V SA/Wa 921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec- Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; oddala skargę. Postanowieniem z [...] marca 2017 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] marca 2016 r. znak : [...], mocą którego odmówił on przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za lipiec 2015 r. Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych: Organ stwierdził, że strona przekazała do PFRON wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za lipiec 2015 r. w dniu [...] września 2015 r. czyli po terminie, zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 rozporządzenia z 9 stycznia 2009 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 951) pracodawca składa wniosek i informacje w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy. Pismem z [...] listopada 2015 r., które wpłynęło do Funduszu w dniu [...] listopada 2015 r., strona wystąpiła z prośbą o przywrócenie terminu na złożenie dokumentu Wn-D za lipiec 2015 r. uzasadniając ją faktem niezrozumienia przepisów. Wskazała, że składki ZUS od wynagrodzenia opłaciła [...] września 2015 r. i była przekonana, że o wypłatę dofinansowania może ubiegać się dopiero po uregulowaniu składek ZUS. W piśmie stanowiącym uzupełnienie braków tego pisma nadanym w dniu [...] stycznia 2016 r. strona wyjaśniła dodatkowo, że uchybienie terminu poza już podaną przyczyną związaną z ZUS, była związana z reorganizacją działań w firmie oraz zmianą Biura Rachunkowego, co w znacznej mierze przyczyniło się do opóźnień w obrocie dokumentów. Stanowisko to strona podtrzymała w piśmie z [...] lutego 2016 r. stanowiącym wypowiedź w ramach otrzymanego od organu pouczenia o prawach przysługujących jej z mocy art. 10 kpa. Biorąc pod uwagę powyższe, organ wskazując na przesłanki przywrócenia terminu określone w art. art. 58 § 1 i 2 kpa, uznał że brak jest podstaw do przywrócenia terminu ponieważ strona nie dochowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zgodnie z art. 58 kpa jest nieprzywracalny. Organ wskazał, że przyjmując bowiem, że przeszkoda ustała najpóźniej w dniu [...] września 2015 r. (dzień złożenia wniosku Wn-D za lipiec 2015 r.), to termin do złożenia pisma o przywrócenie terminu upływał z dniem [...] września 2015 r. Natomiast prośba o przywrócenie terminu do złożenia ww. dokumentu wpłynęła do Funduszu w dniu [...] listopada 2015 r. (nadano przez stronę w firmie kurierskiej [...] w dniu [...] listopada 2015 r.). W tej sytuacji skoro wszystkie przesłanki z art. 58 § 1 i 2 kpa muszą być spełnione łącznie, naruszenie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa powoduje, iż niezależnie od wskazanej przez stronę przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku Wn-D za lipiec 2015 r., nie można uznać żądania strony. Od przedmiotowego postanowienia pełnomocnik strony złożył zażalenie, w którym ponownie podniósł okoliczności przemawiające za przywróceniem terminu oraz wskazał, że postanowienie jest nieprawidłowe ponieważ nie zaistniała sytuacja dotycząca uchybienia terminowi 7 dni na złożenie prośby o przywrócenie wniosku Wn-D za miesiąc lipiec 2015 r. Strona była bowiem przekonana, że wniosek ten złożyła w terminie, a o tym, że jest inaczej dowiedziała się w miesiącu listopadzie 2015 r. w związku z czym wniosła [...] listopada 2015 r. prośbę o przywrócenie terminu w przewidzianym terminie 7 dni. Postanowieniem z [...] marca 2017 r. sprostowanym postanowieniem z [...] maja 2017 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy. Minister ponownie ustalił stan faktyczny sprawy i wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia termin do złożenia wniosków przywraca się na prośbę pracodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy zaś uzupełnieniem tego przepisu jest przepis art. 58 § 1 i 2 kpa, zgodnie z którym uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swej winy, 2) wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, 3) dochowanie siedmiodniowego terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. Minister zaznaczył, że wszystkie wymienione powyżej przesłanki winny być spełnione jednocześnie. Organ wskazał, odwołując się w tej mierze do wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 122/14, że konieczność uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oznacza, że skarżący powinien uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Podkreślił również, że jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1192/13: "Każdy nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu". Zatem problemy strony związane z reorganizacją, zmianą biura rachunkowego, nie mogą stanowić o braku winy, a tym bardziej nie stanowią trwałej przeszkody uniemożliwiającej stronie działanie. Nadto organ uznał, że nie usprawiedliwia strony okoliczność, że nieterminowe złożenie wniosku wynikało z nieznajomości przepisów, ponieważ z ugruntowanego orzecznictwa wynika, że nie można zasłaniać się nieznajomością normy prawnej, przy czym konieczne jest aby wszystkie akty prawne były publikowane w sposób umożliwiający każdemu zapoznanie się z nimi (w Polsce jest to realizowane poprzez obowiązek publikacji powszechnie obowiązujących źródeł prawa w Dzienniku Ustaw, a pozostałych aktów w Monitorze Polskim) . Minister wskazał również, że strona złożyła prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku Wn-D za lipiec 2015 r. po terminie