VI SA/Wa 1120/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Rady Izby Notarialnej w [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] marca 2015 r. Rada Izby Notarialnej w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zdaniem strony, nie powinna zachodzić sytuacja, w której zawód notariusza wykonuje osoba niespełniająca wszystkich przesłanek warunkujących nabycie uprawnień do jego wykonywania, co w konsekwencji może godzić w bezpieczeństwo obrotu prawnego i prawidłowość przeprowadzania czynności notarialnych. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że to na Radzie Izby Notarialnej ciąży obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie decyzji, czego jednak strona skarżąca nie uczyniła. Ponadto Minister Sprawiedliwości wskazał, że skutki wykonania decyzji w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza są odwracalne, ponieważ ewentualne uwzględnienie skargi powoduje przywrócenie stanu sprzed zapadnięcia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") - zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może natomiast, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, warunkiem wstrzymania zaskarżonego aktu jest złożenie wniosku, który musi zawierać uzasadnione podstawy i wskazywać na konieczność jego wstrzymania z uwagi na możliwość nastąpienia negatywnych skutków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 2 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1009/14, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen). W konsekwencji przyjąć należy, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ograniczony krąg przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, że przesłanka przewidywanego bądź też możliwego wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, nie znalazła się wśród ustawowych przesłanek udzielenia ochrony czasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę wpadkową, tj. kwestię udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd nie jest uprawniony do badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 916/14, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie skarżącej ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (por. postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1132/07, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że powołane przez skarżącą okoliczności - nie pozwalają na zbadanie przez Sąd zaistnienia którejkolwiek z przesłanek, enumeratywnie określonych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem w żaden sposób nie odnoszą się do nich. Zważyć należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen). Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości powołania P.B. na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej w [...], będzie badana na etapie rozpoznawania skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.