V SA/Wa 3036/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Sędziowie: WSA Andrzej Kania WSA Anna Falkiewicz Kluj Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. Jawna z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę. Zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] października 2004 r. skarżąca zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określany jako "artykuły bożonarodzeniowe ([...], liść [...]) z tworzyw sztucznych" (poz. 2 SAD) taryfikując go do pozycji 9505 (kod TARIC 9505 10 90 00) z konwencyjną stawką celną w wysokości 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 22%. Na skutek wątpliwości powstałych w wyniku kontroli postimportowej organ celny I instancji postanowieniem z [...] maja 2008 r., wszczął z urzędu postępowanie celno-podatkowe w zakresie dotyczącym określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wysokości cła oraz określenia kwoty podatku VAT. Następnie decyzją z [...] lutego 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. ustalił elementy kalkulacyjne dla potrzeb określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu importu. Zdaniem organu I instancji towary z poz. 2 ww. SAD należy zaklasyfikować do kodu TARIC 6702 90 00 00. Po rozpoznaniu złożonego w sprawie odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] września 2009 r. uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w części dotyczącej zastosowanego kodu TARIC i orzekł, że klasyfikacja taryfowa towarów z poz. 2 SAD BIS winna być objęta kodem TARIC 6702 10 00 00 zamiast 6702 90 00 00. Pismem z dnia [...] października 2009 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie norm postępowania, w szczególności art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę, jak również naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Ponadto zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do przedmiotowego towaru, polegającą na uznaniu, że skoro pozycja 9505 nie wymienia wprost sztucznych kwiatów, to nie można ich ujmować w tej pozycji, pomimo że pozycja ta obejmuje artykuły świąteczne niezależnie od materiału z którego zostały wykonane. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1759/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że organ orzekający prawidłowo zaklasyfikował przedstawiony towar do pozycji 6702, biorąc pod uwagę brzmienie tej pozycji oraz treść komentarza, ponieważ opis towaru odpowiada definicji tej pozycji. Sąd uznał, że nie ulega żadnej wątpliwości, iż kwiaty sztuczne już z samego brzmienia odpowiadają pozycji 6702 i nie mieszczą się w pojęciu "artykułów bożonarodzeniowych" w rozumieniu pozycji 9505. Sąd za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 122, art. 187, art. 191 i art. 210 § 4 Ordynacji Podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 5 lipca 2011 r., I GSK 433/10 uchylił go i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. NSA podzielił argumentację skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zarzuca ona naruszenie Sądowi I instancji przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art.122, art. 180 § 1 i art. 187 Ordynacji Podatkowej w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez zaakceptowanie stanowiska organu odwoławczego co do prawidłowości zakwalifikowania spornego towaru do kodu CN 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, w szczególności pod kątem możliwości zakwalifikowania omawianego towaru do kodu CN 9595 10 90 Wspólnej Taryfy Celnej. Sąd II instancji wskazał, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż organ nie prowadził postępowania wyjaśniającego na okoliczność czy sporny towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów", w rozumieniu kodu CN 9505 10 90 Wspólnej Taryfy Celnej, czy też nie. Brak jest ustaleń faktycznych, co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc czy jest to produkt, który ma wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny, a ponadto czy produkt ten jest używany w okresie Bożego Narodzenia. Rozpoznając sprawę ponownie sąd I instancji wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1895/11 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, iż organ celny powinien przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, czy sporny towar ma charakter "artykułu bożonarodzeniowego" w rozumieniu kodu 9505 10 90, czy też nie. Chodzi o ustalenie faktyczne co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc czy jest to produkt, który ma wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny. Po wyroku o którym wyżej mowa Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w części dotyczącej zastosowanego kodu TARIC i orzekł, że klasyfikacja taryfowa towarów z poz. 2 SAD BIS winna być objęta kodem TARIC 6702 10 00 00 zamiast 6702 90 00 00 i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w pozostałym zakresie. Zdaniem organu strona nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego przedstawionego towaru, a więc faktu, iż przedmiotem importu były sztuczne kwiaty i sztuczne