VI SA/Wa 1178/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2008 r. sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej M. S.A. z siedzibą w Ł. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki M. S.A. z siedzibą w Ł. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2007 r. – w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 127, poz. 880) odmówiło spółce M. S.A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu 8 października 2007 r. skarżąca spółka, powołując się na przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, wystąpiła do Burmistrza Dzielnicy [...] W. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. W wyniku rozpatrzenia w/w wniosku Prezydent [...] W., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] – umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwolenia. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, iż przedmiotowy wniosek skarżącej spółki należało rozpatrzeć w świetle zapisów ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Organ, powołując się na przepis art. 17 ust. 1 cyt. ustawy - stwierdził, iż nie będzie posiadał przymiotu strony w tym postępowaniu przedsiębiorca prowadzący działalność handlową lub usługową, niebędący właścicielem obiektu, tj. dzierżawca, najemca lub inny użytkownik powierzchni obiektu handlowego o powierzchni przekraczającej 400m2. Organ wskazał, iż zgodnie z zebranymi dokumentami ustalono, że spółka M. S.A. jest najemcą lokalu przy ul. W. w W.. Należy zatem uznać – jak stwierdził organ – że skarżąca spółka nie jest uprawnionym podmiotem do ubiegania się o uzyskanie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego funkcjonującego pod w/w adresem. W tej sytuacji – zdaniem Prezydenta [...] W. – wydanie decyzji merytorycznej stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Ponadto organ I instancji wskazał, że na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "[...]", będącej właścicielem w/w obiektu handlowego, wszczęte zostało postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, co oznacza, iż spółka M. S.A. nie może być uznana za administratora lub zarządcę działającego w imieniu właściciela przedmiotowego obiektu. W wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2007 r. wniesionego przez skarżącą spółkę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] – rozstrzygając w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych odmówiło spółce M. S.A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że właścicielem obiektu handlowego przy ul. W. w W. jest Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]", która na mocy decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] stycznia 2007 r. uzyskała zezwolenie na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. Taki stan rzeczy, zdaniem SKO w [...] oznacza, że nie jest możliwe wydanie drugiego zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w tej samej lokalizacji. Jednakże nie oznacza to – jak stwierdził organ odwoławczy, że postępowanie w przedmiocie wydania na rzecz M. S.A. zezwolenia w trybie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych – stało się bezprzedmiotowe. Organ II instancji uznał, że jeżeli skarżąca spółka nie może uzyskać zezwolenia z powodu wydania takiego zezwolenia na rzecz innego przedsiębiorcy, zasadne jest wydanie jej decyzji załatwiającej sprawę merytorycznie, tj. odmawiającej wydania zezwolenia, a nie – jak to uczynił organ I instancji – decyzji umarzającej postępowanie. Według SKO w [...] dopóki decyzja udzielona na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "[...]" funkcjonuje w obrocie prawnym, dopóty zamknięta jest możliwość wydania innemu podmiotowi, w tym skarżącej, zezwolenia, o którym mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. W dniu 9 maja 2008 r. skarżąca spółka - działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2007 r. skarżąca spółka zarzuciła organom obu instancji: a) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych – poprzez ich niewłaściwą wykładnię, b) naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 7 k.p.a. – poprzez naruszenie zasady praworządności, - art. 8 k.p.a. – poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów administracji publicznej, - art. 10 k.p.a. – poprzez niezapoznanie skarżącego z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, - art. 77 § 1 k.p.a. – poprzez niedokładne zapoznanie się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Ponadto skarżąca spółka złożyła wniosek (sprecyzowany następnie w piśmie procesowym z dnia 25 lipca 2008 r.) o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] stycznia 2007 r. udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "[...]" zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. W uzasadnieniu skarżąca spółka wskazała na szereg zarzutów, które w jej ocenie świadczą całkowitej o wadliwości decyzji odmawiającej jej wydania, na podstawie przepisu art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należało uznać, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych - aniżeli wskazane przez stronę skarżącą - powodów. Należy zauważyć bowiem, iż w wyroku z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt K 46/07 (publik. /w:/ Dz. U. z dnia 11 lipca 2008 r. Nr 123, poz. 803), Trybunał Konstytucyjny, po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, orzekł, iż ustawa z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych jest niezgodna z art. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja administracyjna została wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie zakwestionowanej przez Trybunał Konstytucyjny ustawy. Otóż organ odwoławczy, uchylając decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2007 r. - orzekł jednocześnie co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie przepisu art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych odmówił skarżącej spółce M. S.A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. W. w W.. Niewątpliwie należy uznać, iż wskazane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., uznające niezgodność w/w aktu normatywnego z Konstytucją, ma wpływ na sposób załatwienia sprawy zawisłej przed Sądem. Takie orzeczenie stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a k.p.a. i w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji. Stosownie bowiem do art. 145 § 1 pkt 1 litera b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W doktrynie i judykaturze przyjmuje się zgodnie, że skutkiem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę prawną decyzji jest powinność uchylenia takiej decyzji przez sąd. Skoro bowiem okoliczność stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja, jest podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego, to taka regulacja prawna uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny (tak m.in. J.P. Tarno /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 212; podobnie: T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 525 i powołany tam wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 282/06, Lex nr 203309; tak również: wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 968/06, Lex nr 267181). Mając powyższe na względzie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzając, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a. Zasądzając od organu administracji na rzecz skarżącej spółki kwotę 500,- złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.