VI SA/Wa 1140/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa mazowieckiego, w części dotyczącej punktu znajdującego się w Warszawie przy ul. [...] - skarżąca M. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków przez bezpowrotną utratę prawa do organizowania gier w punkcie, w którym cofnięto zezwolenie bez względu na treść ewentualnego wyroku, który zapadnie w niniejszej sprawie. Podkreśliła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może oznaczać bowiem likwidację punktu gier objętego postępowaniem. Skarżąca wskazała, że otrzymuje od właścicieli punktów gier, w których prowadzi działalność informacje, że w razie zaniechania eksploatowania automatów w punkcie gier zostanie z nią rozwiązana umowa na wykorzystywanie powierzchni lokalu. Podniosła, że takie stanowisko otrzymała również od właściciela lokalu w W. przy ul. [...], w którym znajduje się sporny punkt gier. Do wniosku skarżąca załączyła stosowne oświadczenie właściciela powołanego lokalu. Skarżąca wywodziła, że zawarcie nowej umowy z właścicielem lokalu może być znacznie utrudnione, a nawet niemożliwe z uwagi m. in. na utratę zaufania oraz woli kontynuowania współpracy po stronie właściciela lokalu. Niezależnie od tego skarżąca podniosła, że reaktywacja działalności w przedmiotowym punkcie w sytuacji uchylenia przez Sąd zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji wiązać się będzie z niełatwą oraz wymagającą czasu procedurą, co wynika jak wywodziła z szeregu obowiązków nakładanych przez przepisy prawa na podmioty prowadzące przedmiotową działalność. Podkreśliła, że nawet pozytywne rozpatrzenie skargi nie da jej możliwości natychmiastowego powrotu do prowadzenia działalności w punkcie wskazanym w zaskarżonej decyzji, gdyż ponowne jej uruchomienie wymagać będzie działań logistycznych jak i administracyjnych. Zdaniem skarżącej zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza również orzecznictwo NSA, w tym postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2013 r. wydane w sprawie o sygn. akt II GZ 670/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że podniesione przez skarżącą okoliczności, takie jak likwidacja punktu gry oraz związane z tym liczne działania administracyjne i logistyczne, mogą w istocie spowodować trudne do odwrócenia, bądź nawet nieodwracalne skutki, a niebezpieczeństwo ich wystąpienia w realiach niniejszej sprawy zostało przez skarżącą należycie uprawdopodobnione. Szczegółowo opisana przez skarżącą procedura ponownego uruchomienia automatów wiąże się bowiem z podjęciem szeregu działań logistycznych i administracyjnych, w tym m.in. zgłoszeniem przemieszczenia automatów do przedmiotowych punktów gier, zgłoszeniem zamiaru uruchomienia automatów, z czym wiąże się dalsza procedura sprawdzania takich punktów gier, którą kończy orzeczenie zatwierdzające lub odmawiające zatwierdzenia akt weryfikacyjnych owych punktów. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.