VI SA/Wa 1436/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art. 2441 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz.1410 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny GMS [...] zgłoszony przez G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Urząd Patentowy wyjaśnił, iż w dniu 21 marca 2013 r. wpłynął faksem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Urząd postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał o nadesłanie oryginału w/w wniosku podpisanego przez pełnomocnika w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia pod rygorem umorzenia postępowania. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi pocztą w dniu 4 stycznia 2016 r. W związku z brakiem wykonania powyższego postanowienia organ orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy . W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. Spółka z o. o. z siedzibą w K, wniosła o rozpatrzenie skargi w granicach całej sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do dalszego prowadzenia postępowania w oparciu o zgłoszenie nr [...] oraz przeprowadzenie rozprawy z udziałem skarżącej i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że ubiega się o prawo ochronne na znak towarowy [...] w oparciu o zgłoszenie nr [...] z dnia 22 listopada 2006 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. złożony został dnia 21 marca 2013 r. i był procedowany, wniesiona została opłata urzędowa na wezwanie Urzędu Patentowego RP, co pozwalało na uznanie, że skarżąca potwierdziła czynnie uczestnicząc w postępowaniu swój wniosek z dnia 21. marca 2013 r. Prowadząc ewidencję korespondencji wpływającej do kancelarii pełnomocnik skarżącej uznała postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. za nieporozumienie z uwagi na obszerna późniejszą korespondencje w sprawie wniosku z dnia 21 marca 2013 r. Aktualnie oryginał wniosku z dnia 21 marca 2013 r. został złożony w UP RP. Tym samym zdaniem skarżącej, brak jest obecnie przesłanek do pozostawienia wniosku z dnia 21 marca 2013 r. bez rozpoznania i do umorzenia postępowania. Okoliczności przywołane we wniosku z dnia 21 marca 2013 r. są elementem stanu faktycznego sprawy i wykazują, że nie istniały obiektywne powody dla odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Dlatego też utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. - mimo możliwości merytorycznego rozpatrzenia sprawy, jest dla skarżącej krzywdzące z uwagi na przywołane wyżej okoliczności. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Jak stanowi art. 2441 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz.1410 ze zm.) jeżeli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie spełnia wymogów formalnych, Urząd Patentowy wzywa wnioskodawcę postanowieniem do usunięcia braków w terminie 30 dni pod rygorem umorzenia postępowania. Komentowany przepis wprowadza szczególną wobec art. 64 § 2 kpa procedurę usuwania braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po pierwsze, zamiast terminu 7-dniowego strona ma 30 dni na usunięcie braków. Lege non distinguente, termin ten dotyczy zarówno wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec decyzji UPRP, jak i wobec postanowienia tego organu. Dla długości terminu nie ma również znaczenia, czy miejsce zamieszkania (siedziba) strony znajduje się na terenie RP. Po drugie, inaczej niż ma to miejsce w przypadku ogólnego postępowania administracyjnego, określono prawne skutki nieuzupełnienia w terminie braków formalnych wniosku. Urząd Patentowy RP zobligowany jest w takim przypadku wydać decyzję o umorzeniu postępowania, a nie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 134 kpa; por. wyr. NSA z 15.4.2010 r., I OSK 135/10, Legalis). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powinno przybrać formę postanowienia. W postanowieniu tym należy w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości określić, uzupełnienia jakich konkretnie braków formalnych UPRP się domaga, a także poinformować o konsekwencjach nieuzupełnienia w terminie tych braków (art. 64 § 2 w zw. z art. 7, 8 i 9 kpa w zw. z art. 252 pwp; por. np. wyr. WSA w Krakowie z 8.1.2013 r., II SA/Kr 1456/12, CBOSA, oraz wyr. WSA w Warszawie z 4.12.2007 r., IV SA/WA 1691/07, Legalis). Konsekwencją nadania wezwaniu do uzupełnienia braków wniosku formy postanowienia jest możliwość zaskarżenia tego postanowienia w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W razie utrzymania w mocy postanowienia UPRP termin na uzupełnienie braków formalnych biegnie na nowo (art. 245 ust. 2 i 3 pwp). Termin przewidziany w art. 2441 jest terminem ustawowym (tj. jego długość wynika wprost z przepisów prawa i nie może być modyfikowana przez UPRP). Przywrócenie tego terminu jest możliwe na zasadach określonych w art. 58 i n. kpa (w zw. z art. 252 pwp). Bezspornym w sprawie jest, że wniosek skarżącej z dnia 21 marca 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] został nadesłany telefaksem, i nie spełniał wymogów formalnych z powodu braku własnoręcznego podpisu. Postanowienie Urzędu, wydane na podstawie art. 2441 pwp i doręczone skarżącej w dniu 4 stycznia 2016 r. wskazywało jaki brak formalny należy uzupełnić, w jakim terminie i pod jakim rygorem. Skarżąca braków formalnych wniosku w terminie nie uzupełniła. Pełnomocnik skarżącej uznał postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. za nieporozumienie, jednakże nie podjął żadnych kroków celem jego wyjaśnienia, nie przedstawił swojego stanowiska, nie skorzystał z przysługujących uprawnień albowiem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu ani też nie zaskarżył postanowienia w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak już wyżej wskazano razie w utrzymania w mocy postanowienia UPRP termin na uzupełnienie braków formalnych biegnie na nowo (art. 245 ust. 2 i 3 pwp). Termin przewidziany w art. 2441 jest terminem ustawowym i jego przywrócenie możliwe jest na zasadach określonych w art. 58 i n. kpa (w zw. z art. 252 pwp). Sąd w składzie orzekającym reprezentuje pogląd, że wniesienie opłaty urzędowej na wezwanie Urzędu Patentowego RP nie sanuje braku formalnego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wymogi dotyczące pism procesowych wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa i nie powinno być spornym, że jednym z braków jest brak podpisu. Reasumując należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.