VI SA/Wa 1245/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez przedsiębiorcę M. G. będącego wspólnikiem spółki cywilnej [...] jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006r., nr [...] o nałożeniu na M. G. kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji. Nakładając przedmiotową karę organ administracji stanął na stanowisku, że licencja na wykonywanie transportu drogowego uprawnia do wykonywania tego rodzaju przewozów tylko tego przedsiębiorcę, któremu została udzielona tj. w niniejszej sprawie K. M., wspólnika w.w. spółki cywilnej Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany w sprawie VI SA/Wa 1997/06 uwzględniający skargę został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 maja 2008r. (sygn. akt II GSK 106/08). W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jeżeli sporny przewóz został wykonany wyłącznie przez wspólnika (przedsiębiorcę), któremu wydano licencję, możliwe byłoby przyjęcie, iż przewóz wykonano na podstawie udzielonej licencji. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezbędne ustalenie, czy kierujący pojazdem był zatrudniony wyłącznie przez wspólnika któremu wydano licencję. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że udzielenie wspólnikowi spółki cywilnej licencji na podjęcie i wykonywanie transportu drogowego nie może być rozumiane jako udzielenie licencji spółce cywilnej a odnosi skutek jedynie wobec podmiotu wymienionego w licencji. Obecnie, z mocy art. 190 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z urzędu stwierdził, iż w dniu 15 maja 2008r. skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem wydanym w sprawie sygn. akt II GSK 84/08 (II GPS 5/08) przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w spółce cywilnej, w której tylko jeden ze wspólników posiada licencję na wykonywanie transportu drogowego świadczenie tych usług przez inną osobę niż licencjobiorca nie oznacza odstępowania licencji osobom trzecim albo przeniesienia uprawnień z niej wynikających na osobę trzecią w rozumieniu art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007r. Nr 125, poz. 874 ze zm.)?" Ustalono, że termin posiedzenia na którym zostanie rozpoznane przedstawione zagadnienie prawne wyznaczono na 15 października 2008r. Jak wynika z uzasadnienia w.w. postanowienia przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie pojawiło się podczas rozpoznawania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1633/06 uwzględniającego skargę jednego ze wspólników spółki cywilnej a stan faktyczny sprawy jest analogiczny jak w sprawie niniejszej. We wzmiankowanym postanowieniu wyrażono jednocześnie pogląd, że w ramach spółki cywilnej jeden ze wspólników nie może we własnym tylko imieniu zatrudnić pracownika lub posłużyć się inną osobą, w tym innym wspólnikiem, który działałby wyłącznie na jego rzecz, a nie na rzecz wszystkich wspólników. Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym m.in. postępowania sądowoadministracyjnego. Dla przyjęcia, iż w rozpatrywanej aktualnie sprawie ma zastosowanie cytowany wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. konieczne jest powiązanie tego przepisu z treścią art. 190 p.p.s.a., również w kontekście zapewnienia jednolitości orzecznictwa. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie powołanego przepisu. Dla uzasadnienia przyjętego stanowiska zasadnym jest przywołanie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2008r. podjętej w sprawie sygn. akt I FPS 1/08 gdzie stwierdzono, że "Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu ponownej skargi kasacyjnej może odstąpić od zastosowania art. 190 tej ustawy, z uwagi na podjęcie uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, zawierającej stanowisko dotyczące wykładni prawa, odmienne od wyrażonego w poprzednim wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, do którego to stanowiska zastosował się Wojewódzki Sąd Administracyjny" Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że ewentualne przyjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż w spółce cywilnej, w której tylko jeden ze wspólników posiada licencję na wykonywanie transportu drogowego świadczenie tych usług przez inną osobę niż licencjobiorca oznacza odstępowanie licencji osobom trzecim albo przeniesienie uprawnień z niej wynikających na osobę trzecią w rozumieniu art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym może skutkować oddaleniem skargi w niniejszej sprawie. Reasumując: z uwagi na to, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia opisanego wyżej zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny a w konsekwencji od rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2007r., sygn. akt VI SA/Wa 1633/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.