VI SA/Wa 1340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "G." Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w W. - działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej także: "O.p.") w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. - dalej także "u.g.h.") - utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [..] grudnia 2013 r., nr [..]w przedmiocie zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postanowieniem nr [..]z dnia [..] października 2010 r. wobec G. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca") w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...] do czasu przeprowadzenia przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów i uzyskania opinii wykonanej przez tę jednostkę. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem nr [..]z dnia [..] października 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Prowadząc postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji wskazanego powyżej automatu do gier o niskich wygranych, Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał, że w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzygnięcia w sprawie niezbędnym jest przeprowadzenie stosownych badań sprawdzających w/w automat do gier o niskich wygranych [...], których przeprowadzenie należy zlecić odpowiedniej jednostkę badającej, upoważnionej przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań tego typu urządzeń. W tej sytuacji, Naczelnik Urzędu Celnego w P. , powołując się na przepisy art. 216 i art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postanowieniem z dnia [..] grudnia 2013 r., nr [...], zawiesił wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne do czasu przeprowadzenia stosownych badań automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów i uzyskania opinii wykonanej przez tę jednostkę. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Naczelnik Urzędu Celnego w P. wyjaśnił, że cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych może zostać wydane tylko wówczas, gdy sporny automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. Organ pierwszej instancji uznał, że charakter wspomnianego automatu do gier może być wykazany wyłącznie po przeprowadzeniu odpowiedniego badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b ustawy o grach hazardowych. Organ uznał, że przeprowadzenie badania sprawdzającego tego automatu przez jednostkę badającą ma istotny wpływ na rozpatrzenie sprawy głównej i wydanie rozstrzygnięcia. Zażaleniem zawartym w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. skarżąca spółka G. Sp. z o.o., reprezentowana przez adwokata, zaskarżyła w/w postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [..] grudnia 2013 r. w całości. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o umorzenie postępowania, strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 201 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca wskazała, że z uwagi na fakt, iż spółka wycofała przedmiotowy automat z eksploatacji, w pełni uzasadnia to umorzenie postępowania, a nie przeprowadzanie badań sprawdzających tego automatu przez jednostkę badającą. Skarżąca spółka uznała bowiem, że przestał istnieć przedmiot postępowania. W wyniku rozpatrzenia zażalenia strony skarżącej Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Celnej w W. podniósł, że przedmiotem postępowania w sprawie wszczętej z urzędu przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [..] października 2010 r. jest cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Organ wskazał, że postępowanie w tej sprawie zostało uregulowane przepisami ustawy o grach hazardowych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312). Powołując się na przepis art. 23a ust. 7 u.g.h., Naczelnika Urzędu Celnego w P. wskazał, że w świetle tego unormowania, organ ten uprawniony jest do wydania decyzji cofającej rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeśli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych może zapaść tylko wówczas, jeśli automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o garach hazardowych, a może to być wykazane wyłącznie po przeprowadzeniu badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b ustawy o grach hazardowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 1529/11; podobnie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie /w:/ wyrok z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 290/12 oraz z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 350/12). Dyrektor Izby Celnej w W. uznał, że przeprowadzenie badania sprawdzającego spornego automatu do gier przez jednostkę badającą ma istotny wpływ na rozpatrzenie sprawy głównej i wydanie rozstrzygnięcia. W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego, zaistniała okoliczność dająca podstawę do twierdzenia, iż w analizowanej sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania wskazana przepisie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa. Ustosunkowując się do argumentacji strony skarżącej zawartej w zażaleniu, w ramach której skarżąca spółka wnosiła o umorzenie przedmiotowej sprawy z uwagi na wycofanie przez spółkę przedmiotowego automatu z eksploatacji, Dyrektor Izby Celnej w W. odwołał się do brzemienia przepisu art. 208 § 1 O.p., który stanowi o podstawie umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ odwoławczy zauważył, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunki materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Organ odwoławczy wskazał, że bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, ale zawsze oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem, zdaniem organu, jest za konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Mając powyższe na względzie, Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, że z akt sprawy wynika, iż wbrew temu, na co wskazywała strona skarżąca w zażaleniu, spółka G. Sp. z o.o. nie powiadomiła Naczelnika Urzędu Celnego w P. o wycofaniu z eksploatacji spornego automatu do gier o niskich wygranych [...]