V SA/Wa 2978/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. .B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... października 2012 r. nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; oddala skargę. Po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie nr ... z dnia ... stycznia 2012 r., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki ..., nr nadwozia ..., pojemność ... cm³, rok produkcji ..., w kwocie ... zł, Dyrektor Izby celnej w Warszawie utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu własnego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: A. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "...", w dniu ... grudnia 2006 r. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki ..., za kwotę ... zł. Do transakcji doszło na terenie kraju. W dniu ... stycznia 2007 r. sprzedał ww. pojazd przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju. W dniu ... stycznia 2007 r. pojazd został zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu, Podatnik nie złożył deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie dokonał zapłaty akcyzy na rachunek izby celnej. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie wszczął wobec Podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją nr ... z dnia ... stycznia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie określił Podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie ...zł. Uznają trafność tego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej w Warszawie podniósł, że istotą sporu pomiędzy Podatnikiem a organami podatkowymi jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki ... jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (kwalifikowanym do pozycji HS 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704) jak twierdzi Podatnik (wówczas nie podlegałby on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym). Podkreślił jednocześnie, że przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji statystycznej. Stosownie bowiem do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Cytowany przepis wprowadza więc obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspónotowym na podstawie nomenklatury towarowej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE L 256 z 07.09.1987 r. późn. zm). Zatem w niniejsze sprawie, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, według stanu ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającym załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 281 z 30.10.2003). Za samochody podlegające opodatkowaniu akcyzą należy bowiem uznać tylko tego rodzaju pojazdy, które zgodnie z klasyfikacją w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) powinny być zakwalifikowane do pozycji HS 8703. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wynika to z faktu, że akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju. Zatem dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy Prawa o ruchu drogowym. Organ podkreślił, że dla poprawności klasyfikacji taryfowej pojazdu, takiego jak nabyty wewnątrzwspólnotowo przez Podatnika, a następnie oceny czy podlega opodatkowaniu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, istotne jest jego obiektywne przeznaczenie, wynikające z jego ogólnego wyglądu oraz ogółu cech, w tym projektowych. Dopiero na podstawie zasadniczego przeznaczenie pojazdu w oparciu o noty wyjaśniające należy dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej do odpowiedniej pozycji HS. W wyjaśnieniach do Taryfy celnej wskazuje się, że do pozycji HS 8703 określenie samochody towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewodu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno 9 osób jak i towarów. Ponadto wskazuje się, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów wielozadaniowych do tej pozycji mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż transportu towarów , Zgodnie ze zmianą do Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej z dnia 31 marca 2007 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C 74, pozycja HS 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary (typu pick-up). Ten typ posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być zakwalifikowane do pozycji HS 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają więcej niż dwie osie. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie ponownie rozpatrując sprawę dokonał ustalenia stanu faktycznego, tj. ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jako pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a dopiero po spełnieniu tego warunku, w sposób następczy, zastosował dalszą procedurę klasyfikacyjną w oparciu o Noty wyjaśniające, w tym o zmianę do Not wyjaśniających Nomenklatury Scalonej wprowadzoną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C 74 z dnia 31 marca 2007 r. Ustaleń co do zasadniczego przeznaczenia pojazdu organ podatkowy II instancji dokonał w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który wskazuje okoliczności przemawiające za stanowiskiem, że przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób z funkcją przewozu towarów. Świadczyły o tym cechy pojazdu w szczególności rodzaj napędu, silnika, zawieszenie, hamulce, rodzaj i wyposażenie kabiny posiadającej dwa rzędy siedzeń, przestrzeń ładunkowa wygląd