V SA/Wa 3858/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi T. B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister Pracy“) z [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes PFRON") z [...] kwietnia 2015 r., znak: [...]; L.dz. [...] odmawiającą T. B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "skarżąca", "strona") wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące sierpień i wrzesień 2014 r. Decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżąca przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji do PFRON wnioski Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sierpień – wrzesień 2014 r. Decyzją z [...] kwietnia 2015 r. Prezes PFRON odmówił wypłaty dofinansowania. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie stwierdził, że analiza przesłanych przez stronę sprawozdań finansowych wykazała, że zgodnie z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721 ze zm., dalej jako: "ustawa o rehabilitacji"), pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną. Z przedstawionych przez stronę dokumentów wynika, że wartość niepokrytych strat przedsiębiorstwa stanowi ponad 50% kapitału zarejestrowanego (zakładowego, zapasowego, z aktualizacji wyceny, rezerwowego), w tym wysokość straty w ostatnim roku obrotowym (2013) przewyższa 25 % tego kapitału. Prezes PFRON wskazał, że zgodnie z pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C Nr 244 z 1 października 2004 r., str. 2, dalej: Wytyczne wspólnotowe), spółkę należy uznać za zagrożoną, jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Organ I instancji podkreślił, że analiza przesłanych przez stronę dokumentów finansowych wykazała, iż zarejestrowany kapitał spółki na koniec sierpnia i września 2014 r. składał się z kapitału podstawowego ([...] zł) i zapasowego ([...] zł) i wynosił [...] zł. Wartość niepokrytych strat wraz ze stratą za okres 01-08/2014 wynosiła – [...] zł, co stanowi utratę 235,13% zarejestrowanego kapitału. Natomiast strata w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku za sierpień 2014 r. wynosiła [...] zł, co oznacza utratę 95,04% ww. kapitału. Niepokryte straty z lat ubiegłych wraz ze stratą za okres 01-09/2014 wynosiły -[...] zł, co stanowi utratę 172,14% zarejestrowanego kapitału. Z kolei strata w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku za wrzesień 2014 r. wynosiła [...] zł, co oznacza utratę 95,36 % ww. kapitału - organ I instancji omyłkowo podał 95,04% (zamiast 95,36%) jako wynik następującego działania: [(-1.148.154,34/1203.949,73) * 100%]. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Pracy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Wynika to z treści art. 48a ust. 3 ustawy o rehabilitacji. Z kolei kryteriów niezbędnych dla ustalenia, czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej należy szukać w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) – Dz. Urz. WE L Nr 214 z 9 sierpnia 2008 r., str. 3, dalej: "rozporządzenie nr 800/2008") oraz Wytycznych wspólnotowych. Dalej podniesiono, że z załączonej do sprawy dokumentacji wynika, że skarżąca jest dużym przedsiębiorstwem. Wobec powyższego, przy ocenie jej sytuacji finansowej zastosowanie będzie miała definicja przedsiębiorstwa zagrożonego określona w Wytycznych wspólnotowych. Zgodnie z pkt 10 Wytycznych wspólnotowych za zagrożone przedsiębiorstwo uznaje się przedsiębiorstwo spełniające następujące warunki: a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy, lub b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki - jeżeli ponad potowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy, lub c) bez względu na rodzaj spółki, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym spełnia kryteria w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej. Wskazał też, że w myśl pkt 11 Wytycznych wspólnotowych, nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w pkt 10, przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe oznaki takie jak rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zadłużenie, rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto. W niektórych poważnych przypadkach, przedsiębiorstwo może już znajdować się w sytuacji niewypłacalności lub być przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego prowadzonego zgodnie z prawem krajowym. W tej ostatniej sytuacji, niniejsze wytyczne stosuje się do każdej pomocy przyznanej w kontekście takiej procedury, która prowadzi do utrzymania przedsiębiorstwa