. Ponadto, jak wskazał organ odwoławczy, strona skarżąca nie załączyła do zażalenia żadnych dowodów, które uprawdopodobniłyby twierdzenie spółki o wycofaniu automatu z eksploatacji. Dyrektor Izby Celnej w W. podniósł jednocześnie, że organy podatkowe nie mają obowiązku, aby w dochodzeniu prawdy materialnej poszukiwać bez końca dowodów mających potwierdzić dany fakt, jeżeli argumentów w tym zakresie nie dostarcza sama strona i nie wskazuje na istnienie w sprawie tych okoliczności (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1044/10). Uwzględniając powyższe rozważania, Dyrektor Izby Celnej w W. za nieuzasadniony uznał zarzut zawarty w zażaleniu, a dotyczący naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, albowiem w analizowanej sprawie nie można uznać, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone, gdyż nie zaistniała żadna okoliczność obligująca organ do umorzenia postępowania. Pismem z dnia 25 marca 2014 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 18 lutego 2014 r. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [..] grudnia 2013 r., a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, skarżąca spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: 1) naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa - poprzez jego bezzasadne zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uznanie, że w realiach przedmiotowego postępowania zachodzi konieczność zawieszenia postępowania do czasu przeprowadzenia badań przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, podczas gdy zawieszenie postępowania jest w całości nieuzasadnione, albowiem w związku z wycofaniem automatu z eksploatacji postępowanie stało się bezprzedmiotowe; 2) naruszenie przepisu art. 208 § 1 O.p. - poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, pomimo zaistnienia okoliczności warunkującej umorzenie postępowania zgodnie z dyspozycją tego przepisu, mianowicie faktu wycofania przez skarżącą spółkę przedmiotowego automatu z eksploatacji, co z kolei spowodowało, że przestał istnieć jego przedmiot. W uzasadnieniu skargi strona, odnosząc się do argumentacji organu odwoławczego, który wskazał na konieczność przeprowadzenia badań sprawdzających spornego automatu do gier o niskich wygranych, których wykonanie zostało zlecone jednostce badającej upoważnionej przez Ministra Finansów, strona skarżąca uznała, iż w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma jednak fakt, że skarżąca spółka wycofała wspomniane urządzenie z eksploatacji, co z kolei spowodowało, że przestał istnieć przedmiot niniejszego postępowania. W związku z powyższym, strona skarżąca, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, uznała, że postępowanie w sprawie powinno zostać umorzone, jako bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia czynności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizując pod tym kątem skargę spółki G. Sp. z o.o. z siedzibą w B. , należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [..] grudnia 2013 r., nr [..]wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania - nie naruszają przepisów prawa w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Zdaniem Sądu, wydając sporne postanowienia, organy obu instancji nie naruszył przede wszystkim przepisów art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, albowiem - prawidłowo interpretując te przepisy - zasadnie przyjęły, że zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [..] października 2010 r. w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...] do czasu przeprowadzenia badania tego automatu przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów i uzyskania stosownej opinii sporządzonej przez tę jednostkę. W konsekwencji przyjąć należy, iż organy administracji, rozstrzygając w niniejszej sprawie, nie dopuściły się naruszenia przepisów art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych i wyrażonych w tych przepisach ogólnych zasad postępowania, tj. zasady legalizmu i praworządności oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów praworządnego Państwa. Ponadto Sąd uznał, że zarówno Dyrektora Izby Celnej w W. , jak i Naczelnik Urzędu Celnego w P. , wydając przedmiotowe postanowienia, nie dopuścili się również naruszenia pozostałych norm procedury administracyjnej, w tym m.in. wyrażonych w przepisach art. 122 i art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 8 u.g.h., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wprawdzie pojęcie "zagadnienia wstępnego" użyte w powołanym przepisie jest sporne zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych, niemniej przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym, w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p., są kwestie (zagadnienia) prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Nie ulega wątpliwości, że obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego dane postępowanie administracyjne. Należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym, w rozumieniu powyższego przepisu Ordynacji podatkowej, może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Z przepisu art. 201 § 1 pkt 2 k.p.a. wynika, że zagadnienie to nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami, albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej, stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, jak słusznie wskazały organy obu instancji, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Zdaniem Sądu, mając na względzie powyższe, należy w pełni podzielić pogląd organów i uznać w konsekwencji, że w świetle stanu faktycznego niniejszej sprawy, zaistniały wszelkie podstawy do uznania, że w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione obligatoryjne przesłanki do zawieszenia postępowania z urzędu, o których mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. W ocenie Sądu, zgodzić się należy zatem z organami obu instancji, że pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], zainicjowanej ex officio przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [..] października 2010 r., a wydaniem stosownego rozstrzygnięcia (wydaniem opinii) przez upoważnioną jednostkę badającą występuje zależność, o jakiej mowa w przepisie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. W tej sytuacji, przyjąć trzeba, że organy administracji, wykonując swoje ustawowe obowiązki, podjęły prawidłową decyzję o zawieszeniu postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji spornego automatu do gier, słusznie uznając, iż rozstrzygnięcie będące wynikiem odrębnego postępowania (przed jednostką badającą) będzie miało wpływ na wynik toczącego się postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że przedmiotem postępowania w sprawie wszczętej z urzędu przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [..] października 2010 r. jest cofnięcie rejestracji należącego do strony skarżącej automatu do gier o niskich wygranych [...]. Postępowanie w tej sprawie zostało uregulowane w przepisami ustawy o grach hazardowych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier. Zgodnie z przepisem art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych może zapaść tylko wówczas, jeśli automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o garach hazardowych, a może to być wykazane wyłącznie po przeprowadzeniu badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b ustawy o grach hazardowych (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 1529/11; podobnie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie /w:/ wyrok z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 290/12 oraz z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 350/12). W tej sytuacji, należy podzielić stanowisko Dyrektora Izby Celnej w W. i uznać, że przeprowadzenie badania sprawdzającego spornego automatu do gier przez jednostkę badającą ma istotny wpływ na rozpatrzenie sprawy głównej i wydanie rozstrzygnięcia przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. . Ponadto, ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, należy zauważyć, że z wyjaśnień organu odwoławczego wynika, że eksploatacja spornego automatu została jedynie zawieszona (z uwagi na zajęcie tego automatu w trakcie kontroli wykonanej przez Naczelnika Urzędu Celnego I w W. ), nie zaś - jak sugerowała strona - cofnięta. W tym miejscu należy podnieść, że w myśl art. 23c pkt 2 ustawy o grach hazardowych, podmiot eksploatujący zarejestrowany automat lub urządzenie do gier jest obowiązany informować pisemnie naczelnika urzędu celnego o wycofaniu z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier - w terminie 7 dni od dnia dokonania tej czynności. Elementy, jakie musi zawierać informacja o wycofaniu z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier, określa § 11 ust. 1 wspomnianego już wcześniej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier. Ponadto, stosownie do postanowień § 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, informacja o zamiarze wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier, o którym mowa wart. 23c pkt 2 ustawy, podmiot prowadzący działalność w zakresie gier na automatach może składać wyłącznie na formularzu udostępnionym przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w szczególności zamieszczonych na stronie internetowej tego urzędu. Wskazać należy, że potwierdzeniem wycofania z eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych są formularze GL-2. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że - wbrew temu, co sugerowała strona skarżąca w złożonej do Sądu skardze - spółka G. sp. z o.o. nie powiadomiła Naczelnika Urzędu Celnego w P. o wycofaniu z eksploatacji spornego automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Ponadto, na etapie zarówno postępowania toczącego się przed organami obu instancji, jak i w toku postępowania sądowego, strona skarżąca nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów, które uprawdopodobniłyby jej twierdzenie o wycofaniu z eksploatacji przedmiotowego automatu do gier. W konsekwencji, Sąd nie uznał za zasadny zarzutów naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 i art. 208 § 1 O.p. z uwagi na rzekomą bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie cofnięcia rejestracji spornego automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...]. W ocenie Sądu, organy administracji obu instancji, dokonując analizy niniejszej sprawy, ustaliły w sposób prawidłowy związek przyczynowy, stwierdzając, że wynik postępowania przed jednostką badającą będzie rzutował w sposób bezpośredni na rozstrzygnięcie postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia rejestracji wskazanego powyżej automatu. Podsumowując ocenę legalności obu skarżonych postanowień, należy - zdaniem Sądu - uznać, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, działając zgodnie z przepisami art. 120 i art. 122 O.p. W konsekwencji, nie można zarzucić organom, że dopuściły się w toku postępowania administracyjnego naruszenia zasady pogłębiana zaufania obywateli do organów praworządnego państwa, wyrażonej w art. 121 § 1 O.p. Z zasady wyrażonej w tym przepisie wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności (art. 120 O.p.). Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku tak ukształtowanego postępowania mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy rozsrzygnięcia organów administracji nie uwzględniają ich żądań. Zdaniem Sądu, ocena dokonana w niniejszej sprawie przez organy nie nosiła cech dowolności, albowiem była dokonana w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, zaś poczynione ustalenia znalazły swoje odzwierciedlenie w treści zaskarżonych postanowień. Ponadto, uzasadniając zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia rejestracji spornego automatu do gier o niskich wygranych [...], organy wyjaśniły precyzyjnie, dlaczego zaszły przesłanki do zastosowania przepisu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. W ocenie Sądu, dokonując powyższych wyjaśnień, organy zebrały i uwzględniły cały materiał dowodowy, ustosunkowując się do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, zgodnie z art. 210 § 4 O.p. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.