pojazdu i jego osiągi. Tak wyposażenie jak i wykończenie wnętrza jest jednym z elementów , które należało wziąć pod uwagę dokonując oceny zasadniczego przeznaczenia pojazdu samochodowego. Inne bowiem może być wykończenie wnętrza w samochodzie przeznaczonym do przewozu osób, a inne w samochodzie zasadniczo towarowym. Oceniając zatem ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, kierując się zgromadzonym materiałem dowodowym wskazał, że na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód posiadał: 1) rodzaj silnika – pojemności 2,488 cm³, max moc 98 kW przy 4000 obr/min; 2) masa własna 1900 kg, dopuszczalna masa całkowita 2860 kg; 3) skrzynia biegów – manualna 5 biegów; 4) dopuszczalny nacisk osi przedniej 1380 kg, osi tylnej 1800 kg; 5) kabina – double cab – podwójna (dwa rzędy siedzeń), 4 drzwiowa, 5 miejsc (łącznie z kierowcą), wspomaganie kierownicy, system alarmowy, elektryczny podnośnik szyb przednich, elektryczny podnośnik szyb tylnych, instalacja radiowa, klimatyzacja, itp.; 6) przestrzeń ładunkowa – długości 1424 mm, szerokości 1390 mm; 7) rozstaw osi – 2950 mm. Wyżej wymienione okoliczności przemawiają za stanowiskiem, że przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób z funkcją przewozu towarów. Świadczą o tym jego cechy. Pojazd ten posiada oddzielną zamkniętą przestrzeń pasażerską oraz oddzielną przestrzeń (skrzynię) ładunkową. Przestrzeń pasażerska zaprojektowana do przewozu 5 osób wraz z kierowcą, dwóch osób w pierwszym rzędzie siedzeń oraz trzech osób na tylnej kanapie. Auto wyposażone w dwie pary drzwi, uchylanych z każdego boku. Pojazd w części pasażerskiej posiada podsufitkę z miękkiej wykładziny, pokryte tkaniną siedzenia, pasy bezpieczeństwa dla wszystkich siedzeń, zagłówki, tapicerkę drzwi, uchwyty podsufitowe, popielniczki, schowki, głośniki, oświetlenie wewnętrzne dla drugiego rzędu siedzeń. Część ładunkowa pojazdu, tzw. skrzynia, na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, była odkryta. Organ odwoławczy podkreślił, że samochód ... oferowany jest w dwóch wersjach nadwozia: ... i ... Zestawienie i porównanie oferowanych przez producenta wersji przedmiotowego samochodu prowadzi w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie do wniosku, że właśnie wersja ...., poprzez rozbudowanie kabiny pasażerskiej i umożliwienie przewozu 5 osób kosztem powierzchni przeznaczonej do przewozu towarów zasadniczo przeznaczona została do przewozu osób. Pozostawienie wyodrębnionej powierzchni ładunkowej nie podkreśla zasadniczej funkcji pojazdu jaką jest przewóz osób. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie stoi na stanowisku, iż cechy spornego pojazdu dowodzą, że główną funkcją użytkową tego samochodu jest przewóz osób, czego nie przekreśla okoliczność, że pojazd ten posiada wyodrębnioną przestrzeń ładunkową. Możliwość przewożenia towarów stanowi jego funkcje dodatkową. Tym samym wyczerpuje treść brzmienia pozycji HS 8703; pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją HS 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi. Organ odwoławczy stwierdził, iż posiadane przez samochód cechy wskazują, że pojazd nie spełnia kryteriów pozwalających na klasyfikowanie go do pozycji HS 8704, ponieważ wewnętrzna długość powierzchni do transportu -1424 mm jest mniejsza niż 50% długości rozstawu osi – 2950 mm (48,3%). Wskazał również, iż w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 316/2011 z dnia 30 marca 2011 r. opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L 86 z dnia 1 kwietnia 2011 r., dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, Komisja Europejska, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności jego art. 9 ust. 1lit. a), a także mając na uwadze zapewnienie jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, przyjęła, iż towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli. Tym samym wykluczono klasyfikację do pozycji HS 8704 używanego pojazdu typu pick-up z rozkładaną platformą ładunkową, przeznaczonego do przewozu osób i towarów (tzw. "pojazd wielozadaniowy), posiadający silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2.488 cm³, napęd na cztery koła (4x4) i rozstaw osi wynoszący 2950mm, jako pojazdu do transportu towarów, ponieważ całość obiektywnych właściwości pojazdu oraz jego ogólny wygląd wskazują na jego zamierzone wykorzystanie jako pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Organ odwoławczy przypomniał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, stawki akcyzy przedstawione, m.in. w art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym obniża się do wysokości określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia – dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych. Zgodnie z pozycją 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia (pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji HS 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi) dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm³ stawka podatku akcyzowego wynosi 13,6% podstawy opodatkowania, a dla pozostałych samochodów 3,1% podstawy opodatkowania. Ponieważ pojemność silnika nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu wynosi 2,488 cm³, to zgodnie z pozycją 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego dla samochodów