liście [...], [...],[...] liść [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...], tylko zastosowaną klasyfikację taryfową. Zdaniem strony pozycja 9505 taryfy celnej zadeklarowana w zgłoszeniu celnym nr [...] dla sztucznych kwiatów i liści jest prawidłowa, gdyż są to artykuły świąteczne-bożonarodzeniowe, zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawane jako artykuły świąteczne, a wykorzystywane do dekoracji stołów i pomieszczeń w okresie świątecznym. Ponadto strona podniosła, iż sprzedaż importowanych towarów trwa od 2 do 4 miesięcy. W ocenie organu z prezentowanym stanowiskiem nie można się zgodzić, ponieważ wnioskowana przez stronę pozycja 9505 taryfy celnej, obejmuje z brzmienia "Artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych lub żartów". Następnie organ przytoczył treść Not wyjaśniających do HS pozycji 9505 oraz wskazał, że zgodnie z komentarzem do Not wyjaśniających do CN produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Organ podkreślił, że artykuły pełniące funkcje użytkowe są wykluczone, nawet jeżeli posiadają wzór lub zdobienie właściwe dla określonego święta. Zatem, aby towar został uznany za świąteczny, w tym przypadku bożonarodzeniowy musi spełniać następujące kryteria: - mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie), - być wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i rozpoznawalny jako artykuł świąteczny – używany w określonym dniu lub okresie w ciągu roku, - zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy) być przeznaczony do użytku podczas określonego święta, - nie pełnić funkcji użytkowych. Zdaniem organu odwoławczego sporne towary nie posiadają żadnych elementów w postaci: napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne z przeznaczeniem do użytku tylko podczas Świąt Bożego Narodzenia. Sporne kwiaty są tylko odwzorowaniem naturalnych kwiatów i liści o wskazanych nazwach co sprawia, że nie zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne. Mając na uwadze stan spornych towarów w dniu zgłoszenia celnego oraz zasady klasyfikacji taryfowej ustalone w regule 1 ORINS organ odwoławczy stwierdził, iż sztuczne kwiaty [...] w postaci łodyg i główek oraz artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści i owoców, zostały prawidłowo zataryfikowane przez organ I instancji do pozycji 6702 obejmującej z brzmienia "Kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części, artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców". Ocena budowy spornego towaru dokonana w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie oraz w wyniku oględzin towaru załączonego w analogicznych sprawach wykazała, że będące przedmiotem importu, sztuczne kwiaty i liście, zostały wykonane z elementów połączonych w wyniku wkładania części jednej w drugą (główka kwiatu nakładana jest na łodygę). Zatem stan przedmiotowych towarów, a nie sposób ich wykorzystania przesądził o ich taryfikacji do poz. 6702 taryfy celnej. W następstwie rozpoznania skargi od wyżej opisanej decyzji tutejszy sąd wyrokiem z dnia 20 listopada 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1538/12 uchylił ją, stwierdził że nie podlega ona wykonaniu czasu uprawomocnienia się wyroku oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. W uzasadnieniu wyżej wymienionego wyroku podkreślono między innymi, że w przedmiotowej sprawie (przed wydaniem ostatniej decyzji organu odwoławczego – z dnia 25 kwietnia 2012 r.) orzekał już zarówno sąd I instancji jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Ma to istotne znaczenie ze względu na treść art. 153 ppsa oraz art. 170 ppsa. Pierwszy z nich stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Drugi z kolei wskazuje, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Powyższe oznacza, iż Dyrektor Izby Celnej w W. związany był poglądami oraz wytycznymi jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 16 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1895/11. Otóż w tej sprawie tut. Sąd stwierdził, że: 1/ organy celne nie prowadziły postępowania wyjaśniającego na okoliczność tego czy sporny towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów" w rozumieniu kodu CN 9505 10 90 Wspólnej Taryfy Celnej, 2/ brak jest ustaleń faktycznych, co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", 3/ zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał pełnej możliwości ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej spornego towaru. W ocenie Sądu analiza uzasadnienia decyzji organu podjętej po wydaniu przez tut. Sąd wyroku o którym wyżej mowa prowadzi do wniosku, iż sprawa nadal nie została wyjaśniona w taki sposób aby organ mógł podjąć decyzję ostateczną. Organ poprzestał bowiem jedynie na rozważaniach dotyczących charakteru towaru ocenianego w aspekcie kryteriów zawartych w Notach wyjaśniających. Uznał bowiem bezzasadnie, że strona nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego spornego towaru. Mało tego, uznał, że stan importowanych towarów nie jest sporny, a co za tym idzie stan