V SA/Wa 574/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji podmiotowej na finansowanie badań własnych uczelni oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...], Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił W. w W. przyznania środków finansowych - dotacji na finansowanie badań własnych. Organ wskazał, iż [...] nie poddała się ocenie parametrycznej, w związku z czym brak danych w zakresie jednego z kryteriów oceny określonego w § 4 ust. 1 rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na działalność statutową (Dz. U. Nr 205, poz. 1489), tj. poziomu naukowego prac realizowanych w tej uczelni. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał powyższą decyzję w mocy. Wyjaśnił, że wniosek Strony o przyznanie dotacji na badania własne w 2008 r. był poddany ocenie przez organ wskazany w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na działalność statutową (Dz. U. Nr 205, poz. 1489). Organ powołał się na § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2007 r. i stwierdził, że wniosek o przyznanie przez ministra właściwego do spraw nauki dotacji na badania własne kierowany jest do rozpatrzenia w przypadku uczelni niepublicznych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego kierując wniosek [...] do dalszego rozpatrzenia uznał, że spełnia on wymagania formalne. W ocenie organu wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, dotyczący W. w W., wpłynął do ministra właściwego do spraw nauki 2 października 2008 r. i został poddany ocenie zgodnej z § 11 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007 r. przez Komisję Badań na Rzecz Rozwoju Nauki, na podstawie projektu oceny Interdyscyplinarnego Zespołu do Spraw Badań Własnych Uczelni powołanego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wyżej wymienione organy Rady Nauki oceniły wniosek kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki oraz kryteriami określonymi w § 11. ust. 3 rozporządzenia i w wyniku tej oceny Komisja Badań na Rzecz Rozwoju Nauki nie rekomendowała wniosku W. w W. do objęcia finansowaniem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2009 r. Strona wniosła o uchylenie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2008 r. z powodu wydania jej : - bez podstawy prawnej, ponieważ art. 3 ust. 3 i art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki, nie dają podstawy do odmowy przyznania środków dotacji z budżetu państwa na badania własne, - z rażącym naruszeniem prawa wobec: 1. naruszenia art. 106 § 5 k.p.a. w zw. z art. 106 § 1 k.p.a. i § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na działalność statutową, 2. naruszenia art. 11 ust. 7 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki, 3. naruszenia § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na działalność statutową, 4. wskazania niezgodnego ze stanem faktycznym uzasadnienia decyzji, 5. naruszenia art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki oraz § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na działalność statutową, 6. naruszenia art. 35 § 3 k.p.a. W wyroku z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. V SA/Wa 292/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił, działając na podstawie art.145 § 1, pkt 1, lit. b prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd odniósł się do wszystkich zarzutów sformułowanych w skardze i po ich rozważeniu nie podzielił stanowiska Skarżącej co do ich zasadności. Stwierdził natomiast, iż skargę należy uwzględnić, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazane. Sąd dopatrzył się bowiem, iż Skarżący nie był zapoznawany z treścią specjalistycznych opinii Rady Nauki i jej organów czy Zespołów, co uniemożliwiało mu wypowiedzenie się na ich temat, a tym samym na temat zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd podkreślił, iż jest to zarzut, który dotyka prawa Strony do brania czynnego udziału w sprawie i wypowiedzenia się na temat zgromadzonego materiału dowodowego, która to zasada określona w art. 10 k.p.a. jest jedną z najważniejszych gwarancji procesowych. Naruszenie prawa do czynnego udziału w sprawie rozumianego jako brak pełnego udziału Strony w toczącym się postępowaniu stanowi naruszenie, które może skutkować wznowieniem postępowania w sprawie, przy czym w przedmiotowej sprawie okoliczność braku zapoznania Strony ze wspomnianymi opiniami miała znaczenie biorąc pod uwagę wniosek Strony zgłoszony w toku rozprawy sądowej o odroczenie rozprawy i zobowiązanie organu do doręczenia jej wszelkiej dokumentacji dotyczącej dotacji przyznanych za rok 2008 r. W skierowanych do organu wytycznych, wiążących przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 czerwca 2009 r. wskazał, że organ powinien umożliwić Stronie zapoznanie