V SA/Wa 4003/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 4003/15 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, iż skarżąca nie poparła swojego wniosku aktualnymi danymi dotyczącymi jej kondycji finansowej. Pismem z dnia 4 marca 2016 r. Spółka – powołując się na przepis art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") – ponownie wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie dla niej bardzo dotkliwa, a uiszczenie jej może spowodować znaczną szkodę w posiadanym majątku, której następstwa mogą być nieodwracalne. Jak zaznaczyła, choć 2014 rok zakończył się zyskiem w wysokości 436.227,28 zł, to już pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości 1.893.031,61 zł. Spółka podniosła również, że rok 2013 zakończyła zyskiem netto w wysokości 5.911.500,12 zł, zaś rok 2014 zyskiem netto 436.227,28 zł, co wskazuje na stale pogarszającą się kondycję finansową spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%). Skarżąca podniosła nadto, iż w latach 2014-2015 wygasły wszystkie posiadane przez nią zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach, co spowodowało regres w jej kondycji finansowej, zaś obecnie pozostał jej jedynie marginalny segment kasynowy, niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów. Spółka wskazał również, iż toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Wskazała, że obecna wysokość nałożonych kar wynosi 32.911.713,00 zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na możliwości płatnicze Strony w realiach gospodarczych wyznaczonych przedmiotem jej działalności. Dodała, iż terminy płatności kar pieniężnych mogą następować po sobie w krótkich odstępach czasu, a konieczność ich jednorazowego uiszczenia znacząco wpłynie na wynik finansowy Spółki. Do wniosku załączyła dokumentację finansową, m. in. sprawozdanie finansowe za 2014 r., rachunek zysków i strat na dzień [...] listopada 2015 r., oraz bilans sporządzony na dzień [...] listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących jej kondycji finansowej (m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat na dzień [...] listopada 2015 r., sprawozdanie finansowe spółki za 2014 i 2013 rok), jak również postępowań prowadzonych wobec Spółki w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i już zakończonych), a także łącznej wysokości nałożonych już na Spółkę kar. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami strony pozwalają na ocenę, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Strona upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie 32.911.713,00 zł (stan na dzień złożenia wniosku). Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2014 r., tj. zaledwie 436.227,28 zł, fakt, że pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości 1.893.031,61 zł oraz, że wygaśnięcie w latach 2014-2015 wszystkich zezwoleń na punkty gry na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach spowodowało regres w kondycji finansowej strony, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa Skarżącej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak Strona podała, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (por. postanowienia NSA z dnia 30 czerwca 2015 r. o sygn. akt II GZ 300/15; z dnia 13 stycznia 2016 r. o sygn. akt II GZ 914/15). Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.