osobowych o pojemności powyżej 2000 cm³ stawka ta wynosi 13,6%. Mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy oraz przytoczone przepisy prawa podstawą opodatkowania akcyzą nabytego wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego jest kwota jaką Podatnik obowiązany był zapłacić, wynikająca z umowy z dnia ... grudnia 2006 r., tj. ... zł. Biorąc zatem pod uwagę postanowienia art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego wynosi: (podstawa opodatkowania x stawka podatku akcyzowego dla pojazdu silnika powyżej 2.000 cm³): ... zł x 13,6% = ... zł. Decyzję organu odwoławczego zaskarżył A. B. zarzucając jej naruszenie: -art. 8 kpa przez jego niezastosowanie polegające na prowadzeniu postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, - art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez nieprawidłową klasyfikację pojazdu marki ... jako pojazdu osobowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z dnia ...01.2012 r. określającej zobowiązanie podatkowe Skarżącego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, w sytuacji gdy przedmiotowy samochód należy zakwalifikować do pojazdów ciężarowych, - naruszenie art. 121 § 1 oraz art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych oraz nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań przez Organ w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co doprowadziło do błędnej klasyfikacji pojazdu marki ... jako osobowego, w sytuacji gdy pojazd należy zakwalifikować jako pojazd do przewodu towarów, - naruszenie art. 180 § 1 w zw. z art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez nie dopuszczenie wnioskowanego przez Skarżącego dowodu z opinii biegłego sądowego, który posiadałby specjalistyczną wiedzę z tego zakresu oraz wydanie decyzji jedynie w oparciu o przeprowadzone oględziny pojazdu, co doprowadziło do błędnego uznania pojazdu marki ... jako osobowego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1. uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; 2. zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i jako taka została oddalona. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie zaś do postanowień art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm) o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Jak wynika z treści poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi są samochody osobowe zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 34.10.2 na potrzeby transakcji krajowych. Zaś w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodami osobowymi są pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób inne niż objęte pozycją HS 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi zaklasyfikowane do pozycji HS 8703. Przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest dla celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji statystycznej. Stosownie bowiem do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie obowiązującym Scalonej Nomenklatury (CN). Cytowany przepis wprowadza więc obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie nomenklatury towarowej ustanowionej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r., z późn.zm.). Zatem w niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, według stanu ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy (Dz.Urz. UE L 281 z 30.10.2003 r.). Za samochody podlegające opodatkowaniu akcyzą należy bowiem uznać tylko tego rodzaju pojazdy, które zgodnie z klasyfikacją w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) powinny być zaklasyfikowane do pozycji HS 8703. Oceniając ogólny wygląd i ogół cech pojazdu uznać należy, że przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób z funkcją przewozu towarów. Świadczą o tym cechy pojazdu marki ... – typ pick-up., w szczególności pojazd ten posiada określoną zamkniętą przestrzeń pasażerską oraz oddzielną przestrzeń (skrzynię) ładunkową. Przestrzeń pasażerska zaprojektowana do przewozu 5 osób wraz z kierowcą, dwóch osób w pierwszym rzędzie siedzeń oraz trzech osób na tylnej kanapie. Auto wyposażone w dwie pary drzwi, uchylanych z każdego bloku. Pojazd w części pasażerskiej posiada podsufitkę z miękkiej wykładziny, pokryte tkaniną siedzenia, pasy bezpieczeństwa dla wszystkich siedzeń, zagłówki, tapicerkę drzwi, uchwyty podsufitowe, popielniczki, schowki, głośniki, oświetlenie wewnętrzne dla drugiego rzędu siedzeń. Część ładunkowa pojazdu, tzw. skrzynia, na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, była odkryta. Należy zauważyć, iż samochód ... oferowany jest w dwóch wersjach nadwozia: .... Zestawienie i porównanie oferowanych przez producenta wersji przedmiotowego samochodu prowadzi w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie a także i Sądu do wniosku, że właśnie wersja Double Cab, poprzez rozbudowanie kabiny pasażerskiej i umożliwienie przewozu 5 osób kosztem powierzchni przeznaczonej do przewozu towarów zasadniczo przeznaczona została do przewozu osób. Pozostawienie wyodrębnionej powierzchni ładunkowej nie przekreśla zasadniczej funkcji pojazdu jaką jest przewóz osób. Cechy spornego pojazdu dowodzą, że główną funkcją użytkową tego samochodu jest przewóz osób, czego nie przekreśla okoliczność, że pojazd ten posiada wyodrębnioną przestrzeń ładunkową. Możliwość przewożenia