na co wskazuje porównania daty jego złożenia z datą, w której powinno to nastąpić. Od postanowienia strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarzuciła naruszenie przepisu § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 23 grudnia 2014 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U.2014 r., poz.1988). Strona wskazała, że do organu administracyjnego należy wykładnia braku winy pracodawcy w konkretnym przypadku. Wyjaśniła, że była mikroprzedsiębiorcą w branży sprzątającej, zatrudniającym pięciu pracowników, w tym czterech niepełnosprawnych, do których wspierania powołany jest PFRON. Z tym celem nie koresponduje stawianie biurokratycznych i formalistycznych barier na drodze do uzyskania należnego dofinansowania, do czego doszło w przedmiotowej sprawie, co powoduje, że skarga powinna zostać uwzględniona. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Na wstępie należy wskazać, że stan faktyczny ustalony w sprawie przez organy nie budzi wątpliwości, wyjaśnić jedynie należy, że jak wynika z akt administracyjnych pracodawca wypełnił wniosek o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za lipiec 2015 r. w dniu [...] września 2015 r., zaś wysłał go [...] września 2015 r., mimo że termin do jego złożenia upływał [...] sierpnia 2015 r. Nie ulega również wątpliwości, że prośbę o przywrócenie terminu do jego złożenia strona wniosła w dniu [...] listopada 2015 r. Organ II instancji w swoim rozstrzygnięciu odwołał się do treści § 4 ust. 4 obowiązującego w sprawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. z 2014 r poz.1988) - w tym zakresie bowiem zaskarżone postanowienie zostało sprostowane postanowieniem z [...] maja 2017 r.- oraz treści art. 58 kpa i analizując wynikające z tych przepisów przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności uznał, że brak jest do tego podstaw. Sąd podziela stanowisko organu wynikające z zaskarżonego postanowienia uznając, że zostało ono szeroko i wszechstronnie uzasadnione z przytoczeniem orzecznictwa sądowego. Odnosząc się do stanowiska strony przede wszystkim należy wskazać, że termin do wniesienia wniosku o dofinansowanie, jest określony przepisem prawa i wynika z treści § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra z 29 grudnia 2014r. , przy czym zgodnie z § 4 ust.4 tego rozporządzenia, możliwe jest jego przywrócenie w sytuacji gdy strona uprawdopodobni, że uchybiła jego dochowaniu bez swojej winy. Treść § 4 ust. 4 rozporządzenia jak trafnie zauważył organ, jest uzupełniony przez przepis art. 58 ust. 1 i 2 kpa a to w związku z treścią art. 45 ust. 3a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z 27 sierpnia 1997 r. Wyjaśniając prawidłowość stanowiska zajętego przez organy należy wskazać, że termin do złożenia wniosku o dofinansowanie, jest terminem obiektywnie wiążącym stronę, mającym znaczenie dla formalnego uznania terminowości dokonania czynności w zakresie złożonego wniosku o dofinansowanie. Uznanie, że nie został on dochowany powoduje, że strona chcąc ubiegać się o dofinansowanie, musi złożyć prośbę o jego przywrócenie, co otwiera drogę do badania zasadności tej prośby w świetle wskazanych wyżej przepisów. Oceniając okoliczności sprawy w zakresie możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku Wn-D należy w pierwszym rzędzie zgodzić się z organem, że strona bez wątpienia nie dochowała terminu 7 dni do złożenia prośby o przywrócenie terminu ponieważ jeśli przyjąć, że istniały przeszkody do złożenia wniosku o dofinansowanie w terminie, to rację ma organ gdy twierdzi, że ustały one [...] września 2015 r. czyli w dacie jego złożenia, zatem złożenie prośby o przywrócenie terminu [...] listopada 2017 r. dowodzi złożenia jej z uchybieniem tego nieprzywracanego terminu. Już sama ta okoliczność powoduje niemożliwość zadośćuczynienia prośbie strony. Jak wynika bowiem z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. I OSK 1992/15, który Sąd podziela "Przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 k.p.a.).LEX nr 2335078". Niezależnie od tego Sąd uznaje, że strona nie wypełniła również pozostałych przesłanek, od których zależy przywrócenie terminu, co zostało trafnie wykazane przez organ II instancji, które to stanowisko Sąd jako zasadne podtrzymuje. Należy wskazać bowiem, że w żadnym wypadku brak znajomości obowiązujących przepisów w zakresie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, nie może stanowić usprawiedliwienia co do braku winy po stronie pracodawcy, w tym wypadku strony, która decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, zatem powinna dochować minimum staranności w zakresie obciążających ją obowiązków. Również reorganizacja prowadzonej działalności, czy też Biura Rachunkowego nie usprawiedliwia uchybienia terminu ponieważ są to sytuacje, które się zdarzają, można je przewidzieć a co za tym idzie tak zorganizować pracę, ażeby nie utrudniało to bieżącej działalności. Sąd wskazuje w związku z tym, że nie może podzielić argumentacji strony co do tego, że biorąc pod uwagę cel przyznawanego dofinansowania organy powinny ocenić okoliczności sprawy z uwzględnieniem tego celu, liberalnie oceniając okoliczności faktyczne sprawy z korzyścią dla strony, ponieważ organy zobowiązane są do podjęcia rozstrzygnięcia z poszanowaniem prawa. Z tych wszystkich względów uznając skargę za niezasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a