V SA/Wa 837/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie) z dnia (...) lutego 2017r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. |W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniesiono, iż wykonanie ww. | |decyzji może spowodować wystąpienie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w kontekście dalszego działania spółki. Z | |okoliczności sprawy w ocenie wnioskodawcy wynika, że kapitał własny spółki nie pokryje nałożonych kar, a utrata płynności finansowej w | |istocie doprowadzi do upadłości spółki. Wnioskodawca zaznaczył, że spółka w roku 2014 r. poniosła stratę w wys. 79.955,48 zł, a | |przychód ze sprzedaży na dzień 31 grudnia 2014 r. wyniósł 1.378.356,09 zł, koszty działalności gospodarczej 1.458.299,99 zł. Aktywa | |wynosiły 1.634.308,63 zł, a pasywa 1.634.308,63 zł. | |Sytuacja finansowa spółki w roku 2015, jak wskazał autor wniosku, uległa znacznemu pogorszeniu, czego dowodem są dokumenty finansowe w | |postaci m.in. wyciągu z rachunków bankowych. Wynika z nich, że od 1 sierpnia 2015r. do 31 maja 2016r. spółka prowadzi ograniczoną | |aktywność finansową związaną w szczególności z bieżącym regulowaniem zobowiązań podatkowych. | |Jak podkreślił wnioskodawca sytuacja finansowa spółki jest niestabilna, a wszelkie zaburzenia doprowadzające do podwyższenia straty | |spowodują nieodwracalne konsekwencje w postaci upadłości. Do wniosku załączono m.in. wyciągi z rachunku bankowego, rachunek zysków i | |strat od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. oraz sprawozdanie finansowe za rok 2014. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718| |ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd| |może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1,| |jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów | |prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). | |Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek | |pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym | |etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem | |wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji | |stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub | |czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością | |konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć | |stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i | |wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). | |Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć | |stanowisko. W konsekwencji to składająca wniosek - w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. - strona jest zobowiązana nie tylko do wskazania | |przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości | |zachodzą (por. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). | |Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że strona skarżąca uzasadniając swój wniosek wskazała na | |wysokość nałożonych na nią kar pieniężnych oraz na obawę utraty płynności finansowej, a nawet upadłości Spółki, co spowodowałoby | |nieodwracalne skutki. | |Z analizy dokumentów nadesłanych przez stronę wynika, że w okresie od 10 kwietnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., przychód netto z | |prowadzonej działalności wyniósł 1.378.356,09 zł, a koszty uzyskania przychodu wyniosły 1.458.299,99 zł. Odnosząc się do podkreślonej | |we wniosku kwestii straty za 2014 r. wskazać należy, że strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie jest przesłanką do | |wstrzymania wykonania decyzji. Strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku | |środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012 r., | |sygn. akt I GZ 105/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Jednocześnie nie można jednak nie zauważyć, że do wniosku spółka załączyła rachunek zysków i strat od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia | |2014 r. oraz sprawozdanie finansowe za rok 2014, co nie obrazuje jej sytuacji finansowej na miarodajny okres, tj. za 2015 i 2016 r. | |Z analizy załączonych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że aktywność na rachunku skarżącej jest mocno ograniczona co do opłat za | |prowadzenie rachunku i opłaty miesięcznej za kartę np. w miesiącu kwietniu 2016 r., maju 2016 r., sierpniu 2015 r., wrześniu 2015 r. | |zatem przedłożone wyciągi z rachunków bankowych nie dokumentują żadnych transakcji z tytułu prowadzonej działalności, a tym samym Sąd | |nie miał możliwości oceny argumentacji przedstawionej we wniosku dotyczącej znacznego pogorszenia się sytuacji finansowej spółki i | |czyni niewyjaśnionym faktyczny stan środków pieniężnych spółki. | |Tym samym wniosek spółki nie zasługuje na uwzględnienie i nie uzasadnia ewentualnej możliwości spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 | |p.p.s.a. Sąd nie miał możliwości oceny, czy uiszczenie kwoty 72.000 zł przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zagrozi płynności | |finansowej skarżącej Spółki. | |Należy przy tym podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą | |dolegliwość, rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z | |siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, | |gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. | |W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do wstrzymania | |wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. | |Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. | | | | | | |