faktyczny niniejszej sprawy jest nieskomplikowany. W ocenie Sądu z powyższymi twierdzeniami nie sposób się zgodzić, albowiem spór w rozpoznawanej sprawie nie sprowadza się jedynie do kwestii zastosowania prawa bądź jego wykładni. Gdyby istotnie tak było sąd I instancji rozpoznając sprawę poprzednio nie obligowałby organu do czynienia ustaleń faktycznych dotyczących omawianego towaru i nie stawiałby kategorycznej tezy, iż zgromadzony dotychczas materiał dowodowy nie dawał możliwości ustalenia jego prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Organ nie uzasadnił w sposób racjonalny nawet tego, z jakich przyczyn odmówił dopuszczenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność tego, jaki charakter mają sporne towary tzn. czy mają one charakter artykułu świątecznego, a zwłaszcza, czy są związane z konkretnym świętem. Sąd stanął na stanowisku, iż argumentacja organu przywołana na uzasadnienie oddalenia powyższego dowodu jest chybiona. Wbrew temu co sugeruje organ, biegły nie miałby za zadanie wypowiadać się, co do obowiązującego prawa w tym zwłaszcza jego stosowania i wykładni lecz jedynie, co do charakteru spornego towaru tzn. tego, czy ma on wyłącznie świąteczny bożonarodzeniowy charakter, czy też także inny. Sąd zwrócił uwagę także na to, że przy ocenie charakteru spornego towaru przydatne może być ustalenie, czy ma on charakter towaru sezonowego tzn., czy okres świąteczny i poprzedzający Boże Narodzenie w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na ten towar. Sąd zgodził się ze skargą w części w której podnosi ona bezzasadność poglądów na które powołuje się organ, a które wyrażono w sprawie tut. sądu o sygn. akt V SA/Wa 3001/08, a to dlatego, że wyrok wydany w tejże sprawie został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny (w sprawie sygn. akt I GSK 471/09). Zdaniem sądu powyższe oznacza, iż wobec nienależycie ustalonego stanu faktycznego zasadny jest także podniesiony w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianego towaru, polegającą na uznaniu, że skoro pozycja 9595 nie wymienia wprost spornych towarów, to nie można ich ujmować w tej pozycji, w sytuacji, gdy pozycja ta obejmuje artykuły świąteczne niezależnie od materiału, z którego zostały wykonane. Sąd podkreślił jednocześnie, że organ celny ponownie rozpoznając sprawę powinien poprzedzić rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu spornego towaru do jednego z wymienionych kodów Wspólnej Taryfy Celnej w oparciu o dokonanie pełnych ustaleń faktycznych pozwalających ocenić, czy towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego. Przyporządkowanie towaru do kodu 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej z powołaniem się na okoliczności dotychczas przedstawione, było zatem przedwczesne bowiem organ nie zbadał wyczerpująco, czy towar ten ma charakter artykułu bożonarodzeniowego, dla którego przewidziano odrębny kod 9505 10 90. W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej od wyżej opisanego wyroku (wniesionej przez organ) NSA wyrok ten uchylił (sygn. akt I GSK 435/13) i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA Sąd I instancji nie miał podstaw aby zarzucić organowi wadliwe i niekompletne zgromadzenie materiału dowodowego nie miał także podstaw by stwierdzić, że organ wydając kontrolowaną decyzję nie zgromadził kompletnego materiału dowodowego – z uchybieniem art. 122, 187 §1 oraz 180 §1 Ordynacji podatkowej. Wprawdzie w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – postępowanie dowodowe sprowadzało się do ustaleń w zakresie przyporządkowania towaru do kodu CN 6702 9000, nie przeprowadzono zaś postępowania dowodowego w zakresie ustalenia charakteru towaru w rozumieniu kodu 9505 10 90, to jednak zdaniem NSA nie ulega wątpliwości, że oceny pod kątem możliwości przyporządkowania towaru do obu ww. kodów CN dokonano w oparciu o ten sam – niesporny stan (opis) towaru . NSA stoi na stanowisku, że poczynienie ustaleń faktycznych w sprawie nie wymaga uzupełniającego postępowania dowodowego, lecz wszechstronnego rozpatrzenia – w rozumieniu art. 187 §1 o.p.- zgromadzonego materiału dowodowego, pod kątem przesłanek klasyfikacji taryfowej. Uzasadnienie kontrolowanej decyzji wskazuje, ze tak rozumiane rozpatrzenie materiału dowodowego miało miejsce. Zgodnie z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny dotyczący stanu towaru nie był i nie jest sporny. W uzasadnieniu decyzji organ zawarł rozważania nie tylko co do zasadności zastosowania CN 6702 90 00 ale także co do braku podstaw klasyfikacji taryfowej do kodu CN 9505 10 90. Stwierdzić zatem należy, że organ odniósł się do wszystkich zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 listopada 2011 r., wyjaśniając ostatecznie, że w świetle cytowanych już Not wyjaśniających do HS, sporne towary nie mają charakteru artykułów bożonarodzeniowych, gdyż nie posiadają cech wyłącznego zaprojektowania i wyprodukowania ich jako towary świąteczne w rozumieniu pozycji 9505 Wspólnej taryfy celnej. Sąd zważył co