VI SA/Wa 1225/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. SA z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia radiowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – N. SA z siedzibą w W., kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – N. SA z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego, w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Skarga został opłacano w kwocie 200 złotych. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie pełnego odpisu z jej KRS, obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej, na adres wskazany w skardze, 22 lipca 2019 r. Dnia 30 lipca 2019 r. pełnomocnik Skarżącej nadał na adres Sądu korespondencję zawierającą pełny odpis z jej KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik, przy pierwszej czynności, obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniu z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16). W rozpoznawanym przypadku pełnomocnik Skarżącej złożył skargę nie przedkładając jednocześnie KRS, z którego wynikałoby, że na dzień udzielenia mu pełnomocnictwa, osoby je udzielające, były do tego uprawnione. Pełnomocnictwo pochodzi bowiem z 18 stycznia 2018 r., a załączony do niego KRS z 30 kwietnia 2019 r, z ostatnią zmianą z listopada 2018 r. W związku z tym Sąd, pod rygorem odrzucenia skargi, wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie pełnego odpisu z jej KRS. Sąd stwierdza, że wezwanie zostało pełnomocnikowi Skarżącej doręczone skutecznie 22 lipca 2019 r., zatem termin na jego wykonanie upłynął 29 lipca 2019 r. Wobec tego nadanie na adres Sądu żądanego KRS dnia 30 lipca 2019 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu, co powoduje, że skarga podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.