się z wszelkimi dowodami dotyczącymi jej wniosku niezależnie od rozstrzygnięcia jakie podejmie w sprawie. W toku ponownego rozpoznawania sprawy Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pismem z dnia 6 listopada 2009 r. powiadomił Stronę o przysługujących jej z mocy art. 10 § 1 k.p.a. uprawnieniach. W. w W. zapoznała się z całym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i otrzymała kopie żądanych dokumentów związanych z procedurą przyznawania dotacji na badania własne, co potwierdza Oświadczenie z 19 listopada 2009 r. znajdujące się w aktach administracyjnych. W zakreślonym czasie Strona nie wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów ani też nie zgłosiła nowych żądań. W dniu [...] grudnia 2009 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, decyzją nr [...], ponownie utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2008 r., nr [...], odmawiającą W. w W. przyznania środków finansowych - dotacji na finansowanie badań własnych uczelni w 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Strona nie podniosła żadnych nowych okoliczności w sprawie. W związku z tym i wobec treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. V SA/Wa 292/09, decyzja odmawiającą W. w W. przyznania dotacji została utrzymana. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2009 r. W. w W. wniosła o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła zarzuty: - pominięcia przez organ przy rozpoznawaniu sprawy art. 4 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki, - pominięcia § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na działalność statutową, - braku merytorycznego rozpoznania wniosku. W odpowiedzi na skargę organ stanął na stanowisku, iż zgłoszone w niej zarzuty są tożsame z poprzednio już rozpoznanymi przez Sąd i ponownie oceniane być nie mogą. Organ potwierdził wykonanie w toku ponownego rozpoznawania sprawy wskazówek zawartych w wyroku WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. V SA/Wa 292/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, z mocy art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarówno organ jak i Sąd, są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Sądu po raz pierwszy rozpoznającego sprawę. Wskazane w skardze z dnia 15 stycznia 2010 r. zarzuty Strona podnosiła już w skardze z dnia 8 stycznia 2009 r. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2008 r. Były one już zatem przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 18 czerwca 2009 r. jednoznacznie stwierdził, iż nie są one podstawą uwzględnienia wówczas rozpoznawanej skargi. Z uzasadnienia tego wyroku jednoznacznie wynika, iż wniosek Uczelni poddany był merytorycznej ocenie Zespołu Odwoławczego Rady Nauki a pierwotnie Komisji Badań na rzecz Rozwoju Nauki na podstawie projektu oceny Interdyscyplinarnego Zespołu do Spraw Badań Własnych Uczelni powołanego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, które oceniły go pod względem spełnienia kryteriów art. 4 ust 1 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki w zw. z § 11 ust. 3 rozporządzenia z 17 października 2007 r. Podstawą uchylenia decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2008 r. wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r. było wyłącznie naruszenie przez organ zasady udziału Strony w postępowaniu administracyjnym, zapisanej w art. 10 § 1 k.p.a. Bezspornie w toku ponownego rozpoznania sprawy organ wskazany błąd naprawił, jednakże Strona w żaden sposób nie wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów ani też nie zgłosiła żadnych nowych żądań. Stan faktyczny sprawy pozostał zatem bez zmian. Nie zmienił się także stan prawny. Organ orzekał więc po wypełnieniu wskazania Sądu, w granicach dotychczas zebranego materiału dowodowego, związany oceną prawną wyrażoną w wyroku z 18 czerwca 2009 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 2009 r. (sygn. II GSK 614/08) kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy wskutek skierowania do organu wytycznych co do uzupełnienia wadliwie przeprowadzonego postępowania sprowadza się do oceny, czy - przy ponownym rozpoznaniu - organ uwzględnił uwagi sądu administracyjnego. Podporządkowanie się wytycznym sądu i wyrażonej przezeń ocenie prawnej jest bowiem głównym kryterium poprawności nowowydanej decyzji. Wyłączenie związania oceną prawną i jej konsekwencjami w postaci wskazań, co do dalszego postępowania, wyrażoną w orzeczeniu sądowym, może nastąpić tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w drodze skargi kasacyjnej (wyrok NSA z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. II FSK 1040/07), co w rozpoznawanej sprawie nie miało w żadnej mierze miejsca. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.