § 19 pkt 35 w zw. z art. 21 pkt 28 i 30 regulaminu konkursu - winno zawierać takie informacje, które umożliwią czytelne zrozumienie motywów podjętej oceny bez potrzeby dokonywania analizy akt sprawy. Analizowana informacja nie posiada uzasadnienia rozstrzygnięcia. Poza powołaną podstawą prawną i wskazaniem sytuacji faktycznej wydanego rozstrzygnięcia, zawarto jedynie lapidarną informację o przekazaniu stronie kart oceny merytorycznej oraz stosowne pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu. Nie jest dopuszczalne takie uzasadnienie informacji dotyczącej oceny projektu, które odsyła w całości do oceny ekspertów. W ocenie Sądu I instancji takie działanie narusza również art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. Idea udziału ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów wzorowana jest na regulacjach kodeksowych, umożliwiających wykorzystanie przez organ rozstrzygający daną sprawę wiedzy specjalnej, koniecznej do prawidłowego odtworzenia elementów stanu faktycznego. Celem udziału ekspertów w postępowaniu konkursowym jest dostarczenie właściwej instytucji wiadomości specjalnych, koniecznych do dokonania oceny projektu, nie zaś zastępowanie instytucji w tej funkcji. Ostatecznej oceny projektu dokonuje bowiem stosowny organ, który obowiązany jest rozstrzygnięcie prawidłowo uzasadnić. Sąd I instancji wskazał, że ocena projektu narusza art. 26 ust. 2 uzppr oraz art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 30e u.z.p.p.r., w myśl którego oceną prawną i wskazaniami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 624/13 związany był nie tylko Sąd w obecnej sprawie, ale także instytucje i podmioty dokonujące ponownej oceny wniosku w tym również Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości . W uzasadnieniu cyt. wyroku WSA w Krakowie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania podniósł, że instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 tego przepisu, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Realizacja powyższych celów ustawowych nakłada na podmioty dokonujące oceny zgłoszonego projektu obowiązek wnikliwego i rzetelnego badania wniosku pod kątem spełnienia kryteriów ustawowych, ustalonych dla konkursu wszystkich kryteriów oceny, oraz obiektywnych reguł wiedzy. Rozstrzygnięcia organu winny być należycie uzasadnione, tylko wtedy w rzeczywistości zagwarantowana zostanie realizacja wymogów równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów jak również rzetelności i bezstronności oceny projektów. Formułowane przez organ zarzuty, na których opiera on negatywną ocenę projektu., muszą być szczegółowo, w sposób nie budzący wątpliwości, wyczerpująco uzasadnione. WSA zauważył, że przedmiotem skargi nie było rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu, lecz rozstrzygnięcie IOK z dnia [...] czerwca 2015 r. podjęte po ponownej – w następstwie uwzględnienia protestu – ocenie. Z tych względów [...], która w poprzednich sprawach nie była stroną postępowania sądowo–administracyjnego, związana jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania dokonanymi przez sąd administracyjny, w takim zakresie w jakim ocenę tę i wskazania – będąc związana art. 153 p.p.s.a. – przekazała jej Instytucja Rozpatrująca Protest – w trybie § 21 pkt 27 regulaminu konkursu. Zatem wskazania Sądu odnoszą się również do oceny dokonanej przez IOK i powinny znaleźć swoje odzwierciedleniu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] czerwca 2015 r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy IOK zobowiązana będzie dokonać rozstrzygnięcia zawierającego uzasadnienie odnoszące się również do wskazań zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 624/13. II [...] złożyło skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi - na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 30e uzppr - zarzucono: I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, ze informacja Dyrektora [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku złożonego przez [...] nie zawiera precyzyjnego i czytelnego uzasadnienia oraz błędne przyjęcie, że karty oceny merytorycznej, załączone przez [...] do informacji o wynikach oceny projektu, nie umożliwiają czytelnego zrozumienia motywów podjętej oceny; b) art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez błędne przyjęcie, że informacja Dyrektora Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w przedmiocie negatywnej oceny wniosku nie posiada właściwego uzasadnienia negatywnej oceny wniosku złożonego przez [...] oraz błędne przyjęcie, że załączenie przez [...] kart oceny merytorycznej do informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30 a ust. 3 u.z.p.p.r. stanowi działanie niedopuszczalne; c) art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 oraz art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych regulacji sprowadzające się do przyjęcia, iż [...]nie przeprowadziło wymaganej przepisami prawa oceny wniosku złożonego przez [...], a informacja Dyrektora [...]o wynikach oceny projektu z dnia [...] czerwca 2015 r. nie zawiera należytego uzasadnienia, w tym nie wskazuje powodów negatywnej oceny wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do stwierdzenia naruszenia przez Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości art. 153 p.p.s.a; II. Naruszenie przepisów postepowania, tj. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Argumentację na poparcie zarzutów skarżący kasacyjnie organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie ze względu na brak usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji. Niezasadne są zarzuty naruszenia prawa materialnego, sformułowane w punkcie I lit. a)-c) petitum skargi kasacyjnej, tj. art. 30a ust. 3, art. 26 ust. 2. art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. oraz art. 153 p.p.p.s.a. Istota tych zarzutów sprowadza się do błędnej wykładni tych przepisów poprzez uznanie przez Sąd I instancji, że rozstrzygnięcie Dyrektora [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie negatywnej oceny złożonego przez spółkę wniosku nie zawiera należytego i czytelnego uzasadnienia, w tym nie wskazuje powodów negatywnej oceny wniosku oraz błędne przyjęcie, że karty oceny merytorycznej, załączone przez [...] do informacji o wynikach oceny projektu, nie umożliwiają czytelnego zrozumienia motywów podjętej oceny. Ma rację Sąd I instancji podnosząc, że [...] jako organ dokonujący ponownej oceny wniosku był związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2013 r. o sygn. akt I SA/Kr 624/13, którego ocenę zaakceptował NSA w wyroku z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2314/13, oddalającym skargę kasacyjną Zarządu Województwa Małopolskiego. Jak trafnie stwierdza Sąd I instancji ta ocena i wskazania wiązały nie tylko ten Sąd, ale także instytucje i podmioty dokonujące ponownej oceny wniosku w tym również [...]. Już w tym wyroku WSA w Krakowie – powołując się na art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. – wskazał, że rozstrzygnięcia organu winny być należycie uzasadnione, tylko wtedy w rzeczywistości zagwarantowana zostanie realizacja wymogów równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów jak również rzetelności i bezstronności oceny projektów. WSA w tyn wyroku stwierdził, że formułowane przez organ zarzuty, na których opiera on negatywną ocenę projektu., muszą być szczegółowo, w sposób nie budzący wątpliwości, wyczerpująco uzasadnione. Zdaniem Sądu, uzasadnienie negatywnej oceny w ramach kryteriów nr 2 i nr 4 konkursu, nie czyni zadość wskazanym wymogom. Odnosząc do zarzutów wskazanych w pkt I petitum skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. wskazano, że instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Natomiast przepis art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. stanowi, że w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Z regulacji tych wynika zatem, że zamiarem ustawodawcy było, aby każdy projekt był oceniany rzetelnie i bezstronnie, a tylko dodatkowo ustawodawca przewidział możliwość powołania eksperta w celu zapewnienia tej rzetelności i bezstronności. Oba przepisy nakazujące rozpoznanie projektów w sposób rzetelny i bezstronny z uwzględnieniem zasad równego dostępu i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu określają fundamentalne zasady rozpoznania składanych wniosków (vide wyrok NSA z dnia 2.03. 2010 r., sygn. akt II GSK 126/10 niepublikowany). Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, iż informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną (art. 30g u.z.p.p.r.), jednocześnie jednak z treści art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. wyraźnie wynika, że informacja właściwej instytucji skierowana do wnioskodawcy o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu musi zawierać uzasadnienie tej oceny. Jest ono szczególnie ważne, gdy ta ocena jest negatywna. Ustawodawca wskazując w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. na konieczność zamieszczenia w informacji uzasadnienia oceny, nie wskazał expressis verbis, co winno zawierać takie uzasadnienie. Jak przyjmuje NSA w orzecznictwie uzasadnienie informacji o wynikach oceny, o którym stanowi art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r., musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu lub skargi do sądu administracyjnego od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie, dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu (por. m. in. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r. o sygn. akt II GSK 1051/13). Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów." Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie organu, Sąd I instancji słusznie przyjął, że na etapie ponownego badania sprawy, a więc dokonywania oceny projektu beneficjent powinien uzyskać szczegółowe stanowisko organu, dlaczego mimo pozytywnego rozpoznania odwołania, ponowna ocena projektu w tym samym zakresie – jest negatywna. Dołączenie przez organ do informacji o ocenie projektu kart merytorycznych ocen ekspertów nie można uznać za uzasadnienie stanowiska organu (por. m. in. wyrok NSA z 31 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1366/13). Zatem, podlegające ocenie Sądu informacje powinny wskazywać powody, które mimo pozytywnego rozpoznania odwołania zdecydowały o negatywnej ocenie projektu. Dopiero wówczas Sąd rozpoznający skargę jest w stanie poznać stanowisko organu, ocenić zarzuty przedstawione w skardze i stwierdzić czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem. Rację ma Sąd I instancji, że wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, uzasadnienie informacji o wynikach oceny w tej indywidualnej sprawie nie spełnia tych wymogów. Zatem zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ w tej konkretnej sprawie zapomniał o ustawowej roli i nadrzędnym celu jaki ma spełniać uzasadnienie informacji o wynikach oceny. W konsekwencji wbrew twierdzeniom zawarty w skardze kasacyjnej Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku nie naruszył prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 26 ust. 2 w zw. z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. Z uwagi na powyższe za nieuzasadnione należało uznać zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji wskazanych w petitum skargi kasacyjnej przepisów prawa materialnego. Za nietrafny należało uznać zarzut naruszenia art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr, wskazany w pkt II petitum skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Sąd I instancji nie naruszył tego przepisu, albowiem skontrolował, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i władczo rozstrzygnął spór, co do treści stosunku publicznoprawnego, zasadnie uznając, że ocena projektu na etapie oceny technicznej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...], a tym samym orzekł w zakresie wyznaczonym sądom administracyjnym. W tym stanie rzeczy, skoro żaden z zarzutów nie może być uznany za usprawiedliwiony, wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.