następuje: Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w sprawie o sygn. akt I GSK 435/13 oraz jego uzasadnienie jednoznacznie wskazują, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był kompletny i dawał podstawę do podjęcia decyzji przez organ odwoławczy. Zdaniem NSA uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na to, że w oparciu o prawidłowo poczynione ustalenia organ rozpatrzył zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z wymogami jakie stawia art. 187 §1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, iż w toku postępowania administracyjnego wyjaśniono sprawę zarówno w kontekście prawidłowości zakwalifikowania spornego towaru do kodu CN 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej, jak i pod kątem możliwości zakwalifikowania go do kodu CN 9595 10 90. Organ prowadził postępowanie wyjaśniające także na okoliczność czy sporny towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów" w rozumieniu kodu CN 9505 10 90 jak i w aspekcie kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonych Wspólnot Europejskich", a więc czy jest on produktem który ma wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i czy jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny, a ponadto czy jest używany w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Powyższe przemawia za uznaniem, iż wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku tak Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2011 r. (IGSK 433/10) jak i w uzasadnieniu wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 listopada 2011 r. (V SA/Wa 1895/11) zostały wykonane. W ocenie sądu organ wyjaśnił w sposób wyczerpujący dlaczego sporne towary nie mają charakteru artykułów bożonarodzeniowych. Aby bowiem towar został uznany za świąteczny, w tym przypadku bożonarodzeniowy musi spełniać następujące kryteria: - mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie), - być wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i rozpoznawalny jako artykuł świąteczny – używany w określonym dniu lub okresie w ciągu roku, - zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy) być przeznaczony do użytku podczas określonego święta, - nie pełnić funkcji użytkowych. Zdaniem organu odwoławczego a także i sądu sporne towary nie posiadają żadnych elementów w postaci: napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne z przeznaczeniem do użytku tylko podczas Świąt Bożego Narodzenia. Sporne kwiaty są tylko odwzorowaniem naturalnych kwiatów i liści o wskazanych nazwach co sprawia, że nie zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne. Organ zasadnie podniósł, iż nie można zgodzić się ze stroną, iż bożonarodzeniowy charakter spornych towarów wynika z ich stosowania w okresie Świąt Bożego Narodzenia do dekoracji pomieszczeń handlowych, domów, stołów wigilijnych, ponieważ wszystkie kwiaty i liście mają charakter dekoracyjny. Organ zauważył, że poszczególne kwiaty kwitną w różnych porach roku co sprawia, że są używane do dekoracji w różnych okresach. Fakt, iż [...] kwitnie w okresie świąt, nie oznacza, że sztuczne kwiaty [...], a takie były m.in. przedmiotem importu w niniejszej sprawie, nie mogą być używane do dekoracji w innym okresie. Poza tym ani z brzmienia pozycji 9505, której zastosowania domaga się strona, ani z Not wyjaśniających do tejże pozycji nie wynika, iż wpływ na klasyfikację taryfową spornych towarów do pozycji 9505 ma ich sprzedaż w okresie bożonarodzeniowym. Przyozdobienie w/w kwiatów brokatem także nie czyni ich artykułami bożonarodzeniowymi w rozumieniu taryfy celnej. Zatem importowane towary nie spełniają przesłanek uznania ich za artykuły bożonarodzeniowe w rozumieniu pozycji 9505 taryfy celnej. Zdaniem Sądu organ ma rację także wówczas kiedy wskazuje, że prawidłowość klasyfikacji taryfowej sztucznych kwiatów do pozycji 6702 potwierdzają Noty Wyjaśniające zgodnie z którymi pozycja 6702 obejmuje: 1) sztuczne kwiaty, liście i owoce w postaci przypominającej produkty naturalne, wykonane przez połączenie różnych części (za pomocą łączenia, klejenia, wkładania jednych w drugie lub w podobny sposób). Kategoria ta obejmuje zwykle wyroby wykonane na wzór kwiatów, liści lub owoców itp. w taki sposób, jak sztuczne kwiaty itp., 2) części sztucznych kwitów, liści lub owoców (np. słupki, pręciki, płatki, kielichy kwiatowe, liście i łodygi), 3) wyroby wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców (np. bukiety, girlandy, wieńce i rośliny) i inne artykuły przeznaczone do wykorzystania jako ozdoby lub dekoracje wykonane przez połączenie sztucznych kwiatów, liści lub owoców. Zasadność stanowiska organu odwoławczego co do oceny spornych towarów potwierdza expresis verbis także NSA. Otóż stwierdza on (str. 15 uzasadnienia wyroku, wydanego w sprawie IGSK 435/13) że sporne towary nie mają charakteru artykułów bożonarodzeniowych gdyż nie posiadają cech wyłącznego zaprojektowania i wyprodukowania ich jako towary świąteczne w rozumieniu pozycji 9505 Wspólnej Taryfy Celnej. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.