towarów stanowi jego funkcję dodatkową. Oceny, czy mamy do czynienia z samochodem osobowym dokonano z punktu widzenia istnienia cech dominujących, a nie uzupełniających funkcję podstawową. Należy podkreślić, iż pozycja HS 8703 nie posługuje się zwrotem samochody osobowe, ale obejmuje szerszy zakres pojazdów, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi i nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 537/12). Cechy pojazdu w szczególności rodzaj i wyposażenie kabiny pasażerskiej, jego wygląd oraz osiągi, jednoznacznie wskazują, że jest on przeznaczony zasadniczo do przewozu osób z funkcją przewozu towarów. Tym samym wyczerpuje treść brzmienia pozycji HS 8703: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją HS 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi. Natomiast proporcja ładowności części pasażerskiej do towarowej jest jedną z przesłanek pomocniczych w procesie klasyfikacji do właściwej pozycji HS Scalonej Nomenklatury i nie ma charakteru decydującego. Kryteria te bowiem należy brać pod uwagę w sytuacji braku możliwości jednoznacznego ustalenia przeznaczenia pojazdu samochodowego, a tak nie jest w przedmiotowej sprawie (por. wyroki: WSA w Gdańsku z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 537/12, NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I GSK 16/12). Wskazać również należy, iż w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 316/2011 z dnia 30 marca 2011 r. opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L 86 z dnia 1 kwietnia 2011 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, Komisja Europejska, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności jego art. 9 ust. Lit. a), a także mając na uwadze zapewnienie jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, przyjeła, iż towar opisany w kolumnie i tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze Scalonej do wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli. Tym samym wykluczono klasyfikację do pozycji HS 8704 używanego pojazdu typu pick-up z rozkładaną platformą ładunkową, przeznaczonego do przewozu osób i towarów (tzw. "pojazd wielozadaniowy"), posiadający silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2 488 cm3, napęd na cztery koła (4x4) i rozstaw osi wynoszący 2960 mm, jako pojazdu do transportu towarów , ponieważ całość obiektywnych właściwości pojazdu oraz jego ogólny wygląd wskazują na jego zamierzone wykorzystanie jako pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Pojazd ten należy zatem klasyfikować do kodu CN 8703 33 90 jako używany pojazd silnikowy zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całość i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Za chybione Sąd uznaje zarzuty skargi. Art. 121 i art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa formułują zasadę prawdy obiektywnej, tj. nakładają na organy podatkowe obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie. Z zasady tej wynika dla organu podatkowego obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. W myśl tego przepisu organy podatkowe mają podejmować wszelkie działania, ale z drugiej strony ustawodawca zastrzega, iż jedynie działania niezbędne do załatwienia sprawy w prowadzonym postępowaniu podatkowym winny być podejmowane. Co do zasady główny ciężar dowodzenia obciąża organ podatkowy. Nie oznacza to jednak, że obowiązek poszukiwania i przedstawienia dowodów co do okoliczności istotnych w sprawie spoczywa wyłącznie na organach podatkowych. Normy prawa materialnego mogą bowiem różnie kształtować rozkład ciężaru dowodu. W określonych podatkowych stanach faktycznych, w których ustawodawca uzna to za celowe, a więc uzasadnione interesem podatnika lub interesem publicznym, ciężar dowodzenia obarczać może również stronę postępowania. Tak więc organy podatkowe nie mają obowiązku w dochodzeniu prawdy materialnej poszukiwać bez końca dowodów mających potwierdzić dany fakt, jeżeli argumentów w tym zakresie nie dostarcza sama strona i nie wskazuje na istnienie w sprawie tych okoliczności (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1044/10). Wypada też wskazać, że w przedmiocie klasyfikacji samochodu Nissan Navara do kodu CN 8703 wypowiedział się już także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I GSK 16/12, prezentując tożsamy pogląd. Należy również stwierdzić , że z punktu widzenia kryteriów klasyfikacji do poszczególnych pozycji CN, fabryczne przeznaczenie pojazdu wyznaczone jest przez ogólny jego wygląd i ogół cech podanych przez producenta. W rozpatrywanej sprawie przeznaczenie pojazdu zostało ustalone przez organy podatkowe właśnie na podstawie cech nadanych przez producenta. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia art. 180 § 1 i 181 ordynacji podatkowej przez nie dopuszczenie przez organ dowodu z opinii biegłego sądowego. Organy podatkowe uprawnione są do samodzielnej klasyfikacji wyrobów dla celów ich opodatkowania. Ponadto ustawa o podatku akcyzowym w wykazie wyrobów akcyzowych w poz. 59 załącznika nr 1 odwołuje się nie tylko do klasyfikacji statystycznej, ale powołuje też nazwę wyrobu (grupy wyrobów) w kolumnie 5 wykazu wyrobów akcyzowych, wskazującą na podleganie akcyzie również przez samochody osobowo-towarowe. Mając powyższe na względzie skargę oddalono na podstawie art. 151 ppsa.