V SA/Wa 617/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w zakresie wniosku K. G. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania postanawia: odmówić dopuszczenia K. G. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania K. G. pismem z [...] kwietnia 2012 r. wniosła o dopuszczenie do udziału w przedmiotowej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że organ błędnie przedstawił stan sprawy w taki sposób, iż wykluczył zasadność dopuszczenia wnioskodawczyni do udziału w sprawie. W ocenie K. G., jako osoba pełnoletnia ma prawo brać udział w każdym postępowaniu administracyjnym i sądowym, którego przedmiotem jest również rozstrzyganie o ważności zawartych przez nią oraz w jej imieniu umów cywilno-prawnych. Zaznaczyła, że organ przekraczając swoje kompetencje merytoryczne wkroczył z rozstrzygnięciem w kompetencje sądu powszechnego, dlatego ma prawo do udziału w postępowaniu rozstrzygającym o ważności umów kształtujących jej prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek K. G. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania jest niezasadny. Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że interes prawny, w przeciwieństwie do interesu faktycznego, to interes indywidualny, własny i osobisty, znajdujący podstawę w przepisach prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 224). Natomiast jako interes faktyczny należy kwalifikować taki stan, w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jak w przypadku interesu prawnego, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji (wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83 - E. Smoktunowicz, Kodeks postępowania administracyjnego w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 1995, s. 109). Wynika z tego, iż przymiot uczestnika postępowania w rozumieniu art. 33 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, daje dopiero norma o charakterze materialnoprawnym, bezpośrednio legitymująca określony podmiot do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] października 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z [...] sierpnia 2011 r. o przyznaniu T.G. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2008. Powyższa płatność została przyznana T.G. na jego wniosek złożony w dniu 1 kwietnia 2008 r. Odnosząc się do stwierdzenia wnioskodawczyni, iż istnienie interesu prawnego który uprawnia ją do udziału w sprawie wynika z treści przepisów Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, należy wyjaśnić, iż podstawą do wyprowadzenia interesu prawnego mogą być jedynie przepisy prawa administracyjnego, które dają podstawę do autorytatywnej konkretyzacji normy prawa w zakresie uprawnienia lub obowiązku jednostki. Podstawy do wyprowadzenia interesu prawnego w przypadku wnioskodawczyni nie mogłoby zatem stanowić wykazanie ważności umów zawartych pomiędzy nią a jej ojcem, a to z tego względu, że przepisy prawa cywilnego nie dają podstaw prawnych do konkretyzacji sytuacji prawnej jednostki na drodze administracyjnej. Podstawą wyprowadzenia interesu prawnego jednostki mogą być zatem wyłącznie przepisy materialnego prawa administracyjnego, zaś przepisy prawa cywilnego tylko w związku z przepisami materialnego prawa administracyjnego. Samoistnie przepisy prawa cywilnego nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu prawnego chronionego na drodze administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2007 r., II OSK 1289/06, niepubl.) Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Z tych względów, na podstawie art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji