V SA/Wa 728/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2005 r. o sygn. akt V SA/Wa 3359/04 w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji p o s t a n a w i a : - zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata T. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z 20 czerwca 2009 r. przyznano skarżącej stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata. W dniu 2 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik – adwokat T. K. – sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a nieopłaconej ani w części ani w całości (punkt 2 wniosków skargi kasacyjnej z dnia 17 listopada 2009 r. Postanowieniem z 10 lutego 2010 r. o sygn. akt II OSK 121/10 – wydanym na posiedzeniu niejawnym – Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Rozpoznając wniosek należało zwarzyć, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie – nieobjętej wpisem stosunkowym – stawka minimalna wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia). Mając zatem na uwadze, iż wyznaczony w sprawie adwokat został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, oraz sporządził i wniósł skargę kasacyjną skierowaną do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, zatem bez przeprowadzenia rozprawy, zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącą stronę, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.