na rynku. W każdym przypadku przedsiębiorstwo zagrożone kwalifikuje się do pomocy tylko wtedy, gdy ewidentnie nie może odzyskać płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od właścicieli/akcjonariuszy lub ze źródeł rynkowych. Przepis pkt 11 ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdyby okazałoby się, że nie wystąpiła którakolwiek przesłanka obligatoryjna z pkt 10 Wytycznych wspólnotowych, która zobowiązuje organ administracji do uznania, iż przedsiębiorstwo jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu. Wytycznych. W przedmiotowej sprawie podstawą prawną zaskarżonej decyzji był pkt 10 lit. a, a nie pkt 11 Wytycznych wspólnotowych, gdyż w toku prowadzonego przez Fundusz postępowania okazało się, iż - wbrew twierdzeniu strony zawartemu w części B pkt 1 formularzy Inf-o-PP załączonych do wniosków Wn-D za miesiące od sierpnia do września 2014 r. - strona spełniła przesłankę z pkt 10 lit. a ww. Wytycznych, tj. ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy, dlatego bezprzedmiotowe byłoby badanie przesłanek z pkt 11 Wytycznych. Powołując się na złożone przez stronę dokumenty organ odwoławczy stwierdził, że w dniu złożenia wniosków o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za sierpień i wrzesień 2014r. spółka znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej uniemożliwiającej wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ww. okres. W tym kontekście Minister powołał się na przytoczone powyżej dane dotyczące wartości zarejestrowanego kapitału spółki wynosiła, strat z lat ubiegłych wraz ze stratą za okres 01-08/2014 i 01-09/2014 oraz straty w ciągu 12 miesięcy poprzedzających daty złożenia wniosków. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Minister zaznaczył, że nie uwzględnił on zaświadczeń z US i ZUS o niezaleganiu z płatnościami, gdyż potwierdzają one jedynie fakt nieposiadania zobowiązań wobec US i ZUS i nie mają wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, bowiem sytuacja ekonomiczna strony badana jest na dzień złożenia wniosków Wn-D, a analiza dokumentów finansowych skarżącej wykazała zaistnienie przesłanki z pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych. Dokumenty w postaci ww. zaświadczeń z US i ZUS o niezaleganiu z płatnościami miały natomiast znaczenie przy ustalaniu przez Fundusz wystąpienia przesłanki z pkt 10 lit. c Wytycznych wspólnotowych, tj. czy spółka spełnia kryteria w prawie krajowym w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej oraz z art. 26a ust. 1a¹ pkt 3 ustawy o rehabilitacji, tj. czy miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów wynikających z odrębnych przepisów. Nie stwierdzono wystąpienia ww. przesłanek. Natomiast w odniesieniu do zarzutu nieuwzględnienia sprawozdania spółki za 2013 r. organ II instancji wskazał, iż z uzasadnienia decyzji Funduszu wynika, że dane te były brane pod uwagę w toku analizy finansowej pod kątem spełnienia przesłanek z pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych. Zaakcentował przy tym, iż utrata kapitału, o której mowa w ww. przepisie jest rozpatrywana jako stosunek kapitału zarejestrowanego do powstałych strat, czyli pasywów, a nie do inwestycji krótkoterminowych, czyli aktywów. Zatem nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącej o posiadaniu środków pieniężnych na koniec 2013 r. w kwocie [...] zł. Minister wyjaśnił również, że wypłata przez Fundusz dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za maj 2014 r. nastąpiła w wyniku pomyłki i w dniu 30 kwietnia 2015 r. strona została wezwana do zwrotu środków nienależnie jej wypłaconych 25 marca 2015 r. W skardze na powyższą decyzję Ministra skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. błędną wykładnię art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji oraz art. 1 ust. 7 lit. a i c rozporządzenia nr 800/2008 oraz Wytycznych wspólnotowych poprzez błędne ich zastosowanie do przedsiębiorcy nieznajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Podniosła również zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej: k.p.a.) przez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego i pominięcie znacznej jego części, co miało wpływ na rozstrzygnięcie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżąca wskazała, że w spółce wystąpiły straty, które spowodowały obniżenie wartości kapitału, wskutek intensyfikacji działalności inwestycyjnej związanej z nowymi projektami i koniecznością wypłacenia odpraw. Organ w ocenie strony nie wziął pod uwagę rzeczywistego wpływu strat na funkcjonowanie spółki i jej dalszej działalności, a także faktu, że spółka znajdowała się w dobrej kondycji ekonomicznej i na bieżąco regulowała swoje zobowiązania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy Prawo o postepowaniu przed sadmi administracyjnymi (t.j. Dz. z 2016 r., poz. 718; dalej "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa - art. 145 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami skargi. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej w zakreślonych tymi przepisami granicach, Sąd stwierdza, że nie naruszają one prawa. Stosownie do treści art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji, pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą, znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Jak wynika z art. 48a ust. 2 ustawy o rehabilitacji, pomoc ze środków PFRON stanowiąca dofinansowanie dla pracodawców do wynagrodzeń zatrudnianych przez nich osób niepełnosprawnych stanowi pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia nr 800/2008, a dofinansowanie to powinno być zgodne z postanowieniami ww. rozporządzenia. Do uznania, że przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej należy więc stosować kryteria określone w tym rozporządzeniu. Wypłacanie podmiotom gospodarczym dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych stanowi pomoc publiczną, która co do zasady jest niedozwolona. Niektóre rodzaje pomocy publicznej zostały jednak uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem i jako takie są dozwolone. Chodzi tu o takie rodzaje pomocy, do których znajdują zastosowanie regulacje ujęte w rozporządzeniu nr 800/2008. Kategorie dozwolonej pomocy publicznej zostały określone w art. 1 tego rozporządzenia. W powołanym akcie zostały również określone sytuacje, w których nie ma on zastosowania, pomimo że dana kategoria pomocy została nim objęta. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji pomoc, jako pomoc publiczna niezgodna ze wspólnym rynkiem nie może być udzielona. Zgodnie z motywem 15 preambuły rozporządzenia nr 800/2008, pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych Wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Z dokumentacji załączonej do sprawy i co nie jest sporne między stronami postępowania wynika, że spółka jest dużym przedsiębiorstwem, gdyż nie spełnia przesłanki z definicji zawartej w art. 2 ust. 1 załącznika I do ww. rozporządzenia nr 800/2008, tj. m.in. zatrudnia więcej niż 250 pracowników. Państwa członkowskie przyznając pomoc dla dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosują pełną definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Powołane Wytyczne zawierają definicję przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji ekonomicznej i określają kryteria uznania przedsiębiorstwa za "przedsiębiorstwo zagrożone", stanowiąc w pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych, że przedsiębiorstwo spełnia ten warunek, gdy ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że w przypadku skarżącej wystąpiła sytuacja, o której mowa w pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ w sposób wystarczający przeanalizował sytuację finansową spółki pod kątem wystąpienia utraty kapitału. Wskazał bowiem, powołując się na dokumenty przedstawione przez stronę, że wartość zarejestrowanego kapitału spółki wynosiła [...] zł (suma kapitałów: podstawowego - [...] zł i zapasowego - [...] zł), a wartość niepokrytych strat spółki wraz ze stratą za okres 01-08/2014 wynosiła – [...] zł, co stanowi utratę 235,13% zarejestrowanego kapitału. Natomiast strata w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku za sierpień 2014 r. wynosiła [...] zł, co oznacza utratę 95,04% ww. kapitału. Niepokryte straty z lat ubiegłych wraz ze stratą za okres 01-09/2014 wyniosły -[...] zł, co stanowi utratę 172,14% zarejestrowanego kapitału. Z kolei strata w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku za wrzesień 2014 r. wynosiła [...] zł, co oznacza utratę 95,36 % ww. kapitału - omyłkowo organy podały 95,04% (zamiast 95,36%) jako wynik następującego działania: [([...]) * 100%]. Powyższe dane pochodzą od samej spółki, gdyż wynikają z jej sprawozdań finansowych i nie są kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Tym samym nie ulegało wątpliwości, że strona spełnia przesłankę określoną w pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych, a więc pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzeń za okres objęty wnioskami (sierpień – wrzesień 2014 r.) nie może zostać udzielona. W tym miejscu odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego zastosowania w sprawie art. 48 a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji oraz przepisów rozporządzenia nr 800/2008 do przedsiębiorcy nieznajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej, wskazać należy, iż spółka - co wynika z przedstawionych przez nią dokumentów - znajdowała na dzień złożenia wniosków w trudnej sytuacji ekonomicznej uniemożlwiającej wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sierpień – wrzesień 2014 r. Natomiast ustosunkowując się do argumentacji skarżącej dotyczącej niewzięcia pod uwagę dalszej działalności spółki i jej rozwoju, trzeba zaznaczyć, że ocena sytuacji ekonomicznej podmiotu ubiegającego się o pomoc jest badana na dzień złożenia wniosku. Zatem intensyfikacja działalności i perspektywy rozwoju spółki nie odnoszą się do spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U z 2007r. nr 59, poz. 404 ze zm.). W myśl tego przepisu, podmiot ubiegający się o pomoc (...) jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Zatem ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej po dniu złożenia wniosku nie ma znaczenia dla przyznania pomocy (por. wyroki NSA z 28 listopada 2013 r. o sygn. akt: II GSK 1044/12, II GSK 1107/12 i II GSK 1170/12). Ponadto podkreślić należy, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53, poz. 312, ze zm., rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji z art. 37 ust. 6 ww. ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej) - wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące swojej sytuacji ekonomicznej, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 2 ustawy o rachunkowości sprawozdanie finansowe składa się z: 1) bilansu; 2) rachunku zysków i strat; 3) informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia (odnoszące się bezpośrednio do bilansu lub rachunku zysków i strat). To właśnie te, a nie inne dokumenty, stanowią podstawę rozpoznania wniosku o wypłatę dofinansowania. To na ich podstawie organ ocenia również, czy wnioskodawca nie jest "przedsiębiorstwem zagrożonym" m.in. w rozumieniu pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych. Tak też miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. W kwestii zarzutów strony odnośnie nierozpatrzenia całości materiału dowodowego i pominięcia znacznej jego części, wskazać należy, że nie są one zasadne, ponieważ organy obu instancji zebrały i rozpatrzyły wszechstronnie całość zgromadzonego w sprawie materiału, jak również wskazały, jakie znaczenie miały dla rozstrzygnięcia przedstawione przez skarżącą dowody z dokumentów. Jeszcze raz podkreślić należy, że ocena zasadności przyznania pomocy następuje na podstawie danych wynikających z wniosku oraz informacji do niego załączonych, według danych (w tym danych o sytuacji ekonomicznej) z dnia jego złożenia. Skoro, bowiem, pomoc publiczna w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych wiąże się z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu, to prawo do tej pomocy jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc jest udzielana, jeżeli od tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę pomocy. Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy są również powody utraty kapitału przez spółkę. To bowiem skarżąca podejmuje określone decyzje gospodarcze i za te decyzje bierze odpowiedzialność. Nie ma zgody na takie działanie podmiotu, który podejmując określone decyzje gospodarcze (np. hipotetycznie kierując się optymalizacją podatkową) traci kapitał w sposób odpowiadający Wytycznym wspólnotowym dla przedsiębiorstwa zagrożonego i jednocześnie żąda dofinasowania stanowiącego pomoc publiczną, która może być udzielona w ściśle określonych przepisami wspólnotowymi warunkach. Skoro z akt sprawy wynika, że na dzień złożenia przez skarżącą wniosków o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące sierpień 2014 r. i wrzesień 2014 r. wystąpiły przesłanki przewidziane w pkt 10 lit. a Wytycznych wspólnotowych, to prawidłowo odmówiono skarżącej wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Reasumując, w niniejszej sprawie pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące sierpień – wrzesień 2014 r. nie mogła być udzielona, a zatem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.